古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

同孟怀之钱子青酌白云洞

古树敞岩扉，相携傍翠微。gǔ shù chǎng yán fēi，xiāng xié bàng cuì wēi。兴高松鹤下，坐久洞云飞。xīng gāo sōng hè xià，zuò jiǔ dòng yún fēi。天地浮生老，山林胜会稀。tiān dì fú shēng lǎo，shān lín shèng huì xī。不知蝉冕客，白发几人归。bù zhī chán miǎn kè，bái fā jǐ rén guī。

谢榛（1495～1575）明代布衣诗人。字茂秦，号四溟山人、脱屣山人，山东临清人。十六岁时作乐府商调，流传颇广，后折节读书，刻意为歌诗，以声律有闻于时。嘉靖间，挟诗卷游京师，与李攀龙、王世贞等结诗社，为“后七子”之一，倡导为诗摹拟盛唐，主张“选李杜十四家之最者，熟读之以夺神气，歌咏之以求声调，玩味之以裒精华。”后为李攀龙排斥，削名“七子”之外，客游诸藩王间，以布衣终其身。其诗以律句绝句见长，功力深厚，句响字稳，著有《四溟集》、《四溟诗话》。谢榛的作品>>

猜您喜欢

题陈中贵园亭

去秋亭馆曾招客，几处张筵到深夕。qù qiū tíng guǎn céng zhāo kè，jǐ chù zhāng yán dào shēn xī。花竹学成金谷园，池塘倒插锦川石。huā zhú xué chéng jīn gǔ yuán，chí táng dào chā jǐn chuān shí。昨经春雪复来游，古木闲云淡若秋。zuó jīng chūn xuě fù lái yóu，gǔ mù xián yún dàn ruò qiū。尚忆歌童唱新调，醉来拍手见风流。shàng yì gē tóng chàng xīn diào，zuì lái pāi shǒu jiàn fēng liú。

雨雪曲酬戴锦衣伯常见赠

穷冬雨雪白浩浩，蓟门万木惊春早。qióng dōng yǔ xuě bái hào hào，jì mén wàn mù jīng chūn zǎo。横笛谁吹出塞声，梅花乱落关山道。héng dí shuí chuī chū sāi shēng，méi huā luàn luò guān shān dào。海云不散寒悠悠，客怀无那空倚楼。hǎi yún bù sàn hán yōu yōu，kè huái wú nà kōng yǐ lóu。有人忽赠阳春曲，坐吟驱我羁旅愁。yǒu rén hū zèng yáng chūn qū，zuò yín qū wǒ jī lǚ chóu。风流云是楚望子，家在郢中四十里。fēng liú yún shì chǔ wàng zi，jiā zài yǐng zhōng sì shí lǐ。三十年来锦作衣，天颜咫尺多清辉。sān shí nián lái jǐn zuò yī，tiān yán zhǐ chǐ duō qīng huī。金阙门中鸣佩入，玉河堤上摇鞭归。jīn quē mén zhōng míng pèi rù，yù hé dī shàng yáo biān guī。归来对酒兴不尽，月明更奏飞龙引。guī lái duì jiǔ xīng bù jǐn，yuè míng gèng zòu fēi lóng yǐn。

送李侍御化甫巡边

绝漠黄云浩莽莽，层冰大雪几千丈。jué mò huáng yún hào mǎng mǎng，céng bīng dà xuě jǐ qiān zhàng。一夜压倒燕然山，白日不照北海上。yī yè yā dào yàn rán shān，bái rì bù zhào běi hǎi shàng。海色欲冻惨不流，鲸鲵僵卧天吴愁，朔风猎猎吹不休。hǎi sè yù dòng cǎn bù liú，jīng ní jiāng wò tiān wú chóu，shuò fēng liè liè chuī bù xiū。千山埋部落，万山失马牛，安得壮士弯弧策紫骝。qiān shān mái bù luò，wàn shān shī mǎ niú，ān dé zhuàng shì wān hú cè zǐ liú。君王一怒静边尘，使者乘骢当北巡。jūn wáng yī nù jìng biān chén，shǐ zhě chéng cōng dāng běi xún。行看勋业上麒麟，倚长剑，苏烝民。xíng kàn xūn yè shàng qí lín，yǐ zhǎng jiàn，sū zhēng mín。

