古诗词 - 中国最美古诗词

读徂徕集

徂徕鲁东山，石子居山阿。cú lái lǔ dōng shān，shí zi jū shān ā。鲁人之所瞻，子与山嵯峨。lǔ rén zhī suǒ zhān，zi yǔ shān cuó é。今子其死矣，东山复谁过。jīn zi qí sǐ yǐ，dōng shān fù shuí guò。精魄已埋没，文章岂能磨。jīng pò yǐ mái méi，wén zhāng qǐ néng mó。寿命虽不长，所得固已多。shòu mìng suī bù zhǎng，suǒ dé gù yǐ duō。旧稿偶自录，沧溟之一蠡。jiù gǎo ǒu zì lù，cāng míng zhī yī lí。其馀谁付与，散失存几何。qí yú shuí fù yǔ，sàn shī cún jǐ hé。存之警后世，古鉴照妖魔。cún zhī jǐng hòu shì，gǔ jiàn zhào yāo mó。子生诚多难，忧患靡不罹。zi shēng chéng duō nán，yōu huàn mí bù lí。宦学三十年，六经老研摩。huàn xué sān shí nián，liù jīng lǎo yán mó。问胡所专心，仁义丘与轲。wèn hú suǒ zhuān xīn，rén yì qiū yǔ kē。扬雄韩愈氏，此外岂知他。yáng xióng hán yù shì，cǐ wài qǐ zhī tā。尤勇攻佛老，奋笔如挥戈。yóu yǒng gōng fú lǎo，fèn bǐ rú huī gē。不量敌众寡，胆大身幺麽。bù liàng dí zhòng guǎ，dǎn dà shēn yāo mó。往年遭母丧，泣血走岷峨。wǎng nián zāo mǔ sàng，qì xuè zǒu mín é。垢面跣双足，锄犁事田坡。gòu miàn xiǎn shuāng zú，chú lí shì tián pō。至今乡里化，孝悌勤蚕禾。zhì jīn xiāng lǐ huà，xiào tì qín cán hé。昨者来太学，青衫踏朝靴。zuó zhě lái tài xué，qīng shān tà cháo xuē。陈诗颂圣德，厥声续猗那。chén shī sòng shèng dé，jué shēng xù yī nà。羔雁聘黄晞，晞惊走邻家。gāo yàn pìn huáng xī，xī jīng zǒu lín jiā。施为可怪骇，世俗安委蛇。shī wèi kě guài hài，shì sú ān wěi shé。谤口由此起，口之若飞梭。bàng kǒu yóu cǐ qǐ，kǒu zhī ruò fēi suō。上赖天子明，不挂网者罗。shàng lài tiān zi míng，bù guà wǎng zhě luó。忆在太学年，大雪如翻波。yì zài tài xué nián，dà xuě rú fān bō。生徒日盈门，饥坐列雁鹅。shēng tú rì yíng mén，jī zuò liè yàn é。弦诵聒邻里，唐虞赓咏歌。xián sòng guā lín lǐ，táng yú gēng yǒng gē。常续最高第，骞游各名科。cháng xù zuì gāo dì，qiān yóu gè míng kē。岂止学者师，谓宜国之皤。qǐ zhǐ xué zhě shī，wèi yí guó zhī pó。夭寿反仁鄙，谁尸此偏颇。yāo shòu fǎn rén bǐ，shuí shī cǐ piān pǒ。不知呶呶者，又忍加诋诃。bù zhī náo náo zhě，yòu rěn jiā dǐ hē。圣贤要久远，毁誉暂諠哗。shèng xián yào jiǔ yuǎn，huǐ yù zàn xuān huā。生为举世疾，死也鲁人嗟。shēng wèi jǔ shì jí，sǐ yě lǔ rén jiē。作诗遗鲁社，祠子以为歌。zuò shī yí lǔ shè，cí zi yǐ wèi gē。

欧阳修

欧阳修（1007－1072），字永叔，号醉翁，晚号“六一居士”。汉族，吉州永丰（今江西省永丰县）人，因吉州原属庐陵郡，以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠，世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家，与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。欧阳修的作品>>

猜您喜欢