古诗词 - 中国最美古诗词

花下

未必春工一夕移，杏花清减夜来姿。wèi bì chūn gōng yī xī yí，xìng huā qīng jiǎn yè lái zī。可知颜色关人处，正在红消欲白时。kě zhī yán sè guān rén chù，zhèng zài hóng xiāo yù bái shí。

白皙专城略有须，凝之原不羡封胡。bái xī zhuān chéng lüè yǒu xū，níng zhī yuán bù xiàn fēng hú。手推自喜调家婢，头责能容谑姊夫。shǒu tuī zì xǐ diào jiā bì，tóu zé néng róng xuè zǐ fū。书问敬通能寄否，琴逢潘岳肯弹无。shū wèn jìng tōng néng jì fǒu，qín féng pān yuè kěn dàn wú。衰门未有孙郎气，幸免人嫌将种粗。shuāi mén wèi yǒu sūn láng qì，xìng miǎn rén xián jiāng zhǒng cū。

戏以乡音用韵

明：王彦泓

幽谷花寒瘦影焭，东风偏为发鲜荣。yōu gǔ huā hán shòu yǐng qióng，dōng fēng piān wèi fā xiān róng。腰身楚楚孙荆玉，口齿泠泠郭语琼。yāo shēn chǔ chǔ sūn jīng yù，kǒu chǐ líng líng guō yǔ qióng。合德性醇能事姊，延年技贱愧称兄。hé dé xìng chún néng shì zǐ，yán nián jì jiàn kuì chēng xiōng。持裙尚恐仙乎去，更倩红鸾绶带萦。chí qún shàng kǒng xiān hū qù，gèng qiàn hóng luán shòu dài yíng。

即事

明：王彦泓

行近风香近绣丛，雪衫飞溅唾绒红。xíng jìn fēng xiāng jìn xiù cóng，xuě shān fēi jiàn tuò róng hóng。横波不待回头见，庄语能传暗喜通。héng bō bù dài huí tóu jiàn，zhuāng yǔ néng chuán àn xǐ tōng。晓阁平临春色上，夜灯遥映雨声中。xiǎo gé píng lín chūn sè shàng，yè dēng yáo yìng yǔ shēng zhōng。残阳记得人行处，白石阑干折向东。cán yáng jì dé rén xíng chù，bái shí lán gàn zhé xiàng dōng。

个人

明：王彦泓

睡破眉山不更描，鬓鸦堆上覆鲛绡。shuì pò méi shān bù gèng miáo，bìn yā duī shàng fù jiāo xiāo。屏间记曲拈红豆，窗下临书染绿蕉。píng jiān jì qū niān hóng dòu，chuāng xià lín shū rǎn lǜ jiāo。画出鸳鸯娱独自，教成鹦鹉伴无聊。huà chū yuān yāng yú dú zì，jiào chéng yīng wǔ bàn wú liáo。情悰暗被傍人觉，绣线逢春减几条。qíng cóng àn bèi bàng rén jué，xiù xiàn féng chūn jiǎn jǐ tiáo。

错认

明：王彦泓

白縠单衫玉步摇，香风相引见云翘。bái hú dān shān yù bù yáo，xiāng fēng xiāng yǐn jiàn yún qiào。灯前抛接回波眼，帐底围量束索腰。dēng qián pāo jiē huí bō yǎn，zhàng dǐ wéi liàng shù suǒ yāo。夜视可怜明似月，秋期只愿信如潮。yè shì kě lián míng shì yuè，qiū qī zhǐ yuàn xìn rú cháo。情知不负周郎顾，莫问儿身第几乔。qíng zhī bù fù zhōu láng gù，mò wèn ér shēn dì jǐ qiáo。

咏所见

明：王彦泓

似燕身材称著绯，琵琶弟子性灵希。shì yàn shēn cái chēng zhù fēi，pí pá dì zi xìng líng xī。戏拈上客题花笔，学踏邻娥织素机。xì niān shàng kè tí huā bǐ，xué tà lín é zhī sù jī。桁下衣笼薰豆蔻，镜前香泽渍蔷薇。héng xià yī lóng xūn dòu kòu，jìng qián xiāng zé zì qiáng wēi。何曾房老能勾管，日暮西池斗草归。hé céng fáng lǎo néng gōu guǎn，rì mù xī chí dòu cǎo guī。

咏东邻栀子花

明：王彦泓

露湿琼姿映日鲜，离披弱态益嫣然。lù shī qióng zī yìng rì xiān，lí pī ruò tài yì yān rán。香宜九子钗边嗅，蒂合同心带上悬。xiāng yí jiǔ zi chāi biān xiù，dì hé tóng xīn dài shàng xuán。织女淡妆傅缟素，徐娘私赠见诗篇。zhī nǚ dàn zhuāng fù gǎo sù，xú niáng sī zèng jiàn shī piān。佳名更喜同之子，栽定东家倍可怜。jiā míng gèng xǐ tóng zhī zi，zāi dìng dōng jiā bèi kě lián。

