古诗词 - 中国最美古诗词

不寐四首

初闻一犬两犬声，次第远近鸡都鸣。chū wén yī quǎn liǎng quǎn shēng，cì dì yuǎn jìn jī dōu míng。今夕明朝何日了，南村北巷几人行。jīn xī míng cháo hé rì le，nán cūn běi xiàng jǐ rén xíng。忽思春雨宿茅店，最苦仆夫催去程。hū sī chūn yǔ sù máo diàn，zuì kǔ pū fū cuī qù chéng。是时懒起惜残睡，如今不眠愁独醒。shì shí lǎn qǐ xī cán shuì，rú jīn bù mián chóu dú xǐng。

赠蜀中相士范思齐往全州见万先之教授

宋：杨万里

两脚那解上金銮，两手只合把钓竿。liǎng jiǎo nà jiě shàng jīn luán，liǎng shǒu zhǐ hé bǎ diào gān。比身管乐儿时态，已翻九河洗我肝。bǐ shēn guǎn lè ér shí tài，yǐ fān jiǔ hé xǐ wǒ gān。范生来自浣花里，眼中之人定谁贵。fàn shēng lái zì huàn huā lǐ，yǎn zhōng zhī rén dìng shuí guì。百鍊未必贤绕指，贵人正要老于事。bǎi liàn wèi bì xián rào zhǐ，guì rén zhèng yào lǎo yú shì。斜风细雨又春休，落花啼鸟总春愁。xié fēng xì yǔ yòu chūn xiū，luò huā tí niǎo zǒng chūn chóu。试问谈间立封侯，何如百钱挂杖头。shì wèn tán jiān lì fēng hóu，hé rú bǎi qián guà zhàng tóu。

罢丞零陵忽病伤寒谒医两旬如负担者日远日重改谒唐医公亮九日而无病矣谢以长句

宋：杨万里

料病如料敌，用药如中的。liào bìng rú liào dí，yòng yào rú zhōng de。淮阴百战有百胜，由基百发无一失。huái yīn bǎi zhàn yǒu bǎi shèng，yóu jī bǎi fā wú yī shī。老唐脉法明更高，阅人二竖可得逃。lǎo táng mài fǎ míng gèng gāo，yuè rén èr shù kě dé táo。探囊起死无德色，掉臂不为曳裾客。tàn náng qǐ sǐ wú dé sè，diào bì bù wèi yè jū kè。但使乡邻少卧疴，眼底名医麻竹多。dàn shǐ xiāng lín shǎo wò kē，yǎn dǐ míng yī má zhú duō。嗟予诗瘦仍多病，两旬进尺退不寸。jiē yǔ shī shòu réng duō bìng，liǎng xún jìn chǐ tuì bù cùn。逢君已晚亦未恨，扫除何曾费馀刃。féng jūn yǐ wǎn yì wèi hèn，sǎo chú hé céng fèi yú rèn。长句藉手聊尔耳，真成不直一杯水。zhǎng jù jí shǒu liáo ěr ěr，zhēn chéng bù zhí yī bēi shuǐ。

题黄才叔看山亭

宋：杨万里

春山华润秋山瘦，雨山点黯晴山秀。chūn shān huá rùn qiū shān shòu，yǔ shān diǎn àn qíng shān xiù。湖湘山色天下稀，零陵乃复白其眉。hú xiāng shān sè tiān xià xī，líng líng nǎi fù bái qí méi。作亭不为俗人好，个竹把茅吾事了。zuò tíng bù wèi sú rén hǎo，gè zhú bǎ máo wú shì le。朝来看山佳有馀，为渠更尽一编书。cháo lái kàn shān jiā yǒu yú，wèi qú gèng jǐn yī biān shū。

