古诗词 - 中国最美古诗词

南吕·一枝花·湖上晚归

长天落彩霞，远水涵秋镜，花如人面红，山似佛头青。zhǎng tiān luò cǎi xiá，yuǎn shuǐ hán qiū jìng，huā rú rén miàn hóng，shān shì fú tóu qīng。生色围屏，翠冷松云径，嫣然眉黛横。shēng sè wéi píng，cuì lěng sōng yún jìng，yān rán méi dài héng。但携将旖旎浓香，何必赋横斜瘦影。dàn xié jiāng yǐ nǐ nóng xiāng，hé bì fù héng xié shòu yǐng。 [梁州]挽玉手留连锦英，据胡床指点银瓶，素娥不嫁伤孤另。liáng zhōu wǎn yù shǒu liú lián jǐn yīng，jù hú chuáng zhǐ diǎn yín píng，sù é bù jià shāng gū lìng。想当年小小，问何处卿卿？东坡才调，西子娉婷，总相宜千古留名。xiǎng dāng nián xiǎo xiǎo，wèn hé chù qīng qīng？dōng pō cái diào，xī zi pīng tíng，zǒng xiāng yí qiān gǔ liú míng。吾二人此地私行，六一泉亭上诗成。wú èr rén cǐ dì sī xíng，liù yī quán tíng shàng shī chéng。三五夜花前月明，十四弦指下风生。sān wǔ yè huā qián yuè míng，shí sì xián zhǐ xià fēng shēng。可憎，有情，捧红牙合和伊州令。kě zēng，yǒu qíng，pěng hóng yá hé hé yī zhōu lìng。万籁寂，四山静，幽咽泉流水下声，鹤怨猿惊。wàn lài jì，sì shān jìng，yōu yàn quán liú shuǐ xià shēng，hè yuàn yuán jīng。 [尾]岩阿禅窟鸣金磬，波底龙官漾水精。wěi yán ā chán kū míng jīn qìng，bō dǐ lóng guān yàng shuǐ jīng。夜气清，酒力醒，宝篆销，玉漏鸣。yè qì qīng，jiǔ lì xǐng，bǎo zhuàn xiāo，yù lòu míng。笑归来仿佛二更，煞强似踏雪寻梅灞桥冷。xiào guī lái fǎng fú èr gèng，shā qiáng shì tà xuě xún méi bà qiáo lěng。

张可久

张可久（约1270～1348以后）字小山（一说名伯远，字可久，号小山）（《尧山堂外纪》）；一说名张可久肖像（林晋生作）可久，字伯远，号小山（《词综》）；又一说字仲远，号小山（《四库全书总目提要》），庆元（治所在今浙江宁波鄞县）人，元朝重要散曲家，剧作家，与乔吉并称“双壁”，与张养浩合为“二张”。张可久的作品>>

猜您喜欢

秋日湖上

元：张可久

笙歌苏小楼前路，杨柳尚青青。shēng gē sū xiǎo lóu qián lù，yáng liǔ shàng qīng qīng。画船来往，总相宜处，浓淡阴晴。huà chuán lái wǎng，zǒng xiāng yí chù，nóng dàn yīn qíng。杖藜闲暇，孤坟梅影，半岭松声。zhàng lí xián xiá，gū fén méi yǐng，bàn lǐng sōng shēng。老猿留坐，白云洞口，红叶山亭。lǎo yuán liú zuò，bái yún dòng kǒu，hóng yè shān tíng。

总121条«‹3 4 5 6 7 89