古诗词 - 中国最美古诗词

过金德父墓

相送心曾到，言寻路不迷。xiāng sòng xīn céng dào，yán xún lù bù mí。草齐封鬣起，山跌浪痕低。cǎo qí fēng liè qǐ，shān diē làng hén dī。片石看人拜，孤花奈鸟啼。piàn shí kàn rén bài，gū huā nài niǎo tí。夜长谁慰藉，应有鹿门妻。yè zhǎng shuí wèi jí，yīng yǒu lù mén qī。

八月十五盘龙寺

明：葛一龙

历历三年看月愁，燕山楚水白门楼。lì lì sān nián kàn yuè chóu，yàn shān chǔ shuǐ bái mén lóu。不知何处明年夜，更忆盘龙寺里秋。bù zhī hé chù míng nián yè，gèng yì pán lóng sì lǐ qiū。

过姚佩卿隐居

明：葛一龙

濑浅维舟远，山纡引路徐。lài qiǎn wéi zhōu yuǎn，shān yū yǐn lù xú。相寻恐不见，相见喜何如。xiāng xún kǒng bù jiàn，xiāng jiàn xǐ hé rú。积雪村村断，斜阳树树疏。jī xuě cūn cūn duàn，xié yáng shù shù shū。门人供宿酒，中馈炙枯鱼。mén rén gōng sù jiǔ，zhōng kuì zhì kū yú。岁事将归客，衰迟渐及予。suì shì jiāng guī kè，shuāi chí jiàn jí yǔ。松声动高阁，风叶乱残书。sōng shēng dòng gāo gé，fēng yè luàn cán shū。

陈志玄挽词

明：葛一龙

相失知何地，风吹满面尘。xiāng shī zhī hé dì，fēng chuī mǎn miàn chén。自骑冀北马，不见淮南春。zì qí jì běi mǎ，bù jiàn huái nán chūn。脱家百口累，从死一官贫。tuō jiā bǎi kǒu lèi，cóng sǐ yī guān pín。积雪高新冢，啼乌感夕邻。jī xuě gāo xīn zhǒng，tí wū gǎn xī lín。鸿泥留迹处，鸡絮涉江人。hóng ní liú jì chù，jī xù shè jiāng rén。泉壤无朝日，厌厌得醉民。quán rǎng wú cháo rì，yàn yàn dé zuì mín。

然诺行

明：葛一龙

古人之交交以心，一语不出然诺深。gǔ rén zhī jiāo jiāo yǐ xīn，yī yǔ bù chū rán nuò shēn。今人之交交以面，然诺虽深中易变。jīn rén zhī jiāo jiāo yǐ miàn，rán nuò suī shēn zhōng yì biàn。古人不可作，今人难重陈。gǔ rén bù kě zuò，jīn rén nán zhòng chén。与君相见但饮酒，酒尽俱为行路人。yǔ jūn xiāng jiàn dàn yǐn jiǔ，jiǔ jǐn jù wèi xíng lù rén。

灵岩山下寻黄二丈不遇

明：葛一龙

开门见山如见君，渡湖相问不相闻。kāi mén jiàn shān rú jiàn jūn，dù hú xiāng wèn bù xiāng wén。篱边野水淡秋色，屋上老乌啼夕曛。lí biān yě shuǐ dàn qiū sè，wū shàng lǎo wū tí xī xūn。邻人为说携家去，更入青山最深处。lín rén wèi shuō xié jiā qù，gèng rù qīng shān zuì shēn chù。溪寒路狭难独行，短棹空维乌桕树。xī hán lù xiá nán dú xíng，duǎn zhào kōng wéi wū jiù shù。

别曲

明：葛一龙

具区桥下水悠悠，具区桥边郎发舟。jù qū qiáo xià shuǐ yōu yōu，jù qū qiáo biān láng fā zhōu。郎舟好载青山去，免使蛾眉相对愁。láng zhōu hǎo zài qīng shān qù，miǎn shǐ é méi xiāng duì chóu。

晓行

明：葛一龙

日出已杲杲，西月还相照。rì chū yǐ gǎo gǎo，xī yuè hái xiāng zhào。农妇饷晨耕，牛衣覆霜草。nóng fù xiǎng chén gēng，niú yī fù shuāng cǎo。

