古诗词 - 中国最美古诗词

奉答子华学士

百姓病已久，一言难遽陈。bǎi xìng bìng yǐ jiǔ，yī yán nán jù chén。良医将治之，必究病所因。liáng yī jiāng zhì zhī，bì jiū bìng suǒ yīn。天下久无事，人情贵因循。tiān xià jiǔ wú shì，rén qíng guì yīn xún。优游以为高，宽纵以为仁。yōu yóu yǐ wèi gāo，kuān zòng yǐ wèi rén。今日废其小，皆谓不足论。jīn rì fèi qí xiǎo，jiē wèi bù zú lùn。明日坏其大，又云力难振。míng rì huài qí dà，yòu yún lì nán zhèn。旁窥各阴拱，当职自逡巡。páng kuī gè yīn gǒng，dāng zhí zì qūn xún。岁月寖隳颓，纪纲遂纷纭。suì yuè jìn huī tuí，jì gāng suì fēn yún。坦坦万里疆，蚩蚩九州民。tǎn tǎn wàn lǐ jiāng，chī chī jiǔ zhōu mín。昔而安且富，今也迫以贫。xī ér ān qiě fù，jīn yě pò yǐ pín。疾小不加理，浸淫将遍身。jí xiǎo bù jiā lǐ，jìn yín jiāng biàn shēn。汤剂乃常药，未能去深根。tāng jì nǎi cháng yào，wèi néng qù shēn gēn。针艾有奇功，暂痛勿吟呻。zhēn ài yǒu qí gōng，zàn tòng wù yín shēn。痛定支体胖，乃知针艾神。tòng dìng zhī tǐ pàng，nǎi zhī zhēn ài shén。猛宽相济理，古语六经存。měng kuān xiāng jì lǐ，gǔ yǔ liù jīng cún。蠹弊革侥幸，滥官绝贪昏。dù bì gé jiǎo xìng，làn guān jué tān hūn。牧羊而去狼，未为不仁人。mù yáng ér qù láng，wèi wèi bù rén rén。俊乂沉下位，恶去善乃伸。jùn yì chén xià wèi，è qù shàn nǎi shēn。贤愚各得职，不治未之闻。xián yú gè dé zhí，bù zhì wèi zhī wén。此说乃其要，易知行每艰。cǐ shuō nǎi qí yào，yì zhī xíng měi jiān。迟疑与果决，利害反掌间。chí yí yǔ guǒ jué，lì hài fǎn zhǎng jiān。舍此欲有为，吾知力徒烦。shě cǐ yù yǒu wèi，wú zhī lì tú fán。家至与户到，饱饥而衣寒。jiā zhì yǔ hù dào，bǎo jī ér yī hán。三王所不能，岂特今所难。sān wáng suǒ bù néng，qǐ tè jīn suǒ nán。我昔忝谏列，日常趋紫宸。wǒ xī tiǎn jiàn liè，rì cháng qū zǐ chén。圣君尧舜心，闵闵极忧勤。shèng jūn yáo shùn xīn，mǐn mǐn jí yōu qín。子华当来时，玉音耳尝亲。zi huá dāng lái shí，yù yīn ěr cháng qīn。上副明主意，下宽斯人屯。shàng fù míng zhǔ yì，xià kuān sī rén tún。江南彼一方，巨细到可询。jiāng nán bǐ yī fāng，jù xì dào kě xún。谕以上恩德，当冬反阳春。yù yǐ shàng ēn dé，dāng dōng fǎn yáng chūn。吾言乃其概，岂止一方云。wú yán nǎi qí gài，qǐ zhǐ yī fāng yún。

欧阳修

欧阳修（1007－1072），字永叔，号醉翁，晚号“六一居士”。汉族，吉州永丰（今江西省永丰县）人，因吉州原属庐陵郡，以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠，世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家，与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。欧阳修的作品>>

