古诗词 - 中国最美古诗词

瑞峰寺

寺在高山顶，天寒偶一登。sì zài gāo shān dǐng，tiān hán ǒu yī dēng。孤僧营粥饭，诸佛阙香灯。gū sēng yíng zhōu fàn，zhū fú quē xiāng dēng。潮落洲分派，林疏塔见层。cháo luò zhōu fēn pài，lín shū tǎ jiàn céng。危栏宜老眼，欲去几回凭。wēi lán yí lǎo yǎn，yù qù jǐ huí píng。

送强浦注籍

宋：刘克庄

老别亲朋已动情，可堪玉树离阶庭。lǎo bié qīn péng yǐ dòng qíng，kě kān yù shù lí jiē tíng。新吟不数苍蝇窍，多病真成碧鹤形。xīn yín bù shù cāng yíng qiào，duō bìng zhēn chéng bì hè xíng。翁迫崦嵫迟暮景，儿看风雪短长亭。wēng pò yān zī chí mù jǐng，ér kàn fēng xuě duǎn zhǎng tíng。早归共举屠苏酒，莫爱西湖柳色青。zǎo guī gòng jǔ tú sū jiǔ，mò ài xī hú liǔ sè qīng。

赠女学士

宋：刘克庄

女子谈天世有之，福唐吴媛独神奇。nǚ zi tán tiān shì yǒu zhī，fú táng wú yuàn dú shén qí。语多中的疑明思，心自通灵不问龟。yǔ duō zhōng de yí míng sī，xīn zì tōng líng bù wèn guī。闻道膝边随季主，定传肘后与文姬。wén dào xī biān suí jì zhǔ，dìng chuán zhǒu hòu yǔ wén jī。未知谁是吹笙侣，玉镜台前要画眉。wèi zhī shuí shì chuī shēng lǚ，yù jìng tái qián yào huà méi。

题吕广文春秋易传大圭

宋：刘克庄

砾裂扫空凡例说，精微勘破后先天。lì liè sǎo kōng fán lì shuō，jīng wēi kān pò hòu xiān tiān。遥知长麈升高座，惜未巍冠列细毡。yáo zhī zhǎng zhǔ shēng gāo zuò，xī wèi wēi guān liè xì zhān。秦火安能燔六籍，汉儒浪自费三年。qín huǒ ān néng fán liù jí，hàn rú làng zì fèi sān nián。自惭不是韩宣子，获见春秋易象全。zì cán bù shì hán xuān zi，huò jiàn chūn qiū yì xiàng quán。

惠州弟哀诗二首

宋：刘克庄

两张遗墨六亲悲，台下黄瓜摘渐稀。liǎng zhāng yí mò liù qīn bēi，tái xià huáng guā zhāi jiàn xī。用北辰阡殊不乱，似南柯梦复疑非。yòng běi chén qiān shū bù luàn，shì nán kē mèng fù yí fēi。向来岂有葡萄博，末后元无薏苡归。xiàng lái qǐ yǒu pú táo bó，mò hòu yuán wú yì yǐ guī。七十残骸双秃鬓，可堪原上泪频挥。qī shí cán hái shuāng tū bìn，kě kān yuán shàng lèi pín huī。

惠州弟哀诗二首

宋：刘克庄

同产居惭余最长，二尊尤向汝钟情。tóng chǎn jū cán yú zuì zhǎng，èr zūn yóu xiàng rǔ zhōng qíng。斑衣犹记循陔乐，白发皆从陟岵生。bān yī yóu jì xún gāi lè，bái fā jiē cóng zhì hù shēng。一老吹埙无复和，十年废乐未能平。yī lǎo chuī xūn wú fù hé，shí nián fèi lè wèi néng píng。伤心溪墅成陈迹，谁听松风看月明。shāng xīn xī shù chéng chén jì，shuí tīng sōng fēng kàn yuè míng。

答翁权教

宋：刘克庄

铁庵同队亦同庚，鹏鴳逍遥各问程。tiě ān tóng duì yì tóng gēng，péng yàn xiāo yáo gè wèn chéng。渠梦南柯曾富贵，君归西洛作耆英。qú mèng nán kē céng fù guì，jūn guī xī luò zuò qí yīng。戴花未肯疏刘监，起蕝终当致鲁生。dài huā wèi kěn shū liú jiān，qǐ jué zhōng dāng zhì lǔ shēng。须向乘除验天理，莫将夕秀博朝荣。xū xiàng chéng chú yàn tiān lǐ，mò jiāng xī xiù bó cháo róng。

挽林安人

宋：刘克庄

薄宦周旋广及邕，一生甘苦稿砧同。báo huàn zhōu xuán guǎng jí yōng，yī shēng gān kǔ gǎo zhēn tóng。孟光事远嗟谁继，督护歌悲听未终。mèng guāng shì yuǎn jiē shuí jì，dū hù gē bēi tīng wèi zhōng。鹤表魂栖高燥地，凤毛名在广寒宫。hè biǎo hún qī gāo zào dì，fèng máo míng zài guǎng hán gōng。病翁空自吟哀些，撚断霜髭竟欠工。bìng wēng kōng zì yín āi xiē，niǎn duàn shuāng zī jìng qiàn gōng。