中秋寄南都冯户部汝言去岁此夕会汝言潞阳时警兵变感旧赋此

小楼独坐悲秋光，美人阻绝天一方。xiǎo lóu dú zuò bēi qiū guāng，měi rén zǔ jué tiān yī fāng。丛桂花开欲同醉，其如南北成参商。cóng guì huā kāi yù tóng zuì，qí rú nán běi chéng cān shāng。燕塞干戈朔气动，秣陵风雨江涛长。yàn sāi gàn gē shuò qì dòng，mò líng fēng yǔ jiāng tāo zhǎng。忆昔中秋潞水阳，相逢月下倾壶觞。yì xī zhōng qiū lù shuǐ yáng，xiāng féng yuè xià qīng hú shāng。金波可爱不可掬，清宵宛在冰雪堂。jīn bō kě ài bù kě jū，qīng xiāo wǎn zài bīng xuě táng。倚树高歌起乌鹊，星河欲落天苍茫。yǐ shù gāo gē qǐ wū què，xīng hé yù luò tiān cāng máng。离亭向晓初分手，歘见沙尘犯街柳。lí tíng xiàng xiǎo chū fēn shǒu，chuā jiàn shā chén fàn jiē liǔ。驿路时时问捷书，都城夜夜听刁斗。yì lù shí shí wèn jié shū，dōu chéng yè yè tīng diāo dòu。朝廷有意访贤才，将士于今严战守。cháo tíng yǒu yì fǎng xián cái，jiāng shì yú jīn yán zhàn shǒu。募兵千里屯京师，日散黄金无尽期。mù bīng qiān lǐ tún jīng shī，rì sàn huáng jīn wú jǐn qī。海内诛求信不易，艰难早晚君王知。hǎi nèi zhū qiú xìn bù yì，jiān nán zǎo wǎn jūn wáng zhī。谢安高卧欲何补，冯唐老来应自悲。xiè ān gāo wò yù hé bǔ，féng táng lǎo lái yīng zì bēi。宦游旅食两不见，莽莽风烟各京甸。huàn yóu lǚ shí liǎng bù jiàn，mǎng mǎng fēng yān gè jīng diān。昨闻宝剑赐嫖姚，五都侠儿争习战。zuó wén bǎo jiàn cì piáo yáo，wǔ dōu xiá ér zhēng xí zhàn。上林鶗鴂秋一鸣，北极浮云日千变。shàng lín tí jué qiū yī míng，běi jí fú yún rì qiān biàn。三吴凋敝若为看，何当疏奏明光殿。sān wú diāo bì ruò wèi kàn，hé dāng shū zòu míng guāng diàn。

冬夜徐子与宅同梁公实宗子相食黄精作

蓟门古木摧寒声，海月未高庭雪明。jì mén gǔ mù cuī hán shēng，hǎi yuè wèi gāo tíng xuě míng。主人掩户自幽寂，客来盘荐多黄精。zhǔ rén yǎn hù zì yōu jì，kè lái pán jiàn duō huáng jīng。昨日盈筐走道侣，嚣尘难得山中情。zuó rì yíng kuāng zǒu dào lǚ，xiāo chén nán dé shān zhōng qíng。春苗满山被甘雨，正色独从灵土生。chūn miáo mǎn shān bèi gān yǔ，zhèng sè dú cóng líng tǔ shēng。斫来一烹倏变化，咀之入玄筋骨轻。zhuó lái yī pēng shū biàn huà，jǔ zhī rù xuán jīn gǔ qīng。我亦狂歌避世者，何当辞家从向平。wǒ yì kuáng gē bì shì zhě，hé dāng cí jiā cóng xiàng píng。名山大泽无不有，手把长镵行复行。míng shān dà zé wú bù yǒu，shǒu bǎ zhǎng chán xíng fù xíng。龙蛇深藏雪没径，时有白云相送迎。lóng shé shēn cáng xuě méi jìng，shí yǒu bái yún xiāng sòng yíng。青天茫茫发孤啸，悠然直与元化并。qīng tiān máng máng fā gū xiào，yōu rán zhí yǔ yuán huà bìng。海鹤传书约三子，共蹑九霞游赤城。hǎi hè chuán shū yuē sān zi，gòng niè jiǔ xiá yóu chì chéng。