猜您喜欢

来燕堂与赵叔平王禹玉王原叔韩子华联句

宋：欧阳修

贤侯谢郡归，从游乐吾党。xián hóu xiè jùn guī，cóng yóu lè wú dǎng。林泉富馀地，卜筑疏陈莽。lín quán fù yú dì，bo zhù shū chén mǎng。是时春正中，来燕音下上。shì shí chūn zhèng zhōng，lái yàn yīn xià shàng。若贺大厦成，喜留众宾赏。ruò hè dà shà chéng，xǐ liú zhòng bīn shǎng。得名因谈笑，挥墨粲题榜。dé míng yīn tán xiào，huī mò càn tí bǎng。所夸贤豪盛，岂止池榭广。suǒ kuā xián háo shèng，qǐ zhǐ chí xiè guǎng。人心乐且闲，鸟意颉而颃。rén xīn lè qiě xián，niǎo yì jié ér háng。吟樽敞花轩，醉枕酣风幌。yín zūn chǎng huā xuān，zuì zhěn hān fēng huǎng。轻云薄藻栋，初日丽珠网。qīng yún báo zǎo dòng，chū rì lì zhū wǎng。红袂生暗香，清弦泛馀响。hóng mèi shēng àn xiāng，qīng xián fàn yú xiǎng。林深隐飞盖，岸曲迟去桨。lín shēn yǐn fēi gài，àn qū chí qù jiǎng。波光栏槛明，竹气衣巾爽。bō guāng lán kǎn míng，zhú qì yī jīn shuǎng。虚容凉樾入，影与文涟荡。xū róng liáng yuè rù，yǐng yǔ wén lián dàng。晨飙转绿蕙，夕雨滋膏壤。chén biāo zhuǎn lǜ huì，xī yǔ zī gāo rǎng。嘉辰喜盍朋，命驾期屡往。jiā chén xǐ hé péng，mìng jià qī lǚ wǎng。觞咏陶淑真，世俗岂吾仿。shāng yǒng táo shū zhēn，shì sú qǐ wú fǎng。得以为胜游，萧然散烦想。dé yǐ wèi shèng yóu，xiāo rán sàn fán xiǎng。公子固好士，世德复可象。gōng zi gù hǎo shì，shì dé fù kě xiàng。今此大基构，不图专奉养。jīn cǐ dà jī gòu，bù tú zhuān fèng yǎng。美哉风流存，来叶足师仰。měi zāi fēng liú cún，lái yè zú shī yǎng。

西湖念语

宋：欧阳修

昔者王子猷之爱竹，造门不问于主人，陶渊明之卧舆，遇酒便留于道士。xī zhě wáng zi yóu zhī ài zhú，zào mén bù wèn yú zhǔ rén，táo yuān míng zhī wò yú，yù jiǔ biàn liú yú dào shì。况西湖之胜概，擅东颍之佳名。kuàng xī hú zhī shèng gài，shàn dōng yǐng zhī jiā míng。虽美景良辰，固多于高会。suī měi jǐng liáng chén，gù duō yú gāo huì。而清风明月，幸属于闲人。ér qīng fēng míng yuè，xìng shǔ yú xián rén。并游或结于良朋，乘兴有时而独往。bìng yóu huò jié yú liáng péng，chéng xīng yǒu shí ér dú wǎng。鸣蛙暂听，安问属官而属私。míng wā zàn tīng，ān wèn shǔ guān ér shǔ sī。曲水临流，自可一觞而一咏。qū shuǐ lín liú，zì kě yī shāng ér yī yǒng。至欢然而会意，亦傍若于无人。zhì huān rán ér huì yì，yì bàng ruò yú wú rén。乃知偶来常胜于特来，前言可信。nǎi zhī ǒu lái cháng shèng yú tè lái，qián yán kě xìn。所有虽非于己有，其得已多。suǒ yǒu suī fēi yú jǐ yǒu，qí dé yǐ duō。因翻旧阕之辞，写以新声之调，敢阵薄伎，聊佐清欢。yīn fān jiù què zhī cí，xiě yǐ xīn shēng zhī diào，gǎn zhèn báo jì，liáo zuǒ qīng huān。

大行皇帝灵驾以引挽歌辞

宋：欧阳修

享国年虽近，斯民泽已深。xiǎng guó nián suī jìn，sī mín zé yǐ shēn。俭勤成禹圣，仁孝本虞心。jiǎn qín chéng yǔ shèng，rén xiào běn yú xīn。方庆逢千载，俄惊遏八音。fāng qìng féng qiān zài，é jīng è bā yīn。天愁嵩岭外，云惨洛川浔。tiān chóu sōng lǐng wài，yún cǎn luò chuān xún。仗动千官卫，神行万象阴。zhàng dòng qiān guān wèi，shén xíng wàn xiàng yīn。孤臣恩未报，清血但盈襟。gū chén ēn wèi bào，qīng xuè dàn yíng jīn。

大行皇帝灵驾以引挽歌辞

宋：欧阳修

文景孜孜俭与恭，慨然思就太平功。wén jǐng zī zī jiǎn yǔ gōng，kǎi rán sī jiù tài píng gōng。兴隆学校皇家盛，放斥嫔嫱永巷空。xīng lóng xué xiào huáng jiā shèng，fàng chì pín qiáng yǒng xiàng kōng。威慑黠羌方问罪，丹成仙鼎忽遗弓。wēi shè xiá qiāng fāng wèn zuì，dān chéng xiān dǐng hū yí gōng。霜清日薄箫笳咽，万国悲号惨澹中。shuāng qīng rì báo xiāo jiā yàn，wàn guó bēi hào cǎn dàn zhōng。

