古诗词 - 中国最美古诗词

惆怅

屋生蛛网壁生苔，绣幕深垂久不开。wū shēng zhū wǎng bì shēng tái，xiù mù shēn chuí jiǔ bù kāi。三月砌花皆落尽，今朝梁燕复归来。sān yuè qì huā jiē luò jǐn，jīn cháo liáng yàn fù guī lái。鉴无留影光常满，匣有馀弦韵自哀。jiàn wú liú yǐng guāng cháng mǎn，xiá yǒu yú xián yùn zì āi。或者云边乘鹤返，东风一试上高台。huò zhě yún biān chéng hè fǎn，dōng fēng yī shì shàng gāo tái。

癸巳岁

明：王邦畿

孤寂养天和，皮冠竹叶蓑。gū jì yǎng tiān hé，pí guān zhú yè suō。拨弦知性急，观水悟情多。bō xián zhī xìng jí，guān shuǐ wù qíng duō。不愿闻时政，惟应唱好歌。bù yuàn wén shí zhèng，wéi yīng chàng hǎo gē。无端又生事，流盻过长河。wú duān yòu shēng shì，liú xì guò zhǎng hé。

没田

明：王邦畿

草莽惭无罪，书田亦没官。cǎo mǎng cán wú zuì，shū tián yì méi guān。为言作王圃，不杀已仁宽。wèi yán zuò wáng pǔ，bù shā yǐ rén kuān。身贱寡尤易，家贫免累难。shēn jiàn guǎ yóu yì，jiā pín miǎn lèi nán。不知将八口，长铗向谁弹。bù zhī jiāng bā kǒu，zhǎng jiá xiàng shuí dàn。

拟呈雷峰天和尚

明：王邦畿

乌鹊已飞江口暮，灵潮又长海门东。wū què yǐ fēi jiāng kǒu mù，líng cháo yòu zhǎng hǎi mén dōng。暌违至教青莲上，持诵清言白雪中。kuí wéi zhì jiào qīng lián shàng，chí sòng qīng yán bái xuě zhōng。离火不温三宝地，艮山常静六时风。lí huǒ bù wēn sān bǎo dì，gěn shān cháng jìng liù shí fēng。良宵何处非明月，独恨梅花不与同。liáng xiāo hé chù fēi míng yuè，dú hèn méi huā bù yǔ tóng。

寄怀澹归大师

明：王邦畿

怀师杖屦因心切，想到寒梅彻骨清。huái shī zhàng jù yīn xīn qiè，xiǎng dào hán méi chè gǔ qīng。道德渐高僧谱腊，文章时满世间名。dào dé jiàn gāo sēng pǔ là，wén zhāng shí mǎn shì jiān míng。当门日午藏山影，隔水风来显鹤声。dāng mén rì wǔ cáng shān yǐng，gé shuǐ fēng lái xiǎn hè shēng。几欲访寻寻复止，静中多恐费逢迎。jǐ yù fǎng xún xún fù zhǐ，jìng zhōng duō kǒng fèi féng yíng。

送李维生寄陈活残

明：王邦畿

参差杨柳海傍边，矮屋门开地势偏。cān chà yáng liǔ hǎi bàng biān，ǎi wū mén kāi dì shì piān。相去路程无百里，不通书信有三年。xiāng qù lù chéng wú bǎi lǐ，bù tōng shū xìn yǒu sān nián。燕归旧垒惊初定，鹤匝高林惯不迁。yàn guī jiù lěi jīng chū dìng，hè zā gāo lín guàn bù qiān。今日送君倍怀想，江城愁绪幸声传。jīn rì sòng jūn bèi huái xiǎng，jiāng chéng chóu xù xìng shēng chuán。

峡中吟

明：王邦畿

苍烟晴色此溪朝，两岸寒声石气骄。cāng yān qíng sè cǐ xī cháo，liǎng àn hán shēng shí qì jiāo。猿领群儿偷腊果，鹤栖孤影候春潮。yuán lǐng qún ér tōu là guǒ，hè qī gū yǐng hòu chūn cháo。可无佳句酬灵地，况有梅花在隔桥。kě wú jiā jù chóu líng dì，kuàng yǒu méi huā zài gé qiáo。谁谓岭南兵火后，此中有叶未全凋。shuí wèi lǐng nán bīng huǒ hòu，cǐ zhōng yǒu yè wèi quán diāo。

暮春羊城社集诸公诗成寄示并索赋赋此答和

明：王邦畿

屋角黄莺竟日啼，竹枝高处柳枝低。wū jiǎo huáng yīng jìng rì tí，zhú zhī gāo chù liǔ zhī dī。风流大雅还开社，山泽遗民亦寄题。fēng liú dà yǎ hái kāi shè，shān zé yí mín yì jì tí。草色绿深春已暮，梨花白尽叶初齐。cǎo sè lǜ shēn chūn yǐ mù，lí huā bái jǐn yè chū qí。城西古寺无多路，惆怅东风惜马蹄。chéng xī gǔ sì wú duō lù，chóu chàng dōng fēng xī mǎ tí。

