古诗词 - 中国最美古诗词

兴化县

绕县百千峰，初疑路不通。rào xiàn bǎi qiān fēng，chū yí lù bù tōng。居民犹太古，令尹似春风。jū mín yóu tài gǔ，lìng yǐn shì chūn fēng。筝远呼难至，杯寒吸易空。zhēng yuǎn hū nán zhì，bēi hán xī yì kōng。却从归路望，飞榭半天中。què cóng guī lù wàng，fēi xiè bàn tiān zhōng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

蠡管安能测混茫，楚狂敢道国人狂。lí guǎn ān néng cè hùn máng，chǔ kuáng gǎn dào guó rén kuáng。似闻函谷逐秦客，恰见初筵笑郭郎。shì wén hán gǔ zhú qín kè，qià jiàn chū yán xiào guō láng。壮志不如乘下泽，微辞何足讽高唐。zhuàng zhì bù rú chéng xià zé，wēi cí hé zú fěng gāo táng。入山未即无邻伴，书室旁边著鹤房。rù shān wèi jí wú lín bàn，shū shì páng biān zhù hè fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

去国为农混里廛，故书抛向短檠边。qù guó wèi nóng hùn lǐ chán，gù shū pāo xiàng duǎn qíng biān。台卿复壁犹温孟，夷甫排墙始悔玄。tái qīng fù bì yóu wēn mèng，yí fǔ pái qiáng shǐ huǐ xuán。送老只消营稿葬，买春不过费榆钱。sòng lǎo zhǐ xiāo yíng gǎo zàng，mǎi chūn bù guò fèi yú qián。枯肠欲汲无涓滴，谁道先生万斛泉。kū cháng yù jí wú juān dī，shuí dào xiān shēng wàn hú quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

天海凭高两杳茫，岂无容地著吾狂。tiān hǎi píng gāo liǎng yǎo máng，qǐ wú róng dì zhù wú kuáng。俗人不惯呼聱叟，明主何曾罪寝郎。sú rén bù guàn hū áo sǒu，míng zhǔ hé céng zuì qǐn láng。耕富春山能重汉，隐王官谷未忘唐。gēng fù chūn shān néng zhòng hàn，yǐn wáng guān gǔ wèi wàng táng。自嫌老病疏溪墅，只靠邻僧守竹房。zì xián lǎo bìng shū xī shù，zhǐ kào lín sēng shǒu zhú fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

栖山毕竟胜居廛，投老柴门古道边。qī shān bì jìng shèng jū chán，tóu lǎo chái mén gǔ dào biān。儋死更无人守墨，雄存已有客嘲玄。dān sǐ gèng wú rén shǒu mò，xióng cún yǐ yǒu kè cháo xuán。鸱夷腹大常盛酒，麈尾谈清绝口钱。chī yí fù dà cháng shèng jiǔ，zhǔ wěi tán qīng jué kǒu qián。挂起桔槔能几日，田间轧轧又机泉。guà qǐ jú gāo néng jǐ rì，tián jiān yà yà yòu jī quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

群书烟海眩弥茫，一念毫厘判圣狂。qún shū yān hǎi xuàn mí máng，yī niàn háo lí pàn shèng kuáng。煽宠艳诗多狎客，漏名直笔几牙郎。shān chǒng yàn shī duō xiá kè，lòu míng zhí bǐ jǐ yá láng。同时待诏馀枚叟，何处山人似李唐。tóng shí dài zhào yú méi sǒu，hé chù shān rén shì lǐ táng。老矣自筹身世事，不将卦气问京房。lǎo yǐ zì chóu shēn shì shì，bù jiāng guà qì wèn jīng fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

不管开阡与税廛，自锄瓜芋小溪边。bù guǎn kāi qiān yǔ shuì chán，zì chú guā yù xiǎo xī biān。向来一鹗谩荐祢，它日只鸡谁诔玄。xiàng lái yī è mán jiàn mí，tā rì zhǐ jī shuí lěi xuán。埋骨要邻高士冢，买山莫费故人钱。mái gǔ yào lín gāo shì zhǒng，mǎi shān mò fèi gù rén qián。舍旁苔井尤宜茗，何必人间第一泉。shě páng tái jǐng yóu yí míng，hé bì rén jiān dì yī quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

几欲乘桴泛淼茫，世间讵著次公狂。jǐ yù chéng fú fàn miǎo máng，shì jiān jù zhù cì gōng kuáng。幸无珠可分房老，安得钱堪遗窟郎。xìng wú zhū kě fēn fáng lǎo，ān dé qián kān yí kū láng。直笔今谁书汉晋，巍冠昔谩讲虞唐。zhí bǐ jīn shuí shū hàn jìn，wēi guān xī mán jiǎng yú táng。那知溪上垂纶叟，曾导龙绡辇出房。nà zhī xī shàng chuí lún sǒu，céng dǎo lóng xiāo niǎn chū fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

小隐山林大隐廛，市尘吹不到书边。xiǎo yǐn shān lín dà yǐn chán，shì chén chuī bù dào shū biān。知他孟喜传谁易，仅一侯芭受我玄。zhī tā mèng xǐ chuán shuí yì，jǐn yī hóu bā shòu wǒ xuán。古有饭牛仍扣角，世无骑鹤又腰钱。gǔ yǒu fàn niú réng kòu jiǎo，shì wú qí hè yòu yāo qián。溪光门外清如镜，莫遣胡公涴菊泉。xī guāng mén wài qīng rú jìng，mò qiǎn hú gōng wò jú quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

