古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

鬼鸟

明：卢若腾

鬼鸟、鬼鸟声何悲，非鸦、非鹏又非鸱；何处飞来宿村树，晨昏噪聒不暂移。guǐ niǎo guǐ niǎo shēng hé bēi，fēi yā fēi péng yòu fēi chī；hé chù fēi lái sù cūn shù，chén hūn zào guā bù zàn yí。忽复飞入病人屋，跳跃庭中啾啾哭；病人扶向堂前看，张嘴直欲啄其肉。hū fù fēi rù bìng rén wū，tiào yuè tíng zhōng jiū jiū kū；bìng rén fú xiàng táng qián kàn，zhāng zuǐ zhí yù zhuó qí ròu。群将矢石驱逐之，宛转回翔无觳觫；假口神巫说冤情，举家惊呼故婢名。qún jiāng shǐ shí qū zhú zhī，wǎn zhuǎn huí xiáng wú hú sù；jiǎ kǒu shén wū shuō yuān qíng，jǔ jiā jīng hū gù bì míng。鬼鸟应声前相讶，似诉胸中大不平；病人惶恐对鸟祝：我愿戒杀尔超生。guǐ niǎo yīng shēng qián xiāng yà，shì sù xiōng zhōng dà bù píng；bìng rén huáng kǒng duì niǎo zhù wǒ yuàn jiè shā ěr chāo shēng。鬼鸟飞去只三日，病人残喘奄奄毕；知是冤魂怨恨深，拽赴冥司仔细质。guǐ niǎo fēi qù zhǐ sān rì，bìng rén cán chuǎn yǎn yǎn bì；zhī shì yuān hún yuàn hèn shēn，zhuāi fù míng sī zǎi xì zhì。年来人命轻鸿毛，动遭磔剁如牲牢；安得化成鬼鸟千万亿，声声叫止杀人刀！nián lái rén mìng qīng hóng máo，dòng zāo zhé duò rú shēng láo；ān dé huà chéng guǐ niǎo qiān wàn yì，shēng shēng jiào zhǐ shā rén dāo！

字闲之，又字海运，号牧州，晚年自号“留庵”，同安县翔凤里（今属金门县）人，徙居晋江。崇祯十三年（1640 年）进士，任兵部主事。调任宁波巡海道佥事，居官洁己惠民，剔奸弊，抑势豪，擒捕盗贼，百姓安堵。又任凤阳巡抚，甲申变后，与沈佺期、许吉燝等同渡海，隐居台湾，励节终身，66 岁去世。著有《方舆图考》40 卷、《补遗》1 卷。此外，还著有《留斋文集》7 卷、《岛居随录》2 卷、《浯洲节烈传》、《岛噫诗集》、《舆耕堂随笔》、《岛山闲居偶寄》、《印谱》等，惜多已散失，仅存《岛噫集》一书行世。为人秉性忠贞，仁慈爱民，深得百姓爱戴，遂有“卢菩萨”之称。卢氏在贤厝可说是大姓氏，如今子孙已传第十四代，现在还居住在卢氏故宅。卢氏故宅正屋为马背式，属于一落四榉头格局之金门传统建筑。故宅又称“留庵故居”。卢若腾的作品>>

猜您喜欢

番薯谣

明：卢若腾

番薯种自番邦来，功均粒食亦奇哉；岛人充飧兼酿酒，奴视山药与芋魁。fān shǔ zhǒng zì fān bāng lái，gōng jūn lì shí yì qí zāi；dǎo rén chōng sūn jiān niàng jiǔ，nú shì shān yào yǔ yù kuí。根蔓茎叶皆可啖，岁凶直能救天灾；奈何苦岁又苦兵，遍地薯空不留荄。gēn màn jīng yè jiē kě dàn，suì xiōng zhí néng jiù tiān zāi；nài hé kǔ suì yòu kǔ bīng，biàn dì shǔ kōng bù liú gāi。岛人泣诉主将前，反嗔细事浪喧豗；加之责罚罄其财，万家饥死孰肯哀！dǎo rén qì sù zhǔ jiāng qián，fǎn chēn xì shì làng xuān huī；jiā zhī zé fá qìng qí cái，wàn jiā jī sǐ shú kěn āi！呜呼！万家饥死孰肯哀！wū hū！wàn jiā jī sǐ shú kěn āi！

