古诗词 - 中国最美古诗词

摘得新

闰孟春。rùn mèng chūn。喜见月重轮。xǐ jiàn yuè zhòng lún。青藜双照我，读书人。qīng lí shuāng zhào wǒ，dú shū rén。一年两度正月半，踏歌频。yī nián liǎng dù zhèng yuè bàn，tà gē pín。

越王台畔，谁把胭脂轻洒。yuè wáng tái pàn，shuí bǎ yān zhī qīng sǎ。怪真色生香，乍染出、猩红样，浅深高下。guài zhēn sè shēng xiāng，zhà rǎn chū xīng hóng yàng，qiǎn shēn gāo xià。莫是杜鹃啼血处，痛处士、山妻羽化。mò shì dù juān tí xuè chù，tòng chù shì shān qī yǔ huà。我只虑、无端桃杏，大胆来争声价。wǒ zhǐ lǜ wú duān táo xìng，dà dǎn lái zhēng shēng jià。笑话。xiào huà。春工无赖，暪真妆假。chūn gōng wú lài，mèn zhēn zhuāng jiǎ。向暖日、凌风开未了，也不顾、北人惊诧。xiàng nuǎn rì líng fēng kāi wèi le，yě bù gù běi rén jīng chà。碎聚花茵浮大白，尽教那、颜如渥赭。suì jù huā yīn fú dà bái，jǐn jiào nà yán rú wò zhě。待高髻凭栏，唱罢春风，看他都雅。dài gāo jì píng lán，chàng bà chūn fēng，kàn tā dōu yǎ。

女冠子

清：陆求可

天然色相。tiān rán sè xiāng。不许秋蟾容易、斗新妆。bù xǔ qiū chán róng yì dòu xīn zhuāng。映雪能分白，寻花不辨霜。yìng xuě néng fēn bái，xún huā bù biàn shuāng。银瓶应细浸，粉蝶莫深藏。yín píng yīng xì jìn，fěn dié mò shēn cáng。折向眉间贴，映鸦黄。zhé xiàng méi jiān tiē，yìng yā huáng。

西溪子

清：陆求可

画阁酒阑棋罢。huà gé jiǔ lán qí bà。行到梅花下。xíng dào méi huā xià。月轮高，花影瘦。yuè lún gāo，huā yǐng shòu。香盈袖。xiāng yíng xiù。醉挽花枝频嗅。zuì wǎn huā zhī pín xiù。何处绿衣歌。hé chù lǜ yī gē。对姮娥。duì héng é。

醉翁子

清：陆求可

巽二催滕六。xùn èr cuī téng liù。飞满孤山麓。fēi mǎn gū shān lù。梅树不愁寒。méi shù bù chóu hán。新花开遍山。xīn huā kāi biàn shān。袁安睡未足。yuán ān shuì wèi zú。披衣开石屋。pī yī kāi shí wū。不放剡溪船。bù fàng shàn xī chuán。罗浮去作缘。luó fú qù zuò yuán。

更漏子

清：陆求可

湘色裘，缟衣禓。xiāng sè qiú，gǎo yī yáng。雅称水仙妆饰。yǎ chēng shuǐ xiān zhuāng shì。冰作骨，玉为胎。bīng zuò gǔ，yù wèi tāi。知应物外来。zhī yīng wù wài lái。桃未开，梅先落。táo wèi kāi，méi xiān luò。许尔芳姿绰约。xǔ ěr fāng zī chuò yuē。千叶种，小莲花。qiān yè zhǒng，xiǎo lián huā。宫梅定等差。gōng méi dìng děng chà。

扫地花

清：陆求可

含英旖旎，正晚径罗生，光风催发。hán yīng yǐ nǐ，zhèng wǎn jìng luó shēng，guāng fēng cuī fā。猗猗九畹，任盈腰服艾，芳馨难灭。yī yī jiǔ wǎn，rèn yíng yāo fú ài，fāng xīn nán miè。照耀春阳，不用伤心秋月。zhào yào chūn yáng，bù yòng shāng xīn qiū yuè。身思洁。shēn sī jié。正是灵均，纫佩时节。zhèng shì líng jūn，rèn pèi shí jié。当门容易折。dāng mén róng yì zhé。更溱洧相将，赠持心悦。gèng qín wěi xiāng jiāng，zèng chí xīn yuè。凝膏煮液。níng gāo zhǔ yè。近朱颜绿鬓，强如芜没。jìn zhū yán lǜ bìn，qiáng rú wú méi。见说佳人，玉齿常含鸡舌。jiàn shuō jiā rén，yù chǐ cháng hán jī shé。朱唇揭。zhū chún jiē。比花香、总无差别。bǐ huā xiāng zǒng wú chà bié。

