古诗词 - 中国最美古诗词

石竺山紫云恭老

几载空拳把疏头，新成楼阁石山幽。jǐ zài kōng quán bǎ shū tóu，xīn chéng lóu gé shí shān yōu。未忘嘱付樗居士，送紫云师紫帽游。wèi wàng zhǔ fù chū jū shì，sòng zǐ yún shī zǐ mào yóu。

清吟思涌似回澜，家数他年比务观。qīng yín sī yǒng shì huí lán，jiā shù tā nián bǐ wù guān。歌舞丛中知散易，功名纸上要留看。gē wǔ cóng zhōng zhī sàn yì，gōng míng zhǐ shàng yào liú kàn。吹残柳雪寒仍在，数尽花风春欲阑。chuī cán liǔ xuě hán réng zài，shù jǐn huā fēng chūn yù lán。好景纵多公不饮，谁论曲糵向江干。hǎo jǐng zòng duō gōng bù yǐn，shuí lùn qū niè xiàng jiāng gàn。

再用前韵谢桃巷

宋：林希逸

老境浑无闷可排，交情莫逆有舆来。lǎo jìng hún wú mèn kě pái，jiāo qíng mò nì yǒu yú lái。骨寒底为哦诗瘦，心懒非因忍事灰。gǔ hán dǐ wèi ó shī shòu，xīn lǎn fēi yīn rěn shì huī。蔬水生涯聊尔耳，轮云世故奈何哉。shū shuǐ shēng yá liáo ěr ěr，lún yún shì gù nài hé zāi。漆园未悟身如幻，更把君臣论百骸。qī yuán wèi wù shēn rú huàn，gèng bǎ jūn chén lùn bǎi hái。

再用前韵谢桃巷

宋：林希逸

山深林密乐吾真，从古吟人例是贫。shān shēn lín mì lè wú zhēn，cóng gǔ yín rén lì shì pín。参句似禅诗有眼，还丹无诀酒全身。cān jù shì chán shī yǒu yǎn，hái dān wú jué jiǔ quán shēn。我闻竹后痴犹甚，公见桃来思许新。wǒ wén zhú hòu chī yóu shén，gōng jiàn táo lái sī xǔ xīn。有雁莫嫌时问讯，旧游诸老更何人。yǒu yàn mò xián shí wèn xùn，jiù yóu zhū lǎo gèng hé rén。

闲题

宋：林希逸

老守寒溪作逸民，未尝忧道况忧贫。lǎo shǒu hán xī zuò yì mín，wèi cháng yōu dào kuàng yōu pín。生涯宁薄吾无愧，分外求多天亦嗔。shēng yá níng báo wú wú kuì，fēn wài qiú duō tiān yì chēn。一点要须明不昧，万缘总是假非真。yī diǎn yào xū míng bù mèi，wàn yuán zǒng shì jiǎ fēi zhēn。有书数卷诗千首，便是人间了底人。yǒu shū shù juǎn shī qiān shǒu，biàn shì rén jiān le dǐ rén。

四和澜字三首谢赵工部

宋：林希逸

汩汩难回既倒澜，我今忘世漫游观。gǔ gǔ nán huí jì dào lán，wǒ jīn wàng shì màn yóu guān。雀罗生怕客惊散，鱼笱长呼儿去看。què luó shēng pà kè jīng sàn，yú gǒu zhǎng hū ér qù kàn。笋蕨弥山求易足，园林到处入无阑。sǔn jué mí shān qiú yì zú，yuán lín dào chù rù wú lán。渔翁樵叟相过熟，一语何曾非意干。yú wēng qiáo sǒu xiāng guò shú，yī yǔ hé céng fēi yì gàn。

四和澜字三首谢赵工部

宋：林希逸

已分金门不可排，何须竹帛诏方来。yǐ fēn jīn mén bù kě pái，hé xū zhú bó zhào fāng lái。囊收玉子开云种，炉养金公候火灰。náng shōu yù zi kāi yún zhǒng，lú yǎng jīn gōng hòu huǒ huī。老见明时真乐只，身缘吾党合归哉。lǎo jiàn míng shí zhēn lè zhǐ，shēn yuán wú dǎng hé guī zāi。年丰处处炊烟好，追忆边城叹析骸。nián fēng chù chù chuī yān hǎo，zhuī yì biān chéng tàn xī hái。

四和澜字三首谢赵工部

宋：林希逸

芋栗先生语最真，有园我亦未全贫。yù lì xiān shēng yǔ zuì zhēn，yǒu yuán wǒ yì wèi quán pín。闲寻往事浑如梦，?作清吟老此身。xián xún wǎng shì hún rú mèng，pīn zuò qīng yín lǎo cǐ shēn。但愧淹才随锦尽，何如韩思与花新。dàn kuì yān cái suí jǐn jǐn，hé rú hán sī yǔ huā xīn。柞山集即杼山是，佛地中来有几人。zhà shān jí jí zhù shān shì，fú dì zhōng lái yǒu jǐ rén。