送张倅

宋：杨万里

山西劲气何曾歇，秦汉迄今几奇杰。shān xī jìn qì hé céng xiē，qín hàn qì jīn jǐ qí jié。张公长身须鬓苍，斜飞不入鹓鹭行。zhāng gōng zhǎng shēn xū bìn cāng，xié fēi bù rù yuān lù xíng。狂卒叫欢民震扰，不劳谈笑斯须了。kuáng zú jiào huān mín zhèn rǎo，bù láo tán xiào sī xū le。皇上方披舆地图，烦公赤手系单于。huáng shàng fāng pī yú dì tú，fán gōng chì shǒu xì dān yú。捕逐虎豹公则老，坐运筹策公尚少。bǔ zhú hǔ bào gōng zé lǎo，zuò yùn chóu cè gōng shàng shǎo。

题唐德明建一斋

宋：杨万里

城南前江后山趾，竹斋正对寒江启。chéng nán qián jiāng hòu shān zhǐ，zhú zhāi zhèng duì hán jiāng qǐ。不嫌渔火乱书灯，只苦橹声惊睡美。bù xián yú huǒ luàn shū dēng，zhǐ kǔ lǔ shēng jīng shuì měi。平生刺头钻故纸，晚知此道无多子。píng shēng cì tóu zuān gù zhǐ，wǎn zhī cǐ dào wú duō zi。从渠散漫汗牛书，笑倚江枫弄江水。cóng qú sàn màn hàn niú shū，xiào yǐ jiāng fēng nòng jiāng shuǐ。

泊冷水浦

宋：杨万里

前夕放船湘口步，约到衡州来日午。qián xī fàng chuán xiāng kǒu bù，yuē dào héng zhōu lái rì wǔ。五程一减作三程，谢渠江涨半篙清。wǔ chéng yī jiǎn zuò sān chéng，xiè qú jiāng zhǎng bàn gāo qīng。今日雨来三四五，又闭疏篷听暮雨。jīn rì yǔ lái sān sì wǔ，yòu bì shū péng tīng mù yǔ。长年商量泊船所，雨外青山更青处。zhǎng nián shāng liàng pō chuán suǒ，yǔ wài qīng shān gèng qīng chù。

送抹利花与庆长

宋：杨万里

江梅去去木犀晚，萱草石榴刺人眼。jiāng méi qù qù mù xī wǎn，xuān cǎo shí liú cì rén yǎn。抹利独立幽更佳，龙涎避香雪避花。mǒ lì dú lì yōu gèng jiā，lóng xián bì xiāng xuě bì huā。朝来无热夜凉甚，急遣山童问花信。cháo lái wú rè yè liáng shén，jí qiǎn shān tóng wèn huā xìn。一枝带雨折来归，走送诗人觅好诗。yī zhī dài yǔ zhé lái guī，zǒu sòng shī rén mì hǎo shī。

赴调宿白沙渡族叔文远携酒追送走笔取别

宋：杨万里

扁舟斜缆白沙虚，欲行未发小踟蹰。biǎn zhōu xié lǎn bái shā xū，yù xíng wèi fā xiǎo chí chú。吾家子云来得得，为携碧酒买白鱼。wú jiā zi yún lái dé dé，wèi xié bì jiǔ mǎi bái yú。谊风多年冷似铁，非公其谁主风月。yì fēng duō nián lěng shì tiě，fēi gōng qí shuí zhǔ fēng yuè。尊前醉倒定不嗔，同来多半个中人。zūn qián zuì dào dìng bù chēn，tóng lái duō bàn gè zhōng rén。

醉后题壁

宋：杨万里

夜寒星斗挂屋椽，我辈把酒不问天。yè hán xīng dòu guà wū chuán，wǒ bèi bǎ jiǔ bù wèn tiān。语声未怕惊天上，只愁惊起白鸥眠。yǔ shēng wèi pà jīng tiān shàng，zhǐ chóu jīng qǐ bái ōu mián。

宿杨塘店

宋：杨万里

吾生行路何时了，旧馆重来身渐老。wú shēng xíng lù hé shí le，jiù guǎn zhòng lái shēn jiàn lǎo。路旁松桂只十年，如今修修旧小小。lù páng sōng guì zhǐ shí nián，rú jīn xiū xiū jiù xiǎo xiǎo。昨宵宿处又云边，来宵还似今宵然。zuó xiāo sù chù yòu yún biān，lái xiāo hái shì jīn xiāo rán。陈迹更待俯仰间，有酒不饮要称贤。chén jì gèng dài fǔ yǎng jiān，yǒu jiǔ bù yǐn yào chēng xián。