寄袁特丘总宪

明：王邦畿

香台鸟语隔高岑，二月桃花风满林。xiāng tái niǎo yǔ gé gāo cén，èr yuè táo huā fēng mǎn lín。古寺疏钟居士法，夕阳流水老臣心。gǔ sì shū zhōng jū shì fǎ，xī yáng liú shuǐ lǎo chén xīn。异乡久住通蛮语，饮酒移时爱楚吟。yì xiāng jiǔ zhù tōng mán yǔ，yǐn jiǔ yí shí ài chǔ yín。惆怅五更清漏永，谏书犹自梦中深。chóu chàng wǔ gèng qīng lòu yǒng，jiàn shū yóu zì mèng zhōng shēn。

生日答诸亲友

明：王邦畿

寻常动止皆春事，灵鹊啾啾不用占。xún cháng dòng zhǐ jiē chūn shì，líng què jiū jiū bù yòng zhàn。矮屋燕归曾宿处，高天日出正当帘。ǎi wū yàn guī céng sù chù，gāo tiān rì chū zhèng dāng lián。姓名于世缘俱减，岁月劳人祝更添。xìng míng yú shì yuán jù jiǎn，suì yuè láo rén zhù gèng tiān。为报山中松桂好，几时相访过茅檐。wèi bào shān zhōng sōng guì hǎo，jǐ shí xiāng fǎng guò máo yán。

送春

明：王邦畿

昔年送春亦寻常，今年送春意自伤。xī nián sòng chūn yì xún cháng，jīn nián sòng chūn yì zì shāng。杨柳叶生晴处少，蔷薇花在雨中香。yáng liǔ yè shēng qíng chù shǎo，qiáng wēi huā zài yǔ zhōng xiāng。东郊酒尽难教住，南浦情深不忍忘。dōng jiāo jiǔ jǐn nán jiào zhù，nán pǔ qíng shēn bù rěn wàng。为嘱隔年好风景，早将梅信报林塘。wèi zhǔ gé nián hǎo fēng jǐng，zǎo jiāng méi xìn bào lín táng。

小除泊舟峡口

明：王邦畿

万山峡口且停桡，行客归心路转遥。wàn shān xiá kǒu qiě tíng ráo，xíng kè guī xīn lù zhuǎn yáo。黑海暗风鸣石角，五更斜月照山腰。hēi hǎi àn fēng míng shí jiǎo，wǔ gèng xié yuè zhào shān yāo。残年历数无多日，旅邸诗成记此宵。cán nián lì shù wú duō rì，lǚ dǐ shī chéng jì cǐ xiāo。更莫推篷望乡井，微霜上鬓不能消。gèng mò tuī péng wàng xiāng jǐng，wēi shuāng shàng bìn bù néng xiāo。

丙申长至重游端水

明：王邦畿

山川形胜称灵地，父老能言出圣人。shān chuān xíng shèng chēng líng dì，fù lǎo néng yán chū shèng rén。赤鲤钓来犹尚火，寒梅摘去不知春。chì lǐ diào lái yóu shàng huǒ，hán méi zhāi qù bù zhī chūn。微阳天气初生子，太岁星躔又纪申。wēi yáng tiān qì chū shēng zi，tài suì xīng chán yòu jì shēn。日暮高歌岩顶上，鲁戈何自挽红轮。rì mù gāo gē yán dǐng shàng，lǔ gē hé zì wǎn hóng lún。

春寒

明：王邦畿

寒较春寒寒更寒，湿云覆地迥难干。hán jiào chūn hán hán gèng hán，shī yún fù dì jiǒng nán gàn。身添布衲多为累，手检文章寡所欢。shēn tiān bù nà duō wèi lèi，shǒu jiǎn wén zhāng guǎ suǒ huān。严酒不将风力减，好花皆向雨声残。yán jiǔ bù jiāng fēng lì jiǎn，hǎo huā jiē xiàng yǔ shēng cán。无端暗把青春过，为想朝阳照药栏。wú duān àn bǎ qīng chūn guò，wèi xiǎng cháo yáng zhào yào lán。

赠祖印上人

明：王邦畿

茅庵城外附西偏，稍远人家好习禅。máo ān chéng wài fù xī piān，shāo yuǎn rén jiā hǎo xí chán。不敢遨游惟母在，绝灵方术得师传。bù gǎn áo yóu wéi mǔ zài，jué líng fāng shù dé shī chuán。胸中俗事皆无著，遇处文人便有缘。xiōng zhōng sú shì jiē wú zhù，yù chù wén rén biàn yǒu yuán。寻访十朝才一见，近来多过隔江船。xún fǎng shí cháo cái yī jiàn，jìn lái duō guò gé jiāng chuán。

客中寄内

明：王邦畿

客逢风雨衣裳薄，望转乡园道路遥。kè féng fēng yǔ yī shang báo，wàng zhuǎn xiāng yuán dào lù yáo。梦见仪容来昨夜，修将书信寄今朝。mèng jiàn yí róng lái zuó yè，xiū jiāng shū xìn jì jīn cháo。应知晓日开明镜，若忆行人在此桥。yīng zhī xiǎo rì kāi míng jìng，ruò yì xíng rén zài cǐ qiáo。不及巢中双燕子，怯寒抬眼把人瞧。bù jí cháo zhōng shuāng yàn zi，qiè hán tái yǎn bǎ rén qiáo。