古诗词 - 中国最美古诗词

送戴兄西上

乃翁白发栖鸾去，夙志勤勤待汝成。nǎi wēng bái fā qī luán qù，sù zhì qín qín dài rǔ chéng。自古文章有定价，如兄词赋合先鸣。zì gǔ wén zhāng yǒu dìng jià，rú xiōng cí fù hé xiān míng。今年恩数非常比，上甲科名着意争。jīn nián ēn shù fēi cháng bǐ，shàng jiǎ kē míng zhe yì zhēng。语别溪干聊赠句，南归伫看锦衣荣。yǔ bié xī gàn liáo zèng jù，nán guī zhù kàn jǐn yī róng。

信庵赵少保挽诗

宋：林希逸

出语无多动造微，公于学问似生知。chū yǔ wú duō dòng zào wēi，gōng yú xué wèn shì shēng zhī。客游槐府珍遗帖，世诵樗翁序近诗。kè yóu huái fǔ zhēn yí tiē，shì sòng chū wēng xù jìn shī。握手最先门下士，伤心谁勒墓前碑。wò shǒu zuì xiān mén xià shì，shāng xīn shuí lēi mù qián bēi。匆匆四十年间梦，忆到庐江下榻时。cōng cōng sì shí nián jiān mèng，yì dào lú jiāng xià tà shí。

赵虚斋挽诗

宋：林希逸

两朝人物号耆英，九折崎岖亦饱经。liǎng cháo rén wù hào qí yīng，jiǔ zhé qí qū yì bǎo jīng。几度拂衣心似石，重来曳履发如星。jǐ dù fú yī xīn shì shí，zhòng lái yè lǚ fā rú xīng。争名可是因文字，转臂堪嗟失典刑。zhēng míng kě shì yīn wén zì，zhuǎn bì kān jiē shī diǎn xíng。何处藏山犹有史，悲笳幽咽若为听。hé chù cáng shān yóu yǒu shǐ，bēi jiā yōu yàn ruò wèi tīng。

赵虚斋挽诗

宋：林希逸

奥学深功在易通，御题褒句圣恩隆。ào xué shēn gōng zài yì tōng，yù tí bāo jù shèng ēn lóng。成书自讲前无例，异论难齐久始公。chéng shū zì jiǎng qián wú lì，yì lùn nán qí jiǔ shǐ gōng。辞有所之端可据，文无不变论尤工。cí yǒu suǒ zhī duān kě jù，wén wú bù biàn lùn yóu gōng。皋比定集诸仙听，独惜丁宽道不通。gāo bǐ dìng jí zhū xiān tīng，dú xī dīng kuān dào bù tōng。

恕斋洪尚书挽诗

宋：林希逸

定是仙从天目来，少曾吟咏到襄淮。dìng shì xiān cóng tiān mù lái，shǎo céng yín yǒng dào xiāng huái。才名词伯班常伯，学问平斋授恕斋。cái míng cí bó bān cháng bó，xué wèn píng zhāi shòu shù zhāi。华盖谩云邻翰苑，衮衣不许上瑶阶。huá gài mán yún lín hàn yuàn，gǔn yī bù xǔ shàng yáo jiē。海山纵好归何处，叹惜人间事好乖。hǎi shān zòng hǎo guī hé chù，tàn xī rén jiān shì hǎo guāi。

恕斋洪尚书挽诗

宋：林希逸

秀骨清姿玉雪同，几多星宿入心胸。xiù gǔ qīng zī yù xuě tóng，jǐ duō xīng sù rù xīn xiōng。风流王谢谈谐胜，家数常杨制诏工。fēng liú wáng xiè tán xié shèng，jiā shù cháng yáng zhì zhào gōng。坐政事堂无六丈，登文章箓似三洪。zuò zhèng shì táng wú liù zhàng，dēng wén zhāng lù shì sān hóng。年来人物萧疏甚，玉座东西欠此翁。nián lái rén wù xiāo shū shén，yù zuò dōng xī qiàn cǐ wēng。

恕斋洪尚书挽诗

宋：林希逸

伊昔宸京握手初，横经公未到三衢。yī xī chén jīng wò shǒu chū，héng jīng gōng wèi dào sān qú。早班玉笋还先去，晚侍金华却共趋。zǎo bān yù sǔn hái xiān qù，wǎn shì jīn huá què gòng qū。思老有馀知笔健，病成应是为诗癯。sī lǎo yǒu yú zhī bǐ jiàn，bìng chéng yīng shì wèi shī qú。峰摧太华嗟何及，身远无因奠束刍。fēng cuī tài huá jiē hé jí，shēn yuǎn wú yīn diàn shù chú。

陈节斋挽诗

宋：林希逸

诸贤名并端平见，一老音存正始遗。zhū xián míng bìng duān píng jiàn，yī lǎo yīn cún zhèng shǐ yí。改纪重来时领袖，持荷独立右尊彝。gǎi jì zhòng lái shí lǐng xiù，chí hé dú lì yòu zūn yí。心忘世易身难乞，家著书多人少知。xīn wàng shì yì shēn nán qǐ，jiā zhù shū duō rén shǎo zhī。省闼才辞留史馆，可怜便入八哀诗。shěng tà cái cí liú shǐ guǎn，kě lián biàn rù bā āi shī。

