古诗词 - 中国最美古诗词

贫居自述

一生长向月中还，两扇柴门夜不关。yī shēng zhǎng xiàng yuè zhōng hái，liǎng shàn chái mén yè bù guān。翠竹得春生意长，白云留榻野僧闲。cuì zhú dé chūn shēng yì zhǎng，bái yún liú tà yě sēng xián。风花有趣嘲吟易，钱钞无缘计较难。fēng huā yǒu qù cháo yín yì，qián chāo wú yuán jì jiào nán。黄菊乱开因欠酒，香花扑鼻且开颜。huáng jú luàn kāi yīn qiàn jiǔ，xiāng huā pū bí qiě kāi yán。

李孔修

明广东顺德人，居广州，字子长，号抱真子。陈献章弟子。好读书，尤精《周易》。擅诗画，工书法。家贫，犹不肯投合于时。二十年不入城市。李孔修的作品>>

猜您喜欢

咏龙眼

明：李孔修

封皮酿蜜水晶寒，入口香生露未干。fēng pí niàng mì shuǐ jīng hán，rù kǒu xiāng shēng lù wèi gàn。本与荔枝同一味，当时何不进长安。běn yǔ lì zhī tóng yī wèi，dāng shí hé bù jìn zhǎng ān。

总106条«‹2 3 4 5 6 78