古诗词 - 中国最美古诗词

灵岩

忽有千岩聚，禅宫得土悭。hū yǒu qiān yán jù，chán gōng dé tǔ qiān。古来云是海，天下别无山。gǔ lái yún shì hǎi，tiān xià bié wú shān。久立增寒思，初看损壮颜。jiǔ lì zēng hán sī，chū kàn sǔn zhuàng yán。曾闻斤石剥，夜落半空间。céng wén jīn shí bō，yè luò bàn kōng jiān。

秋日游栖霞庵

宋：赵师秀

乘兴入孤村，神凝秋水间。chéng xīng rù gū cūn，shén níng qiū shuǐ jiān。菊开嫌径小，荷尽觉池宽。jú kāi xián jìng xiǎo，hé jǐn jué chí kuān。林影悬崖屋，钟声何处山。lín yǐng xuán yá wū，zhōng shēng hé chù shān。清游殊未倦，初月照松关。qīng yóu shū wèi juàn，chū yuè zhào sōng guān。

示五峰僧

宋：赵师秀

峰形如掌翠相环，头白山僧引客看。fēng xíng rú zhǎng cuì xiāng huán，tóu bái shān sēng yǐn kè kàn。积叶坏来泥径滑，斜阳移去石桥寒。jī yè huài lái ní jìng huá，xié yáng yí qù shí qiáo hán。近闻瀑布寻还远，易得菖蒲采极难。jìn wén pù bù xún hái yuǎn，yì dé chāng pú cǎi jí nán。分我一峰于此住，与师相聚愿辞官。fēn wǒ yī fēng yú cǐ zhù，yǔ shī xiāng jù yuàn cí guān。

答徐灵渊

宋：赵师秀

弊庐补葺虽劳力，且得幽闲住此身。bì lú bǔ qì suī láo lì，qiě dé yōu xián zhù cǐ shēn。旧友误称吟笔长，诸亲争笑罢官贫。jiù yǒu wù chēng yín bǐ zhǎng，zhū qīn zhēng xiào bà guān pín。近檐竹密妨巢雀，当户花疏见路人。jìn yán zhú mì fáng cháo què，dāng hù huā shū jiàn lù rén。所虑久晴田事废，今闻高下雨皆匀。suǒ lǜ jiǔ qíng tián shì fèi，jīn wén gāo xià yǔ jiē yún。

寄徐丞

宋：赵师秀

病不窥园经一月，更无人迹损青苔。bìng bù kuī yuán jīng yī yuè，gèng wú rén jì sǔn qīng tái。池禽引子衔鱼去，野蔓开花上竹来。chí qín yǐn zi xián yú qù，yě màn kāi huā shàng zhú lái。亦欲鬓毛休似雪，争如丹汞只为灰。yì yù bìn máo xiū shì xuě，zhēng rú dān gǒng zhǐ wèi huī。秋风昨夜吹寒雨，有梦南游到海回。qiū fēng zuó yè chuī hán yǔ，yǒu mèng nán yóu dào hǎi huí。

送奭上人抄化

宋：赵师秀

冒寒独向何方去，为建灵山阁未能。mào hán dú xiàng hé fāng qù，wèi jiàn líng shān gé wèi néng。诗卷带呈看疏客，药炉留借共房僧。shī juǎn dài chéng kàn shū kè，yào lú liú jiè gòng fáng sēng。夕阳岸上行枯叶，瀑布岩前听拆冰。xī yáng àn shàng xíng kū yè，pù bù yán qián tīng chāi bīng。事到有缘随处应，回来金碧入云层。shì dào yǒu yuán suí chù yīng，huí lái jīn bì rù yún céng。

陈待制湖楼

宋：赵师秀

何处飞来缥缈中，人间惟有画图同。hé chù fēi lái piāo miǎo zhōng，rén jiān wéi yǒu huà tú tóng。两层帘幕垂无地，一片笙箫起半空。liǎng céng lián mù chuí wú dì，yī piàn shēng xiāo qǐ bàn kōng。岩竹倒添秋水碧，渚莲平接夕阳红。yán zhú dào tiān qiū shuǐ bì，zhǔ lián píng jiē xī yáng hóng。游人未达蒙庄旨，虚倚栏干面面风。yóu rén wèi dá méng zhuāng zhǐ，xū yǐ lán gàn miàn miàn fēng。

送翁卷入山

宋：赵师秀

已送山民归旧庐，子今复去我何如。yǐ sòng shān mín guī jiù lú，zi jīn fù qù wǒ hé rú。渐成老大难为别，早占清闲未是疏。jiàn chéng lǎo dà nán wèi bié，zǎo zhàn qīng xián wèi shì shū。小雨半畦春种药，寒灯一盏夜修书。xiǎo yǔ bàn qí chūn zhǒng yào，hán dēng yī zhǎn yè xiū shū。有人来问陶贞白，说与华阳何处居。yǒu rén lái wèn táo zhēn bái，shuō yǔ huá yáng hé chù jū。