大行皇帝灵驾以引挽歌辞

宋：欧阳修

千龄应运叶天人，四海方欣政日新。qiān líng yīng yùn yè tiān rén，sì hǎi fāng xīn zhèng rì xīn。忽见九门陈羽卫，犹疑五载欲时巡。hū jiàn jiǔ mén chén yǔ wèi，yóu yí wǔ zài yù shí xún。觚棱月暗翔金凤，辇道霜清卧石麟。gū léng yuè àn xiáng jīn fèng，niǎn dào shuāng qīng wò shí lín。白首旧臣瞻画翣，秋风泪洒属车尘。bái shǒu jiù chén zhān huà shà，qiū fēng lèi sǎ shǔ chē chén。

小满

宋：欧阳修

夜莺啼绿柳，皓月醒长空。yè yīng tí lǜ liǔ，hào yuè xǐng zhǎng kōng。最爱垄头麦，迎风笑落红。zuì ài lǒng tóu mài，yíng fēng xiào luò hóng。

水谷夜行寄子美圣俞

宋：欧阳修

寒鸡号荒林，山壁月倒挂。hán jī hào huāng lín，shān bì yuè dào guà。披衣起视夜，揽辔念行迈。pī yī qǐ shì yè，lǎn pèi niàn xíng mài。我来夏云初，素节今已届。wǒ lái xià yún chū，sù jié jīn yǐ jiè。高河泻长空，势落九州外。gāo hé xiè zhǎng kōng，shì luò jiǔ zhōu wài。微风动凉襟，晓气清馀睡。wēi fēng dòng liáng jīn，xiǎo qì qīng yú shuì。缅怀京师友，文酒邈高会。miǎn huái jīng shī yǒu，wén jiǔ miǎo gāo huì。其间苏与梅，二子可畏爱。qí jiān sū yǔ méi，èr zi kě wèi ài。篇章富纵横，声价相磨盖。piān zhāng fù zòng héng，shēng jià xiāng mó gài。子美气尤雄，万窍号一噫。zi měi qì yóu xióng，wàn qiào hào yī yī。有时肆颠狂，醉墨洒滂霈。yǒu shí sì diān kuáng，zuì mò sǎ pāng pèi。譬如千里马，已发不可杀。pì rú qiān lǐ mǎ，yǐ fā bù kě shā。盈前尽珠玑，一一难柬汰。yíng qián jǐn zhū jī，yī yī nán jiǎn tài。梅翁事清切，石齿漱寒濑。méi wēng shì qīng qiè，shí chǐ shù hán lài。作诗三十年，视我犹后辈。zuò shī sān shí nián，shì wǒ yóu hòu bèi。文词愈清新，心意虽老大。wén cí yù qīng xīn，xīn yì suī lǎo dà。譬如妖韶女，老自有馀态。pì rú yāo sháo nǚ，lǎo zì yǒu yú tài。近诗尤古硬，咀嚼苦难嘬。jìn shī yóu gǔ yìng，jǔ jué kǔ nán chuài。初如食橄榄，真味久愈在。chū rú shí gǎn lǎn，zhēn wèi jiǔ yù zài。苏豪以气轹，举世徒惊骇。sū háo yǐ qì lì，jǔ shì tú jīng hài。梅穷独我知，古货今难卖。méi qióng dú wǒ zhī，gǔ huò jīn nán mài。二子双凤凰，百鸟之嘉瑞。èr zi shuāng fèng huáng，bǎi niǎo zhī jiā ruì。云烟一翱翔，羽翮一摧铩。yún yān yī áo xiáng，yǔ hé yī cuī shā。安得相从游，终日鸣哕哕。ān dé xiāng cóng yóu，zhōng rì míng huì huì。问胡苦思之，对酒把新蟹。wèn hú kǔ sī zhī，duì jiǔ bǎ xīn xiè。

哭女师

宋：欧阳修

暮入门兮迎我笑，朝出门兮牵我衣。mù rù mén xī yíng wǒ xiào，cháo chū mén xī qiān wǒ yī。戏我怀兮走而驰，旦不觉夜兮不知四时。xì wǒ huái xī zǒu ér chí，dàn bù jué yè xī bù zhī sì shí。忽然不见兮一日千思。hū rán bù jiàn xī yī rì qiān sī。日难度兮何长，夜不寐兮何迟！rì nán dù xī hé zhǎng，yè bù mèi xī hé chí！暮入门兮何望，朝出门兮何之？mù rù mén xī hé wàng，cháo chū mén xī hé zhī？ 疑在兮杳难追，髡两毛兮秀双眉。yí zài xī yǎo nán zhuī，kūn liǎng máo xī xiù shuāng méi。不可见兮如酒醒睡觉，追惟梦醉之时。bù kě jiàn xī rú jiǔ xǐng shuì jué，zhuī wéi mèng zuì zhī shí。八年几日兮百岁难期，于汝有顷刻之爱兮，使我有终身之悲。bā nián jǐ rì xī bǎi suì nán qī，yú rǔ yǒu qǐng kè zhī ài xī，shǐ wǒ yǒu zhōng shēn zhī bēi。