舟中九日

明：葛一龙

九日渡头人，迎风倚孤棹。jiǔ rì dù tóu rén，yíng fēng yǐ gū zhào。江空落日远，入夜生余照。jiāng kōng luò rì yuǎn，rù yè shēng yú zhào。无菊亦无侣，开尊自相劳。wú jú yì wú lǚ，kāi zūn zì xiāng láo。红叶点鸥波，青烟出渔灶。hóng yè diǎn ōu bō，qīng yān chū yú zào。

湖上

明：葛一龙

幽侣过湖上，持醪饷沙渚。yōu lǚ guò hú shàng，chí láo xiǎng shā zhǔ。对面坐相悦，绸缪以为语。duì miàn zuò xiāng yuè，chóu móu yǐ wèi yǔ。垂杨团若盖，浓阴沃如雨。chuí yáng tuán ruò gài，nóng yīn wò rú yǔ。隔浦掉头人，扁舟亦来舣。gé pǔ diào tóu rén，biǎn zhōu yì lái yǐ。

寒园

明：葛一龙

玄冬浃阴冱，霜风摧灌莽。xuán dōng jiā yīn hù，shuāng fēng cuī guàn mǎng。寓目鲜幽翳，一亩亦云广。yù mù xiān yōu yì，yī mǔ yì yún guǎng。日出茅檐间，云生泥壁上。rì chū máo yán jiān，yún shēng ní bì shàng。偃仰足昕夕，亲朋息来往。yǎn yǎng zú xīn xī，qīn péng xī lái wǎng。空林如有人，互答斧冰响。kōng lín rú yǒu rén，hù dá fǔ bīng xiǎng。

湖中别圣仆

明：葛一龙

春湖一胡满，春蒲一胡短。chūn hú yī hú mǎn，chūn pú yī hú duǎn。时鸟鸣嘤嘤，新杨绿菀菀。shí niǎo míng yīng yīng，xīn yáng lǜ wǎn wǎn。日半帆阴直，风柔浪花暖。rì bàn fān yīn zhí，fēng róu làng huā nuǎn。相对自生情，将离复谁绾。xiāng duì zì shēng qíng，jiāng lí fù shuí wǎn。双舻忽向背，行行暮烟远。shuāng lú hū xiàng bèi，xíng xíng mù yān yuǎn。

送陈徵君归四明

明：葛一龙

秋风恋徂暑，吹动水烟热。qiū fēng liàn cú shǔ，chuī dòng shuǐ yān rè。与子结新欢，孤怀耿将别。yǔ zi jié xīn huān，gū huái gěng jiāng bié。言从若耶去，路指镜湖月。yán cóng ruò yé qù，lù zhǐ jìng hú yuè。散发荡扁舟，荷花橹前折。sàn fā dàng biǎn zhōu，hé huā lǔ qián zhé。

澹如过别湖上

明：葛一龙

早来湖上棹，莫是散秋暑。zǎo lái hú shàng zhào，mò shì sàn qiū shǔ。呼酒斫霜鲙，乐此菰蒲渚。hū jiǔ zhuó shuāng kuài，lè cǐ gū pú zhǔ。忽言将远离，风吹白鸥起。hū yán jiāng yuǎn lí，fēng chuī bái ōu qǐ。今日与明朝，相去五百里。jīn rì yǔ míng cháo，xiāng qù wǔ bǎi lǐ。

丹阳作

明：葛一龙

江流河流决如矢，曲防新筑岩岩起。jiāng liú hé liú jué rú shǐ，qū fáng xīn zhù yán yán qǐ。云连粉蝶两重城，风袅绿杨三十里。yún lián fěn dié liǎng zhòng chéng，fēng niǎo lǜ yáng sān shí lǐ。小时行远不知劳，每向长安过此桥。xiǎo shí xíng yuǎn bù zhī láo，měi xiàng zhǎng ān guò cǐ qiáo。衰鬓还骑款段马，春泥滑滑雨飘飘。shuāi bìn hái qí kuǎn duàn mǎ，chūn ní huá huá yǔ piāo piāo。

炼药洲与郑君熙醉题石上

明：葛一龙

仙翁炼药处，荒草没为洲。xiān wēng liàn yào chù，huāng cǎo méi wèi zhōu。一点水心绿，客眠如白鸥。yī diǎn shuǐ xīn lǜ，kè mián rú bái ōu。今年太湖浅，添却几弓阔。jīn nián tài hú qiǎn，tiān què jǐ gōng kuò。只恐麻姑来，愁与人烟接。zhǐ kǒng má gū lái，chóu yǔ rén yān jiē。