古诗词 - 中国最美古诗词

无事

日日溪头看好山，尘嚣无一可相关。rì rì xī tóu kàn hǎo shān，chén xiāo wú yī kě xiāng guān。梅花未必能如我，花谢花开未得闲。méi huā wèi bì néng rú wǒ，huā xiè huā kāi wèi dé xián。

吴陵咫尺是惟扬，徒步方知去路长。wú líng zhǐ chǐ shì wéi yáng，tú bù fāng zhī qù lù zhǎng。渔屋试霜芦叶老，酒家留客豆花香。yú wū shì shuāng lú yè lǎo，jiǔ jiā liú kè dòu huā xiāng。秋光浅淡人同瘦，雁影参差我共忙。qiū guāng qiǎn dàn rén tóng shòu，yàn yǐng cān chà wǒ gòng máng。仆子莫嗟行李重，担头强半旧诗囊。pū zi mò jiē xíng lǐ zhòng，dān tóu qiáng bàn jiù shī náng。

值雨

宋：宋伯仁

吴陵两月雨留连，来问琼花雨亦然。wú líng liǎng yuè yǔ liú lián，lái wèn qióng huā yǔ yì rán。市酒未销狂客恨，塞鸿先作嫩寒天。shì jiǔ wèi xiāo kuáng kè hèn，sāi hóng xiān zuò nèn hán tiān。只忧松下无三径，不管囊中欠一钱。zhǐ yōu sōng xià wú sān jìng，bù guǎn náng zhōng qiàn yī qián。扬子渡头风正急，未知何日买归船。yáng zi dù tóu fēng zhèng jí，wèi zhī hé rì mǎi guī chuán。

民夫

宋：宋伯仁

阃帅差夫欲太平，浚河才了又修城。kǔn shuài chà fū yù tài píng，jùn hé cái le yòu xiū chéng。挑泥锹钁无休日，失业妻儿有叹声。tiāo ní qiāo jué wú xiū rì，shī yè qī ér yǒu tàn shēng。两个布衫寒透骨，半盂蒸饭冷无羹。liǎng gè bù shān hán tòu gǔ，bàn yú zhēng fàn lěng wú gēng。何时一统山河了，只向春田带雨耕。hé shí yī tǒng shān hé le，zhǐ xiàng chūn tián dài yǔ gēng。

行色

宋：宋伯仁

拟作惟扬数月留，西风劝我买归舟。nǐ zuò wéi yáng shù yuè liú，xī fēng quàn wǒ mǎi guī zhōu。功名得失千年梦，豪杰穷通万斛愁。gōng míng dé shī qiān nián mèng，háo jié qióng tōng wàn hú chóu。黄菊已花休恋酒，青山何处不登楼。huáng jú yǐ huā xiū liàn jiǔ，qīng shān hé chù bù dēng lóu。渔翁自倚船篷睡，一任男儿白尽头。yú wēng zì yǐ chuán péng shuì，yī rèn nán ér bái jǐn tóu。

瓜洲阻风

宋：宋伯仁

狂风未许放归船，借得僧房半榻眠。kuáng fēng wèi xǔ fàng guī chuán，jiè dé sēng fáng bàn tà mián。落雁影收帆脚外，怒涛声到枕头边。luò yàn yǐng shōu fān jiǎo wài，nù tāo shēng dào zhěn tóu biān。黄芦叶底秋将老，白羽书中病未痊。huáng lú yè dǐ qiū jiāng lǎo，bái yǔ shū zhōng bìng wèi quán。传语将军多着力，扬州不比旧家年。chuán yǔ jiāng jūn duō zhe lì，yáng zhōu bù bǐ jiù jiā nián。

焦山简主僧无庵

宋：宋伯仁

轻摇风桨过焦山，山色相留半日闲。qīng yáo fēng jiǎng guò jiāo shān，shān sè xiāng liú bàn rì xián。万顷月波秋雨后，一篝烟翠夕阳间。wàn qǐng yuè bō qiū yǔ hòu，yī gōu yān cuì xī yáng jiān。城依铁瓮心尤壮，酒对金峰鬓惜斑。chéng yī tiě wèng xīn yóu zhuàng，jiǔ duì jīn fēng bìn xī bān。愿得淮头来好语，吸江亭下且怡颜。yuàn dé huái tóu lái hǎo yǔ，xī jiāng tíng xià qiě yí yán。

边头老马

宋：宋伯仁

解下缰绳便欲眠，绝无筋力可胜鞭。jiě xià jiāng shéng biàn yù mián，jué wú jīn lì kě shèng biān。霜蹄遍识淮南地，夜草犹吞塞北烟。shuāng tí biàn shí huái nán dì，yè cǎo yóu tūn sāi běi yān。怕逐彩旗排偃月，宁思金镫趁朝天。pà zhú cǎi qí pái yǎn yuè，níng sī jīn dèng chèn cháo tiān。华山自有安身处，试问将军在几年。huá shān zì yǒu ān shēn chù，shì wèn jiāng jūn zài jǐ nián。