雨中花

清：陆求可

风雨清明未到。fēng yǔ qīng míng wèi dào。早见梨花开了。zǎo jiàn lí huā kāi le。斗酒初携，漫听莺语，先洗梨花貌。dòu jiǔ chū xié，màn tīng yīng yǔ，xiān xǐ lí huā mào。试把花枝斜插好。shì bǎ huā zhī xié chā hǎo。一任东风吹帽。yī rèn dōng fēng chuī mào。纵月黑天昏，累累满树，堪作珠光照。zòng yuè hēi tiān hūn，lèi lèi mǎn shù，kān zuò zhū guāng zhào。

斗百花

清：陆求可

乍雨乍晴天晓。zhà yǔ zhà qíng tiān xiǎo。轻土白沙耕早。qīng tǔ bái shā gēng zǎo。午桥春色无边，碎锦满枝光耀。wǔ qiáo chūn sè wú biān，suì jǐn mǎn zhī guāng yào。独占芳辰，点点露湿花须，树树影筛清沼。dú zhàn fāng chén，diǎn diǎn lù shī huā xū，shù shù yǐng shāi qīng zhǎo。更有游丝袅。gèng yǒu yóu sī niǎo。高兴争春，一队红妆来了。gāo xīng zhēng chūn，yī duì hóng zhuāng lái le。幕天席地，莫教叹声惊扰。mù tiān xí dì，mò jiào tàn shēng jīng rǎo。不怕杯空，酒家只在村中，何用牧童相报。bù pà bēi kōng，jiǔ jiā zhǐ zài cūn zhōng，hé yòng mù tóng xiāng bào。

一枝花

清：陆求可

月榭风吹瘦。yuè xiè fēng chuī shòu。露井烟笼秀。lù jǐng yān lóng xiù。不须人面映、红光透。bù xū rén miàn yìng hóng guāng tòu。喜季女宜家，花下香车骤。xǐ jì nǚ yí jiā，huā xià xiāng chē zhòu。燕子来时候。yàn zi lái shí hòu。问前度诗人，又到玄都观否。wèn qián dù shī rén，yòu dào xuán dōu guān fǒu。和白雪、妍华依旧。hé bái xuě yán huá yī jiù。奈我成衰丑。nài wǒ chéng shuāi chǒu。折一枝、簪在佳人首。zhé yī zhī zān zài jiā rén shǒu。看灼灼风流，娇态应难有。kàn zhuó zhuó fēng liú，jiāo tài yīng nán yǒu。莫遣渔郎走。mò qiǎn yú láng zǒu。鸡犬声中，恐认作、秦人洞口。jī quǎn shēng zhōng，kǒng rèn zuò qín rén dòng kǒu。

蝶恋花

清：陆求可

洛阳国色朝酣酒。luò yáng guó sè cháo hān jiǔ。一捻香痕，岁岁还依旧。yī niǎn xiāng hén，suì suì hái yī jiù。桃李由他红紫斗。táo lǐ yóu tā hóng zǐ dòu。花王恰在春风后。huā wáng qià zài chūn fēng hòu。沉香亭畔飘长袖。chén xiāng tíng pàn piāo zhǎng xiù。醉写金笺，拂槛天香透。zuì xiě jīn jiān，fú kǎn tiān xiāng tòu。愿捧玻瓈称万寿。yuàn pěng bō lí chēng wàn shòu。绣巾徐敛笙歌昼。xiù jīn xú liǎn shēng gē zhòu。

