古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

赠陈起

宋：刘克庄

陈侯生长纷华地，却以芸香自沐熏。chén hóu shēng zhǎng fēn huá dì，què yǐ yún xiāng zì mù xūn。鍊句岂非林处士，鬻书莫是穆参军。liàn jù qǐ fēi lín chù shì，yù shū mò shì mù cān jūn。雨檐兀坐忘春去，雪案清谈至夜分。yǔ yán wù zuò wàng chūn qù，xuě àn qīng tán zhì yè fēn。何日我闲君闭肆，扁舟同泛北山云。hé rì wǒ xián jūn bì sì，biǎn zhōu tóng fàn běi shān yún。

题洪使君诗卷

宋：刘克庄

刻于芹泮士争披，传到茅庐我窃窥。kè yú qín pàn shì zhēng pī，chuán dào máo lú wǒ qiè kuī。突过韦郎森戟句，高如柳恽采蘋诗。tū guò wéi láng sēn jǐ jù，gāo rú liǔ yùn cǎi píng shī。日惟坐啸熏沉水，间亦摇毫品荔支。rì wéi zuò xiào xūn chén shuǐ，jiān yì yáo háo pǐn lì zhī。况有太丘为小序，遥知流布满京师。kuàng yǒu tài qiū wèi xiǎo xù，yáo zhī liú bù mǎn jīng shī。

秋热忆旧游二首

宋：刘克庄

忆昔浮江更涉淮，早秋天气最佳哉。yì xī fú jiāng gèng shè huái，zǎo qiū tiān qì zuì jiā zāi。塞垣榆落蝉初少，泽国芦疏雁已来。sāi yuán yú luò chán chū shǎo，zé guó lú shū yàn yǐ lái。风露入怀诗笔健，关山满目笛声哀。fēng lù rù huái shī bǐ jiàn，guān shān mǎn mù dí shēng āi。南州九月犹絺绤，纵有清樽底处开。nán zhōu jiǔ yuè yóu chī xì，zòng yǒu qīng zūn dǐ chù kāi。

秋热忆旧游二首

宋：刘克庄

塞上秋光冷似冰，当年豪举气凭陵。sāi shàng qiū guāng lěng shì bīng，dāng nián háo jǔ qì píng líng。打毬不用炎方马，按猎初调异国鹰。dǎ qiú bù yòng yán fāng mǎ，àn liè chū diào yì guó yīng。山寨凄凉闻戍鼓，水村摇落见渔灯。shān zhài qī liáng wén shù gǔ，shuǐ cūn yáo luò jiàn yú dēng。而今病暍茅檐底，追记犹堪洗郁蒸。ér jīn bìng yē máo yán dǐ，zhuī jì yóu kān xǐ yù zhēng。

李园有怀孚若

宋：刘克庄

曾与山公醉不归，李园水竹尚依稀。céng yǔ shān gōng zuì bù guī，lǐ yuán shuǐ zhú shàng yī xī。钿车疾取春莺唱，铁笛潜惊宿鸟飞。diàn chē jí qǔ chūn yīng chàng，tiě dí qián jīng sù niǎo fēi。昔把蟹螯同酒盏，今持马策叩城扉。xī bǎ xiè áo tóng jiǔ zhǎn，jīn chí mǎ cè kòu chéng fēi。溪头一片无情月，偏照愁人泪满衣。xī tóu yī piàn wú qíng yuè，piān zhào chóu rén lèi mǎn yī。

失猫

宋：刘克庄

饲养年深性已驯，攀墙上树可曾嗔。sì yǎng nián shēn xìng yǐ xùn，pān qiáng shàng shù kě céng chēn。击鲜偶羡邻翁富，食淡因嫌旧主贫。jī xiān ǒu xiàn lín wēng fù，shí dàn yīn xián jiù zhǔ pín。蛙跳阶庭殊得意，鼠行几案若无人。wā tiào jiē tíng shū dé yì，shǔ xíng jǐ àn ruò wú rén。篱间薄荷堪谋醉，何必区区慕细鳞。lí jiān báo hé kān móu zuì，hé bì qū qū mù xì lín。

送张应斗还番阳

宋：刘克庄

蕉荔漫山雾雨繁，虬须客子悔南辕。jiāo lì màn shān wù yǔ fán，qiú xū kè zi huǐ nán yuán。久留闽囝谁堪语，却忆番君可与言。jiǔ liú mǐn jiǎn shuí kān yǔ，què yì fān jūn kě yǔ yán。豪杰虽穷留气在，圣贤不死有书存。háo jié suī qióng liú qì zài，shèng xián bù sǐ yǒu shū cún。归时洗换征衣了，拣个深山紧闭门。guī shí xǐ huàn zhēng yī le，jiǎn gè shēn shān jǐn bì mén。

