古诗词 - 中国最美古诗词

赠尚长道签判

今代高人尚子平，风流文采旧家声。jīn dài gāo rén shàng zi píng，fēng liú wén cǎi jiù jiā shēng。合于玉笋班中立，却向红莲幕里行。hé yú yù sǔn bān zhōng lì，què xiàng hóng lián mù lǐ xíng。天色恼人浑欲雪，烛花照别若为情。tiān sè nǎo rén hún yù xuě，zhú huā zhào bié ruò wèi qíng。日边已办除书著，莫恋南楼秋月明。rì biān yǐ bàn chú shū zhù，mò liàn nán lóu qiū yuè míng。

和昌英叔雪中春酌

宋：杨万里

南溪春寒强似冬，南溪春水走玉虹。nán xī chūn hán qiáng shì dōng，nán xī chūn shuǐ zǒu yù hóng。雷公戏手行春雪，诗人嘲词便飞屑。léi gōng xì shǒu xíng chūn xuě，shī rén cháo cí biàn fēi xiè。只嫌春雪趁春雷，春容正要渠栽培。zhǐ xián chūn xuě chèn chūn léi，chūn róng zhèng yào qú zāi péi。冻作玉花销作雨，多般点缀春庭户。dòng zuò yù huā xiāo zuò yǔ，duō bān diǎn zhuì chūn tíng hù。酒杯如海醉即休，醉中看雪忘却愁。jiǔ bēi rú hǎi zuì jí xiū，zuì zhōng kàn xuě wàng què chóu。如何呼酒不痛饮，可令诗肩受凄凛。rú hé hū jiǔ bù tòng yǐn，kě lìng shī jiān shòu qī lǐn。少时狂杀老更狂，长恐此意堕渺茫。shǎo shí kuáng shā lǎo gèng kuáng，zhǎng kǒng cǐ yì duò miǎo máng。醉乡有地分一席，且与先生十分梨花注大白。zuì xiāng yǒu dì fēn yī xí，qiě yǔ xiān shēng shí fēn lí huā zhù dà bái。

送刘生谈命

宋：杨万里

学兵先学策，谈命先谈格。xué bīng xiān xué cè，tán mìng xiān tán gé。君看前辈富贵人，岂与寒士校日辰。jūn kàn qián bèi fù guì rén，qǐ yǔ hán shì xiào rì chén。星家者流有刘子，进人退人若翻水。xīng jiā zhě liú yǒu liú zi，jìn rén tuì rén ruò fān shuǐ。谈何容易验他年，却是直言差可喜。tán hé róng yì yàn tā nián，què shì zhí yán chà kě xǐ。

赠彭云翔长句

宋：杨万里

读书台边士如云，卢溪门下士如麟。dú shū tái biān shì rú yún，lú xī mén xià shì rú lín。定知此地难为士，后来之秀说彭子。dìng zhī cǐ dì nán wèi shì，hòu lái zhī xiù shuō péng zi。雪里能来访我为，当阶下马雪满衣。xuě lǐ néng lái fǎng wǒ wèi，dāng jiē xià mǎ xuě mǎn yī。赠我文章无不有，出入欧苏与韩柳。zèng wǒ wén zhāng wú bù yǒu，chū rù ōu sū yǔ hán liǔ。如今场屋号作家，相州红缬洛中花，岂如彭子有律令。rú jīn chǎng wū hào zuò jiā，xiāng zhōu hóng xié luò zhōng huā，qǐ rú péng zi yǒu lǜ lìng。会当一书取张景，今年谁子司文柄。huì dāng yī shū qǔ zhāng jǐng，jīn nián shuí zi sī wén bǐng。

四美堂

宋：杨万里

义山禾水在处在，明月清风无地无。yì shān hé shuǐ zài chù zài，míng yuè qīng fēng wú dì wú。光禄子孙宁底巧，不应造物独私渠。guāng lù zi sūn níng dǐ qiǎo，bù yīng zào wù dú sī qú。君不见谢家名子取四字，段家作堂兼四美。jūn bù jiàn xiè jiā míng zi qǔ sì zì，duàn jiā zuò táng jiān sì měi。主人自有笔如椽，何用殷勤问杨子。zhǔ rén zì yǒu bǐ rú chuán，hé yòng yīn qín wèn yáng zi。

