古诗词 - 中国最美古诗词

冷廨面挹重湖结楼以收逸放之景扁以清斯诸友移酒落其成分韵得里字

宁饮三斗水，不揖褦襶子。níng yǐn sān dòu shuǐ，bù yī nài dài zi。宁食三斗葱，不踏龙断市。níng shí sān dòu cōng，bù tà lóng duàn shì。伯夷圣之清，饿死不受滓。bó yí shèng zhī qīng，è sǐ bù shòu zǐ。死犹清可为，况乃未必死。sǐ yóu qīng kě wèi，kuàng nǎi wèi bì sǐ。几人浊恶海，鸡鸣为利起。jǐ rén zhuó è hǎi，jī míng wèi lì qǐ。魏其武安门，洒削胃脯氏。wèi qí wǔ ān mén，sǎ xuē wèi pú shì。揶揄首阳山，自伐我计是。yé yú shǒu yáng shān，zì fá wǒ jì shì。使清能死人，浊者亦死耳。shǐ qīng néng sǐ rén，zhuó zhě yì sǐ ěr。官居寂寞滨，不堕阛阓里。guān jū jì mò bīn，bù duò huán huì lǐ。嚚尘一关隔，宛在水中沚。yín chén yī guān gé，wǎn zài shuǐ zhōng zhǐ。楼居得未有，鉴影时自喜。lóu jū dé wèi yǒu，jiàn yǐng shí zì xǐ。天空塔戴角，湖敛沙脱觜。tiān kōng tǎ dài jiǎo，hú liǎn shā tuō zī。乌桕生晴阴，芙蕖淡秋蕊。wū jiù shēng qíng yīn，fú qú dàn qiū ruǐ。鹭点横烟稠，雁掠断云驶。lù diǎn héng yān chóu，yàn lüè duàn yún shǐ。山缺女墙转，林斜僧屋倚。shān quē nǚ qiáng zhuǎn，lín xié sēng wū yǐ。江流在何许，危樯出半指。jiāng liú zài hé xǔ，wēi qiáng chū bàn zhǐ。长堤苔痕平，尽日无步屣。zhǎng dī tái hén píng，jǐn rì wú bù xǐ。有人为我来，寒冰照人只。yǒu rén wèi wǒ lái，hán bīng zhào rén zhǐ。鸥盟以要之，相对弄清泚。ōu méng yǐ yào zhī，xiāng duì nòng qīng cǐ。明月不满掬，一漱霜入齿。míng yuè bù mǎn jū，yī shù shuāng rù chǐ。葹菉薋盈室，为君种兰茝。shī lù cí yíng shì，wèi jūn zhǒng lán chǎi。户服艾盈腰，为君揽荃芷。hù fú ài yíng yāo，wèi jūn lǎn quán zhǐ。吾非好独清，浊亦君所耻。wú fēi hǎo dú qīng，zhuó yì jūn suǒ chǐ。千丈一寸浑，清恐不如此。qiān zhàng yī cùn hún，qīng kǒng bù rú cǐ。出门歌濯缨，声节中宫徵。chū mén gē zhuó yīng，shēng jié zhōng gōng zhēng。西风骑两鹄，碧落绝万里。xī fēng qí liǎng gǔ，bì luò jué wàn lǐ。