古诗词 - 中国最美古诗词

闺人礼佛词

唵叭香薰扫象图，拜容纤弱不禁扶。ǎn bā xiāng xūn sǎo xiàng tú，bài róng xiān ruò bù jìn fú。轻妆淡服堪描画，鹦鹉笼前捻数珠。qīng zhuāng dàn fú kān miáo huà，yīng wǔ lóng qián niǎn shù zhū。

唤得秋娘渡口船，竹西歌吹傍江烟。huàn dé qiū niáng dù kǒu chuán，zhú xī gē chuī bàng jiāng yān。欹斜帽影调鹦夜，清脆铃声放鸽天。yī xié mào yǐng diào yīng yè，qīng cuì líng shēng fàng gē tiān。香饼暖烘桃叶袖，墨花狂污薛涛笺。xiāng bǐng nuǎn hōng táo yè xiù，mò huā kuáng wū xuē tāo jiān。青舟莫负开炉节，绣被浓熏一夕前。qīng zhōu mò fù kāi lú jié，xiù bèi nóng xūn yī xī qián。

索居漫书

明：王彦泓

菊黄时节蟹堪持，谁到萧斋共酒卮。jú huáng shí jié xiè kān chí，shuí dào xiāo zhāi gòng jiǔ zhī。映户花开搴幔早，熏衣香慢下床迟。yìng hù huā kāi qiān màn zǎo，xūn yī xiāng màn xià chuáng chí。屏间笑倩人搔背，镜侧闲看婢扫眉。píng jiān xiào qiàn rén sāo bèi，jìng cè xián kàn bì sǎo méi。寂寞又添堪贺事，一编抄出剑南诗。jì mò yòu tiān kān hè shì，yī biān chāo chū jiàn nán shī。

独酌有怀

明：王彦泓

酒热灯明闷又新，同拚安得意中人。jiǔ rè dēng míng mèn yòu xīn，tóng pàn ān dé yì zhōng rén。抽来书传情都浅，折得瓶梅韵颇真。chōu lái shū chuán qíng dōu qiǎn，zhé dé píng méi yùn pǒ zhēn。每夕杯觞求好梦，半生词赋属伤神。měi xī bēi shāng qiú hǎo mèng，bàn shēng cí fù shǔ shāng shén。狂歌烂醉更阑后，此意谁人识苦辛。kuáng gē làn zuì gèng lán hòu，cǐ yì shuí rén shí kǔ xīn。

雨余路软有女郎一队前行鞋踪可玩

明：王彦泓

知是同家是各家，样痕端正不多差。zhī shì tóng jiā shì gè jiā，yàng hén duān zhèng bù duō chà。分行细整如飞雁，散点轻匀似落花。fēn xíng xì zhěng rú fēi yàn，sàn diǎn qīng yún shì luò huā。怕滑更添腰绰约，扶墙时趁步欹斜。pà huá gèng tiān yāo chuò yuē，fú qiáng shí chèn bù yī xié。悬知连臂行归晚，一路风香笑语哗。xuán zhī lián bì xíng guī wǎn，yī lù fēng xiāng xiào yǔ huā。

独居有怀端己韬仲

明：王彦泓

穷愁端赖客盘桓，妙友难同似所欢。qióng chóu duān lài kè pán huán，miào yǒu nán tóng shì suǒ huān。任达啸歌犹未废，风流餔歠尚堪观。rèn dá xiào gē yóu wèi fèi，fēng liú bù chuò shàng kān guān。酬春不惜淋漓饮，驻月能禁料峭寒。chóu chūn bù xī lín lí yǐn，zhù yuè néng jìn liào qiào hán。更有一般同病在，狂名随处惹波澜。gèng yǒu yī bān tóng bìng zài，kuáng míng suí chù rě bō lán。

无题

明：王彦泓

暖语闲兜令语挑，感卿亲赐与无聊。nuǎn yǔ xián dōu lìng yǔ tiāo，gǎn qīng qīn cì yǔ wú liáo。歌筵歇拍偷回眼，花径前行细转腰。gē yán xiē pāi tōu huí yǎn，huā jìng qián xíng xì zhuǎn yāo。罗袜只教曹植见，香囊留待谢元邀。luó wà zhǐ jiào cáo zhí jiàn，xiāng náng liú dài xiè yuán yāo。劳分辞恶来青琐，尚怯人闻未敢烧。láo fēn cí è lái qīng suǒ，shàng qiè rén wén wèi gǎn shāo。

遥见

明：王彦泓

屧响盈盈下砌砖，迎风衣鬓影翩然。xiè xiǎng yíng yíng xià qì zhuān，yíng fēng yī bìn yǐng piān rán。睡中唤起眉梢重，意外缘欢笑靥圆。shuì zhōng huàn qǐ méi shāo zhòng，yì wài yuán huān xiào yè yuán。长自浅颦看更好，有人深妒见犹怜。zhǎng zì qiǎn pín kàn gèng hǎo，yǒu rén shēn dù jiàn yóu lián。悬知青雀朝来过，递得新花到髻边。xuán zhī qīng què cháo lái guò，dì dé xīn huā dào jì biān。