劳停驿

宋：欧阳修

孤舟转山曲，豁尔见平川。gū zhōu zhuǎn shān qū，huō ěr jiàn píng chuān。树杪帆初落，峰头月正圆。shù miǎo fān chū luò，fēng tóu yuè zhèng yuán。荒烟几家聚，瘦野一刀田。huāng yān jǐ jiā jù，shòu yě yī dāo tián。行客愁明发，惊滩鸟道前。xíng kè chóu míng fā，jīng tān niǎo dào qián。

琅琊山六题

宋：欧阳修

【其一 · 归云洞】洞门常自起烟霞，洞穴傍穿透溪谷。dòng mén cháng zì qǐ yān xiá，dòng xué bàng chuān tòu xī gǔ。朝看石上片云阴，夜半山前春雨足。cháo kàn shí shàng piàn yún yīn，yè bàn shān qián chūn yǔ zú。【其二 · 琅琊谿】空山雪消谿水涨，游客渡谿横古槎。kōng shān xuě xiāo xī shuǐ zhǎng，yóu kè dù xī héng gǔ chá。不知谿源来远近，但见流出山中花。bù zhī xī yuán lái yuǎn jìn，dàn jiàn liú chū shān zhōng huā。【其三 · 石屏路】石屏自倚浮云外，石路久无人迹行。shí píng zì yǐ fú yún wài，shí lù jiǔ wú rén jì xíng。我来携酒醉其下，卧看千峰秋月明。wǒ lái xié jiǔ zuì qí xià，wò kàn qiān fēng qiū yuè míng。【其四 · 班春亭】信马寻春踏雪泥，醉中山水弄清辉。xìn mǎ xún chūn tà xuě ní，zuì zhōng shān shuǐ nòng qīng huī。野僧不用相迎送，乘兴闲来兴尽归。yě sēng bù yòng xiāng yíng sòng，chéng xīng xián lái xīng jǐn guī。【其五 · 庶子泉】庶子遗踪留此地，寒岩徙倚弄飞泉。shù zi yí zōng liú cǐ dì，hán yán xǐ yǐ nòng fēi quán。古人不见心可见，一片清光长皎然。gǔ rén bù jiàn xīn kě jiàn，yī piàn qīng guāng zhǎng jiǎo rán。【其六 · 惠觉方丈】青松行尽到山门，乱峰深处开方丈。qīng sōng xíng jǐn dào shān mén，luàn fēng shēn chù kāi fāng zhàng。已能宴坐老山中，何用声名传海上。yǐ néng yàn zuò lǎo shān zhōng，hé yòng shēng míng chuán hǎi shàng。

愁牛岭

宋：欧阳修

邦人尽说畏愁牛，不独牛愁我亦愁。bāng rén jǐn shuō wèi chóu niú，bù dú niú chóu wǒ yì chóu。终日下山行百转，却从山脚望山头。zhōng rì xià shān xíng bǎi zhuǎn，què cóng shān jiǎo wàng shān tóu。

楚泽

宋：欧阳修

宿莽湘累怨，幽兰楚俗谣。sù mǎng xiāng lèi yuàn，yōu lán chǔ sú yáo。紫屏空自老，翠被岂能招。zǐ píng kōng zì lǎo，cuì bèi qǐ néng zhāo。欲就苍梧诉，愁迷澧浦遥。yù jiù cāng wú sù，chóu mí lǐ pǔ yáo。哀猿羌昼晦，悲鴂众芳凋。āi yuán qiāng zhòu huì，bēi jué zhòng fāng diāo。红壁丹砂板，琼钩翡翠翘。hóng bì dān shā bǎn，qióng gōu fěi cuì qiào。如何搴香灶，江上独无憀。rú hé qiān xiāng zào，jiāng shàng dú wú liáo。

戏赠丁判官

宋：欧阳修

西陵江口折寒梅，争劝行人把一杯。xī líng jiāng kǒu zhé hán méi，zhēng quàn xíng rén bǎ yī bēi。须信春风无远近，维舟处处有花开。xū xìn chūn fēng wú yuǎn jìn，wéi zhōu chù chù yǒu huā kāi。

总1078条«‹66 67 68 69 70 7172