古诗词 - 中国最美古诗词

虞美人

犀比六博消长昼，五白惊呼骤。xī bǐ liù bó xiāo zhǎng zhòu，wǔ bái jīng hū zhòu。不须辛苦问亏成。bù xū xīn kǔ wèn kuī chéng。一霎尊前了了见浮生。yī shà zūn qián le le jiàn fú shēng。笙歌散后人微倦，归路风吹面。shēng gē sàn hòu rén wēi juàn，guī lù fēng chuī miàn。西客落月荡花枝。xī kè luò yuè dàng huā zhī。又是人间酒醒梦回时。yòu shì rén jiān jiǔ xǐng mèng huí shí。

蝶恋花

清：王国维

手剔银灯惊炷短，拥髻无言，脉脉生清怨。shǒu tī yín dēng jīng zhù duǎn，yōng jì wú yán，mài mài shēng qīng yuàn。此恨今宵争得浅，思量旧日恩情遍。cǐ hèn jīn xiāo zhēng dé qiǎn，sī liàng jiù rì ēn qíng biàn。月影移帘风过院，待到归来，传尽中宫箭。yuè yǐng yí lián fēng guò yuàn，dài dào guī lái，chuán jǐn zhōng gōng jiàn。故拥绣衾遮素面，赚他醉里频频唤。gù yōng xiù qīn zhē sù miàn，zhuàn tā zuì lǐ pín pín huàn。

蝶恋花

清：王国维

春到临春花正妩，迟日阑干，蜂蝶飞无数。chūn dào lín chūn huā zhèng wǔ，chí rì lán gàn，fēng dié fēi wú shù。谁遣一春抛却去，马蹄日日章台路。shuí qiǎn yī chūn pāo què qù，mǎ tí rì rì zhāng tái lù。几度寻春春不遇，不见春来，那识春归处。jǐ dù xún chūn chūn bù yù，bù jiàn chūn lái，nà shí chūn guī chù。斜日晚风杨柳渚，马头何处无飞絮。xié rì wǎn fēng yáng liǔ zhǔ，mǎ tóu hé chù wú fēi xù。

蝶恋花

清：王国维

黯淡灯花开又落，此夜云踪，知向谁边著。àn dàn dēng huā kāi yòu luò，cǐ yè yún zōng，zhī xiàng shuí biān zhù。频弄玉钗思旧约，知君未忍浑抛却。pín nòng yù chāi sī jiù yuē，zhī jūn wèi rěn hún pāo què。妾意苦专君苦博，君似朝阳，妾似倾阳藿。qiè yì kǔ zhuān jūn kǔ bó，jūn shì cháo yáng，qiè shì qīng yáng huò。但与百花相斗作，君恩妾命原非薄。dàn yǔ bǎi huā xiāng dòu zuò，jūn ēn qiè mìng yuán fēi báo。

蝶恋花

清：王国维

急景流年真一箭，残雪声中，省识东风面。jí jǐng liú nián zhēn yī jiàn，cán xuě shēng zhōng，shěng shí dōng fēng miàn。风里垂杨千万线，昨宵染就鹅黄浅。fēng lǐ chuí yáng qiān wàn xiàn，zuó xiāo rǎn jiù é huáng qiǎn。又是廉纤春雨暗，倚遍危楼，高处人难见。yòu shì lián xiān chūn yǔ àn，yǐ biàn wēi lóu，gāo chù rén nán jiàn。已恨平芜随雁远，暝烟更界平芜断。yǐ hèn píng wú suí yàn yuǎn，míng yān gèng jiè píng wú duàn。

蝶恋花

清：王国维

月到东南秋正半，双阙中间，浩荡流银汉。yuè dào dōng nán qiū zhèng bàn，shuāng quē zhōng jiān，hào dàng liú yín hàn。谁起水精帘下看，风前隐隐闻箫管。shuí qǐ shuǐ jīng lián xià kàn，fēng qián yǐn yǐn wén xiāo guǎn。凉露湿衣风拂面，坐爱清光，分照恩和怨。liáng lù shī yī fēng fú miàn，zuò ài qīng guāng，fēn zhào ēn hé yuàn。苑柳宫槐浑一片，长门西去昭阳殿。yuàn liǔ gōng huái hún yī piàn，zhǎng mén xī qù zhāo yáng diàn。

蝶恋花

清：王国维

忆挂孤帆东海畔，咫尺神山，海上年年见。yì guà gū fān dōng hǎi pàn，zhǐ chǐ shén shān，hǎi shàng nián nián jiàn。几度天风吹棹转，望中楼阁阴晴变。jǐ dù tiān fēng chuī zhào zhuǎn，wàng zhōng lóu gé yīn qíng biàn。金阙荒凉瑶草短，到得蓬莱，又値蓬莱浅。jīn quē huāng liáng yáo cǎo duǎn，dào dé péng lái，yòu zhí péng lái qiǎn。只恐飞尘沧海满，人间精卫知何限。zhǐ kǒng fēi chén cāng hǎi mǎn，rén jiān jīng wèi zhī hé xiàn。

鹧鸪天

清：王国维

楼外秋千索尚悬，霜高素月慢流天。lóu wài qiū qiān suǒ shàng xuán，shuāng gāo sù yuè màn liú tiān。倾残玉碗难成醉，滴尽铜壶不解眠。qīng cán yù wǎn nán chéng zuì，dī jǐn tóng hú bù jiě mián。人寂寂，夜厌厌。rén jì jì，yè yàn yàn。北窗情味似枯禅。běi chuāng qíng wèi shì kū chán。不缘此夜金闺梦，那信人间尚少年。bù yuán cǐ yè jīn guī mèng，nà xìn rén jiān shàng shǎo nián。

