古诗词 - 中国最美古诗词

虎山庵答蒋十

偶坐已夕照，徘徊夜复深。ǒu zuò yǐ xī zhào，pái huái yè fù shēn。西岑见新月，堕露闻松林。xī cén jiàn xīn yuè，duò lù wén sōng lín。觉有幽人来，隔窗动微吟。jué yǒu yōu rén lái，gé chuāng dòng wēi yín。

灯下

明：吴鼎芳

野寺十年心，无言坐灯下。yě sì shí nián xīn，wú yán zuò dēng xià。夜半风雨来，萧萧打破瓦。yè bàn fēng yǔ lái，xiāo xiāo dǎ pò wǎ。

月夜

明：吴鼎芳

昨夜因看月，清光动旅思。zuó yè yīn kàn yuè，qīng guāng dòng lǚ sī。今宵宜早睡，莫待月明时。jīn xiāo yí zǎo shuì，mò dài yuè míng shí。

空斋

明：吴鼎芳

空斋原寂寂，落叶更萧萧。kōng zhāi yuán jì jì，luò yè gèng xiāo xiāo。片月闲相照，床头挂一瓢。piàn yuè xián xiāng zhào，chuáng tóu guà yī piáo。

春游曲

明：吴鼎芳

雨余芳草绿新齐，亭树无人绣幕低。yǔ yú fāng cǎo lǜ xīn qí，tíng shù wú rén xiù mù dī。忽漫好风传笑语，流莺飞过杏花西。hū màn hǎo fēng chuán xiào yǔ，liú yīng fēi guò xìng huā xī。

青溪小姑曲

明：吴鼎芳

十五盈盈学解愁，珠帘不卷倚箜篌。shí wǔ yíng yíng xué jiě chóu，zhū lián bù juǎn yǐ kōng hóu。多情明月无情水，夜夜青溪映酒楼。duō qíng míng yuè wú qíng shuǐ，yè yè qīng xī yìng jiǔ lóu。

闻箫声

明：吴鼎芳

洞箫如缕到尊前，明月高楼夜可怜。dòng xiāo rú lǚ dào zūn qián，míng yuè gāo lóu yè kě lián。何处一声凄易断，千家花柳障晴烟。hé chù yī shēng qī yì duàn，qiān jiā huā liǔ zhàng qíng yān。

无题

明：吴鼎芳

绮疏微透晓光寒，欲贴鸦黄展镜鸾。qǐ shū wēi tòu xiǎo guāng hán，yù tiē yā huáng zhǎn jìng luán。错怪桃花似侬面，一番风雨便春残。cuò guài táo huā shì nóng miàn，yī fān fēng yǔ biàn chūn cán。

寄情

明：吴鼎芳

残山如黛月痕斜，子夜青鞋踏浅沙。cán shān rú dài yuè hén xié，zi yè qīng xié tà qiǎn shā。十里红桥东畔路，梅花多处是君家。shí lǐ hóng qiáo dōng pàn lù，méi huā duō chù shì jūn jiā。

纪兴

明：吴鼎芳

道人赢得半生闲，枕上清泉座上山。dào rén yíng dé bàn shēng xián，zhěn shàng qīng quán zuò shàng shān。犹有半生闲不得，娑椤影里扣禅关。yóu yǒu bàn shēng xián bù dé，suō luó yǐng lǐ kòu chán guān。

林坳动萧槭，橡叶走檐际。lín ào dòng xiāo qī，xiàng yè zǒu yán jì。柴门夜忘关，山风自开闭。chái mén yè wàng guān，shān fēng zì kāi bì。邑邑如有怀，遥遥转无寐。yì yì rú yǒu huái，yáo yáo zhuǎn wú mèi。佛灯清可依，城柝冷相递。fú dēng qīng kě yī，chéng tuò lěng xiāng dì。斜月苦近床，严霜白满地。xié yuè kǔ jìn chuáng，yán shuāng bái mǎn dì。