朱楼曲

朱楼峨峨江之浦，中有美人弄机杼。zhū lóu é é jiāng zhī pǔ，zhōng yǒu měi rén nòng jī zhù。引领望之路修阻，鶗鴂鸣兮凋芳杜。yǐn lǐng wàng zhī lù xiū zǔ，tí jué míng xī diāo fāng dù。我有所怀未敢语，吁嗟归来重延伫。wǒ yǒu suǒ huái wèi gǎn yǔ，xū jiē guī lái zhòng yán zhù。朱楼峨峨江之干，中有美人织素纨。zhū lóu é é jiāng zhī gàn，zhōng yǒu měi rén zhī sù wán。引领望之路险难，鶗鴂鸣兮凋芳荪。yǐn lǐng wàng zhī lù xiǎn nán，tí jué míng xī diāo fāng sūn。我有所怀未敢言，吁嗟归来重汍澜。wǒ yǒu suǒ huái wèi gǎn yán，xū jiē guī lái zhòng wán lán。

走笔效太白歌行寄上沈王殿下

少游燕赵间，亦有燕赵气。shǎo yóu yàn zhào jiān，yì yǒu yàn zhào qì。大德不易酬，俯仰在天地。dà dé bù yì chóu，fǔ yǎng zài tiān dì。天地无言覆载我，两鬓全白齿半堕。tiān dì wú yán fù zài wǒ，liǎng bìn quán bái chǐ bàn duò。匣中宝剑蓄龙精，四海历游无不可。xiá zhōng bǎo jiàn xù lóng jīng，sì hǎi lì yóu wú bù kě。时逢厚俗且为家，宁羡淮南丛桂花。shí féng hòu sú qiě wèi jiā，níng xiàn huái nán cóng guì huā。人生知遇非偶尔，枚马聚散殊堪嗟。rén shēng zhī yù fēi ǒu ěr，méi mǎ jù sàn shū kān jiē。君不见太行天设中原春，颠崖直上几千尺。jūn bù jiàn tài xíng tiān shè zhōng yuán chūn，diān yá zhí shàng jǐ qiān chǐ。愿作峰头一片云，飞向宫城朝复夕。yuàn zuò fēng tóu yī piàn yún，fēi xiàng gōng chéng cháo fù xī。西风若肯徐徐吹，风云长会无尽期。xī fēng ruò kěn xú xú chuī，fēng yún zhǎng huì wú jǐn qī。

再寄沈参政敬叔

一骑飞去南阳城，乱山不断云纵横。yī qí fēi qù nán yáng chéng，luàn shān bù duàn yún zòng héng。奔流触石聚风雨，七十二湾河水声。bēn liú chù shí jù fēng yǔ，qī shí èr wān hé shuǐ shēng。水声清彻何人耳，隐侯楼上正徙倚。shuǐ shēng qīng chè hé rén ěr，yǐn hóu lóu shàng zhèng xǐ yǐ。迩来宦游梁楚间，丰年祲岁关忧喜。ěr lái huàn yóu liáng chǔ jiān，fēng nián jìn suì guān yōu xǐ。问君草疏当时心，俨对神明琐闱里。wèn jūn cǎo shū dāng shí xīn，yǎn duì shén míng suǒ wéi lǐ。回瞻北极紫微垣，落月鸣钟宿鸦起。huí zhān běi jí zǐ wēi yuán，luò yuè míng zhōng sù yā qǐ。欹枕遐思谁复同，四海苍生不寐中。yī zhěn xiá sī shuí fù tóng，sì hǎi cāng shēng bù mèi zhōng。洛城有客自神会，古今胜事归豪雄。luò chéng yǒu kè zì shén huì，gǔ jīn shèng shì guī háo xióng。不见诸葛旧庐没秋草，谁卧烟霞空自老。bù jiàn zhū gé jiù lú méi qiū cǎo，shuí wò yān xiá kōng zì lǎo。