骄兵

明：卢若腾

骄兵如骄子，虽养不可用。jiāo bīng rú jiāo zi，suī yǎng bù kě yòng。古之名将善用兵，甘苦皆与士卒共。gǔ zhī míng jiāng shàn yòng bīng，gān kǔ jiē yǔ shì zú gòng。假令识甘不识苦，将恩虽厚兵意纵；兵心屡纵不复收，肺肠蛇蝎貌貔貅。jiǎ lìng shí gān bù shí kǔ，jiāng ēn suī hòu bīng yì zòng；bīng xīn lǚ zòng bù fù shōu，fèi cháng shé xiē mào pí xiū。嚼我膏血堪醉饱，焉用舍死敌是求。jué wǒ gāo xuè kān zuì bǎo，yān yòng shě sǐ dí shì qiú。

疑猜

明：卢若腾

盟誓变为交质子，春秋战国风如此；méng shì biàn wèi jiāo zhì zi，chūn qiū zhàn guó fēng rú cǐ；末世上下相疑猜，更质妻子防逃徙。mò shì shàng xià xiāng yí cāi，gèng zhì qī zi fáng táo xǐ。此法只可羁庸奴，若遇枭雄术穷矣；cǐ fǎ zhǐ kě jī yōng nú，ruò yù xiāo xióng shù qióng yǐ；妻可再娶子再育，安能长坐针毡里。qī kě zài qǔ zi zài yù，ān néng zhǎng zuò zhēn zhān lǐ。我赠一法君记存，推心置腹人知恩；wǒ zèng yī fǎ jūn jì cún，tuī xīn zhì fù rén zhī ēn；众人畜之众人报，几个国士在君门。zhòng rén chù zhī zhòng rén bào，jǐ gè guó shì zài jūn mén。

腐儒吟

明：卢若腾

藏舟于壑夜半走，藏珠于腹珠在否？大凡有藏必有亡，幸我身外毫无有。cáng zhōu yú hè yè bàn zǒu，cáng zhū yú fù zhū zài fǒu？dà fán yǒu cáng bì yǒu wáng，xìng wǒ shēn wài háo wú yǒu。我本海滨一腐儒，平生志与温饱殊；蹇遭百六害气集，荏苒廿年国恩辜。wǒ běn hǎi bīn yī fǔ rú，píng shēng zhì yǔ wēn bǎo shū；jiǎn zāo bǎi liù hài qì jí，rěn rǎn niàn nián guó ēn gū。未忘报国栖荒岛，毖慎嫌疑不草草；逢人休恨眼无青，览镜自怜发已皓。wèi wàng bào guó qī huāng dǎo，bì shèn xián yí bù cǎo cǎo；féng rén xiū hèn yǎn wú qīng，lǎn jìng zì lián fā yǐ hào。发短心长欲问天，祖德宗功合绵延；二十四郡有义士，普天率土岂寂然。fā duǎn xīn zhǎng yù wèn tiān，zǔ dé zōng gōng hé mián yán；èr shí sì jùn yǒu yì shì，pǔ tiān lǜ tǔ qǐ jì rán。天定胜人良可必，孤臣梦夹虞渊日；西山薇蕨采未空，夷、齐安忍躯命毕。tiān dìng shèng rén liáng kě bì，gū chén mèng jiā yú yuān rì；xī shān wēi jué cǎi wèi kōng，yí qí ān rěn qū mìng bì。

市人行

明：卢若腾

富贵之门市人多，贫贱之门雀可罗；达人自觉心如水，贫贱富贵皆尔耳。fù guì zhī mén shì rén duō，pín jiàn zhī mén què kě luó；dá rén zì jué xīn rú shuǐ，pín jiàn fù guì jiē ěr ěr。鸟雀兮何憎，市人兮何喜！市人朝暮频往来，侧肩掉臂逐飞埃。niǎo què xī hé zēng，shì rén xī hé xǐ！shì rén cháo mù pín wǎng lái，cè jiān diào bì zhú fēi āi。翟公若能早择客，安用署门谢客回。dí gōng ruò néng zǎo zé kè，ān yòng shǔ mén xiè kè huí。

