古诗词 - 中国最美古诗词

疏山

来往疏山四十年，主人与客两华颠。lái wǎng shū shān sì shí nián，zhǔ rén yǔ kè liǎng huá diān。此心不改澄河见，往事休论过鸟然。cǐ xīn bù gǎi chéng hé jiàn，wǎng shì xiū lùn guò niǎo rán。无复仙舟遗迹在，空馀矮叔一灯传。wú fù xiān zhōu yí jì zài，kōng yú ǎi shū yī dēng chuán。危亭独上穷登眺，古木苍藤绕暮烟。wēi tíng dú shàng qióng dēng tiào，gǔ mù cāng téng rào mù yān。

疏山道中

宋：曾季狸

村深谷鸟近人鸣，暮霭收时雨又晴。cūn shēn gǔ niǎo jìn rén míng，mù ǎi shōu shí yǔ yòu qíng。极目春山随处好，笋舆穿尽绿阴行。jí mù chūn shān suí chù hǎo，sǔn yú chuān jǐn lǜ yīn xíng。

苦竹舟行

宋：曾季狸

船头触处浪花生，船尾随人山影行。chuán tóu chù chù làng huā shēng，chuán wěi suí rén shān yǐng xíng。一水到家能几许，顺流东下片时程。yī shuǐ dào jiā néng jǐ xǔ，shùn liú dōng xià piàn shí chéng。

危全枫祠

宋：曾季狸

香火颓然寄梵宫，精英不与众禅同。xiāng huǒ tuí rán jì fàn gōng，jīng yīng bù yǔ zhòng chán tóng。临川千古人心在，犹说当年保障功。lín chuān qiān gǔ rén xīn zài，yóu shuō dāng nián bǎo zhàng gōng。

疏山三首

宋：曾季狸

江南九月未飞霜，木叶萧萧已半黄。jiāng nán jiǔ yuè wèi fēi shuāng，mù yè xiāo xiāo yǐ bàn huáng。行遍疏山山下路，满山唯有桂花香。xíng biàn shū shān shān xià lù，mǎn shān wéi yǒu guì huā xiāng。

疏山三首

宋：曾季狸

垍湖潭畔呼舟渡，苦竹林边策杖回。jì hú tán pàn hū zhōu dù，kǔ zhú lín biān cè zhàng huí。衣湿为穿山雨过，手香因折野梅来。yī shī wèi chuān shān yǔ guò，shǒu xiāng yīn zhé yě méi lái。

疏山三首

宋：曾季狸

草封支径路欲断，雨洗野花山更寒。cǎo fēng zhī jìng lù yù duàn，yǔ xǐ yě huā shān gèng hán。西岭东冈烟漠漠，南溪北涧水潺潺。xī lǐng dōng gāng yān mò mò，nán xī běi jiàn shuǐ chán chán。

宝应寺

宋：曾季狸

檀心素面水沉香，一架清阴满院凉。tán xīn sù miàn shuǐ chén xiāng，yī jià qīng yīn mǎn yuàn liáng。莫道春归无觅处，春归却在赞公房。mò dào chūn guī wú mì chù，chūn guī què zài zàn gōng fáng。

相峰寺

宋：曾季狸

一灯投宿阿兰若，雨过凉生夜气清。yī dēng tóu sù ā lán ruò，yǔ guò liáng shēng yè qì qīng。何许秋声惊客梦，檐间不断一铃鸣。hé xǔ qiū shēng jīng kè mèng，yán jiān bù duàn yī líng míng。

