古诗词 - 中国最美古诗词

镇海楼

渺弥祝融汪，嘘噏鹑火房。miǎo mí zhù róng wāng，xū xī chún huǒ fáng。房中一都会，番禺为纪纲。fáng zhōng yī dōu huì，fān yú wèi jì gāng。二山虽卷石，亦为南岳宗。èr shān suī juǎn shí，yì wèi nán yuè zōng。层楼何穹然，作冠玉山冈。céng lóu hé qióng rán，zuò guān yù shān gāng。五重若棋累，势与云低昂。wǔ zhòng ruò qí lèi，shì yǔ yún dī áng。屹屹出崇堞，盘基何堂皇。yì yì chū chóng dié，pán jī hé táng huáng。绝地无根株，茎台四相望。jué dì wú gēn zhū，jīng tái sì xiāng wàng。虚无若蜃气，含吐朝霞中。xū wú ruò shèn qì，hán tǔ cháo xiá zhōng。日月互穿穴，玲珑贯榑桑。rì yuè hù chuān xué，líng lóng guàn fú sāng。飞榱袅千尺，悬栋森成行。fēi cuī niǎo qiān chǐ，xuán dòng sēn chéng xíng。随风或远近，岳立仍中央。suí fēng huò yuǎn jìn，yuè lì réng zhōng yāng。神明所凭依，奠我勾蛮疆。shén míng suǒ píng yī，diàn wǒ gōu mán jiāng。楼南何所见，牂牁浮青苍。lóu nán hé suǒ jiàn，zāng kē fú qīng cāng。万里作南渎，崩奔从夜郎。wàn lǐ zuò nán dú，bēng bēn cóng yè láng。三江汇惊涛，海珠扼其亢。sān jiāng huì jīng tāo，hǎi zhū è qí kàng。浮沉一地脯，险若三门当。fú chén yī dì pú，xiǎn ruò sān mén dāng。潮汐苦相沓，秋咸水益涨。cháo xī kǔ xiāng dá，qiū xián shuǐ yì zhǎng。鱼蟹负阴火，与蚌争胎光。yú xiè fù yīn huǒ，yǔ bàng zhēng tāi guāng。水怪纷往来，一一交精爽。shuǐ guài fēn wǎng lái，yī yī jiāo jīng shuǎng。番舶逐鳌呿，倏忽非乘风。fān bó zhú áo qù，shū hū fēi chéng fēng。帆穿吞舟鱼，自口出中肠。fān chuān tūn zhōu yú，zì kǒu chū zhōng cháng。自谓黑山中，安知非溟洋。zì wèi hēi shān zhōng，ān zhī fēi míng yáng。瑰货所委输，辐辏交三城。guī huò suǒ wěi shū，fú còu jiāo sān chéng。小者牛头舶，大者独木樯。xiǎo zhě niú tóu bó，dà zhě dú mù qiáng。我舰空飞云，莫敢与颉颃。wǒ jiàn kōng fēi yún，mò gǎn yǔ jié háng。纷纷白黑艚，视之犹凫跄。fēn fēn bái hēi cáo，shì zhī yóu fú qiāng。楼北何所见，白云连北邙。lóu běi hé suǒ jiàn，bái yún lián běi máng。蜿蜒自衡岳，孕精岣嵝峰。wān yán zì héng yuè，yùn jīng gǒu lǒu fēng。丹台矗鹤舒，石室开龙骧。dān tái chù hè shū，shí shì kāi lóng xiāng。菖蒲翳溪路，?簩阴苑墙。chāng pú yì xī lù，sī láo yīn yuàn qiáng。韸韸流花水，郁郁扶荔乡。péng péng liú huā shuǐ，yù yù fú lì xiāng。地肥宜畜牧，騊駼与羱羊。dì féi yí chù mù，táo tú yǔ yuán yáng。鸣箛归紫驼，吹角来黄獐。míng gū guī zǐ tuó，chuī jiǎo lái huáng zhāng。水草胜朔漠，甘美无盐霜。shuǐ cǎo shèng shuò mò，gān měi wú yán shuāng。马食多禾苗，湩乳成酒浆。mǎ shí duō hé miáo，dòng rǔ chéng jiǔ jiāng。人头岭已平，沟壑无馀香。rén tóu lǐng yǐ píng，gōu hè wú yú xiāng。白狐既悲啸，黄狐复跳梁。bái hú jì bēi xiào，huáng hú fù tiào liáng。人膏作青燐，白昼迷阴阳。rén gāo zuò qīng lín，bái zhòu mí yīn yáng。松柏何萧萧，魂魄吹无方。sōng bǎi hé xiāo xiāo，hún pò chuī wú fāng。楼东何所见，扶胥祠谷王。lóu dōng hé suǒ jiàn，fú xū cí gǔ wáng。海口控虎门，诸蛮多梯航。hǎi kǒu kòng hǔ mén，zhū mán duō tī háng。红毛知荷兰，黑齿惟越裳。hóng máo zhī hé lán，hēi chǐ wéi yuè shang。战退鬼楼船，白丹幸无伤。