抱儿行

明：卢若腾

健卒径入民家住，鸡犬不存谁敢怒。jiàn zú jìng rù mín jiā zhù，jī quǎn bù cún shuí gǎn nù。三岁幼儿夜啼饥，天明随翁采薯芋。sān suì yòu ér yè tí jī，tiān míng suí wēng cǎi shǔ yù。采未盈筐翁未归，儿先归来与卒遇；cǎi wèi yíng kuāng wēng wèi guī，ér xiān guī lái yǔ zú yù；抱儿将鬻远乡去，手持饼饵诱儿哺。bào ér jiāng yù yuǎn xiāng qù，shǒu chí bǐng ěr yòu ér bǔ。儿掷饼饵呼爹娘，大声哭泣泪如雨；ér zhì bǐng ěr hū diē niáng，dà shēng kū qì lèi rú yǔ；邻人见之摧肝肠，劝卒抱归还其妪。lín rén jiàn zhī cuī gān cháng，quàn zú bào guī hái qí yù。妪具酒食为卒谢，食罢咆哮更索赂；yù jù jiǔ shí wèi zú xiè，shí bà páo xiāo gèng suǒ lù；倘惜数金赎儿身，儿身难将铜铁锢。tǎng xī shù jīn shú ér shēn，ér shēn nán jiāng tóng tiě gù。此语传闻遍诸村，家家相戒谨晨昏；cǐ yǔ chuán wén biàn zhū cūn，jiā jiā xiāng jiè jǐn chén hūn；骨肉难甘生别离，莫遣幼儿乱出门。gǔ ròu nán gān shēng bié lí，mò qiǎn yòu ér luàn chū mén。

田妇泣

明：卢若腾

海上聚兵岁月长，比来各各置妻房；去年只苦兵丁暴，今年兼苦兵妇强。hǎi shàng jù bīng suì yuè zhǎng，bǐ lái gè gè zhì qī fáng；qù nián zhǐ kǔ bīng dīng bào，jīn nián jiān kǔ bīng fù qiáng。兵妇群行掠蔬谷，田妇泣诉遭挞伤；更诬田妇相剥夺，责偿簪珥及衣裳。bīng fù qún xíng lüè shū gǔ，tián fù qì sù zāo tà shāng；gèng wū tián fù xiāng bō duó，zé cháng zān ěr jí yī shang。薄资估尽未肯去，趣具鸡黍通酒浆。báo zī gū jǐn wèi kěn qù，qù jù jī shǔ tōng jiǔ jiāng。兵妇醉饱方出门，田妇泣对夫婿商：有田力耕不得食，不如弃去事戎行。bīng fù zuì bǎo fāng chū mén，tián fù qì duì fū xù shāng yǒu tián lì gēng bù dé shí，bù rú qì qù shì róng xíng。

唾面

明：卢若腾

唾面拭之逆人意，不拭笑受人亦忌；tuò miàn shì zhī nì rén yì，bù shì xiào shòu rén yì jì；谓怒常情笑不测，曲曲揣我心中事。wèi nù cháng qíng xiào bù cè，qū qū chuāi wǒ xīn zhōng shì。当其揣我我已危，我心虚舟知者谁；dāng qí chuāi wǒ wǒ yǐ wēi，wǒ xīn xū zhōu zhī zhě shuí；祗宜匿影深林里，莫将此面与人窥。zhī yí nì yǐng shēn lín lǐ，mò jiāng cǐ miàn yǔ rén kuī。不见我面自不唾，感君此意频道破；bù jiàn wǒ miàn zì bù tuò，gǎn jūn cǐ yì pín dào pò；可怜骨肉都不关，单单躲下面一个。kě lián gǔ ròu dōu bù guān，dān dān duǒ xià miàn yī gè。

南洋贼

明：卢若腾

可恨南洋贼，尔在南、我在北，何事年年相侵逼，戕我商渔不休息！kě hèn nán yáng zéi，ěr zài nán wǒ zài běi，hé shì nián nián xiāng qīn bī，qiāng wǒ shāng yú bù xiū xī！天厌尔虐今为俘，骈首叠躯受诛殛。tiān yàn ěr nüè jīn wèi fú，pián shǒu dié qū shòu zhū jí。贼亦哗不惭，尔在北、我在南，屡捣我巢饱尔贪，掳我妻女杀我男。zéi yì huā bù cán，ěr zài běi wǒ zài nán，lǚ dǎo wǒ cháo bǎo ěr tān，lǔ wǒ qī nǚ shā wǒ nán。我呼尔贼尔不应，尔骂我贼我何堪。wǒ hū ěr zéi ěr bù yīng，ěr mà wǒ zéi wǒ hé kān。噫嘻！晚矣乎！yī xī！wǎn yǐ hū！南洋之水衣带迩，防微杜渐疏于始；为虺为蛇势既成，互相屠戮何时已。nán yáng zhī shuǐ yī dài ěr，fáng wēi dù jiàn shū yú shǐ；wèi huī wèi shé shì jì chéng，hù xiāng tú lù hé shí yǐ。我愿仁人大发好生心，招彼飞鸮食桑椹。wǒ yuàn rén rén dà fā hǎo shēng xīn，zhāo bǐ fēi xiāo shí sāng shèn。

