古诗词 - 中国最美古诗词

绿竹堂独饮

夏篁解箨阴加樛，卧斋公退无喧嚣。xià huáng jiě tuò yīn jiā jiū，wò zhāi gōng tuì wú xuān xiāo。清和况复值佳月，翠树好鸟鸣咬咬。qīng hé kuàng fù zhí jiā yuè，cuì shù hǎo niǎo míng yǎo yǎo。芳樽有酒美可酌，胡为欲饮先长谣。fāng zūn yǒu jiǔ měi kě zhuó，hú wèi yù yǐn xiān zhǎng yáo。人生暂别客秦楚，尚欲泣泪相攀邀。rén shēng zàn bié kè qín chǔ，shàng yù qì lèi xiāng pān yāo。况兹一诀乃永已，独使幽梦恨蓬蒿。kuàng zī yī jué nǎi yǒng yǐ，dú shǐ yōu mèng hèn péng hāo。忆予驱马别家去，去时柳陌东风高。yì yǔ qū mǎ bié jiā qù，qù shí liǔ mò dōng fēng gāo。楚乡留滞一千里，归来落尽李与桃。chǔ xiāng liú zhì yī qiān lǐ，guī lái luò jǐn lǐ yǔ táo。残花不共一日看，东风送哭声嗷嗷。cán huā bù gòng yī rì kàn，dōng fēng sòng kū shēng áo áo。洛池不见青春色，白杨但有风萧萧。luò chí bù jiàn qīng chūn sè，bái yáng dàn yǒu fēng xiāo xiāo。姚黄魏紫开次第，不觉成恨俱零凋。yáo huáng wèi zǐ kāi cì dì，bù jué chéng hèn jù líng diāo。榴花最晚今又拆，红绿点缀如裙腰。liú huā zuì wǎn jīn yòu chāi，hóng lǜ diǎn zhuì rú qún yāo。年芳转新物转好，逝者日与生期遥。nián fāng zhuǎn xīn wù zhuǎn hǎo，shì zhě rì yǔ shēng qī yáo。予生本是少年气，瑳磨牙角争雄豪。yǔ shēng běn shì shǎo nián qì，cuō mó yá jiǎo zhēng xióng háo。马迁班固洎歆向，下笔点窜皆嘲嘈。mǎ qiān bān gù jì xīn xiàng，xià bǐ diǎn cuàn jiē cháo cáo。客来共坐说今古，纷纷落尽玉麈毛。kè lái gòng zuò shuō jīn gǔ，fēn fēn luò jǐn yù zhǔ máo。弯弓或拟射石虎，又欲醉斩荆江蛟。wān gōng huò nǐ shè shí hǔ，yòu yù zuì zhǎn jīng jiāng jiāo。自言刚气贮心腹，何尔柔软为脂膏。zì yán gāng qì zhù xīn fù，hé ěr róu ruǎn wèi zhī gāo。吾闻庄生善齐物，平日吐论奇牙聱。wú wén zhuāng shēng shàn qí wù，píng rì tǔ lùn qí yá áo。忧从中来不自遣，强叩瓦缶何譊譊。yōu cóng zhōng lái bù zì qiǎn，qiáng kòu wǎ fǒu hé náo náo。伊人达者尚乃尔，情之所钟况吾曹。yī rén dá zhě shàng nǎi ěr，qíng zhī suǒ zhōng kuàng wú cáo。愁填胸中若山积，虽欲强饮如沃焦。chóu tián xiōng zhōng ruò shān jī，suī yù qiáng yǐn rú wò jiāo。乃判自古英壮气，不有此恨如何消。nǎi pàn zì gǔ yīng zhuàng qì，bù yǒu cǐ hèn rú hé xiāo。又闻浮屠说生死，灭没谓若梦幻泡。yòu wén fú tú shuō shēng sǐ，miè méi wèi ruò mèng huàn pào。前有万古后万世，其中一世独虭蟧。qián yǒu wàn gǔ hòu wàn shì，qí zhōng yī shì dú diāo láo。安得独洒一榻泪，欲助河水增滔滔。ān dé dú sǎ yī tà lèi，yù zhù hé shuǐ zēng tāo tāo。古来此事无可奈，不如饮此樽中醪。gǔ lái cǐ shì wú kě nài，bù rú yǐn cǐ zūn zhōng láo。

欧阳修

欧阳修（1007－1072），字永叔，号醉翁，晚号“六一居士”。汉族，吉州永丰（今江西省永丰县）人，因吉州原属庐陵郡，以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠，世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家，与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。欧阳修的作品>>

猜您喜欢