伤刘羽泉总制

频年楚越徵兵路，能使秋阳破海雾。pín nián chǔ yuè zhēng bīng lù，néng shǐ qiū yáng pò hǎi wù。旌钺威中春万家，歌谣声里霜千树。jīng yuè wēi zhōng chūn wàn jiā，gē yáo shēng lǐ shuāng qiān shù。当朝将才多壮图，或战或守清江湖。dāng cháo jiāng cái duō zhuàng tú，huò zhàn huò shǒu qīng jiāng hú。吴地干将气犹盛，接天愁色满新都。wú dì gàn jiāng qì yóu shèng，jiē tiān chóu sè mǎn xīn dōu。

送吴山人子充游云中

春寒揽貂裘，蹀躞驱紫骝。chūn hán lǎn diāo qiú，dié xiè qū zǐ liú。问君去何许，云是塞门游。wèn jūn qù hé xǔ，yún shì sāi mén yóu。丈夫安肯栖故丘，北向龙沙天尽头。zhàng fū ān kěn qī gù qiū，běi xiàng lóng shā tiān jǐn tóu。苏武城头积雪满，李陵台上孤云愁。sū wǔ chéng tóu jī xuě mǎn，lǐ líng tái shàng gū yún chóu。二子杳然不可见，神交千古心悠悠。èr zi yǎo rán bù kě jiàn，shén jiāo qiān gǔ xīn yōu yōu。眼前陈迹增感慨，弹铗悲歌回素秋。yǎn qián chén jì zēng gǎn kǎi，dàn jiá bēi gē huí sù qiū。燕然之山忽改色，金河之水翻倒流。yàn rán zhī shān hū gǎi sè，jīn hé zhī shuǐ fān dào liú。风吹大荒落日惨，胡雁惊飞不复留。fēng chuī dà huāng luò rì cǎn，hú yàn jīng fēi bù fù liú。此时踟蹰多隐忧，百年意气怀朋俦。cǐ shí chí chú duō yǐn yōu，bǎi nián yì qì huái péng chóu。独自磨崖题赋罢，还来共醉长安楼。dú zì mó yá tí fù bà，hái lái gòng zuì zhǎng ān lóu。

暮雨送春

花盛春将归，岂待百花飞。huā shèng chūn jiāng guī，qǐ dài bǎi huā fēi。有人独先见，感叹当斜晖。yǒu rén dú xiān jiàn，gǎn tàn dāng xié huī。霍家豪贵从头数，金谷繁华无定主。huò jiā háo guì cóng tóu shù，jīn gǔ fán huá wú dìng zhǔ。客边杯酒且酣歌，向夕闭门风又雨。kè biān bēi jiǔ qiě hān gē，xiàng xī bì mén fēng yòu yǔ。

登城歌

古贤哲兮择交游。gǔ xián zhé xī zé jiāo yóu。世无漆兮胶莫投。shì wú qī xī jiāo mò tóu。彼何人兮非俗流。bǐ hé rén xī fēi sú liú。大德在心兮不可酬。dà dé zài xīn xī bù kě chóu。直言数兮生衅尤。zhí yán shù xī shēng xìn yóu。枳棘当路兮我孔忧。zhǐ jí dāng lù xī wǒ kǒng yōu。登高楼兮望九州。dēng gāo lóu xī wàng jiǔ zhōu。孰为友生兮嗟未休。shú wèi yǒu shēng xī jiē wèi xiū。

