古诗词 - 中国最美古诗词

舟中夜闻弹筝

舣舟寻近岸，馀兴月明中。yǐ zhōu xún jìn àn，yú xīng yuè míng zhōng。鼓瑟人何在，弹筝意略同。gǔ sè rén hé zài，dàn zhēng yì lüè tóng。声和随去浪，调古动悲风。shēng hé suí qù làng，diào gǔ dòng bēi fēng。银甲无由见，清音出绣栊。yín jiǎ wú yóu jiàn，qīng yīn chū xiù lóng。

次韵山居

宋：胡仲弓

夕阳漏影射疏林，三两人家桑柘阴。xī yáng lòu yǐng shè shū lín，sān liǎng rén jiā sāng zhè yīn。鹘过拶开归鸟路，钟敲撞碎野猿心。gǔ guò zā kāi guī niǎo lù，zhōng qiāo zhuàng suì yě yuán xīn。常因境胜甘忘食，不为家贫辄废吟。cháng yīn jìng shèng gān wàng shí，bù wèi jiā pín zhé fèi yín。说与门前樵牧者，日间过此可相寻。shuō yǔ mén qián qiáo mù zhě，rì jiān guò cǐ kě xiāng xún。

送后村去国二首

宋：胡仲弓

人言责备过春秋，笑出修门肯怨尤。rén yán zé bèi guò chūn qiū，xiào chū xiū mén kěn yuàn yóu。去国早知如许急，劝君何事莫来休。qù guó zǎo zhī rú xǔ jí，quàn jūn hé shì mò lái xiū。是非不信无公论，胜负常关第一筹。shì fēi bù xìn wú gōng lùn，shèng fù cháng guān dì yī chóu。史笔未青先结局，天刑人祸免推求。shǐ bǐ wèi qīng xiān jié jú，tiān xíng rén huò miǎn tuī qiú。

送后村去国二首

宋：胡仲弓

累疏笺天乞挂冠，此时便合整归鞍。lèi shū jiān tiān qǐ guà guān，cǐ shí biàn hé zhěng guī ān。玉音不许难轻去，局面那知竟未安。yù yīn bù xǔ nán qīng qù，jú miàn nà zhī jìng wèi ān。但得中朝常有道，何妨右史左迁官。dàn dé zhōng cháo cháng yǒu dào，hé fáng yòu shǐ zuǒ qiān guān。此行不被梅花累，把作寻常物外看。cǐ xíng bù bèi méi huā lèi，bǎ zuò xún cháng wù wài kàn。

寄吴警斋

宋：胡仲弓

去国翩翩又许时，爱君何日不攒眉。qù guó piān piān yòu xǔ shí，ài jūn hé rì bù zǎn méi。二贤出处分明甚，四谏声名今似之。èr xián chū chù fēn míng shén，sì jiàn shēng míng jīn shì zhī。朝奏一封排佞疏，暮收千首饯行诗。cháo zòu yī fēng pái nìng shū，mù shōu qiān shǒu jiàn xíng shī。山林若问朝廷事，宝剑年来正倒持。shān lín ruò wèn cháo tíng shì，bǎo jiàn nián lái zhèng dào chí。

寄吴警斋

宋：胡仲弓

豸冠风采动簪绅，天子如何不得臣。zhì guān fēng cǎi dòng zān shēn，tiān zi rú hé bù dé chén。去后赤心常体国，从前冷语颇冰人。qù hòu chì xīn cháng tǐ guó，cóng qián lěng yǔ pǒ bīng rén。好官尽属时贤做，近事看来局面新。hǎo guān jǐn shǔ shí xián zuò，jìn shì kàn lái jú miàn xīn。轮辙深依梅竹下，一僮一鹤伴吟身。lún zhé shēn yī méi zhú xià，yī tóng yī hè bàn yín shēn。

九月八日寄懒窠

宋：胡仲弓

转盼重阳在眼前，客中岁月浪推迁。zhuǎn pàn zhòng yáng zài yǎn qián，kè zhōng suì yuè làng tuī qiān。云飞千里家何处，雁过一声秋满天。yún fēi qiān lǐ jiā hé chù，yàn guò yī shēng qiū mǎn tiān。节近最关萱草梦，囊空犹欠菊花钱。jié jìn zuì guān xuān cǎo mèng，náng kōng yóu qiàn jú huā qián。瞑心九日山头路，虽不登高亦惘然。míng xīn jiǔ rì shān tóu lù，suī bù dēng gāo yì wǎng rán。

寄默庵

宋：胡仲弓

剩得吟身漫浪游，机心犹在莫盟鸥。shèng dé yín shēn màn làng yóu，jī xīn yóu zài mò méng ōu。一枰棋里乾坤大，九节筇边岁月流。yī píng qí lǐ qián kūn dà，jiǔ jié qióng biān suì yuè liú。涉世间关如履险，忧时感慨似悲秋。shè shì jiān guān rú lǚ xiǎn，yōu shí gǎn kǎi shì bēi qiū。但营二顷闲田地，却笑区区万户侯。dàn yíng èr qǐng xián tián dì，què xiào qū qū wàn hù hóu。