夜过乌镇

宋：宋伯仁

望极模糊古树林，弯弯溪港似难寻。wàng jí mó hú gǔ shù lín，wān wān xī gǎng shì nán xún。荻芦花重霜初下，桑柘阴移月未沉。dí lú huā zhòng shuāng chū xià，sāng zhè yīn yí yuè wèi chén。恨别情怀虽恋酒，送衣时节怕闻砧。hèn bié qíng huái suī liàn jiǔ，sòng yī shí jié pà wén zhēn。夜行船上山歌意，说尽还家一片心。yè xíng chuán shàng shān gē yì，shuō jǐn hái jiā yī piàn xīn。

荷叶浦

宋：宋伯仁

小船摇荡水中央，喜得归程近帝乡。xiǎo chuán yáo dàng shuǐ zhōng yāng，xǐ dé guī chéng jìn dì xiāng。秋与荻花俱淡薄，地名荷叶素凄凉。qiū yǔ dí huā jù dàn báo，dì míng hé yè sù qī liáng。几番来往人虽熟，两月奔波话更长。jǐ fān lái wǎng rén suī shú，liǎng yuè bēn bō huà gèng zhǎng。巡检不知何日满，一堤衰柳对夕阳。xún jiǎn bù zhī hé rì mǎn，yī dī shuāi liǔ duì xī yáng。

简张寄翁秀才

宋：宋伯仁

徽外琴声局外棋，此心能得几人知。huī wài qín shēng jú wài qí，cǐ xīn néng dé jǐ rén zhī。纵横谩说三千字，陶写须吟百一诗。zòng héng mán shuō sān qiān zì，táo xiě xū yín bǎi yī shī。秋到蓼花蝉噪后，雨敲荷叶钓归时。qiū dào liǎo huā chán zào hòu，yǔ qiāo hé yè diào guī shí。西湖尽著张公子，莫把吟篷月共移。xī hú jǐn zhù zhāng gōng zi，mò bǎ yín péng yuè gòng yí。

上安晚先生郑左相

宋：宋伯仁

直上昭文便乞闲，貂蝉鬓底未全斑。zhí shàng zhāo wén biàn qǐ xián，diāo chán bìn dǐ wèi quán bān。静看世事千年后，总在梅花一笑间。jìng kàn shì shì qiān nián hòu，zǒng zài méi huā yī xiào jiān。松菊主宾虽自得，君王休戚暗相关。sōng jú zhǔ bīn suī zì dé，jūn wáng xiū qī àn xiāng guān。更须正笏岩廊上，整顿皇家若泰山。gèng xū zhèng hù yán láng shàng，zhěng dùn huáng jiā ruò tài shān。

题李长啸漕元赁居

宋：宋伯仁

可种梅花便可居，此身安处即吾庐。kě zhǒng méi huā biàn kě jū，cǐ shēn ān chù jí wú lú。胸中丘壑无今古，笔底烟霞自卷舒。xiōng zhōng qiū hè wú jīn gǔ，bǐ dǐ yān xiá zì juǎn shū。著脚且坚君子操，知心自有圣人书。zhù jiǎo qiě jiān jūn zi cāo，zhī xīn zì yǒu shèng rén shū。吾侪幸是苕川客，只好溪头学钓鱼。wú chái xìng shì sháo chuān kè，zhǐ hǎo xī tóu xué diào yú。

呈菊坡先生陈枢使

宋：宋伯仁

但知猿鹤伴闲居，不觉忧时鬓已疏。dàn zhī yuán hè bàn xián jū，bù jué yōu shí bìn yǐ shū。对客怕言今日事，挑灯重读少年书。duì kè pà yán jīn rì shì，tiāo dēng zhòng dú shǎo nián shū。楼迎山色诗堪画，门对梅花月共锄。lóu yíng shān sè shī kān huà，mén duì méi huā yuè gòng chú。相业累兴明主意，先生只恐自踌躇。xiāng yè lèi xīng míng zhǔ yì，xiān shēng zhǐ kǒng zì chóu chú。

寄题天台王主簿约牖

宋：宋伯仁

世道巇岖可厌寻，牖名以约孰知音。shì dào xī qū kě yàn xún，yǒu míng yǐ yuē shú zhī yīn。数棂秋雨千年事，一剔寒篝万古心。shù líng qiū yǔ qiān nián shì，yī tī hán gōu wàn gǔ xīn。山入酒卮青耿耿，风摇槐影绿愔愔。shān rù jiǔ zhī qīng gěng gěng，fēng yáo huái yǐng lǜ yīn yīn。坎爻六四君休说，笑拍阑干月满襟。kǎn yáo liù sì jūn xiū shuō，xiào pāi lán gàn yuè mǎn jīn。

贺游先生再入元枢

宋：宋伯仁

粤从宝绍历嘉淳，国事如棋局几新。yuè cóng bǎo shào lì jiā chún，guó shì rú qí jú jǐ xīn。欲识万年占气脉，须教一著顿精神。yù shí wàn nián zhàn qì mài，xū jiào yī zhù dùn jīng shén。重臣休惮头盈雪，赤子咸期屋自春。zhòng chén xiū dàn tóu yíng xuě，chì zi xián qī wū zì chūn。天下倚公心更切，泰山宗社在垂绅。tiān xià yǐ gōng xīn gèng qiè，tài shān zōng shè zài chuí shēn。