古诗词 - 中国最美古诗词

乞祠不允

微臣守清源，一岁三乞祠。wēi chén shǒu qīng yuán，yī suì sān qǐ cí。俞音竟未拜，感荷圣主慈。yú yīn jìng wèi bài，gǎn hé shèng zhǔ cí。臣家素贱贫，仰禄救啼饥。chén jiā sù jiàn pín，yǎng lù jiù tí jī。区区六年间，手把四郡麾。qū qū liù nián jiān，shǒu bǎ sì jùn huī。道途压奔走，囊橐无馀赀。dào tú yā bēn zǒu，náng tuó wú yú zī。清源乃佳郡，风俗不待移。qīng yuán nǎi jiā jùn，fēng sú bù dài yí。民淳简狱讼，士盛敦书诗。mín chún jiǎn yù sòng，shì shèng dūn shū shī。地远可藏拙，禄厚足自资。dì yuǎn kě cáng zhuō，lù hòu zú zì zī。今岁又丰登，千里人熙熙。jīn suì yòu fēng dēng，qiān lǐ rén xī xī。臣岂不愿仕，求闲欲奚为。chén qǐ bù yuàn shì，qiú xián yù xī wèi。自怜蝼蚁生，福薄命最奇。zì lián lóu yǐ shēng，fú báo mìng zuì qí。入境身即病，到官日呼医。rù jìng shēn jí bìng，dào guān rì hū yī。痰涎每上攻，旋晕势甚危。tán xián měi shàng gōng，xuán yūn shì shén wēi。药试何止百，灼艾无全肌。yào shì hé zhǐ bǎi，zhuó ài wú quán jī。臂疼如子美，齿落如退之。bì téng rú zi měi，chǐ luò rú tuì zhī。脚患柳州肿，发垂孟郊丝。jiǎo huàn liǔ zhōu zhǒng，fā chuí mèng jiāo sī。饮食日减少，跬步须扶持。yǐn shí rì jiǎn shǎo，kuǐ bù xū fú chí。残喘虽尚延，定非久远期。cán chuǎn suī shàng yán，dìng fēi jiǔ yuǎn qī。况臣糟糠妻，盖棺将及期。kuàng chén zāo kāng qī，gài guān jiāng jí qī。旅榇犹未还，儿女昼夜悲。lǚ chèn yóu wèi hái，ér nǚ zhòu yè bēi。臣今官满考，臣去有二宜。chén jīn guān mǎn kǎo，chén qù yǒu èr yí。孰谓九重远，天高而听卑。shú wèi jiǔ zhòng yuǎn，tiān gāo ér tīng bēi。吾君不之告，肝胆将谁披。wú jūn bù zhī gào，gān dǎn jiāng shuí pī。庙堂二三公，误辱平日知。miào táng èr sān gōng，wù rǔ píng rì zhī。今不怜向隅，恩复何时施。jīn bù lián xiàng yú，ēn fù hé shí shī。愿于黼扆前，敷奏迫切词。yuàn yú fǔ yǐ qián，fū zòu pò qiè cí。天日临在上，臣言非敢欺。tiān rì lín zài shàng，chén yán fēi gǎn qī。解官食祠禄，曲遂臣之私。jiě guān shí cí lù，qū suì chén zhī sī。幽明俱受赐，感极涕泗垂。yōu míng jù shòu cì，gǎn jí tì sì chuí。沟壑倘未填，报国犹有时。gōu hè tǎng wèi tián，bào guó yóu yǒu shí。

王十朋

王十朋（1112-1171），字龟龄，号梅溪，南宋著名的政治家和诗人，伟大的爱国主义者。出生于乐清四都左原（今浙江省乐清市）梅溪村。绍兴二十七年（1157年）他以“揽权”中兴为对，中进士第一，被擢为状元，先授承事郎，兼建王府小学教授。王十朋以名节闻名于世，刚直不阿，批评朝政，直言不讳。王十朋的作品>>

猜您喜欢