古诗词 - 中国最美古诗词

贫居自述

苜蓿蘋蘩各一端，采归留客共相欢。mù xu píng fán gè yī duān，cǎi guī liú kè gòng xiāng huān。淡交有味情偏密，得意无肴酒易干。dàn jiāo yǒu wèi qíng piān mì，dé yì wú yáo jiǔ yì gàn。破笠轻蓑浑不俗，空壶满坐也盘桓。pò lì qīng suō hún bù sú，kōng hú mǎn zuò yě pán huán。殷勤送客门前去，取债催科又上门。yīn qín sòng kè mén qián qù，qǔ zhài cuī kē yòu shàng mén。

李孔修

明广东顺德人，居广州，字子长，号抱真子。陈献章弟子。好读书，尤精《周易》。擅诗画，工书法。家贫，犹不肯投合于时。二十年不入城市。李孔修的作品>>

猜您喜欢

咏龙眼

明：李孔修

封皮酿蜜水晶寒，入口香生露未干。fēng pí niàng mì shuǐ jīng hán，rù kǒu xiāng shēng lù wèi gàn。本与荔枝同一味，当时何不进长安。běn yǔ lì zhī tóng yī wèi，dāng shí hé bù jìn zhǎng ān。

总106条«‹2 3 4 5 6 78