寄松坡

宋：胡仲弓

别去京华又一霜，怀人心事暮云长。bié qù jīng huá yòu yī shuāng，huái rén xīn shì mù yún zhǎng。高楼不见青山面，明月偏来照屋梁。gāo lóu bù jiàn qīng shān miàn，míng yuè piān lái zhào wū liáng。湖海最深难久驻，乾坤许大任行藏。hú hǎi zuì shēn nán jiǔ zhù，qián kūn xǔ dà rèn xíng cáng。书生空抱忧时愤，何日与君同较量。shū shēng kōng bào yōu shí fèn，hé rì yǔ jūn tóng jiào liàng。

寄适安

宋：胡仲弓

别来不作故人书，堪笑痴翁懒有馀。bié lái bù zuò gù rén shū，kān xiào chī wēng lǎn yǒu yú。世路每于平处险，交情多是密中疏。shì lù měi yú píng chù xiǎn，jiāo qíng duō shì mì zhōng shū。梅花至老香犹在，竹节虽高心本虚。méi huā zhì lǎo xiāng yóu zài，zhú jié suī gāo xīn běn xū。门对青山无一事，便教草长不须锄。mén duì qīng shān wú yī shì，biàn jiào cǎo zhǎng bù xū chú。

和丘君就见寄

宋：胡仲弓

曾坐当年阮籍途，功成何敢叹桑榆。céng zuò dāng nián ruǎn jí tú，gōng chéng hé gǎn tàn sāng yú。嚼来世味十分淡，吟得诗肠一半枯。jué lái shì wèi shí fēn dàn，yín dé shī cháng yī bàn kū。向日有书干北阙，只今无梦到西湖。xiàng rì yǒu shū gàn běi quē，zhǐ jīn wú mèng dào xī hú。访君欲话前头事，怕被秋风吹病躯。fǎng jūn yù huà qián tóu shì，pà bèi qiū fēng chuī bìng qū。

寄顺适

宋：胡仲弓

标格因诗总不群，眼前馀子漫纷纷。biāo gé yīn shī zǒng bù qún，yǎn qián yú zi màn fēn fēn。江头社里新知己，文字行间旧识君。jiāng tóu shè lǐ xīn zhī jǐ，wén zì xíng jiān jiù shí jūn。心事正须豪杰道，吟声莫遣鬼神闻。xīn shì zhèng xū háo jié dào，yín shēng mò qiǎn guǐ shén wén。岁寒消得梅花伴，肯共扁舟载白云。suì hán xiāo dé méi huā bàn，kěn gòng biǎn zhōu zài bái yún。

寄沈迂叟

宋：胡仲弓

雁飞不到瘴江边，别去而今又一年。yàn fēi bù dào zhàng jiāng biān，bié qù ér jīn yòu yī nián。放下客愁非为酒，抬高诗价莫论钱。fàng xià kè chóu fēi wèi jiǔ，tái gāo shī jià mò lùn qián。从来富贵皆尤物，休把行藏问老天。cóng lái fù guì jiē yóu wù，xiū bǎ xíng cáng wèn lǎo tiān。世味料君如嚼蜡，白云堆里且安眠。shì wèi liào jūn rú jué là，bái yún duī lǐ qiě ān mián。

寄姚省斋

宋：胡仲弓

笑俯修栏一欠伸，年来踪迹尚埃尘。xiào fǔ xiū lán yī qiàn shēn，nián lái zōng jì shàng āi chén。几曾只字商量酒，强把篇诗料理春。jǐ céng zhǐ zì shāng liàng jiǔ，qiáng bǎ piān shī liào lǐ chūn。风雨无情莺口噤，江山有恨柳眉颦。fēng yǔ wú qíng yīng kǒu jìn，jiāng shān yǒu hèn liǔ méi pín。不知桃李成阴未，我欲行吟避醉人。bù zhī táo lǐ chéng yīn wèi，wǒ yù xíng yín bì zuì rén。

寄李适安

宋：胡仲弓

懒踏门前没马尘，适安亭上坐吟身。lǎn tà mén qián méi mǎ chén，shì ān tíng shàng zuò yín shēn。殷勤风月一樽酒，斟酌湖山十里春。yīn qín fēng yuè yī zūn jiǔ，zhēn zhuó hú shān shí lǐ chūn。柳叶未舒先妩媚，梅花虽老更精神。liǔ yè wèi shū xiān wǔ mèi，méi huā suī lǎo gèng jīng shén。白鸥似会冥搜意，来往忘机欲傍人。bái ōu shì huì míng sōu yì，lái wǎng wàng jī yù bàng rén。

寄李希膺二首

宋：胡仲弓

醉倚危栏望海鲸，乍看潮落又潮生。zuì yǐ wēi lán wàng hǎi jīng，zhà kàn cháo luò yòu cháo shēng。眼中世界粟来大，身外乾坤叶样轻。yǎn zhōng shì jiè sù lái dà，shēn wài qián kūn yè yàng qīng。鸥鹭行藏无俗迹，鱼龙变化讵虚声。ōu lù xíng cáng wú sú jì，yú lóng biàn huà jù xū shēng。冥搜误入蛮烟去，只恐梅花句未清。míng sōu wù rù mán yān qù，zhǐ kǒng méi huā jù wèi qīng。