记事

宋：刘克庄

辇路香风吹软尘，拥途士女看朱轮。niǎn lù xiāng fēng chuī ruǎn chén，yōng tú shì nǚ kàn zhū lún。朝为赫赫大京兆，暮作栖栖逆旅人。cháo wèi hè hè dà jīng zhào，mù zuò qī qī nì lǚ rén。姬院肉屏俄顷散，帝城眉样一番新。jī yuàn ròu píng é qǐng sàn，dì chéng méi yàng yī fān xīn。惟应唤醒茅檐叟，长驾柴车戴幅巾。wéi yīng huàn xǐng máo yán sǒu，zhǎng jià chái chē dài fú jīn。

题水西何侯诗卷

宋：刘克庄

刘翰潘柽社友称，何侯直要续心灯。liú hàn pān chēng shè yǒu chēng，hé hóu zhí yào xù xīn dēng。阴山有雪双雕下，碧落无云一鹤升。yīn shān yǒu xuě shuāng diāo xià，bì luò wú yún yī hè shēng。觜距专场渠克畏，鼓旗傍噪我安能。zī jù zhuān chǎng qú kè wèi，gǔ qí bàng zào wǒ ān néng。男儿何必毛锥子，麟阁云台有分登。nán ér hé bì máo zhuī zi，lín gé yún tái yǒu fēn dēng。

甲寅岁除

宋：刘克庄

老戴黄冠备扫除，空餐忽忽岁云徂。lǎo dài huáng guān bèi sǎo chú，kōng cān hū hū suì yún cú。系衔每愧监临旷，书考犹欣过犯无。xì xián měi kuì jiān lín kuàng，shū kǎo yóu xīn guò fàn wú。地主多情馈椒酒，阍人失职废桃符。dì zhǔ duō qíng kuì jiāo jiǔ，hūn rén shī zhí fèi táo fú。绝怜榾柮通红火，不与吾儿共地炉。jué lián gǔ duò tōng hóng huǒ，bù yǔ wú ér gòng dì lú。

乙卯元日

宋：刘克庄

免赴早朝参扈从，径寻初服返樵渔。miǎn fù zǎo cháo cān hù cóng，jìng xún chū fú fǎn qiáo yú。前街鹤料权停阁，旧谴鸡竿已赦除。qián jiē hè liào quán tíng gé，jiù qiǎn jī gān yǐ shè chú。手板抽还大丞相，颠毛秃尽老中书。shǒu bǎn chōu hái dà chéng xiāng，diān máo tū jǐn lǎo zhōng shū。暮年相伴惟穷鬼，虚左迎渠莫送渠。mù nián xiāng bàn wéi qióng guǐ，xū zuǒ yíng qú mò sòng qú。

明道祠满

宋：刘克庄

初作衡山香火缘，不教俗事到吟边。chū zuò héng shān xiāng huǒ yuán，bù jiào sú shì dào yín biān。清狂畴昔有三稿，警策即今无一联。qīng kuáng chóu xī yǒu sān gǎo，jǐng cè jí jīn wú yī lián。汝辈未宜轻宿士，此翁犹及见先贤。rǔ bèi wèi yí qīng sù shì，cǐ wēng yóu jí jiàn xiān xián。丁宁稚子收残草，他日笺家要谱年。dīng níng zhì zi shōu cán cǎo，tā rì jiān jiā yào pǔ nián。

忆强甫

宋：刘克庄

临歧约共屠苏酒，及饮屠苏汝未归。lín qí yuē gòng tú sū jiǔ，jí yǐn tú sū rǔ wèi guī。纵使举头瞻日近，可堪返顾见云飞。zòng shǐ jǔ tóu zhān rì jìn，kě kān fǎn gù jiàn yún fēi。索长安米难淹久，回剡溪船果是非。suǒ zhǎng ān mǐ nán yān jiǔ，huí shàn xī chuán guǒ shì fēi。别后安书如束笋，眼穿新岁雁来稀。bié hòu ān shū rú shù sǔn，yǎn chuān xīn suì yàn lái xī。

即事三首

宋：刘克庄

抽簪脱裤满城忙，大半人多在戏场。chōu zān tuō kù mǎn chéng máng，dà bàn rén duō zài xì chǎng。膈膊鸡犹金爪距，勃跳狙亦衮衣裳。gé bó jī yóu jīn zhǎo jù，bó tiào jū yì gǔn yī shang。湘累无奈众人醉，鲁蜡曾令一国狂。xiāng lèi wú nài zhòng rén zuì，lǔ là céng lìng yī guó kuáng。空巷冶游惟病叟，半窗淡月伴昏黄。kōng xiàng yě yóu wéi bìng sǒu，bàn chuāng dàn yuè bàn hūn huáng。

即事三首

宋：刘克庄

家世相传逢掖衣，如今结果亦随时。jiā shì xiāng chuán féng yē yī，rú jīn jié guǒ yì suí shí。二三子遂舍瑟作，七十翁方扶杖嬉。èr sān zi suì shě sè zuò，qī shí wēng fāng fú zhàng xī。野老忧晴妨宝穑，社人怕雨湿灵旗。yě lǎo yōu qíng fáng bǎo sè，shè rén pà yǔ shī líng qí。遥知铃阁无歌管，一点青灯照董帷。yáo zhī líng gé wú gē guǎn，yī diǎn qīng dēng zhào dǒng wéi。