雨雹有感呈宋大参

客窗午睡晚来起，帘外明明一庭水。kè chuāng wǔ shuì wǎn lái qǐ，lián wài míng míng yī tíng shuǐ。云是雨工碎却阴山冰，雷电相驱寒色里。yún shì yǔ gōng suì què yīn shān bīng，léi diàn xiāng qū hán sè lǐ。击瓦骤破群雀惊，迸阶倒回众儿喜。jī wǎ zhòu pò qún què jīng，bèng jiē dào huí zhòng ér xǐ。痴儿不解老夫忧，指点门前说未休。chī ér bù jiě lǎo fū yōu，zhǐ diǎn mén qián shuō wèi xiū。苍生所望在禾黍，更欲馈饷供边头。cāng shēng suǒ wàng zài hé shǔ，gèng yù kuì xiǎng gōng biān tóu。于今宋玉夜无寐，岂待落木方悲秋。yú jīn sòng yù yè wú mèi，qǐ dài luò mù fāng bēi qiū。

瞻远楼为宋大参伯镇赋

古姚州，郭西别业开林丘。gǔ yáo zhōu，guō xī bié yè kāi lín qiū。花石夹阶小玄圃，极天形胜当高楼。huā shí jiā jiē xiǎo xuán pǔ，jí tiān xíng shèng dāng gāo lóu。况复三台之峰最秀拔，岚光直向空中浮。kuàng fù sān tái zhī fēng zuì xiù bá，lán guāng zhí xiàng kōng zhōng fú。画栋雕甍耀日月，倒写丹碧澄溪流。huà dòng diāo méng yào rì yuè，dào xiě dān bì chéng xī liú。窗含沧海越东雨，檐接明河天上秋。chuāng hán cāng hǎi yuè dōng yǔ，yán jiē míng hé tiān shàng qiū。啼乌一声重悲嘅，凄风忽起蒹葭洲。tí wū yī shēng zhòng bēi kǎi，qī fēng hū qǐ jiān jiā zhōu。君不见混茫万古鱼龙国，下通地轴深叵测。jūn bù jiàn hùn máng wàn gǔ yú lóng guó，xià tōng dì zhóu shēn pǒ cè。倏荡烟霞旷望间，四时元气浩无极。shū dàng yān xiá kuàng wàng jiān，sì shí yuán qì hào wú jí。众岛波翻几点青，日初隐见扶桑色。zhòng dǎo bō fān jǐ diǎn qīng，rì chū yǐn jiàn fú sāng sè。阴晴变幻入挥毫，不到冥搜未易得。yīn qíng biàn huàn rù huī háo，bù dào míng sōu wèi yì dé。神会动千里，岂独穷目力。shén huì dòng qiān lǐ，qǐ dú qióng mù lì。逝水与孝思，悠悠两不息。shì shuǐ yǔ xiào sī，yōu yōu liǎng bù xī。更堪岁晚对冰霜，主人怀抱复谁识。gèng kān suì wǎn duì bīng shuāng，zhǔ rén huái bào fù shuí shí。

晚登洛阳城西望灵宝寄怀许太守令夫

薄暮高城独延伫，望中飞鸟没烟树。báo mù gāo chéng dú yán zhù，wàng zhōng fēi niǎo méi yān shù。岘山何异楚天云，盘涧更连秦甸雨。xiàn shān hé yì chǔ tiān yún，pán jiàn gèng lián qín diān yǔ。二十年来春草长，儿童牧马向斜阳。èr shí nián lái chūn cǎo zhǎng，ér tóng mù mǎ xiàng xié yáng。广州人睹磨崖赋，北指中原说大方。guǎng zhōu rén dǔ mó yá fù，běi zhǐ zhōng yuán shuō dà fāng。

总1116条«‹69 70 71 727374 75 ›