呈蒋薛二友

宋：赵师秀

中夜清寒入缊袍，一杯山茗当香醪。zhōng yè qīng hán rù yūn páo，yī bēi shān míng dāng xiāng láo。鸟飞竹叶霜初下，人立梅花月正高。niǎo fēi zhú yè shuāng chū xià，rén lì méi huā yuè zhèng gāo。无欲自然心似水，有营何止事如毛。wú yù zì rán xīn shì shuǐ，yǒu yíng hé zhǐ shì rú máo。春来拟约萧闲伴，重上天台看海涛。chūn lái nǐ yuē xiāo xián bàn，zhòng shàng tiān tái kàn hǎi tāo。

万年寺

宋：赵师秀

万年山木有千年，石路阴深到缭垣。wàn nián shān mù yǒu qiān nián，shí lù yīn shēn dào liáo yuán。几片云闲谁是主，一条流水不知源。jǐ piàn yún xián shuí shì zhǔ，yī tiáo liú shuǐ bù zhī yuán。土栽芍药尤胜木，僧说猕猴极畏猿。tǔ zāi sháo yào yóu shèng mù，sēng shuō mí hóu jí wèi yuán。夜半空堂诸境寂，微闻钟梵亦成喧。yè bàn kōng táng zhū jìng jì，wēi wén zhōng fàn yì chéng xuān。

暮春书怀寄翁十

宋：赵师秀

帝里逢春雨不干，才晴数日又春还。dì lǐ féng chūn yǔ bù gàn，cái qíng shù rì yòu chūn hái。桐华半落官河水，榆叶全遮客舍山。tóng huá bàn luò guān hé shuǐ，yú yè quán zhē kè shě shān。未悔阔疏令事去，最怜乏绝坏身闲。wèi huǐ kuò shū lìng shì qù，zuì lián fá jué huài shēn xián。菖蒲九节今堪采，思尔逍遥涧谷间。chāng pú jiǔ jié jīn kān cǎi，sī ěr xiāo yáo jiàn gǔ jiān。

移居谢友人见过

宋：赵师秀

赁得民居亦自清，病身于此寄飘零。lìn dé mín jū yì zì qīng，bìng shēn yú cǐ jì piāo líng。笋从坏砌砖中出，山在邻家树上青。sǔn cóng huài qì zhuān zhōng chū，shān zài lín jiā shù shàng qīng。有井极甘便试茗，无花可插任空瓶。yǒu jǐng jí gān biàn shì míng，wú huā kě chā rèn kōng píng。巷南巷北相知少，感尔诗人远扣扃。xiàng nán xiàng běi xiāng zhī shǎo，gǎn ěr shī rén yuǎn kòu jiōng。

和人韵赠北山僧

宋：赵师秀

又得相逢闲寺里，凡人多笑太无营。yòu dé xiāng féng xián sì lǐ，fán rén duō xiào tài wú yíng。谁知见事心先懒，未说寻幽足已轻。shuí zhī jiàn shì xīn xiān lǎn，wèi shuō xún yōu zú yǐ qīng。二月春风添树色，一山夜雨失泉声。èr yuè chūn fēng tiān shù sè，yī shān yè yǔ shī quán shēng。谢师更作重眠约，来往云消两日晴。xiè shī gèng zuò zhòng mián yuē，lái wǎng yún xiāo liǎng rì qíng。

再游北山和韵

宋：赵师秀

或行或坐水边亭，处处春风户不扃。huò xíng huò zuò shuǐ biān tíng，chù chù chūn fēng hù bù jiōng。飞絮伴人衰鬓白，远山学我道衣青。fēi xù bàn rén shuāi bìn bái，yuǎn shān xué wǒ dào yī qīng。迢遥更入烟霏去，仿佛如曾梦寐经。tiáo yáo gèng rù yān fēi qù，fǎng fú rú céng mèng mèi jīng。恐是前生林处士，晚年不饮至今醒。kǒng shì qián shēng lín chù shì，wǎn nián bù yǐn zhì jīn xǐng。

寄赵楚州

宋：赵师秀

承明虽妙古云劳，小借临边却自豪。chéng míng suī miào gǔ yún láo，xiǎo jiè lín biān què zì háo。韩信所封兵尚劲，刘伶曾住酒应高。hán xìn suǒ fēng bīng shàng jìn，liú líng céng zhù jiǔ yīng gāo。牵来宝马通言语，放去雕弓落羽毛。qiān lái bǎo mǎ tōng yán yǔ，fàng qù diāo gōng luò yǔ máo。别有异时人忆处，万株杨柳绿春壕。bié yǒu yì shí rén yì chù，wàn zhū yáng liǔ lǜ chūn háo。

多景楼晚望

宋：赵师秀

落日栏干与雁平，往来疑有旧英灵。luò rì lán gàn yǔ yàn píng，wǎng lái yí yǒu jiù yīng líng。潮生海口微茫白，麦秀淮南迤逦青。cháo shēng hǎi kǒu wēi máng bái，mài xiù huái nán yí lǐ qīng。远贾泊舟趋地利，老僧指瓮说州形。yuǎn jiǎ pō zhōu qū dì lì，lǎo sēng zhǐ wèng shuō zhōu xíng。残风忽送吹营角，声引边愁不可听。cán fēng hū sòng chuī yíng jiǎo，shēng yǐn biān chóu bù kě tīng。