蒋莲店有书柳子厚寄吴武陵琴诗三读敬哦五言

宋：杨万里

秋晴得凉行，壁阅遇佳读。qiū qíng dé liáng xíng，bì yuè yù jiā dú。已咽犹馀滋，将烬忽剩馥。yǐ yàn yóu yú zī，jiāng jìn hū shèng fù。语妙古未多，听难今良独。yǔ miào gǔ wèi duō，tīng nán jīn liáng dú。追诵惜去眼，信步遑拟足。zhuī sòng xī qù yǎn，xìn bù huáng nǐ zú。惊心一鸟鸣，隔溪两峰绿。jīng xīn yī niǎo míng，gé xī liǎng fēng lǜ。

濠原路中

宋：杨万里

长亭短亭三复五，总是儿时行底路。zhǎng tíng duǎn tíng sān fù wǔ，zǒng shì ér shí xíng dǐ lù。尚忆天寒日小黄，先君前行我后顾。shàng yì tiān hán rì xiǎo huáng，xiān jūn qián xíng wǒ hòu gù。如今悲不为涂穷，病雁孤飞失老鸿。rú jīn bēi bù wèi tú qióng，bìng yàn gū fēi shī lǎo hóng。三年闭户松风里，行路又还从此始。sān nián bì hù sōng fēng lǐ，xíng lù yòu hái cóng cǐ shǐ。

连岭遇雨

宋：杨万里

肩舆正好看山色，雨里两窗开不得。jiān yú zhèng hǎo kàn shān sè，yǔ lǐ liǎng chuāng kāi bù dé。此外只有书可观，斜点又来湿书册。cǐ wài zhǐ yǒu shū kě guān，xié diǎn yòu lái shī shū cè。一月秋晴一月泥，南翁此谚似可疑。yī yuè qiū qíng yī yuè ní，nán wēng cǐ yàn shì kě yí。山寒却要日暴背，吾衰不用雨催诗。shān hán què yào rì bào bèi，wú shuāi bù yòng yǔ cuī shī。

和吴伯承提宫孟冬风雨

宋：杨万里

旧雨新更寒，昼歇夜复陨。jiù yǔ xīn gèng hán，zhòu xiē yè fù yǔn。我行十日泥，屦迹故未泯。wǒ xíng shí rì ní，jù jì gù wèi mǐn。吟声正酸苦，已似琴促轸。yín shēng zhèng suān kǔ，yǐ shì qín cù zhěn。更遭雪作祟，不由弦不紧。gèng zāo xuě zuò suì，bù yóu xián bù jǐn。与公无诗债，何得便见窘。yǔ gōng wú shī zhài，hé dé biàn jiàn jiǒng。半生领盛名，一面辱倾囷。bàn shēng lǐng shèng míng，yī miàn rǔ qīng qūn。眼底过浮云，谁见柳下悯。yǎn dǐ guò fú yún，shuí jiàn liǔ xià mǐn。觅句许奇险，有底恼肝肾。mì jù xǔ qí xiǎn，yǒu dǐ nǎo gān shèn。开怀爱我多，落笔为渠尽。kāi huái ài wǒ duō，luò bǐ wèi qú jǐn。独怜禾头湿，可欢不可哂。dú lián hé tóu shī，kě huān bù kě shěn。

题清江胡民瞻忍堂

宋：杨万里

俗物茫茫奈我何，儿女昵昵不用呵。sú wù máng máng nài wǒ hé，ér nǚ nì nì bù yòng hē。先生笑问有酒么，醉来得句自长哦。xiān shēng xiào wèn yǒu jiǔ me，zuì lái dé jù zì zhǎng ó。家风孝友春风软，床无黄金且青简。jiā fēng xiào yǒu chūn fēng ruǎn，chuáng wú huáng jīn qiě qīng jiǎn。君不见多愁多恼张公艺，枉却御前百馀字。jūn bù jiàn duō chóu duō nǎo zhāng gōng yì，wǎng què yù qián bǎi yú zì。