题丘成之司理明远阁

宋：杨万里

决曹据按尘似海，高阁退食心如冰。jué cáo jù àn chén shì hǎi，gāo gé tuì shí xīn rú bīng。夜将官本校家本，万山围里短檠灯。yè jiāng guān běn xiào jiā běn，wàn shān wéi lǐ duǎn qíng dēng。能文未得傲能吏，好官不应博丁字。néng wén wèi dé ào néng lì，hǎo guān bù yīng bó dīng zì。何时著脚最高层，目送归鸿挥绿绮。hé shí zhù jiǎo zuì gāo céng，mù sòng guī hóng huī lǜ qǐ。

至鹧鸪洞

宋：杨万里

岸冻树逾瘦，日高林始明。àn dòng shù yú shòu，rì gāo lín shǐ míng。瑶草密如积，玉泉中暗鸣。yáo cǎo mì rú jī，yù quán zhōng àn míng。初至心为动，欲归脚还停。chū zhì xīn wèi dòng，yù guī jiǎo hái tíng。江湖千万峰，穿侬两鞋青。jiāng hú qiān wàn fēng，chuān nóng liǎng xié qīng。如何鹧鸪岭，咫尺来未曾。rú hé zhè gū lǐng，zhǐ chǐ lái wèi céng。

庚寅正月送罗季周游学禾川

宋：杨万里

眼边相识蚕样密，如子岁寒万才一。yǎn biān xiāng shí cán yàng mì，rú zi suì hán wàn cái yī。我往西山子义山，老里一别堪三年。wǒ wǎng xī shān zi yì shān，lǎo lǐ yī bié kān sān nián。外舅阴功不知数，诸孙太半廊庙具。wài jiù yīn gōng bù zhī shù，zhū sūn tài bàn láng miào jù。学文先要学忍饥，明年看子刺天飞。xué wén xiān yào xué rěn jī，míng nián kàn zi cì tiān fēi。

过秀溪长句

宋：杨万里

去年来此上巳日，今年重来未寒食。qù nián lái cǐ shàng sì rì，jīn nián zhòng lái wèi hán shí。临溪照影老自羞，惭愧春光尚相识。lín xī zhào yǐng lǎo zì xiū，cán kuì chūn guāng shàng xiāng shí。秀溪何许好春容，最是溪深树密中。xiù xī hé xǔ hǎo chūn róng，zuì shì xī shēn shù mì zhōng。海棠开尽却成白，桃花欲落翻深红。hǎi táng kāi jǐn què chéng bái，táo huā yù luò fān shēn hóng。

过白沙渡得长句呈澹庵先生

宋：杨万里

收红拾紫消几许，也费一春强半雨。shōu hóng shí zǐ xiāo jǐ xǔ，yě fèi yī chūn qiáng bàn yǔ。不辞长江万波阻，来听先生夜深语。bù cí zhǎng jiāng wàn bō zǔ，lái tīng xiān shēng yè shēn yǔ。尚忆向来侍樽俎，微雪斜飞小梅吐。shàng yì xiàng lái shì zūn zǔ，wēi xuě xié fēi xiǎo méi tǔ。先生半酣染霜兔，金章玉句空万古。xiān shēng bàn hān rǎn shuāng tù，jīn zhāng yù jù kōng wàn gǔ。今年寒食还相聚，明年寒食知何处。jīn nián hán shí hái xiāng jù，míng nián hán shí zhī hé chù。只道先生押班去，不道门生折腰苦。zhǐ dào xiān shēng yā bān qù，bù dào mén shēng zhé yāo kǔ。

