古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

七和

宋：刘克庄

百家众体皆融液，一字陈言亦铲除。bǎi jiā zhòng tǐ jiē róng yè，yī zì chén yán yì chǎn chú。陋矣小巫步神禹，譬之大战获侨如。lòu yǐ xiǎo wū bù shén yǔ，pì zhī dà zhàn huò qiáo rú。子行给子尚方札，吾自乘吾下泽车。zi xíng gěi zi shàng fāng zhá，wú zì chéng wú xià zé chē。本是腐儒非磊落，莫嫌窗下注虫鱼。běn shì fǔ rú fēi lěi luò，mò xián chuāng xià zhù chóng yú。

八和

宋：刘克庄

困拈架上书苏醒，愁倩杯中物破除。kùn niān jià shàng shū sū xǐng，chóu qiàn bēi zhōng wù pò chú。子美所称惟白也，仲尼自谓不回如。zi měi suǒ chēng wéi bái yě，zhòng ní zì wèi bù huí rú。食才藜糁宁无肉，行以筇枝可当车。shí cái lí sǎn níng wú ròu，xíng yǐ qióng zhī kě dāng chē。圣世未尝违物性，飞潜初不间鸢鱼。shèng shì wèi cháng wéi wù xìng，fēi qián chū bù jiān yuān yú。

九和

宋：刘克庄

人见休官欺冷落，天将高寿准迁除。rén jiàn xiū guān qī lěng luò，tiān jiāng gāo shòu zhǔn qiān chú。镊千茎雪形容变，卸一条冰涕唾如。niè qiān jīng xuě xíng róng biàn，xiè yī tiáo bīng tì tuò rú。病怕执绥升玉辂，老难垂耳服盐车。bìng pà zhí suí shēng yù lù，lǎo nán chuí ěr fú yán chē。身闲绝喜无拘束，巢鹤终胜似釜鱼。shēn xián jué xǐ wú jū shù，cháo hè zhōng shèng shì fǔ yú。

十和贺太渊得雄二首

宋：刘克庄

郁郁葱葱初抱送，惊惊怕怕永销除。yù yù cōng cōng chū bào sòng，jīng jīng pà pà yǒng xiāo chú。子瞻要待啼时看，介甫曾夸画不如。zi zhān yào dài tí shí kàn，jiè fǔ céng kuā huà bù rú。先敞高门容驷马，旋闻别馆戏羊车。xiān chǎng gāo mén róng sì mǎ，xuán wén bié guǎn xì yáng chē。中庸诗礼牢扃鐍，他日亲传伋与鱼。zhōng yōng shī lǐ láo jiōng jué，tā rì qīn chuán jí yǔ yú。

十和贺太渊得雄二首

宋：刘克庄

诞育文章家可贺，轩渠烦恼障皆除。dàn yù wén zhāng jiā kě hè，xuān qú fán nǎo zhàng jiē chú。霜蹄堕地能行矣，玉树临风必皎如。shuāng tí duò dì néng xíng yǐ，yù shù lín fēng bì jiǎo rú。群纪伴翁入图画，俨佟为我御巾车。qún jì bàn wēng rù tú huà，yǎn tóng wèi wǒ yù jīn chē。客中往往烦厨传，倘许携将酒与鱼。kè zhōng wǎng wǎng fán chú chuán，tǎng xǔ xié jiāng jiǔ yǔ yú。

和竹溪披字韵二首

宋：刘克庄

玉雪面俄成丑老，琅玕腹未尽呈披。yù xuě miàn é chéng chǒu lǎo，láng gān fù wèi jǐn chéng pī。只今众女各施粉，自古十夫能挽椎。zhǐ jīn zhòng nǚ gè shī fěn，zì gǔ shí fū néng wǎn chuí。岂有进贤冠绘像，亦无灵寿杖扶衰。qǐ yǒu jìn xián guān huì xiàng，yì wú líng shòu zhàng fú shuāi。俚辞闻早安排了，未必他人识牧之。lǐ cí wén zǎo ān pái le，wèi bì tā rén shí mù zhī。

和竹溪披字韵二首

宋：刘克庄

人夸晚节犹鲜健，谁信朝华已谢披。rén kuā wǎn jié yóu xiān jiàn，shuí xìn cháo huá yǐ xiè pī。空有朵云盈箧笥，竟无片雪上钳椎。kōng yǒu duǒ yún yíng qiè sì，jìng wú piàn xuě shàng qián chuí。槁枯毋怪芳菲歇，退惰常因血气衰。gǎo kū wú guài fāng fēi xiē，tuì duò cháng yīn xuè qì shuāi。自叹龙钟真髦矣，不如茗艼一中之。zì tàn lóng zhōng zhēn máo yǐ，bù rú míng tīng yī zhōng zhī。

再和二首

宋：刘克庄

包羞羊借皋比盖，饰貌狙将衮服披。bāo xiū yáng jiè gāo bǐ gài，shì mào jū jiāng gǔn fú pī。妾去绿衣裳以曲，佗乘黄屋髻犹椎。qiè qù lǜ yī shang yǐ qū，tuó chéng huáng wū jì yóu chuí。方开元际唐风盛，自建安来汉道衰。fāng kāi yuán jì táng fēng shèng，zì jiàn ān lái hàn dào shuāi。举世纷纷学姚贾，老夫持此欲安之。jǔ shì fēn fēn xué yáo jiǎ，lǎo fū chí cǐ yù ān zhī。