且耕闲旷钓迷茫，风月佳时亦放狂。qiě gēng xián kuàng diào mí máng，fēng yuè jiā shí yì fàng kuáng。辟谷久从赤松子，对花几换紫微郎。pì gǔ jiǔ cóng chì sōng zi，duì huā jǐ huàn zǐ wēi láng。王何变晋为东晋，郊岛催唐入季唐。wáng hé biàn jìn wèi dōng jìn，jiāo dǎo cuī táng rù jì táng。此事故须商榷在，铁檠未可厌山房。cǐ shì gù xū shāng què zài，tiě qíng wèi kě yàn shān fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

村有数家无百廛，小轩送目到鸿边。cūn yǒu shù jiā wú bǎi chán，xiǎo xuān sòng mù dào hóng biān。青牛曾动半空紫，白凤端为一卷玄。qīng niú céng dòng bàn kōng zǐ，bái fèng duān wèi yī juǎn xuán。上世架签犹万轴，太平斗米只三钱。shàng shì jià qiān yóu wàn zhóu，tài píng dòu mǐ zhǐ sān qián。课童更渫墙西井，拟学苏仙赋乳泉。kè tóng gèng xiè qiáng xī jǐng，nǐ xué sū xiān fù rǔ quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

倘来事已付茫茫，朝野皆知故态狂。tǎng lái shì yǐ fù máng máng，cháo yě jiē zhī gù tài kuáng。视草偶曾称学士，看花未了失台郎。shì cǎo ǒu céng chēng xué shì，kàn huā wèi le shī tái láng。贾生作赋先扬马，屈子分骚与景唐。jiǎ shēng zuò fù xiān yáng mǎ，qū zi fēn sāo yǔ jǐng táng。绝笔且宜高束起，要赓黄鹄和芝房。jué bǐ qiě yí gāo shù qǐ，yào gēng huáng gǔ hé zhī fáng。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

荒村随分有区廛，不在花边即水边。huāng cūn suí fēn yǒu qū chán，bù zài huā biān jí shuǐ biān。甚懒安能诗咏史，已归不复赋思玄。shén lǎn ān néng shī yǒng shǐ，yǐ guī bù fù fù sī xuán。提壶声好行沽酒，扑满身灾坐贮钱。tí hú shēng hǎo xíng gū jiǔ，pū mǎn shēn zāi zuò zhù qián。拣个名山藏断稿，莫教望气识龙泉。jiǎn gè míng shān cáng duàn gǎo，mò jiào wàng qì shí lóng quán。

和季弟韵二十首

宋：刘克庄

帆近蓬莱忽浩茫，归来散发且阳狂。fān jìn péng lái hū hào máng，guī lái sàn fā qiě yáng kuáng。昔陪上帝图书府，今作清都山水郎。xī péi shàng dì tú shū fǔ，jīn zuò qīng dōu shān shuǐ láng。子美愁来曾叫舜，退之老去独鸣唐。zi měi chóu lái céng jiào shùn，tuì zhī lǎo qù dú míng táng。商歌满屋如金石，绝胜箫声出洞房。shāng gē mǎn wū rú jīn shí，jué shèng xiāo shēng chū dòng fáng。

达摩渡芦图

宋：刘克庄

长啸生风白浪起，高桅千尺如折棰。zhǎng xiào shēng fēng bái làng qǐ，gāo wéi qiān chǐ rú zhé chuí。佛狸百万不敢渡，师跣双髐踏一苇。fú lí bǎi wàn bù gǎn dù，shī xiǎn shuāng xiāo tà yī wěi。视鲁叟桴差简捷，比博望槎尤俶诡。shì lǔ sǒu fú chà jiǎn jié，bǐ bó wàng chá yóu chù guǐ。岂小儿女狡狯然，亦大神通游戏尔。qǐ xiǎo ér nǚ jiǎo kuài rán，yì dà shén tōng yóu xì ěr。老胡西来纷文字，遍东西旦撒种子。lǎo hú xī lái fēn wén zì，biàn dōng xī dàn sā zhǒng zi。塔藏共礼熊耳骨，壁观谁得少林髓。tǎ cáng gòng lǐ xióng ěr gǔ，bì guān shuí dé shǎo lín suǐ。吾闻至人未尝死，岁晚翩翩携只履。wú wén zhì rén wèi cháng sǐ，suì wǎn piān piān xié zhǐ lǚ。学人其如初祖何，应身已度葱岭矣。xué rén qí rú chū zǔ hé，yīng shēn yǐ dù cōng lǐng yǐ。

游东山图

宋：刘克庄

亭榭缥缈无点尘，竹树苍翠溪粼粼。tíng xiè piāo miǎo wú diǎn chén，zhú shù cāng cuì xī lín lín。宝钗导前瑶簪后，三君高屐华阳巾。bǎo chāi dǎo qián yáo zān hòu，sān jūn gāo jī huá yáng jīn。颀然锦衣者谁氏，道韫诸姑姊长妹。qí rán jǐn yī zhě shuí shì，dào yùn zhū gū zǐ zhǎng mèi。当时偶动寂寂叹，稿砧不答高掩鼻。dāng shí ǒu dòng jì jì tàn，gǎo zhēn bù dá gāo yǎn bí。棋边指麾百万秦，温浩二子非其伦。qí biān zhǐ huī bǎi wàn qín，wēn hào èr zi fēi qí lún。中原热血方相泼，江表有此暇整人。zhōng yuán rè xuè fāng xiāng pō，jiāng biǎo yǒu cǐ xiá zhěng rén。暮年功高忧谗惎，回首故山归不遂。mù nián gōng gāo yōu chán jì，huí shǒu gù shān guī bù suì。岂知王郎袖有檛，空听桓伊筝垂泪。qǐ zhī wáng láng xiù yǒu zhuā，kōng tīng huán yī zhēng chuí lèi。