寒食日登莫釐峰望缥缈峰吊陆纂甫

明：吴鼎芳

林中当百五，屐齿泛晴光。lín zhōng dāng bǎi wǔ，jī chǐ fàn qíng guāng。缀暖榆钱小，萦春蕙带香。zhuì nuǎn yú qián xiǎo，yíng chūn huì dài xiāng。两峰看迤逦，片水怅微茫。liǎng fēng kàn yí lǐ，piàn shuǐ chàng wēi máng。节届魂俱冷，时移梦转长。jié jiè hún jù lěng，shí yí mèng zhuǎn zhǎng。土应平傲骨，泉已涩吟肠。tǔ yīng píng ào gǔ，quán yǐ sè yín cháng。有子荒新冢，无烟禁一乡。yǒu zi huāng xīn zhǒng，wú yān jìn yī xiāng。雨花滋旧藓，风叶沸新杨。yǔ huā zī jiù xiǎn，fēng yè fèi xīn yáng。泪尽莺啼处，褰裳去夕阳。lèi jǐn yīng tí chù，qiān shang qù xī yáng。

虞美人

明：吴鼎芳

营门飒飒惊风雨，一片楚歌中夜起。yíng mén sà sà jīng fēng yǔ，yī piàn chǔ gē zhōng yè qǐ。拔山力尽霸业空，八千子弟淮河水。bá shān lì jǐn bà yè kōng，bā qiān zi dì huái hé shuǐ。腰间宝剑无精光，神龙变作魑魅语。yāo jiān bǎo jiàn wú jīng guāng，shén lóng biàn zuò chī mèi yǔ。美人宛转其奈何，啼痕尽染征袍紫。měi rén wǎn zhuǎn qí nài hé，tí hén jǐn rǎn zhēng páo zǐ。请从剑下化香魂，花枝肯傍秋风主。qǐng cóng jiàn xià huà xiāng hún，huā zhī kěn bàng qiū fēng zhǔ。妾心不作青山云，妾身甘作青山土。qiè xīn bù zuò qīng shān yún，qiè shēn gān zuò qīng shān tǔ。君王若肯报妾身，重向江东整师旅。jūn wáng ruò kěn bào qiè shēn，zhòng xiàng jiāng dōng zhěng shī lǚ。

双燕离

明：吴鼎芳

双燕飞，双飞不只栖。shuāng yàn fēi，shuāng fēi bù zhǐ qī。衔春归柳巷，弄水出花溪。xián chūn guī liǔ xiàng，nòng shuǐ chū huā xī。惊风起，双燕离，一雄复一雌，一东复一西。jīng fēng qǐ，shuāng yàn lí，yī xióng fù yī cí，yī dōng fù yī xī。含啼悲宛转，顾影复差池。hán tí bēi wǎn zhuǎn，gù yǐng fù chà chí。青天一万里，遥系长相思。qīng tiān yī wàn lǐ，yáo xì zhǎng xiāng sī。岧峣桂岭不可度，云軿日暮迷烟雾。tiáo yáo guì lǐng bù kě dù，yún píng rì mù mí yān wù。秋去春来如可逢，宁辞万水千山路。qiū qù chūn lái rú kě féng，níng cí wàn shuǐ qiān shān lù。

三妇艳

明：吴鼎芳

大妇理膏沐，中妇启房栊。dà fù lǐ gāo mù，zhōng fù qǐ fáng lóng。小妇独无事，但问落花风。xiǎo fù dú wú shì，dàn wèn luò huā fēng。丈人且安卧，东窗日未红。zhàng rén qiě ān wò，dōng chuāng rì wèi hóng。

废墓叹

明：吴鼎芳

废墓丛荆榛，下有妖狐穴。fèi mù cóng jīng zhēn，xià yǒu yāo hú xué。哀魂泣杜鹃，化作枫林血。āi hún qì dù juān，huà zuò fēng lín xuè。颓波声断夕阳空，伤心莫向英雄说。tuí bō shēng duàn xī yáng kōng，shāng xīn mò xiàng yīng xióng shuō。恩亦不堪酬，仇亦不堪雪。ēn yì bù kān chóu，chóu yì bù kān xuě。神仙寂灭天地古，世故茫茫几销歇。shén xiān jì miè tiān dì gǔ，shì gù máng máng jǐ xiāo xiē。吴王台上望胥江，依然冷浸清秋月。wú wáng tái shàng wàng xū jiāng，yī rán lěng jìn qīng qiū yuè。