妄想

明：王彦泓

昼视如花更灼然，那堪惟许暗中怜。zhòu shì rú huā gèng zhuó rán，nà kān wéi xǔ àn zhōng lián。隔窗低语疑为梦，登阁明妆望若仙。gé chuāng dī yǔ yí wèi mèng，dēng gé míng zhuāng wàng ruò xiān。薄福尽消银烛下，疏狂难到玉台前。báo fú jǐn xiāo yín zhú xià，shū kuáng nán dào yù tái qián。思量却被欢情误，花下迷藏忆往年。sī liàng què bèi huān qíng wù，huā xià mí cáng yì wǎng nián。

再赋个侬

明：王彦泓

朱户铜铺倚碧潭，小楼清绝压城南。zhū hù tóng pù yǐ bì tán，xiǎo lóu qīng jué yā chéng nán。明姿喜向花梢见，幽怨宜来竹下谭。míng zī xǐ xiàng huā shāo jiàn，yōu yuàn yí lái zhú xià tán。窃药素娥偏耐冷，司花娇女半缘憨。qiè yào sù é piān nài lěng，sī huā jiāo nǚ bàn yuán hān。仙家合住烟霞外，金屋藏渠也不堪。xiān jiā hé zhù yān xiá wài，jīn wū cáng qú yě bù kān。

再赋个侬

明：王彦泓

料峭新寒快雪晴，红绵香袜制初成。liào qiào xīn hán kuài xuě qíng，hóng mián xiāng wà zhì chū chéng。炉熏那及郎心暖，蜡照偏知妾影清。lú xūn nà jí láng xīn nuǎn，là zhào piān zhī qiè yǐng qīng。风雨不磨金石契，黄昏频候剪刀声。fēng yǔ bù mó jīn shí qì，huáng hūn pín hòu jiǎn dāo shēng。庭梅开否亲来探，又得身前一度行。tíng méi kāi fǒu qīn lái tàn，yòu dé shēn qián yī dù xíng。

再赋个侬

明：王彦泓

狂眼萧郎爱乱头，泥人双照镜中羞。kuáng yǎn xiāo láng ài luàn tóu，ní rén shuāng zhào jìng zhōng xiū。窗间忽度何人影，壁后难遮好客留。chuāng jiān hū dù hé rén yǐng，bì hòu nán zhē hǎo kè liú。商略仅完双鬓样，端详未竟两眉修。shāng lüè jǐn wán shuāng bìn yàng，duān xiáng wèi jìng liǎng méi xiū。无由妆罢还教见，试傍墙东一倚楼。wú yóu zhuāng bà hái jiào jiàn，shì bàng qiáng dōng yī yǐ lóu。

再赋个侬

明：王彦泓

作计如炊在剑头，浅尝滋味透尝愁。zuò jì rú chuī zài jiàn tóu，qiǎn cháng zī wèi tòu cháng chóu。谗唇激浪稽千尺，妒眼成城绕一周。chán chún jī làng jī qiān chǐ，dù yǎn chéng chéng rào yī zhōu。欢态每来惊处好，奇功端合险时收。huān tài měi lái jīng chù hǎo，qí gōng duān hé xiǎn shí shōu。闲情定属英雄事，未许凡才画一筹。xián qíng dìng shǔ yīng xióng shì，wèi xǔ fán cái huà yī chóu。

再赋个侬

明：王彦泓

昨夜香迷画烛楼，并头双影在银瓯。zuó yè xiāng mí huà zhú lóu，bìng tóu shuāng yǐng zài yín ōu。枕棱坠髻教郎绾，衣钮零珠倩姊收。zhěn léng zhuì jì jiào láng wǎn，yī niǔ líng zhū qiàn zǐ shōu。酒晕暗腾烘玉颊，睡情才上滟星眸。jiǔ yūn àn téng hōng yù jiá，shuì qíng cái shàng yàn xīng móu。晓堂重见矜严甚，回忆狂欢似梦游。xiǎo táng zhòng jiàn jīn yán shén，huí yì kuáng huān shì mèng yóu。

再赋个侬

明：王彦泓

经过声影自沉潜，何意金堂骤有嫌。jīng guò shēng yǐng zì chén qián，hé yì jīn táng zhòu yǒu xián。忍泪笑言终脉脉，低眉羞恨只厌厌。rěn lèi xiào yán zhōng mài mài，dī méi xiū hèn zhǐ yàn yàn。情迷那唤江郎觉，酒政何堪石尉严。qíng mí nà huàn jiāng láng jué，jiǔ zhèng hé kān shí wèi yán。私幸向来幽寂惯，锁窗应自耐拘钳。sī xìng xiàng lái yōu jì guàn，suǒ chuāng yīng zì nài jū qián。

再赋个侬

明：王彦泓

漏泄幽欢异国香，含凄重过暂商量。lòu xiè yōu huān yì guó xiāng，hán qī zhòng guò zàn shāng liàng。娇痴迸泪犹遮掩，哽咽陈词未细详。jiāo chī bèng lèi yóu zhē yǎn，gěng yàn chén cí wèi xì xiáng。自信丹诚终不没，忍言风雨但相望。zì xìn dān chéng zhōng bù méi，rěn yán fēng yǔ dàn xiāng wàng。韩凭死遂双飞愿，羞学偷生说断肠。hán píng sǐ suì shuāng fēi yuàn，xiū xué tōu shēng shuō duàn cháng。