长句寄周舍人子充

宋：杨万里

省斋先生太高寒，肯将好官博好山。shěng zhāi xiān shēng tài gāo hán，kěn jiāng hǎo guān bó hǎo shān。又告君王觅闲散，要读短檠三万卷。yòu gào jūn wáng mì xián sàn，yào dú duǎn qíng sān wàn juǎn。州家新画瑞雾图，渠莫错认何关渠。zhōu jiā xīn huà ruì wù tú，qú mò cuò rèn hé guān qú。青原两公复双起，山川出云不在此。qīng yuán liǎng gōng fù shuāng qǐ，shān chuān chū yún bù zài cǐ。自怜无地寄病身，四海知己非无人。zì lián wú dì jì bìng shēn，sì hǎi zhī jǐ fēi wú rén。老穷只是诗自误，春色撩人又成句。lǎo qióng zhǐ shì shī zì wù，chūn sè liāo rén yòu chéng jù。

题峡江谭温父咏斋

宋：杨万里

渔郎载我下峡水，夜寻故人有谭子。yú láng zài wǒ xià xiá shuǐ，yè xún gù rén yǒu tán zi。柴门竹屋断崖底，艮斋手题咏斋字。chái mén zhú wū duàn yá dǐ，gěn zhāi shǒu tí yǒng zhāi zì。巴丘花草一番新，玉笥峰头月半轮。bā qiū huā cǎo yī fān xīn，yù sì fēng tóu yuè bàn lún。如今政是暮春者，三叹春风舞雩下。rú jīn zhèng shì mù chūn zhě，sān tàn chūn fēng wǔ yú xià。

晚登清心阁望雨

宋：杨万里

悯雨喜见云，喜云愁不雨。mǐn yǔ xǐ jiàn yún，xǐ yún chóu bù yǔ。长风将怒点，慰此楼中暮。zhǎng fēng jiāng nù diǎn，wèi cǐ lóu zhōng mù。喜雨不但人，松竹亦鼓舞。xǐ yǔ bù dàn rén，sōng zhú yì gǔ wǔ。未知今年熟，得似去年否。wèi zhī jīn nián shú，dé shì qù nián fǒu。

七月十二日夜登清心阁醉吟

宋：杨万里

小楼秋夜月明底，仰不见天惟见水。xiǎo lóu qiū yè yuè míng dǐ，yǎng bù jiàn tiān wéi jiàn shuǐ。岸巾独立四无人，白月青天伴杨子。àn jīn dú lì sì wú rén，bái yuè qīng tiān bàn yáng zi。谁知横玉作秋声，一声吹尽九陌尘。shuí zhī héng yù zuò qiū shēng，yī shēng chuī jǐn jiǔ mò chén。月轮半仄吾未睡，楼角风生凉杀人。yuè lún bàn zè wú wèi shuì，lóu jiǎo fēng shēng liáng shā rén。

过西山

宋：杨万里

一年两踏西山路，西山笑人应解语。yī nián liǎng tà xī shān lù，xī shān xiào rén yīng jiě yǔ。胸中百斛朱墨尘，雨卷珠帘无半句。xiōng zhōng bǎi hú zhū mò chén，yǔ juǎn zhū lián wú bàn jù。殷勤买酒谢西山，惭愧山光开我颜。yīn qín mǎi jiǔ xiè xī shān，cán kuì shān guāng kāi wǒ yán。鬓丝浑为催科白，尘埃满胸独遑惜。bìn sī hún wèi cuī kē bái，chén āi mǎn xiōng dú huáng xī。

送别吴帅

宋：杨万里

我公四海不数人，小烦江西作好春。wǒ gōng sì hǎi bù shù rén，xiǎo fán jiāng xī zuò hǎo chūn。落霞秋水只似旧，如何入笔事事新。luò xiá qiū shuǐ zhǐ shì jiù，rú hé rù bǐ shì shì xīn。即今诸公方衮衮，一老不应闲里顿。jí jīn zhū gōng fāng gǔn gǔn，yī lǎo bù yīng xián lǐ dùn。政缘山水太殷勤，日夜叫阍乞此身。zhèng yuán shān shuǐ tài yīn qín，rì yè jiào hūn qǐ cǐ shēn。二天去人忽觉远，两地起公端不免。èr tiān qù rén hū jué yuǎn，liǎng dì qǐ gōng duān bù miǎn。苍生未要怨东山，未必东山当此怨。cāng shēng wèi yào yuàn dōng shān，wèi bì dōng shān dāng cǐ yuàn。