陈节斋挽诗

宋：林希逸

国重穆陵蒐钜典，帝咨宿学进隆名。guó zhòng mù líng sōu jù diǎn，dì zī sù xué jìn lóng míng。那知幻境空花散，不待藏山史草成。nà zhī huàn jìng kōng huā sàn，bù dài cáng shān shǐ cǎo chéng。笔冢长存堪怅恨，书棺何益谩哀荣。bǐ zhǒng zhǎng cún kān chàng hèn，shū guān hé yì mán āi róng。西山门第今无几，落尽残星泪眼盈。xī shān mén dì jīn wú jǐ，luò jǐn cán xīng lèi yǎn yíng。

陈节斋挽诗

宋：林希逸

早岁登门叨赏异，暮年造阙喜追陪。zǎo suì dēng mén dāo shǎng yì，mù nián zào quē xǐ zhuī péi。每从省户供词去，多向都曹诵句来。měi cóng shěng hù gōng cí qù，duō xiàng dōu cáo sòng jù lái。逐客赠年今尚在，痴儿别饮恰方回。zhú kè zèng nián jīn shàng zài，chī ér bié yǐn qià fāng huí。湖边握手如前日，身隔千山叹玉埋。hú biān wò shǒu rú qián rì，shēn gé qiān shān tàn yù mái。

朔斋中书刘礼侍挽诗

宋：林希逸

声名早日到宸几，自许凌空健翮飞。shēng míng zǎo rì dào chén jǐ，zì xǔ líng kōng jiàn hé fēi。朔党家传真抱负，西州人老几招麾。shuò dǎng jiā chuán zhēn bào fù，xī zhōu rén lǎo jǐ zhāo huī。长庚穷杀狂如故，韩愈疑为傲则非。zhǎng gēng qióng shā kuáng rú gù，hán yù yí wèi ào zé fēi。岁晚虽为香案吏，白头终与壮心违。suì wǎn suī wèi xiāng àn lì，bái tóu zhōng yǔ zhuàng xīn wéi。

朔斋中书刘礼侍挽诗

宋：林希逸

再造功成始趣还，又从薇省去长安。zài zào gōng chéng shǐ qù hái，yòu cóng wēi shěng qù zhǎng ān。登车屡作澄清使，持橐还须文字官。dēng chē lǚ zuò chéng qīng shǐ，chí tuó hái xū wén zì guān。子美八哀俄入此，贺公二命只书棺。zi měi bā āi é rù cǐ，hè gōng èr mìng zhǐ shū guān。不知庾亮埋何处，遥想悲笳泪雨潸。bù zhī yǔ liàng mái hé chù，yáo xiǎng bēi jiā lèi yǔ shān。

朔斋中书刘礼侍挽诗

宋：林希逸

一识端平三十秋，北关重别见南州。yī shí duān píng sān shí qiū，běi guān zhòng bié jiàn nán zhōu。紫薇阁下分房住，黄檗山前并辔游。zǐ wēi gé xià fēn fáng zhù，huáng bò shān qián bìng pèi yóu。碧水诗来秋后得，吴门书去病中投。bì shuǐ shī lái qiū hòu dé，wú mén shū qù bìng zhōng tóu。交情不薄相期远，底料催归记玉楼。jiāo qíng bù báo xiāng qī yuǎn，dǐ liào cuī guī jì yù lóu。

赵大资

宋：林希逸

先帝云公有相才，经帷曳履久徘徊。xiān dì yún gōng yǒu xiāng cái，jīng wéi yè lǚ jiǔ pái huái。先调化瑟更弦去，却赞兵机杖节来。xiān diào huà sè gèng xián qù，què zàn bīng jī zhàng jié lái。祀典空闻陪五使，宗臣不许位三台。sì diǎn kōng wén péi wǔ shǐ，zōng chén bù xǔ wèi sān tái。白头遗老孤忠在，忽漫骑鲸亦惜哉。bái tóu yí lǎo gū zhōng zài，hū màn qí jīng yì xī zāi。

赵大资

宋：林希逸

当年玉座语尤亲，荐士虽多不语人。dāng nián yù zuò yǔ yóu qīn，jiàn shì suī duō bù yǔ rén。天下短长才识尽，内中方寸纸来频。tiān xià duǎn zhǎng cái shí jǐn，nèi zhōng fāng cùn zhǐ lái pín。仆穷分作米盐吏，公许宜为翰墨臣。pū qióng fēn zuò mǐ yán lì，gōng xǔ yí wèi hàn mò chén。回首摛文今梦断，长怀知己泪沾巾。huí shǒu chī wén jīn mèng duàn，zhǎng huái zhī jǐ lèi zhān jīn。

卢汀州

宋：林希逸

名落江湖岁月多，白头还止梦三刀。míng luò jiāng hú suì yuè duō，bái tóu hái zhǐ mèng sān dāo。胸藏千载心期远，识尽诸贤眼力高。xiōng cáng qiān zài xīn qī yuǎn，shí jǐn zhū xián yǎn lì gāo。慷慨当筵谈抵掌，淋漓满壁醉挥毫。kāng kǎi dāng yán tán dǐ zhǎng，lín lí mǎn bì zuì huī háo。空山埋去泥销骨，何日人间见此豪。kōng shān mái qù ní xiāo gǔ，hé rì rén jiān jiàn cǐ háo。