罗汉石

宋：曾季狸

吾闻大幻师，种种示方便。wú wén dà huàn shī，zhǒng zhǒng shì fāng biàn。虽于土石中，神力亦周遍。suī yú tǔ shí zhōng，shén lì yì zhōu biàn。君看此翠琅，乃有罗汉面。jūn kàn cǐ cuì láng，nǎi yǒu luó hàn miàn。殷勤作礼相，形质皆可辨。yīn qín zuò lǐ xiāng，xíng zhì jiē kě biàn。初观顶相殊，次观双足现。chū guān dǐng xiāng shū，cì guān shuāng zú xiàn。僧袍如轻绡，风举势转旋。sēng páo rú qīng xiāo，fēng jǔ shì zhuǎn xuán。得非方广尊，影落此石片。dé fēi fāng guǎng zūn，yǐng luò cǐ shí piàn。千年磨不尽，若坚金百炼。qiān nián mó bù jǐn，ruò jiān jīn bǎi liàn。我来一瞻敬，赞叹未曾见。wǒ lái yī zhān jìng，zàn tàn wèi céng jiàn。摩挲谛玩久，欲去反留恋。mó sā dì wán jiǔ，yù qù fǎn liú liàn。叮咛善守护，尊者俱神变。dīng níng shàn shǒu hù，zūn zhě jù shén biàn。会当清夜阑，神光照金殿。huì dāng qīng yè lán，shén guāng zhào jīn diàn。

灵谷山

宋：曾季狸

旧闻伯子记，已得灵谷名。jiù wén bó zi jì，yǐ dé líng gǔ míng。隐然望此州，奇胜称山灵。yǐn rán wàng cǐ zhōu，qí shèng chēng shān líng。悬崖泻瀑布，如高屋建瓴。xuán yá xiè pù bù，rú gāo wū jiàn líng。乔松数十丈，下有千岁苓。qiáo sōng shù shí zhàng，xià yǒu qiān suì líng。仄足行鸟道，势欲抟青冥。zè zú xíng niǎo dào，shì yù tuán qīng míng。仙事虽渺茫，幽讨未忘情。xiān shì suī miǎo máng，yōu tǎo wèi wàng qíng。高秋八月后，择胜来经行。gāo qiū bā yuè hòu，zé shèng lái jīng xíng。黄冠两三人，淡然亦忘形。huáng guān liǎng sān rén，dàn rán yì wàng xíng。烟霞到几席，爽气来户庭。yān xiá dào jǐ xí，shuǎng qì lái hù tíng。瘦筇闲指点，老瓦同注倾。shòu qióng xián zhǐ diǎn，lǎo wǎ tóng zhù qīng。惭非换鹅手，不敢临黄庭。cán fēi huàn é shǒu，bù gǎn lín huáng tíng。或可联石鼎，未必让弥明。huò kě lián shí dǐng，wèi bì ràng mí míng。重阳无十日，黄菊渐向荣。zhòng yáng wú shí rì，huáng jú jiàn xiàng róng。佳哉此天气，一笑未易营。jiā zāi cǐ tiān qì，yī xiào wèi yì yíng。但愿脚力健，年年此寻盟。dàn yuàn jiǎo lì jiàn，nián nián cǐ xún méng。

跃马泉

宋：曾季狸

山灵从何来，崩腾跃万马。shān líng cóng hé lái，bēng téng yuè wàn mǎ。初疑夫差军，水犀光照夜。chū yí fū chà jūn，shuǐ xī guāng zhào yè。又疑阏于战，声撼武安马。yòu yí è yú zhàn，shēng hàn wǔ ān mǎ。森然毛骨竦，舌拄不能下。sēn rán máo gǔ sǒng，shé zhǔ bù néng xià。对此神骖姿，可以一战霸。duì cǐ shén cān zī，kě yǐ yī zhàn bà。

五星泉

宋：曾季狸

五星耀寒芒，直射入九渊。wǔ xīng yào hán máng，zhí shè rù jiǔ yuān。化为石泉眠，位置相联绵。huà wèi shí quán mián，wèi zhì xiāng lián mián。相映璧月夜，上下争珠连。xiāng yìng bì yuè yè，shàng xià zhēng zhū lián。星光本游空，著地今何然。xīng guāng běn yóu kōng，zhù dì jīn hé rán。得非泉石癖，如我老不悛。dé fēi quán shí pǐ，rú wǒ lǎo bù quān。

鸣玉泉

宋：曾季狸

何人邀我来，白昼朝钧天。hé rén yāo wǒ lái，bái zhòu cháo jūn tiān。千官正杂沓，佩有苍玉悬。qiān guān zhèng zá dá，pèi yǒu cāng yù xuán。冲牙互击触，远韵声泠然。chōng yá hù jī chù，yuǎn yùn shēng líng rán。律吕相应和，宫徵更相宣。lǜ lǚ xiāng yīng hé，gōng zhēng gèng xiāng xuān。应笑居鄛人，玉斗空碎捐。yīng xiào jū cháo rén，yù dòu kōng suì juān。

