古诗词 - 中国最美古诗词

银河曲

万里银河接凤城，迢迢怅望不胜情。wàn lǐ yín hé jiē fèng chéng，tiáo tiáo chàng wàng bù shèng qíng。生作仙灵偏独宿，天公何苦累双星。shēng zuò xiān líng piān dú sù，tiān gōng hé kǔ lèi shuāng xīng。为天耕织辛勤绝，一年一夕还呜咽。wèi tiān gēng zhī xīn qín jué，yī nián yī xī hái wū yàn。谁言天上暂生离，胜似人间长死别。shuí yán tiān shàng zàn shēng lí，shèng shì rén jiān zhǎng sǐ bié。人间死别又吞声，泪逐银河地下倾。rén jiān sǐ bié yòu tūn shēng，lèi zhú yín hé dì xià qīng。荷鼓有妃仍命薄，匏瓜无匹肯心平。hé gǔ yǒu fēi réng mìng báo，páo guā wú pǐ kěn xīn píng。相隔盈盈才一水，何如泉路数千里。xiāng gé yíng yíng cái yī shuǐ，hé rú quán lù shù qiān lǐ。紫圭烟化绿珠沉，再见容华终已矣。zǐ guī yān huà lǜ zhū chén，zài jiàn róng huá zhōng yǐ yǐ。清浅河精本易干，何须乌鹊日盘桓。qīng qiǎn hé jīng běn yì gàn，hé xū wū què rì pán huán。填河肯用支机石，会见桥飞胜羽翰。tián hé kěn yòng zhī jī shí，huì jiàn qiáo fēi shèng yǔ hàn。将牛更饮银河尽，天罪多情应不忍。jiāng niú gèng yǐn yín hé jǐn，tiān zuì duō qíng yīng bù rěn。本是牵牛贵莫当，化为沐犊穷堪悯。běn shì qiān niú guì mò dāng，huà wèi mù dú qióng kān mǐn。玉手回旋作七襄，长空日夕锦霞张。yù shǒu huí xuán zuò qī xiāng，zhǎng kōng rì xī jǐn xiá zhāng。难将绮绣偿天债，皇穹何不重文章。nán jiāng qǐ xiù cháng tiān zhài，huáng qióng hé bù zhòng wén zhāng。浣纱水冷谁知汝，胍胍灵仇不得语。huàn shā shuǐ lěng shuí zhī rǔ，guā guā líng chóu bù dé yǔ。龙镳不解逐浮槎，逃向人边依海渚。lóng biāo bù jiě zhú fú chá，táo xiàng rén biān yī hǎi zhǔ。双精曾降黄姑地，金篦划河阻天使。shuāng jīng céng jiàng huáng gū dì，jīn bì huà hé zǔ tiān shǐ。河名百沸至今传，牛女有祠人尽祀。hé míng bǎi fèi zhì jīn chuán，niú nǚ yǒu cí rén jǐn sì。窃药嫦娥路不迷，蟾兔宫中容叛妻。qiè yào cháng é lù bù mí，chán tù gōng zhōng róng pàn qī。不闻天帝罪奔月，天仙偏遣守空闺。bù wén tiān dì zuì bēn yuè，tiān xiān piān qiǎn shǒu kōng guī。香华既有芳祠在，七夕不须针缕待。xiāng huá jì yǒu fāng cí zài，qī xī bù xū zhēn lǚ dài。丈夫况作馆甥来，帝子应教须女代。zhàng fū kuàng zuò guǎn shēng lái，dì zi yīng jiào xū nǚ dài。女儿乞巧且逡巡，巧得蟢丝祗误人。nǚ ér qǐ qiǎo qiě qūn xún，qiǎo dé xǐ sī zhī wù rén。宝家枉自回文妙，卢女虚传飞盖神。bǎo jiā wǎng zì huí wén miào，lú nǚ xū chuán fēi gài shén。指间织锦称机绝，岂是星光长照身。zhǐ jiān zhī jǐn chēng jī jué，qǐ shì xīng guāng zhǎng zhào shēn。缣素不劳分丈尺，旧人争得白头新。jiān sù bù láo fēn zhàng chǐ，jiù rén zhēng dé bái tóu xīn。自古才贤罕嘉耦，生逢寡宿难消受。zì gǔ cái xián hǎn jiā ǒu，shēng féng guǎ sù nán xiāo shòu。安仁悼俪为姿研，诸葛求婚须貌丑。ān rén dào lì wèi zī yán，zhū gé qiú hūn xū mào chǒu。而今倘欲娶姬姜，先乞双星与年寿。ér jīn tǎng yù qǔ jī jiāng，xiān qǐ shuāng xīng yǔ nián shòu。

屈大均

屈大均（1630—1696）明末清初著名学者、诗人，与陈恭尹、梁佩兰并称“岭南三大家”，有“广东徐霞客”的美称。字翁山、介子，号莱圃，汉族，广东番禺人。曾与魏耕等进行反请活动。后为僧，中年仍改儒服。诗有李白、屈原的遗风，著作多毁于雍正、乾隆两朝，后人辑有《翁山诗外》、《翁山文外》、《翁山易外》、《广东新语》及《四朝成仁录》，合称“屈沱五书”。屈大均的作品>>

猜您喜欢