古诗词 - 中国最美古诗词

示侄孙生蕃

忘却人闲事，始识书中字。wàng què rén xián shì，shǐ shí shū zhōng zì。识得书中字，自会人闲事。shí dé shū zhōng zì，zì huì rén xián shì。俗气如糨糊，封令心窍闭。sú qì rú jiàng hú，fēng lìng xīn qiào bì。俗气如岚疟，寒往热又至。sú qì rú lán nüè，hán wǎng rè yòu zhì。俗气如炎蒸，而往依坑厕。sú qì rú yán zhēng，ér wǎng yī kēng cè。俗气如游蜂，痴迷投窗纸。sú qì rú yóu fēng，chī mí tóu chuāng zhǐ。堂堂大丈夫，与古人何异。táng táng dà zhàng fū，yǔ gǔ rén hé yì。万里任翱翔，何肯缚双翅。wàn lǐ rèn áo xiáng，hé kěn fù shuāng chì。盐米及鸡豚，琐屑计微利。yán mǐ jí jī tún，suǒ xiè jì wēi lì。市贾及村氓，与之争客气。shì jiǎ jí cūn máng，yǔ zhī zhēng kè qì。以我千金躯，轻入茶酒肆。yǐ wǒ qiān jīn qū，qīng rù chá jiǔ sì。汗流浃衣裾，拿三而道四。hàn liú jiā yī jū，ná sān ér dào sì。既为儒者流，非胥亦非隶。jì wèi rú zhě liú，fēi xū yì fēi lì。高谈问讼狱，开口即赋税。gāo tán wèn sòng yù，kāi kǒu jí fù shuì。议论官贪廉，张唇任讥刺。yì lùn guān tān lián，zhāng chún rèn jī cì。拙者任吾欺，贤者还生忌。zhuō zhě rèn wú qī，xián zhě hái shēng jì。摩肩观戏场，结友礼庙寺。mó jiān guān xì chǎng，jié yǒu lǐ miào sì。半截织锦袜，几领厚绵絮。bàn jié zhī jǐn wà，jǐ lǐng hòu mián xù。更仆数不穷，总是孽风吹。gèng pū shù bù qióng，zǒng shì niè fēng chuī。吾家自维扬，来此十三世。wú jiā zì wéi yáng，lái cǐ shí sān shì。虽有文武殊，所向惟廉耻。suī yǒu wén wǔ shū，suǒ xiàng wéi lián chǐ。不随浊水流，宗支幸不坠。bù suí zhuó shuǐ liú，zōng zhī xìng bù zhuì。传家一卷书，惟在尔立志。chuán jiā yī juǎn shū，wéi zài ěr lì zhì。凤飞九千仞，燕雀独相视。fèng fēi jiǔ qiān rèn，yàn què dú xiāng shì。不饮酸臭浆，闲看傍人醉。bù yǐn suān chòu jiāng，xián kàn bàng rén zuì。识字识得真，俗气自远避。shí zì shí dé zhēn，sú qì zì yuǎn bì。人字两撇捺，原与禽字异。rén zì liǎng piē nà，yuán yǔ qín zì yì。潇洒不沾泥，便与天无二。xiāo sǎ bù zhān ní，biàn yǔ tiān wú èr。汝年正英少，高远何难企。rǔ nián zhèng yīng shǎo，gāo yuǎn hé nán qǐ。医俗无别方，惟有读书是。yī sú wú bié fāng，wéi yǒu dú shū shì。

王夫之

王夫之（1619年10月7日－1692年2月18日），字而农，号姜斋、又号夕堂，湖广衡州府衡阳县（今湖南衡阳）人。他与顾炎武、黄宗羲并称明清之际三大思想家。其著有《周易外传》、《黄书》、《尚书引义》、《永历实录》、《春秋世论》、《噩梦》、《读通鉴论》、《宋论》等书。王夫之自幼跟随自己的父兄读书，青年时期王夫之积极参加反清起义，晚年王夫之隐居于石船山，著书立传，自署船山病叟、南岳遗民，学者遂称之为船山先生。王夫之的作品>>

猜您喜欢