古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

送君用侄判官

宋：刘克庄

天官长榜该差久，公相繁机押敕迟。tiān guān zhǎng bǎng gāi chà jiǔ，gōng xiāng fán jī yā chì chí。佩玉徐行真上介，著鞭先发任群儿。pèi yù xú xíng zhēn shàng jiè，zhù biān xiān fā rèn qún ér。方惭当宁询黄发，绝喜吾宗见白眉。fāng cán dāng níng xún huáng fā，jué xǐ wú zōng jiàn bái méi。闻说守侯留祢墨，水衡召拜必同时。wén shuō shǒu hóu liú mí mò，shuǐ héng zhào bài bì tóng shí。

题近稿

宋：刘克庄

箪瓢久已甘颜巷，笔橐先曾侍汉廷。dān piáo jiǔ yǐ gān yán xiàng，bǐ tuó xiān céng shì hàn tíng。杜视王侯等蝼蚁，坡轻名利比蜗蝇。dù shì wáng hóu děng lóu yǐ，pō qīng míng lì bǐ wō yíng。更无荐鲔仪登俎，时有求羊炬入陵。gèng wú jiàn wěi yí dēng zǔ，shí yǒu qiú yáng jù rù líng。老矣终身作伧父，诸公努力佐中兴。lǎo yǐ zhōng shēn zuò cāng fù，zhū gōng nǔ lì zuǒ zhōng xīng。

和居厚弟韵

宋：刘克庄

端嘉已羡谷莺迁，不觉龙飞又几年。duān jiā yǐ xiàn gǔ yīng qiān，bù jué lóng fēi yòu jǐ nián。坡老尝称少公胜，伯淳曾道二哥贤。pō lǎo cháng chēng shǎo gōng shèng，bó chún céng dào èr gē xián。腾笺内举虽如此，秉笔中书岂必然。téng jiān nèi jǔ suī rú cǐ，bǐng bǐ zhōng shū qǐ bì rán。岁晚偶同耆旧传，瞎翁安得似癯仙。suì wǎn ǒu tóng qí jiù chuán，xiā wēng ān dé shì qú xiān。

狂吟

宋：刘克庄

两轮屋角走如梭，争奈樗翁老病何。liǎng lún wū jiǎo zǒu rú suō，zhēng nài chū wēng lǎo bìng hé。富贵时来年少去，神仙者少死人多。fù guì shí lái nián shǎo qù，shén xiān zhě shǎo sǐ rén duō。形羸全赖儿扶掖，诗退犹须友切磋。xíng léi quán lài ér fú yē，shī tuì yóu xū yǒu qiè cuō。莫嗟狂吟无律吕，古人不废饭牛歌。mò jiē kuáng yín wú lǜ lǚ，gǔ rén bù fèi fàn niú gē。

题赵志仁南溪双莲

宋：刘克庄

乃翁去记玉楼成，岁帅乡人祀洛英。nǎi wēng qù jì yù lóu chéng，suì shuài xiāng rén sì luò yīng。文耀可无田助祭，象贤赖有谷传声。wén yào kě wú tián zhù jì，xiàng xián lài yǒu gǔ chuán shēng。奇葩融结双莲瑞，奕叶追攀五桂荣。qí pā róng jié shuāng lián ruì，yì yè zhuī pān wǔ guì róng。累将重侯何足道，几人三世有诗名。lèi jiāng zhòng hóu hé zú dào，jǐ rén sān shì yǒu shī míng。

题倪鲁玉诗后二首

宋：刘克庄

梅经御史鞫成案，村荷先皇敕扁堂。méi jīng yù shǐ jū chéng àn，cūn hé xiān huáng chì biǎn táng。少日不容人入社，暮年甘被子侵疆。shǎo rì bù róng rén rù shè，mù nián gān bèi zi qīn jiāng。不应愚谷知名姓，惟许孤山擅影香。bù yīng yú gǔ zhī míng xìng，wéi xǔ gū shān shàn yǐng xiāng。岂独江湖酬唱者，卷中诸老半存亡。qǐ dú jiāng hú chóu chàng zhě，juǎn zhōng zhū lǎo bàn cún wáng。

题倪鲁玉诗后二首

宋：刘克庄

自从风雅陵夷后，吟到梅村世岂多。zì cóng fēng yǎ líng yí hòu，yín dào méi cūn shì qǐ duō。旷达知章归后作，轩昂予美醉时歌。kuàng dá zhī zhāng guī hòu zuò，xuān áng yǔ měi zuì shí gē。击蒙何止闻童稚，谴疟犹堪去病魔。jī méng hé zhǐ wén tóng zhì，qiǎn nüè yóu kān qù bìng mó。一听牙弦三叹息，今无钟子奈诗何。yī tīng yá xián sān tàn xī，jīn wú zhōng zi nài shī hé。