乌鬼

明：卢若腾

乌鬼乌肉、乌骨骼，须发旋卷双眼碧；惯没咸水啖鱼虾，腥臊直触人鼻嗌。wū guǐ wū ròu wū gǔ gé，xū fā xuán juǎn shuāng yǎn bì；guàn méi xián shuǐ dàn yú xiā，xīng sāo zhí chù rén bí ài。泛海商夷掠将来，逼令火食充厮役；辗转鬻入中华土，得居时贵之肘腋。fàn hǎi shāng yí lüè jiāng lái，bī lìng huǒ shí chōng sī yì；niǎn zhuǎn yù rù zhōng huá tǔ，dé jū shí guì zhī zhǒu yè。出则驱辟道上人，入则谁何门前客；济济衣冠误经过，翩翩车盖遭裂擘。chū zé qū pì dào shàng rén，rù zé shuí hé mén qián kè；jì jì yī guān wù jīng guò，piān piān chē gài zāo liè bāi。此辈殊无饶勇材，不任战斗挥戈戟；独以狰狞鬼状貌，使人见之自辟易。cǐ bèi shū wú ráo yǒng cái，bù rèn zhàn dòu huī gē jǐ；dú yǐ zhēng níng guǐ zhuàng mào，shǐ rén jiàn zhī zì pì yì。厚糈豢养作爪牙，威严遂与世人隔；如此威严真可畏，弃人用鬼亦可惜！hòu xǔ huàn yǎng zuò zhǎo yá，wēi yán suì yǔ shì rén gé；rú cǐ wēi yán zhēn kě wèi，qì rén yòng guǐ yì kě xī！

海东屯卒歌

明：卢若腾

故乡无粥饘，来垦海东田。gù xiāng wú zhōu zhān，lái kěn hǎi dōng tián。海东野牛未驯习，三人驱之两人牵；hǎi dōng yě niú wèi xùn xí，sān rén qū zhī liǎng rén qiān；驱之不前牵不直，偾辕破黎跳如织。qū zhī bù qián qiān bù zhí，fèn yuán pò lí tiào rú zhī。使我一锄翻一土，一尺、两尺已乏力；shǐ wǒ yī chú fān yī tǔ，yī chǐ liǎng chǐ yǐ fá lì；那知草根数尺深，挥锄终日不得息。nà zhī cǎo gēn shù chǐ shēn，huī chú zhōng rì bù dé xī。除草一年草不荒，教牛一年牛不狂；chú cǎo yī nián cǎo bù huāng，jiào niú yī nián niú bù kuáng；今年成田明年种，明年自不费官粮。jīn nián chéng tián míng nián zhǒng，míng nián zì bù fèi guān liáng。如今官粮不充腹，严令刻期食新谷；rú jīn guān liáng bù chōng fù，yán lìng kè qī shí xīn gǔ；新谷何曾种一茎，饥死海东无人哭。xīn gǔ hé céng zhǒng yī jīng，jī sǐ hǎi dōng wú rén kū。

马语

明：卢若腾

士卒方闲暇，清野穷昼夜；独有严令下，牧马禁伤稼。shì zú fāng xián xiá，qīng yě qióng zhòu yè；dú yǒu yán lìng xià，mù mǎ jìn shāng jià。均是百姓之膏脂，士饱欲死马偏饥；民谓纵士枵我腹，马谓借我涂民目。jūn shì bǎi xìng zhī gāo zhī，shì bǎo yù sǐ mǎ piān jī；mín wèi zòng shì xiāo wǒ fù，mǎ wèi jiè wǒ tú mín mù。民声偯，马语诽；谁解者，阳翁伟。mín shēng yǐ，mǎ yǔ fěi；shuí jiě zhě，yáng wēng wěi。