出亭柳

清：陆求可

满院晴风，宿露洗芳丛。mǎn yuàn qíng fēng，sù lù xǐ fāng cóng。灯烁烁，绿盘龙。dēng shuò shuò，lǜ pán lóng。结绮楼前开了，此恩不属黄钟。jié qǐ lóu qián kāi le，cǐ ēn bù shǔ huáng zhōng。背日当阶无数，费尽天工。bèi rì dāng jiē wú shù，fèi jǐn tiān gōng。年来金带浑无种，万花会上漫相逢。nián lái jīn dài hún wú zhǒng，wàn huā huì shàng màn xiāng féng。簪双髻，映帘栊。zān shuāng jì，yìng lián lóng。自可调和金鼎，何缘持赠西东。zì kě diào hé jīn dǐng，hé yuán chí zèng xī dōng。全仗王筠作赋，重吐轻红。quán zhàng wáng yún zuò fù，zhòng tǔ qīng hóng。

偷声木兰花

清：陆求可

东风袅袅何曾睡。dōng fēng niǎo niǎo hé céng shuì。宿雨初开凝着泪。sù yǔ chū kāi níng zhe lèi。天气清明。tiān qì qīng míng。染尽胭脂画不成。rǎn jǐn yān zhī huà bù chéng。神仙一笑凡花俗。shén xiān yī xiào fán huā sú。蝴蝶双双香里宿。hú dié shuāng shuāng xiāng lǐ sù。不比垂丝，蜡蒂长拖学柳枝。bù bǐ chuí sī，là dì zhǎng tuō xué liǔ zhī。

御带花

清：陆求可

朱朱粉粉春光好，不觉随春开尽。zhū zhū fěn fěn chūn guāng hǎo，bù jué suí chūn kāi jǐn。牡丹执友，向翠屏深处，好风传信。mǔ dān zhí yǒu，xiàng cuì píng shēn chù，hǎo fēng chuán xìn。粉面三千，齐笑日、霓裳成阵。fěn miàn sān qiān，qí xiào rì ní shang chéng zhèn。钩栏畔、垂垂如雪，浥露尤清润。gōu lán pàn chuí chuí rú xuě，yì lù yóu qīng rùn。最是凌晨，一朵朵、彻骨浓香，绰约姿韵。zuì shì líng chén，yī duǒ duǒ chè gǔ nóng xiāng，chuò yuē zī yùn。玉醅晚浸，更梦寐宜人，风流衾枕。yù pēi wǎn jìn，gèng mèng mèi yí rén，fēng liú qīn zhěn。艳女妖童，争折戴、水沉满鬓。yàn nǚ yāo tóng，zhēng zhé dài shuǐ chén mǎn bìn。琼林殿、万龙挂雨，天棘丝丝嫩。qióng lín diàn wàn lóng guà yǔ，tiān jí sī sī nèn。

江城子

清：陆求可

袅袅疏林映日披。niǎo niǎo shū lín yìng rì pī。低边绿刺满，欲牵衣。dī biān lǜ cì mǎn，yù qiān yī。先后花随月令好风吹。xiān hòu huā suí yuè lìng hǎo fēng chuī。不似蔷薇幽素泣，春接夏，抹胭脂。bù shì qiáng wēi yōu sù qì，chūn jiē xià，mǒ yān zhī。

鼓笛慢

清：陆求可

东风才转千门晓，堤上柳鹅黄矣。dōng fēng cái zhuǎn qiān mén xiǎo，dī shàng liǔ é huáng yǐ。把去年、一树丝绦放，碧玉妆成新意。bǎ qù nián yī shù sī tāo fàng，bì yù zhuāng chéng xīn yì。未便浓阴满，却先已、风流摇曳。wèi biàn nóng yīn mǎn，què xiān yǐ fēng liú yáo yè。更临池袅袅，春光漏泄休，攀折堪留憩。gèng lín chí niǎo niǎo，chūn guāng lòu xiè xiū，pān zhé kān liú qì。燕燕莺莺未到，问章台、那人何似。yàn yàn yīng yīng wèi dào，wèn zhāng tái nà rén hé shì。水边朱户，画桥隔断，楼上凝妆翠。shuǐ biān zhū hù，huà qiáo gé duàn，lóu shàng níng zhuāng cuì。夫婿边城久，望陌头、欲垂双泪。fū xù biān chéng jiǔ，wàng mò tóu yù chuí shuāng lèi。待些时、折取长条一枝，寄征人万里。dài xiē shí zhé qǔ zhǎng tiáo yī zhī，jì zhēng rén wàn lǐ。