蝶恋花

清：王国维

满地霜华浓似雪，人语西风，瘦马嘶残月。mǎn dì shuāng huá nóng shì xuě，rén yǔ xī fēng，shòu mǎ sī cán yuè。一曲阳关浑未彻，车声渐共歌声咽。yī qū yáng guān hún wèi chè，chē shēng jiàn gòng gē shēng yàn。换尽天涯芳草色，陌上深深，依旧年时辙。huàn jǐn tiān yá fāng cǎo sè，mò shàng shēn shēn，yī jiù nián shí zhé。自是浮生无可说，人间第一耽离别。zì shì fú shēng wú kě shuō，rén jiān dì yī dān lí bié。

鹧鸪天·庚申除夕和吴伯宛舍人

清：王国维

绛蜡红梅竞作花，客中惊又度年华。jiàng là hóng méi jìng zuò huā，kè zhōng jīng yòu dù nián huá。离离长柄垂天斗，隐隐轻雷隔巷车。lí lí zhǎng bǐng chuí tiān dòu，yǐn yǐn qīng léi gé xiàng chē。斟醁醑，和尖叉。zhēn lù xǔ，hé jiān chā。新词飞寄舍人家。xīn cí fēi jì shě rén jiā。可将平日丝纶手，系取今宵赴壑蛇。kě jiāng píng rì sī lún shǒu，xì qǔ jīn xiāo fù hè shé。

蝶恋花

清：王国维

莫斗婵娟弓样月，只坐蛾眉，消得千谣诼。mò dòu chán juān gōng yàng yuè，zhǐ zuò é méi，xiāo dé qiān yáo zhuó。臂上宫砂那不灭，古来积毁能销骨。bì shàng gōng shā nà bù miè，gǔ lái jī huǐ néng xiāo gǔ。手把齐纨相诀绝，懒祝西风，再使人间热。shǒu bǎ qí wán xiāng jué jué，lǎn zhù xī fēng，zài shǐ rén jiān rè。镜里朱颜犹未歇，不辞自媚朝和夕。jìng lǐ zhū yán yóu wèi xiē，bù cí zì mèi cháo hé xī。

蝶恋花

清：王国维

谁道江南秋已尽，衰柳毵毵，尚弄鹅黄影。shuí dào jiāng nán qiū yǐ jǐn，shuāi liǔ sān sān，shàng nòng é huáng yǐng。落日疏林光炯炯，不辞立尽西楼暝。luò rì shū lín guāng jiǒng jiǒng，bù cí lì jǐn xī lóu míng。万点栖鸦浑未定，潋滟金波，又幂青松顶。wàn diǎn qī yā hún wèi dìng，liàn yàn jīn bō，yòu mì qīng sōng dǐng。何处江南无此景，只愁没个闲人领。hé chù jiāng nán wú cǐ jǐng，zhǐ chóu méi gè xián rén lǐng。

蝶恋花

清：王国维

帘幕深深香雾重，四照朱颜，银烛光浮动。lián mù shēn shēn xiāng wù zhòng，sì zhào zhū yán，yín zhú guāng fú dòng。一霎新欢千万种，人间今夜浑如梦。yī shà xīn huān qiān wàn zhǒng，rén jiān jīn yè hún rú mèng。小语灯前和目送，密意芳心，不放罗帏空。xiǎo yǔ dēng qián hé mù sòng，mì yì fāng xīn，bù fàng luó wéi kōng。看取博山闲袅凤，蒙蒙一气双烟共。kàn qǔ bó shān xián niǎo fèng，méng méng yī qì shuāng yān gòng。

蝶恋花

清：王国维

斗觉宵来情绪恶，新月生时，黯黯伤离索。dòu jué xiāo lái qíng xù è，xīn yuè shēng shí，àn àn shāng lí suǒ。此夜清光浑似昨，不辞自下深深幕。cǐ yè qīng guāng hún shì zuó，bù cí zì xià shēn shēn mù。何物尊前哀与乐，已坠前欢，无据他年约。hé wù zūn qián āi yǔ lè，yǐ zhuì qián huān，wú jù tā nián yuē。几度烛花开又落，人间须信思量错。jǐ dù zhú huā kāi yòu luò，rén jiān xū xìn sī liàng cuò。

蝶恋花·百尺朱楼临大道

清：王国维

百尺朱楼临大道，楼外轻雷，不间昏和晓。bǎi chǐ zhū lóu lín dà dào，lóu wài qīng léi，bù jiān hūn hé xiǎo。独倚阑干人窈窕，闲中数尽行人小。dú yǐ lán gàn rén yǎo tiǎo，xián zhōng shù jǐn xíng rén xiǎo。一霎车尘生树杪，陌上楼头，都向尘中老。yī shà chē chén shēng shù miǎo，mò shàng lóu tóu，dōu xiàng chén zhōng lǎo。薄晚西风吹雨到，明朝又是伤流潦。báo wǎn xī fēng chuī yǔ dào，míng cháo yòu shì shāng liú lǎo。

蝶恋花

清：王国维

落日千山啼杜宇，送得归人，不遣居人住。luò rì qiān shān tí dù yǔ，sòng dé guī rén，bù qiǎn jū rén zhù。自是精魂先魄去，凄凉病榻无多语。zì shì jīng hún xiān pò qù，qī liáng bìng tà wú duō yǔ。往事悠悠容细数。wǎng shì yōu yōu róng xì shù。见说他生，又恐他生误。jiàn shuō tā shēng，yòu kǒng tā shēng wù。纵使茲盟终不负，那时能记今生否。zòng shǐ zī méng zhōng bù fù，nà shí néng jì jīn shēng fǒu。