古诗词 - 中国最美古诗词

读书

吾生本寒儒，老尚把书卷。wú shēng běn hán rú，lǎo shàng bǎ shū juǎn。眼力虽已疲，心意殊未倦。yǎn lì suī yǐ pí，xīn yì shū wèi juàn。正经首唐虞，伪说起秦汉。zhèng jīng shǒu táng yú，wěi shuō qǐ qín hàn。篇章异句读，解诂及笺传。piān zhāng yì jù dú，jiě gǔ jí jiān chuán。是非自相攻，去取在勇断。shì fēi zì xiāng gōng，qù qǔ zài yǒng duàn。初如两军交，乘胜方酣战。chū rú liǎng jūn jiāo，chéng shèng fāng hān zhàn。当其旗鼓催，不觉人马汗。dāng qí qí gǔ cuī，bù jué rén mǎ hàn。至哉天下乐，终日在几案。zhì zāi tiān xià lè，zhōng rì zài jǐ àn。念昔始从师，力学希仕宦。niàn xī shǐ cóng shī，lì xué xī shì huàn。岂敢取声名，惟期脱贫贱。qǐ gǎn qǔ shēng míng，wéi qī tuō pín jiàn。忘食日已晡，燃薪夜侵旦。wàng shí rì yǐ bū，rán xīn yè qīn dàn。谓言得志后，便可焚笔砚。wèi yán dé zhì hòu，biàn kě fén bǐ yàn。少偿辛苦时，惟事寝与饭。shǎo cháng xīn kǔ shí，wéi shì qǐn yǔ fàn。岁月不我留，一生今过半。suì yuè bù wǒ liú，yī shēng jīn guò bàn。中间尝忝窃，内外职文翰。zhōng jiān cháng tiǎn qiè，nèi wài zhí wén hàn。官荣日清近，廪给亦丰羡。guān róng rì qīng jìn，lǐn gěi yì fēng xiàn。人情慎所习，鸩毒比安宴。rén qíng shèn suǒ xí，zhèn dú bǐ ān yàn。渐追时俗流，稍稍学营办。jiàn zhuī shí sú liú，shāo shāo xué yíng bàn。杯盘穷水陆，宾客罗俊彦。bēi pán qióng shuǐ lù，bīn kè luó jùn yàn。自从中年来，人事攻百箭。zì cóng zhōng nián lái，rén shì gōng bǎi jiàn。非惟职有忧，亦自老可叹。fēi wéi zhí yǒu yōu，yì zì lǎo kě tàn。形骸苦衰病，心志亦退懦。xíng hái kǔ shuāi bìng，xīn zhì yì tuì nuò。前时可喜事，闭眼不欲见。qián shí kě xǐ shì，bì yǎn bù yù jiàn。惟寻旧读书，简编多朽断。wéi xún jiù dú shū，jiǎn biān duō xiǔ duàn。古人重温故，官事幸有间。gǔ rén zhòng wēn gù，guān shì xìng yǒu jiān。乃知读书勤，其乐固无限。nǎi zhī dú shū qín，qí lè gù wú xiàn。少而干禄利，老用忘忧患。shǎo ér gàn lù lì，lǎo yòng wàng yōu huàn。又知物贵久，至宝见百鍊。yòu zhī wù guì jiǔ，zhì bǎo jiàn bǎi liàn。纷华暂时好，俯仰浮云散。fēn huá zàn shí hǎo，fǔ yǎng fú yún sàn。淡泊味愈长，始终殊不变。dàn pō wèi yù zhǎng，shǐ zhōng shū bù biàn。何时乞残骸，万一免罪谴。hé shí qǐ cán hái，wàn yī miǎn zuì qiǎn。买书载舟归，筑室颍水岸。mǎi shū zài zhōu guī，zhù shì yǐng shuǐ àn。平生颇论述，铨次加点窜。píng shēng pǒ lùn shù，quán cì jiā diǎn cuàn。庶几垂后世，不默死刍豢。shù jǐ chuí hòu shì，bù mò sǐ chú huàn。信哉蠹书鱼，韩子语非讪。xìn zāi dù shū yú，hán zi yǔ fēi shàn。

欧阳修

欧阳修（1007－1072），字永叔，号醉翁，晚号“六一居士”。汉族，吉州永丰（今江西省永丰县）人，因吉州原属庐陵郡，以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠，世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家，与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。欧阳修的作品>>

猜您喜欢