古诗词 - 中国最美古诗词

送王立安还宝坻

朝辞罗浮东，暮指田盘北。cháo cí luó fú dōng，mù zhǐ tián pán běi。代父观察公，还家敦子职。dài fù guān chá gōng，hái jiā dūn zi zhí。太公七十馀，未杖多筋力。tài gōng qī shí yú，wèi zhàng duō jīn lì。好学日神智，康强以不息。hǎo xué rì shén zhì，kāng qiáng yǐ bù xī。天生难老姿，况复善饮食。tiān shēng nán lǎo zī，kuàng fù shàn yǐn shí。脍兔春宜葱，羹鱼香用稷。kuài tù chūn yí cōng，gēng yú xiāng yòng jì。自酿渠阳春，益滋玉颜赩。zì niàng qú yáng chūn，yì zī yù yán xì。元气日斟酌，用精解纤啬。yuán qì rì zhēn zhuó，yòng jīng jiě xiān sè。耇造多子孙，一一皆歧嶷。gǒu zào duō zi sūn，yī yī jiē qí yí。大小诸童蒙，纳妇家能克。dà xiǎo zhū tóng méng，nà fù jiā néng kè。观察政大成，悦亲道已得。guān chá zhèng dà chéng，yuè qīn dào yǐ dé。迎养苦路长，炎荒在蛮域。yíng yǎng kǔ lù zhǎng，yán huāng zài mán yù。兹焉复川南，蜀道劳攀陟。zī yān fù chuān nán，shǔ dào láo pān zhì。尊老不遑将，靡盐情郁抑。zūn lǎo bù huáng jiāng，mí yán qíng yù yì。所喜太公年，春秋尚千亿。suǒ xǐ tài gōng nián，chūn qiū shàng qiān yì。眉寿天所私，于以报平直。méi shòu tiān suǒ sī，yú yǐ bào píng zhí。君今去奉养，慈孙人尽识。jūn jīn qù fèng yǎng，cí sūn rén jǐn shí。文章焉旨甘，仁爱乃容色。wén zhāng yān zhǐ gān，rén ài nǎi róng sè。神明出不穷，古人渐相逼。shén míng chū bù qióng，gǔ rén jiàn xiāng bī。吐纳风与骚，以为大雅则。tǔ nà fēng yǔ sāo，yǐ wèi dà yǎ zé。子道在白华，弦歌贵朝夕。zi dào zài bái huá，xián gē guì cháo xī。无欲尔处子，堂堂作矜式。wú yù ěr chù zi，táng táng zuò jīn shì。脂车明启行，逾岭方崱屴。zhī chē míng qǐ xíng，yú lǐng fāng zè lì。间关岂不苦，庶以荡胸臆。jiān guān qǐ bù kǔ，shù yǐ dàng xiōng yì。山川洞经纬，利害知兴塞。shān chuān dòng jīng wěi，lì hài zhī xīng sāi。情伪若观火，庶几免回惑。qíng wěi ruò guān huǒ，shù jǐ miǎn huí huò。风尚还淳庞，人心去邪慝。fēng shàng hái chún páng，rén xīn qù xié tè。持此经术功，自可一道德。chí cǐ jīng shù gōng，zì kě yī dào dé。行矣趋祖君，于彼无终国。xíng yǐ qū zǔ jūn，yú bǐ wú zhōng guó。候雁春方归，翩翩同矫翼。hòu yàn chūn fāng guī，piān piān tóng jiǎo yì。上堂奉几杖，嬉然随钓弋。shàng táng fèng jǐ zhàng，xī rán suí diào yì。馀闲向南丘，或亦观稼穑。yú xián xiàng nán qiū，huò yì guān jià sè。引领当夔门，仆夫正匍匐。yǐn lǐng dāng kuí mén，pū fū zhèng pú fú。嵚崎栈阁倾，诘屈车轮仄。qīn qí zhàn gé qīng，jí qū chē lún zè。蚕丛九折中，而翁驭方叱。cán cóng jiǔ zhé zhōng，ér wēng yù fāng chì。江行复滩崄，丛石争雄特。jiāng xíng fù tān xiǎn，cóng shí zhēng xióng tè。千盘出崩厓，百丈牵生竻。qiān pán chū bēng yá，bǎi zhàng qiān shēng lè。巫云撒白盐，三峡俄昏黑。wū yún sā bái yán，sān xiá é hūn hēi。舟与淫预斗，象马势不测。zhōu yǔ yín yù dòu，xiàng mǎ shì bù cè。入城尚无人，猿狖疑苍赤。rù chéng shàng wú rén，yuán yòu yí cāng chì。豺虎方咆嗥，甘人作口实。chái hǔ fāng páo háo，gān rén zuò kǒu shí。况渡泸水西，壤已邻滇僰。kuàng dù lú shuǐ xī，rǎng yǐ lín diān bó。乌蒙与镇雄，翘首神君亟。wū méng yǔ zhèn xióng，qiào shǒu shén jūn jí。抚绥亮有方，威爱知无忒。fǔ suí liàng yǒu fāng，wēi ài zhī wú tè。艰难移孝时，庭闱不敢即。jiān nán yí xiào shí，tíng wéi bù gǎn jí。万里致忠勤，何殊在亲侧。wàn lǐ zhì zhōng qín，hé shū zài qīn cè。往觐君毋然，垂堂且自敕。wǎng jìn jūn wú rán，chuí táng qiě zì chì。居行各有经，至性本天植。jū xíng gè yǒu jīng，zhì xìng běn tiān zhí。纯孝质有馀，不受丹青饰。chún xiào zhì yǒu yú，bù shòu dān qīng shì。矧君迩京华，会当驰玉勒。shěn jūn ěr jīng huá，huì dāng chí yù lēi。竭考得秘书，凤池簪笔入。jié kǎo dé mì shū，fèng chí zān bǐ rù。日惟大父庆，此事亦孔棘。rì wéi dà fù qìng，cǐ shì yì kǒng jí。帆开珠海湄，沙喧起鸂?。fān kāi zhū hǎi méi，shā xuān qǐ xī。送送无尊酒，何以慰相忆。sòng sòng wú zūn jiǔ，hé yǐ wèi xiāng yì。泽陂有芙荷，中心含苦薏。zé bēi yǒu fú hé，zhōng xīn hán kǔ yì。美人硕且鬈，寤寐终何极。měi rén shuò qiě quán，wù mèi zhōng hé jí。

屈大均

屈大均（1630—1696）明末清初著名学者、诗人，与陈恭尹、梁佩兰并称“岭南三大家”，有“广东徐霞客”的美称。字翁山、介子，号莱圃，汉族，广东番禺人。曾与魏耕等进行反请活动。后为僧，中年仍改儒服。诗有李白、屈原的遗风，著作多毁于雍正、乾隆两朝，后人辑有《翁山诗外》、《翁山文外》、《翁山易外》、《广东新语》及《四朝成仁录》，合称“屈沱五书”。屈大均的作品>>

猜您喜欢