秦女行

宋：曾季狸

妾家家世居淮海，郎罢声名传海内。qiè jiā jiā shì jū huái hǎi，láng bà shēng míng chuán hǎi nèi。自从贬死古藤州，门户凋零三十载。zì cóng biǎn sǐ gǔ téng zhōu，mén hù diāo líng sān shí zài。可怜生长深闺里，耳濡目染知文字。kě lián shēng zhǎng shēn guī lǐ，ěr rú mù rǎn zhī wén zì。亦尝强学谢娘诗，未敢女子称博士。yì cháng qiáng xué xiè niáng shī，wèi gǎn nǚ zi chēng bó shì。年长以来逢世乱，黄头鲜卑来入汉。nián zhǎng yǐ lái féng shì luàn，huáng tóu xiān bēi lái rù hàn。妾身亦复堕兵间，往事不堪回首看。qiè shēn yì fù duò bīng jiān，wǎng shì bù kān huí shǒu kàn。飘然一身逐胡儿，被驱不异犬与鸡。piāo rán yī shēn zhú hú ér，bèi qū bù yì quǎn yǔ jī。奔驰万里向沙漠，天长地久无还期。bēn chí wàn lǐ xiàng shā mò，tiān zhǎng dì jiǔ wú hái qī。北风萧萧易水寒，雪花席地经燕山。běi fēng xiāo xiāo yì shuǐ hán，xuě huā xí dì jīng yàn shān。千杯虏酒安能醉，一曲琵琶不忍弹。qiān bēi lǔ jiǔ ān néng zuì，yī qū pí pá bù rěn dàn。吞声饮恨从谁诉，偶然信口题诗句。tūn shēng yǐn hèn cóng shuí sù，ǒu rán xìn kǒu tí shī jù。眼前有路可还乡，马上无人容我去。yǎn qián yǒu lù kě hái xiāng，mǎ shàng wú rén róng wǒ qù。诗成吟罢只茫然，岂意汉地能流传。shī chéng yín bà zhǐ máng rán，qǐ yì hàn dì néng liú chuán。当时情绪亦可想，至今闻者犹悲酸。dāng shí qíng xù yì kě xiǎng，zhì jīn wén zhě yóu bēi suān。忆昔中郎有女子，亦陷虏中垂一纪。yì xī zhōng láng yǒu nǚ zi，yì xiàn lǔ zhōng chuí yī jì。暮年不料逢阿瞒，厚币赎之归故里。mù nián bù liào féng ā mán，hòu bì shú zhī guī gù lǐ。惜哉此女不得如，终竟老死留穹庐。xī zāi cǐ nǚ bù dé rú，zhōng jìng lǎo sǐ liú qióng lú。空馀诗话传悽恻，不减胡笳十八拍。kōng yú shī huà chuán qī cè，bù jiǎn hú jiā shí bā pāi。

雷公保国寺画壁

宋：曾季狸

我游保国三十年，昔者童稚今华颠。wǒ yóu bǎo guó sān shí nián，xī zhě tóng zhì jīn huá diān。僧非昔人屋亦改，仰视乔木皆参天。sēng fēi xī rén wū yì gǎi，yǎng shì qiáo mù jiē cān tiān。惟馀画壁屹相向，尘封蛛网犹依然。wéi yú huà bì yì xiāng xiàng，chén fēng zhū wǎng yóu yī rán。空王龙钟曳杖立，弥勒游戏挑囊眠。kōng wáng lóng zhōng yè zhàng lì，mí lēi yóu xì tiāo náng mián。不知寺已几兴废，独此经久无变迁。bù zhī sì yǐ jǐ xīng fèi，dú cǐ jīng jiǔ wú biàn qiān。我来摩挲三太息，欲去不忍空留连。wǒ lái mó sā sān tài xī，yù qù bù rěn kōng liú lián。丁宁老僧为守护，慎勿破壁随云烟。dīng níng lǎo sēng wèi shǒu hù，shèn wù pò bì suí yún yān。作诗仍以示来者，此诗此画当俱传。zuò shī réng yǐ shì lái zhě，cǐ shī cǐ huà dāng jù chuán。