再和二首

宋：刘克庄

古柏每经寒耸秀，朝花不待夕离披。gǔ bǎi měi jīng hán sǒng xiù，cháo huā bù dài xī lí pī。举扬壹似德山棒，摧拉过于力士椎。jǔ yáng yī shì dé shān bàng，cuī lā guò yú lì shì chuí。化鹤仙归见孙老，感麟翁泣叹吾衰。huà hè xiān guī jiàn sūn lǎo，gǎn lín wēng qì tàn wú shuāi。楚狂难和薰风句，聊自歌之舞蹈之。chǔ kuáng nán hé xūn fēng jù，liáo zì gē zhī wǔ dǎo zhī。

挽陈孺人

宋：刘克庄

乡井公评推内则，掖垣铭笔写徽音。xiāng jǐng gōng píng tuī nèi zé，yē yuán míng bǐ xiě huī yīn。不烦陶子羞蚶鲊，肯与黔娄共布衾。bù fán táo zi xiū hān zhǎ，kěn yǔ qián lóu gòng bù qīn。三语未酬将母志，九原无负托孙心。sān yǔ wèi chóu jiāng mǔ zhì，jiǔ yuán wú fù tuō sūn xīn。樗翁阅世头如雪，二纪前曾挽稿砧。chū wēng yuè shì tóu rú xuě，èr jì qián céng wǎn gǎo zhēn。

总戎徐侯伯东远访田舍赠诗二首次韵

宋：刘克庄

内辞狨橐外菟符，巾褐萧然一老儒。nèi cí róng tuó wài tú fú，jīn hè xiāo rán yī lǎo rú。床上乱书眠当枕，卷中警句摘为图。chuáng shàng luàn shū mián dāng zhěn，juǎn zhōng jǐng jù zhāi wèi tú。雨寒裹饭故人少，雪夜扁舟今世无。yǔ hán guǒ fàn gù rén shǎo，xuě yè biǎn zhōu jīn shì wú。惟有徐君真好事，高轩肯自福之莆。wéi yǒu xú jūn zhēn hǎo shì，gāo xuān kěn zì fú zhī pú。

总戎徐侯伯东远访田舍赠诗二首次韵

宋：刘克庄

博览彊通千载事，冥搜谬用一生心。bó lǎn jiàng tōng qiān zài shì，míng sōu miù yòng yī shēng xīn。乾坤劫数有成毁，风月性情无古今。qián kūn jié shù yǒu chéng huǐ，fēng yuè xìng qíng wú gǔ jīn。君似得吾之骨髓，俗方求我以声音。jūn shì dé wú zhī gǔ suǐ，sú fāng qiú wǒ yǐ shēng yīn。若非生处殊闽浙，把臂相邀共入林。ruò fēi shēng chù shū mǐn zhè，bǎ bì xiāng yāo gòng rù lín。

伯东留诗别余次韵

宋：刘克庄

残生恰似道傍樗，匠斧樵柯免剪除。cán shēng qià shì dào bàng chū，jiàng fǔ qiáo kē miǎn jiǎn chú。撚我几须安个字，见君一面胜千书。niǎn wǒ jǐ xū ān gè zì，jiàn jūn yī miàn shèng qiān shū。贫家仅有鸡为黍，贵客相过翠织裾。pín jiā jǐn yǒu jī wèi shǔ，guì kè xiāng guò cuì zhī jū。稚子不知新社友，却询座上者谁欤。zhì zi bù zhī xīn shè yǒu，què xún zuò shàng zhě shuí yú。

朔斋竹溪盛称鉴台李君谈天小诗戏赠

宋：刘克庄

品题经二紫薇公，携袖中诗访老农。pǐn tí jīng èr zǐ wēi gōng，xié xiù zhōng shī fǎng lǎo nóng。远祖似曾为藏史，前身莫便是淳风。yuǎn zǔ shì céng wèi cáng shǐ，qián shēn mò biàn shì chún fēng。自怜槁木灰生意，绝怕菱花照丑容。zì lián gǎo mù huī shēng yì，jué pà líng huā zhào chǒu róng。但愿海乡鱼稻熟，耄夫不复问穷通。dàn yuàn hǎi xiāng yú dào shú，mào fū bù fù wèn qióng tōng。

谢韩孔惠见访

宋：刘克庄

千林黄落涧冰坚，应是江湖作雪天。qiān lín huáng luò jiàn bīng jiān，yīng shì jiāng hú zuò xuě tiān。偶有客过居士室，绝无人识孝廉船。ǒu yǒu kè guò jū shì shì，jué wú rén shí xiào lián chuán。绣衣二使交章荐，黄册诸郎律赋传。xiù yī èr shǐ jiāo zhāng jiàn，huáng cè zhū láng lǜ fù chuán。莫向明时嗟不遇，乃翁穮蓘子逢年。mò xiàng míng shí jiē bù yù，nǎi wēng biāo gǔn zi féng nián。