再和效颦一首寄后村

宋：林希逸

读易伊谁见得真，能见富定不如贫。dú yì yī shuí jiàn dé zhēn，néng jiàn fù dìng bù rú pín。涪翁但冀天还眼，子厚何求愁化身。fú wēng dàn jì tiān hái yǎn，zi hòu hé qiú chóu huà shēn。语燕殷勤如话旧，良苗次第又怀新。yǔ yàn yīn qín rú huà jiù，liáng miáo cì dì yòu huái xīn。往来独恨诗差少，便觉江山憔悴人。wǎng lái dú hèn shī chà shǎo，biàn jué jiāng shān qiáo cuì rén。

悼刘主簿

宋：林希逸

忽传哀讣泪难禁，忆在樗庵别至今。hū chuán āi fù lèi nán jìn，yì zài chū ān bié zhì jīn。遗迹几何留子墨，知音多是惜人琴。yí jì jǐ hé liú zi mò，zhī yīn duō shì xī rén qín。汝身汝伯相为命，一死一生尤痛心。rǔ shēn rǔ bó xiāng wèi mìng，yī sǐ yī shēng yóu tòng xīn。幸是栖鸾本无意，遽令题墓向空林。xìng shì qī luán běn wú yì，jù lìng tí mù xiàng kōng lín。

雪峰藏叟过门见访赠别一首

宋：林希逸

山头老汉老尤癯，忽谩溪干访老夫。shān tóu lǎo hàn lǎo yóu qú，hū mán xī gàn fǎng lǎo fū。问讯辊毬思古宿，等闲隐几说今吾。wèn xùn gǔn qiú sī gǔ sù，děng xián yǐn jǐ shuō jīn wú。多留旧日题诗在，近有寒泉答话无。duō liú jiù rì tí shī zài，jìn yǒu hán quán dá huà wú。握手依依还别去，十年一见只斯须。wò shǒu yī yī hái bié qù，shí nián yī jiàn zhǐ sī xū。

送黄檗老子住西禅

宋：林希逸

贤哉断际堂中老，法席新移向凤山。xián zāi duàn jì táng zhōng lǎo，fǎ xí xīn yí xiàng fèng shān。妙选碧油翁具眼，相迎黄面佛开颜。miào xuǎn bì yóu wēng jù yǎn，xiāng yíng huáng miàn fú kāi yán。老来得友如师少，别去伊谁伴我闲。lǎo lái dé yǒu rú shī shǎo，bié qù yī shuí bàn wǒ xián。十二峰头明月在，不妨言句落人间。shí èr fēng tóu míng yuè zài，bù fáng yán jù luò rén jiān。

读契嵩非韩三十首

宋：林希逸

此缁何事与韩仇，可怪真如撼树蜉。cǐ zī hé shì yǔ hán chóu，kě guài zhēn rú hàn shù fú。唤作辨才知汝误，看成寐语使人羞。huàn zuò biàn cái zhī rǔ wù，kàn chéng mèi yǔ shǐ rén xiū。赐云日月无容毁，甫叹江河不废流。cì yún rì yuè wú róng huǐ，fǔ tàn jiāng hé bù fèi liú。者也之乎三十首，千年贻笑几时休。zhě yě zhī hū sān shí shǒu，qiān nián yí xiào jǐ shí xiū。

读侯官刘宰山居集一首

宋：林希逸

琴思清于五柳陶，词源浩浩似秋涛。qín sī qīng yú wǔ liǔ táo，cí yuán hào hào shì qiū tāo。落花未赋时争价，香草曾吟处得骚。luò huā wèi fù shí zhēng jià，xiāng cǎo céng yín chù dé sāo。七字法传山谷秘，数篇文比曼卿豪。qī zì fǎ chuán shān gǔ mì，shù piān wén bǐ màn qīng háo。衰年酷为齐年喜，紫橐仙翁有凤毛。shuāi nián kù wèi qí nián xǐ，zǐ tuó xiān wēng yǒu fèng máo。

和前韵谢后村饷甘露团荔子一首

宋：林希逸

日日亲朋饷自南，比公所赐似仙凡。rì rì qīn péng xiǎng zì nán，bǐ gōng suǒ cì shì xiān fán。擅名甘露珠百颗，入手好风书一函。shàn míng gān lù zhū bǎi kē，rù shǒu hǎo fēng shū yī hán。苏老黄柑休立传，半山红柿莫分衔。sū lǎo huáng gān xiū lì chuán，bàn shān hóng shì mò fēn xián。金茎仙掌何曾得，要枣如瓜谩举帆。jīn jīng xiān zhǎng hé céng dé，yào zǎo rú guā mán jǔ fān。

寄题京山书院

宋：林希逸

天南胜处是京山，精舍新成数百间。tiān nán shèng chù shì jīng shān，jīng shě xīn chéng shù bǎi jiān。柱石规模何整整，衣冠人物想班班。zhù shí guī mó hé zhěng zhěng，yī guān rén wù xiǎng bān bān。昌黎教法依然在，安定家声喜复还。chāng lí jiào fǎ yī rán zài，ān dìng jiā shēng xǐ fù hái。受用不穷书富贵，吾侪本领学曾颜。shòu yòng bù qióng shū fù guì，wú chái běn lǐng xué céng yán。