古诗词 - 中国最美古诗词

观灯行

宋家累叶全盛帝，宽大实皆称令主。sòng jiā lèi yè quán shèng dì，kuān dà shí jiē chēng lìng zhǔ。百姓牛马遍阡陌，太仓米粟忧红腐。bǎi xìng niú mǎ biàn qiān mò，tài cāng mǐ sù yōu hóng fǔ。宣和以来遂多事，呜呼烂费如沙土。xuān hé yǐ lái suì duō shì，wū hū làn fèi rú shā tǔ。海石江花涌国门，离宫别殿谁能数。hǎi shí jiāng huā yǒng guó mén，lí gōng bié diàn shuí néng shù。群臣谀佞只自讦，天下骚然始怨苦。qún chén yú nìng zhǐ zì jié，tiān xià sāo rán shǐ yuàn kǔ。正月十四十五间，有敕大驾观鳌山。zhèng yuè shí sì shí wǔ jiān，yǒu chì dà jià guān áo shān。万金为一灯，万灯为一山。wàn jīn wèi yī dēng，wàn dēng wèi yī shān。用尽工匠力，不破君王颜。yòng jǐn gōng jiàng lì，bù pò jūn wáng yán。此时上御宣德门，乐动帘开见至尊。cǐ shí shàng yù xuān dé mén，lè dòng lián kāi jiàn zhì zūn。奔星忽经于御榻，明月初上堆金盆。bēn xīng hū jīng yú yù tà，míng yuè chū shàng duī jīn pén。倾城呼噪声动地，可怜今夜鳌山戏。qīng chéng hū zào shēng dòng dì，kě lián jīn yè áo shān xì。窈冥幻巧百怪聚，金蛾翠管堪垂泪。yǎo míng huàn qiǎo bǎi guài jù，jīn é cuì guǎn kān chuí lèi。借问幸臣谁，云是李师师。jiè wèn xìng chén shuí，yún shì lǐ shī shī。外有蔡京与蔡攸，夹楼锦幄罗公侯，丞相之幄当前头。wài yǒu cài jīng yǔ cài yōu，jiā lóu jǐn wò luó gōng hóu，chéng xiāng zhī wò dāng qián tóu。奚儿腰带控紫骝，如花少女擎彩毬。xī ér yāo dài kòng zǐ liú，rú huā shǎo nǚ qíng cǎi qiú。但闻楼上唤楼下，黄帕笼盘赐玉羞。dàn wén lóu shàng huàn lóu xià，huáng pà lóng pán cì yù xiū。月高鸣鞭至尊起，幄中环佩如流水。yuè gāo míng biān zhì zūn qǐ，wò zhōng huán pèi rú liú shuǐ。争道齐驱辇路窄，寺桥窈窕尘埃白。zhēng dào qí qū niǎn lù zhǎi，sì qiáo yǎo tiǎo chén āi bái。火树龙灯又一时，千光万焰天为赤。huǒ shù lóng dēng yòu yī shí，qiān guāng wàn yàn tiān wèi chì。常言宴安成祸基，从来乐极还生悲。cháng yán yàn ān chéng huò jī，cóng lái lè jí hái shēng bēi。君看二帝蒙尘日，数月东京荒蒺藜。jūn kàn èr dì méng chén rì，shù yuè dōng jīng huāng jí lí。

李梦阳

李梦阳（1472-1530)，字献吉，号空同，汉族，庆阳府安化县(今甘肃省庆城县)人，迁居开封，工书法，得颜真卿笔法，精于古文词，提倡“文必秦汉，诗必盛唐”，强调复古，《自书诗》师法颜真卿，结体方整严谨，不拘泥规矩法度，学卷气浓厚。明代中期文学家，复古派前七子的领袖人物。李梦阳的作品>>

猜您喜欢