为圃二首

宋：刘克庄

屋边废地稍平治，装点风光要自怡。wū biān fèi dì shāo píng zhì，zhuāng diǎn fēng guāng yào zì yí。爱敬古梅如宿士，护持新笋似婴儿。ài jìng gǔ méi rú sù shì，hù chí xīn sǔn shì yīng ér。花窠易买姑添价，亭子难营且筑基。huā kē yì mǎi gū tiān jià，tíng zi nán yíng qiě zhù jī。老矣四科无入处，旋锄小圃学樊迟。lǎo yǐ sì kē wú rù chù，xuán chú xiǎo pǔ xué fán chí。

为圃二首

宋：刘克庄

衰病归来占把茅，譬如僧葺退居寮。shuāi bìng guī lái zhàn bǎ máo，pì rú sēng qì tuì jū liáo。因存橘树斜通径，怕碍荷花小著桥。yīn cún jú shù xié tōng jìng，pà ài hé huā xiǎo zhù qiáo。古有功名兴钓筑，今无物色到渔樵。gǔ yǒu gōng míng xīng diào zhù，jīn wú wù sè dào yú qiáo。可怜岁晚闲双手，种罢芜菁撷菊苗。kě lián suì wǎn xián shuāng shǒu，zhǒng bà wú jīng xié jú miáo。

敖器之宅子落成

宋：刘克庄

臞翁卜筑向东皋，小憩江湖半世劳。qú wēng bo zhù xiàng dōng gāo，xiǎo qì jiāng hú bàn shì láo。绕屋树阴供杖屦，登楼山色发诗骚。rào wū shù yīn gōng zhàng jù，dēng lóu shān sè fā shī sāo。客来贺厦杯行阔，市写抛梁纸价高。kè lái hè shà bēi xíng kuò，shì xiě pāo liáng zhǐ jià gāo。白虎渐台何处在，不如茅舍尚坚牢。bái hǔ jiàn tái hé chù zài，bù rú máo shě shàng jiān láo。

邹莆田见传葬书

宋：刘克庄

令君葬说其传远，一字真堪直一缣。lìng jūn zàng shuō qí chuán yuǎn，yī zì zhēn kān zhí yī jiān。惜似辨材藏禊帖，爱如房相笔楞严。xī shì biàn cái cáng xì tiē，ài rú fáng xiāng bǐ léng yán。略疏脱误烦重校，尽扣精微恐不廉。lüè shū tuō wù fán zhòng xiào，jǐn kòu jīng wēi kǒng bù lián。欲卜寝丘何处是，凭高试为指东崦。yù bo qǐn qiū hé chù shì，píng gāo shì wèi zhǐ dōng yān。

哭刘连江

宋：刘克庄

晚唐才调晋风期，一片胸襟颇涉奇。wǎn táng cái diào jìn fēng qī，yī piàn xiōng jīn pǒ shè qí。每过邻家因贳酒，偶添别墅为赢棋。měi guò lín jiā yīn shì jiǔ，ǒu tiān bié shù wèi yíng qí。议郎秩浅无超拜，令尹官清有去思。yì láng zhì qiǎn wú chāo bài，lìng yǐn guān qīng yǒu qù sī。种得花成身不见，江边父老至今悲。zhǒng dé huā chéng shēn bù jiàn，jiāng biān fù lǎo zhì jīn bēi。

即事四首

宋：刘克庄

买得荒郊五亩馀，旋营花木置琴书。mǎi dé huāng jiāo wǔ mǔ yú，xuán yíng huā mù zhì qín shū。柳能樊圃犹须种，兰纵当门亦不锄。liǔ néng fán pǔ yóu xū zhǒng，lán zòng dāng mén yì bù chú。无力改墙姑覆草，多方存井要浇蔬。wú lì gǎi qiáng gū fù cǎo，duō fāng cún jǐng yào jiāo shū。区区才志聊如此，谁谓先生广且疏。qū qū cái zhì liáo rú cǐ，shuí wèi xiān shēng guǎng qiě shū。

即事四首

宋：刘克庄

目为诗客不胜惭，唤作园翁定自堪。mù wèi shī kè bù shèng cán，huàn zuò yuán wēng dìng zì kān。抱瓮荷锄非鄙事，栽花移竹似清谈。bào wèng hé chú fēi bǐ shì，zāi huā yí zhú shì qīng tán。野人只识羹芹美，相国安知食笋甘。yě rén zhǐ shí gēng qín měi，xiāng guó ān zhī shí sǔn gān。晚觉齐民书最要，惜无幽士肯同参。wǎn jué qí mín shū zuì yào，xī wú yōu shì kěn tóng cān。

即事四首

宋：刘克庄

墙角新开白版扉，时寻樵牧弄烟霏。qiáng jiǎo xīn kāi bái bǎn fēi，shí xún qiáo mù nòng yān fēi。代耕岂若收躬稼，赐帛何如出自机。dài gēng qǐ ruò shōu gōng jià，cì bó hé rú chū zì jī。湖海浪游今已倦，山林独往未全非。hú hǎi làng yóu jīn yǐ juàn，shān lín dú wǎng wèi quán fēi。百年只愿身强健，长为慈亲负米归。bǎi nián zhǐ yuàn shēn qiáng jiàn，zhǎng wèi cí qīn fù mǐ guī。