石尤风

明：卢若腾

石尤风，吹卷海云如转蓬；连艘载米一万石，巨浪打头不得东。shí yóu fēng，chuī juǎn hǎi yún rú zhuǎn péng；lián sōu zài mǐ yī wàn shí，jù làng dǎ tóu bù dé dōng。东征将士饥欲死，西望粮船来不驶；再遭石尤阻几程，索我枯鱼之肆矣。dōng zhēng jiāng shì jī yù sǐ，xī wàng liáng chuán lái bù shǐ；zài zāo shí yóu zǔ jǐ chéng，suǒ wǒ kū yú zhī sì yǐ。噫吁嚱！人生惨毒莫如饥；沿海生灵惨毒遍，今日也教将士知。yī xū xì！rén shēng cǎn dú mò rú jī；yán hǎi shēng líng cǎn dú biàn，jīn rì yě jiào jiāng shì zhī。

长蛇篇

明：卢若腾

闻道海东之蛇百寻长，阿谁曾向蛇身量；蛇身伏藏不可见，来时但觉勃窣腥风扬。wén dào hǎi dōng zhī shé bǎi xún zhǎng，ā shuí céng xiàng shé shēn liàng；shé shēn fú cáng bù kě jiàn，lái shí dàn jué bó sū xīng fēng yáng。人马不能盈其吻，牛车安足碍其肮！铠甲剑矛诸铜铁，嚼之縻碎似兔獐。rén mǎ bù néng yíng qí wěn，niú chē ān zú ài qí āng！kǎi jiǎ jiàn máo zhū tóng tiě，jué zhī mí suì shì tù zhāng。遥传此语疑虚诞，取证前事亦寻常；君不见巴蛇瘗骨成邱冈，岳阳羿迹未销亡。yáo chuán cǐ yǔ yí xū dàn，qǔ zhèng qián shì yì xún cháng；jūn bù jiàn bā shé yì gǔ chéng qiū gāng，yuè yáng yì jì wèi xiāo wáng。当时洞庭已有此异物，况于万古闭塞之夷荒；夷荒久作长蛇窟，技非神羿孰能伤。dāng shí dòng tíng yǐ yǒu cǐ yì wù，kuàng yú wàn gǔ bì sāi zhī yí huāng；yí huāng jiǔ zuò zhǎng shé kū，jì fēi shén yì shú néng shāng。天地不绝此种类，人来争之犯不祥；往往活葬长蛇腹，何不翩然还故乡！tiān dì bù jué cǐ zhǒng lèi，rén lái zhēng zhī fàn bù xiáng；wǎng wǎng huó zàng zhǎng shé fù，hé bù piān rán hái gù xiāng！

殉衣篇，为许尔绳妻洪氏

明：卢若腾

妾为君家数月妇，君轻别妾出门走；从军远涉大海东，向妾叮咛代将母。qiè wèi jūn jiā shù yuè fù，jūn qīng bié qiè chū mén zǒu；cóng jūn yuǎn shè dà hǎi dōng，xiàng qiè dīng níng dài jiāng mǔ。妾事姑嫜如事君，操作承欢毫不苟。qiè shì gū zhāng rú shì jūn，cāo zuò chéng huān háo bù gǒu。惊闻海东水土恶，征人疾疫十而九；jīng wén hǎi dōng shuǐ tǔ è，zhēng rén jí yì shí ér jiǔ；犹望遥传事未真，岂意君讣播人口！茫茫白浪拍天浮，谁为负骨归邱首？yóu wàng yáo chuán shì wèi zhēn，qǐ yì jūn fù bō rén kǒu！máng máng bái làng pāi tiān fú，shuí wèi fù gǔ guī qiū shǒu？君骨不归君衣存，揽衣招魂君知否？妾惟一死堪报君，那能随姑长织罶。jūn gǔ bù guī jūn yī cún，lǎn yī zhāo hún jūn zhī fǒu？qiè wéi yī sǐ kān bào jūn，nà néng suí gū zhǎng zhī liǔ。死怨君骨不同埋，死愿君衣永相守；骨可灰兮怨不灰，衣可朽兮愿不朽。sǐ yuàn jūn gǔ bù tóng mái，sǐ yuàn jūn yī yǒng xiāng shǒu；gǔ kě huī xī yuàn bù huī，yī kě xiǔ xī yuàn bù xiǔ。妾怨、妾愿只如此，节烈声名妾何有！qiè yuàn qiè yuàn zhǐ rú cǐ，jié liè shēng míng qiè hé yǒu！

总68条‹1 2 345 ›