zhàn tuì guǐ lóu chuán，bái dān xìng wú shāng。人鱼既醉饱，洪波为不扬。rén yú jì zuì bǎo，hóng bō wèi bù yáng。断虹一相假，飙然逾零丁。duàn hóng yī xiāng jiǎ，biāo rán yú líng dīng。阴墟庙貌尊，黄木牺牷芳。yīn xū miào mào zūn，huáng mù xī quán fāng。百川争东朝，水帝纷来享。bǎi chuān zhēng dōng cháo，shuǐ dì fēn lái xiǎng。楼西何所见，灵洲砥荡荡。lóu xī hé suǒ jiàn，líng zhōu dǐ dàng dàng。潮来石门辟，郁水喧鱼梁。cháo lái shí mén pì，yù shuǐ xuān yú liáng。贪泉曰溃决，滔天谁堤防。tān quán yuē kuì jué，tāo tiān shuí dī fáng。仕宦寡廉洁，蹄涔为之殃。shì huàn guǎ lián jié，tí cén wèi zhī yāng。一饮丧吾宝，腥臊德以彰。yī yǐn sàng wú bǎo，xīng sāo dé yǐ zhāng。不祥兹盗泉，沛然南海放。bù xiáng zī dào quán，pèi rán nán hǎi fàng。生民骨髓尽，为患何时终。shēng mín gǔ suǐ jǐn，wèi huàn hé shí zhōng。楼上何所见，南戍垂精芒。lóu shàng hé suǒ jiàn，nán shù chuí jīng máng。五星东井环，越门蒙馀光。wǔ xīng dōng jǐng huán，yuè mén méng yú guāng。赵佗以偏霸，与汉争雌雄。zhào tuó yǐ piān bà，yǔ hàn zhēng cí xióng。客星出牵牛，士燮亦奋兴。kè xīng chū qiān niú，shì xiè yì fèn xīng。流人纷依归，苟安免夷创。liú rén fēn yī guī，gǒu ān miǎn yí chuàng。月食牛女间，刘晟以陨亡。yuè shí niú nǚ jiān，liú chéng yǐ yǔn wáng。荧惑入南斗，建德丧其邦。yíng huò rù nán dòu，jiàn dé sàng qí bāng。南斗越司命，自昔多灾祥。nán dòu yuè sī mìng，zì xī duō zāi xiáng。上天苦悬象，占验谁能明。shàng tiān kǔ xuán xiàng，zhàn yàn shuí néng míng。所希老人星，常见吾闺庭。suǒ xī lǎo rén xīng，cháng jiàn wú guī tíng。寿光盛秋分，俾我尊母康。shòu guāng shèng qiū fēn，bǐ wǒ zūn mǔ kāng。再拜向南极，配月如长庚。zài bài xiàng nán jí，pèi yuè rú zhǎng gēng。长庚何依依，为予当丙丁。zhǎng gēng hé yī yī，wèi yǔ dāng bǐng dīng。楼下何所见，南武馀离宫。lóu xià hé suǒ jiàn，nán wǔ yú lí gōng。倔强乃朝汉，朔望兹回翔。jué qiáng nǎi cháo hàn，shuò wàng zī huí xiáng。老夫反天性，一州安足强。lǎo fū fǎn tiān xìng，yī zhōu ān zú qiáng。椎髻只自外，窃据诚何功。chuí jì zhǐ zì wài，qiè jù chéng hé gōng。苔生呼銮道，草没瘗剑场。tái shēng hū luán dào，cǎo méi yì jiàn chǎng。木棉拂绮疏，参差连赭桐。mù mián fú qǐ shū，cān chà lián zhě tóng。枝枝女珊瑚，叶叶山凤凰。zhī zhī nǚ shān hú，yè yè shān fèng huáng。粪香越王鸟，衔穗仙人牂。fèn xiāng yuè wáng niǎo，xián suì xiān rén zāng。甡甡茂林下，蹲倚当丹床。shēn shēn mào lín xià，dūn yǐ dāng dān chuáng。是为罗浮麓，朱明此潜通。shì wèi luó fú lù，zhū míng cǐ qián tōng。仙灵所窟宅，我来每徜徉。xiān líng suǒ kū zhái，wǒ lái měi cháng yáng。不揖安期生，即拍浮丘公。bù yī ān qī shēng，jí pāi fú qiū gōng。招手登兹楼，揽执云衣裆。zhāo shǒu dēng zī lóu，lǎn zhí yún yī dāng。御风复何待，飘飘明将行。yù fēng fù hé dài，piāo piāo míng jiāng xíng。

屈大均

屈大均（1630—1696）明末清初著名学者、诗人，与陈恭尹、梁佩兰并称“岭南三大家”，有“广东徐霞客”的美称。字翁山、介子，号莱圃，汉族，广东番禺人。曾与魏耕等进行反请活动。后为僧，中年仍改儒服。诗有李白、屈原的遗风，著作多毁于雍正、乾隆两朝，后人辑有《翁山诗外》、《翁山文外》、《翁山易外》、《广东新语》及《四朝成仁录》，合称“屈沱五书”。屈大均的作品>>

猜您喜欢