无聊二首

明：王彦泓

风情退减久无诗，研匣书笺罥网丝。fēng qíng tuì jiǎn jiǔ wú shī，yán xiá shū jiān juàn wǎng sī。魇语梦魂闻婢唤，恶愁怀抱恐儿知。yǎn yǔ mèng hún wén bì huàn，è chóu huái bào kǒng ér zhī。酒于痛饮非真适，情向新欢未肯痴。jiǔ yú tòng yǐn fēi zhēn shì，qíng xiàng xīn huān wèi kěn chī。惆怅旧游携手处，木樨天气独来时。chóu chàng jiù yóu xié shǒu chù，mù xī tiān qì dú lái shí。

无聊二首

明：王彦泓

把书移枕近床棱，叹息观涛病未能。bǎ shū yí zhěn jìn chuáng léng，tàn xī guān tāo bìng wèi néng。怯暑心情犹喘月，背时风调独怀冰。qiè shǔ xīn qíng yóu chuǎn yuè，bèi shí fēng diào dú huái bīng。无劳天女持花散，有愧高人选药称。wú láo tiān nǚ chí huā sàn，yǒu kuì gāo rén xuǎn yào chēng。肯过小楼言笑否，不嫌同上第三层。kěn guò xiǎo lóu yán xiào fǒu，bù xián tóng shàng dì sān céng。

和戈庄学自寿四韵

明：王彦泓

几株幽树寄婆娑，尽意看云弄水波。jǐ zhū yōu shù jì pó suō，jǐn yì kàn yún nòng shuǐ bō。野衲每求名画去，邻墙时有浊醪过。yě nà měi qiú míng huà qù，lín qiáng shí yǒu zhuó láo guò。吟成未出芦花被，钓罢犹披槲叶蓑。yín chéng wèi chū lú huā bèi，diào bà yóu pī hú yè suō。可许拿舟亲问字，相从日饮更无何。kě xǔ ná zhōu qīn wèn zì，xiāng cóng rì yǐn gèng wú hé。

遇旧青衣

明：王彦泓

扫眉才子女相如，旧掌芸香四库书。sǎo méi cái zi nǚ xiāng rú，jiù zhǎng yún xiāng sì kù shū。一著练裙抛画裤，便辞金屋住茅庐。yī zhù liàn qún pāo huà kù，biàn cí jīn wū zhù máo lú。桑麻僻处莺花断，丝竹停来姊妹疏。sāng má pì chù yīng huā duàn，sī zhú tíng lái zǐ mèi shū。还识劈笺江令否，望仙回望一唏嘘。hái shí pī jiān jiāng lìng fǒu，wàng xiān huí wàng yī xī xū。

藤村旧游二首

明：王彦泓

重奠麻筵一束刍，往来曾此醉茱萸。zhòng diàn má yán yī shù chú，wǎng lái céng cǐ zuì zhū yú。未能默记书千箧，空忆通灵画一厨。wèi néng mò jì shū qiān qiè，kōng yì tōng líng huà yī chú。座上琴亡悲子敬，家中砚去吊林逋。zuò shàng qín wáng bēi zi jìng，jiā zhōng yàn qù diào lín bū。铜台泪眼犹西望，分得名香在也无。tóng tái lèi yǎn yóu xī wàng，fēn dé míng xiāng zài yě wú。

藤村旧游二首

明：王彦泓

金锁横衔废苑门，水亭窗槛半沉沦。jīn suǒ héng xián fèi yuàn mén，shuǐ tíng chuāng kǎn bàn chén lún。铜钉换醉供群竖，花桨为樵给四邻。tóng dīng huàn zuì gōng qún shù，huā jiǎng wèi qiáo gěi sì lín。碧甃晒余高凤麦，画廊堆遍买臣薪。bì zhòu shài yú gāo fèng mài，huà láng duī biàn mǎi chén xīn。羊昙哭罢无人问，泪墨难题满壁尘。yáng tán kū bà wú rén wèn，lèi mò nán tí mǎn bì chén。

侍疾

明：王彦泓

唤人回枕坠瑶簪，被底炉香未许探。huàn rén huí zhěn zhuì yáo zān，bèi dǐ lú xiāng wèi xǔ tàn。獭髓有痕留我舐，鸡香微螫代伊含。tǎ suǐ yǒu hén liú wǒ shì，jī xiāng wēi shì dài yī hán。愁看西子心长捧，冷透荀郎体自堪。chóu kàn xī zi xīn zhǎng pěng，lěng tòu xún láng tǐ zì kān。病退只宜清减是，尚嫌双颊似轻酖。bìng tuì zhǐ yí qīng jiǎn shì，shàng xián shuāng jiá shì qīng zhèn。

纪事

明：王彦泓

才尝欢味便分携，消瘦沉吟几日疑。cái cháng huān wèi biàn fēn xié，xiāo shòu chén yín jǐ rì yí。只恐爱迷犹有误，莫因明慧更成痴。zhǐ kǒng ài mí yóu yǒu wù，mò yīn míng huì gèng chéng chī。拚教皓质君前露，忍遣丹心妾自知。pàn jiào hào zhì jūn qián lù，rěn qiǎn dān xīn qiè zì zhī。底事料伊非薄幸，百般迁就顺人时。dǐ shì liào yī fēi báo xìng，bǎi bān qiān jiù shùn rén shí。