记将李事

宋：刘克庄

藐予小子衰残迫，惜我先人老寿稀。miǎo yǔ xiǎo zi shuāi cán pò，xī wǒ xiān rén lǎo shòu xī。厚币能牵四皓出，画图幸送二疏归。hòu bì néng qiān sì hào chū，huà tú xìng sòng èr shū guī。子玄亘古芬芳史，伯始终身粪上讥。zi xuán gèn gǔ fēn fāng shǐ，bó shǐ zhōng shēn fèn shàng jī。颖叔资深俱已矣，岂无来者判聃非。yǐng shū zī shēn jù yǐ yǐ，qǐ wú lái zhě pàn dān fēi。

赠

宋：刘克庄

挟策端平偶见遗，不旋踵已遇嘉熙。xié cè duān píng ǒu jiàn yí，bù xuán zhǒng yǐ yù jiā xī。虽闻栖楚叩墀语，不见阳城伏閤时。suī wén qī chǔ kòu chí yǔ，bù jiàn yáng chéng fú gé shí。下殿君能和富范，上房吾愿让夷夔。xià diàn jūn néng hé fù fàn，shàng fáng wú yuàn ràng yí kuí。或疑廉蔺曾相避，知两翁心更有谁。huò yí lián lìn céng xiāng bì，zhī liǎng wēng xīn gèng yǒu shuí。

病起五首

宋：刘克庄

躬圭宝箑俱藏起，出入惟消笠与蓑。gōng guī bǎo shà jù cáng qǐ，chū rù wéi xiāo lì yǔ suō。农说雨旸差有准，客谈间谍易传讹。nóng shuō yǔ yáng chà yǒu zhǔn，kè tán jiān dié yì chuán é。丰年海熟田尤熟，圣代朝和野亦和。fēng nián hǎi shú tián yóu shú，shèng dài cháo hé yě yì hé。纵使大寒并大暑，小车时出至行窝。zòng shǐ dà hán bìng dà shǔ，xiǎo chē shí chū zhì xíng wō。

病起五首

宋：刘克庄

鬻文卖赋今能几，穷薄常因病折磨。yù wén mài fù jīn néng jǐ，qióng báo cháng yīn bìng zhé mó。宁作地仙事思邈，不教天女恼维摩。níng zuò dì xiān shì sī miǎo，bù jiào tiān nǚ nǎo wéi mó。乞骸幸已逃空谷，养气难于塞决河。qǐ hái xìng yǐ táo kōng gǔ，yǎng qì nán yú sāi jué hé。岂是先生老而健，修方多更阅医多。qǐ shì xiān shēng lǎo ér jiàn，xiū fāng duō gèng yuè yī duō。

病起五首

宋：刘克庄

小窗不复听吾伊，时有蛩声出吻悲。xiǎo chuāng bù fù tīng wú yī，shí yǒu qióng shēng chū wěn bēi。曲宴无歌赓太液，中痟止酒饮华池。qū yàn wú gē gēng tài yè，zhōng xiāo zhǐ jiǔ yǐn huá chí。谁将晓雪堆新鬓，自拨寒灰锻近诗。shuí jiāng xiǎo xuě duī xīn bìn，zì bō hán huī duàn jìn shī。未敢热瞒同社友，草鞋尚欲远寻师。wèi gǎn rè mán tóng shè yǒu，cǎo xié shàng yù yuǎn xún shī。

病起五首

宋：刘克庄

百岁将阑猛省惊，六根不足可怜生。bǎi suì jiāng lán měng shěng jīng，liù gēn bù zú kě lián shēng。古人使祝为祈死，叔世无人吊失明。gǔ rén shǐ zhù wèi qí sǐ，shū shì wú rén diào shī míng。昔挨残更羞渴睡，今当清昼要扶行。xī āi cán gèng xiū kě shuì，jīn dāng qīng zhòu yào fú xíng。时于梦里瞻星斗，愁绝邻鸡腷膊声。shí yú mèng lǐ zhān xīng dòu，chóu jué lín jī bì bó shēng。

病起五首

宋：刘克庄

越境迎医伎又穷，残骸奉施与天公。yuè jìng yíng yī jì yòu qióng，cán hái fèng shī yǔ tiān gōng。外庭幸际清明始，内障如囚黑暗中。wài tíng xìng jì qīng míng shǐ，nèi zhàng rú qiú hēi àn zhōng。贝叶今难开只眼，薰弦昔忝和重瞳。bèi yè jīn nán kāi zhǐ yǎn，xūn xián xī tiǎn hé zhòng tóng。暮年膝上惟文度，常挈书灯伴乃翁。mù nián xī shàng wéi wén dù，cháng qiè shū dēng bàn nǎi wēng。

次韵君节秘书三首

宋：刘克庄

甫登鳌顶浩然归，岂是区区较粟薇。fǔ dēng áo dǐng hào rán guī，qǐ shì qū qū jiào sù wēi。纵使吠声杂尧桀，可无直笔辨聃非。zòng shǐ fèi shēng zá yáo jié，kě wú zhí bǐ biàn dān fēi。雷音首占第一义，黛色终当四十围。léi yīn shǒu zhàn dì yī yì，dài sè zhōng dāng sì shí wéi。想见朝阳鸣未已，在岐山下莫高飞。xiǎng jiàn cháo yáng míng wèi yǐ，zài qí shān xià mò gāo fēi。