古诗词 - 中国最美古诗词

明妃篇

红粉三千貌不同，倾城不买夺画工。hóng fěn sān qiān mào bù tóng，qīng chéng bù mǎi duó huà gōng。夜夜秋光长信殿，年年春色未央宫。yè yè qiū guāng zhǎng xìn diàn，nián nián chūn sè wèi yāng gōng。忽闻诏选赐匈奴，绝代良家请嫁胡。hū wén zhào xuǎn cì xiōng nú，jué dài liáng jiā qǐng jià hú。锦袖乍娇红靺鞨，金井长辞玉辘轳。jǐn xiù zhà jiāo hóng mò hé，jīn jǐng zhǎng cí yù lù lú。如花慷慨违金阕，紫台薄命音尘绝。rú huā kāng kǎi wéi jīn què，zǐ tái báo mìng yīn chén jué。环佩朝辞汉殿云，氍毹夜舞交河雪。huán pèi cháo cí hàn diàn yún，qú shū yè wǔ jiāo hé xuě。宝马行行归朔漠，酒酣还奏宫中乐。bǎo mǎ xíng xíng guī shuò mò，jiǔ hān hái zòu gōng zhōng lè。单于帐里月华高，燕支山下花光薄。dān yú zhàng lǐ yuè huá gāo，yàn zhī shān xià huā guāng báo。银筝锦拍按琵琶，一代红颜绝塞沙。yín zhēng jǐn pāi àn pí pá，yī dài hóng yán jué sāi shā。待生青冢愁中草，始信朝阳梦里花。dài shēng qīng zhǒng chóu zhōng cǎo，shǐ xìn cháo yáng mèng lǐ huā。

夏完淳

夏完淳（1631～1647）原名复，字存古，号小隐、灵首（一作灵胥），乳名端哥，汉族，明松江府华亭县（现上海市松江）人，明末著名诗人，少年抗清英雄，民族英雄。夏允彝子。七岁能诗文。十四岁从父及陈子龙参加抗清活动。鲁王监国授中书舍人。事败被捕下狱，赋绝命诗，遗母与妻，临刑神色不变。著有《南冠草》、《续幸存录》等。夏完淳的作品>>

猜您喜欢

吴江野哭

明：夏完淳

江南三月莺花娇，东风系缆垂虹桥。jiāng nán sān yuè yīng huā jiāo，dōng fēng xì lǎn chuí hóng qiáo。美人意气埋尘雾，门前枯柳风萧萧。měi rén yì qì mái chén wù，mén qián kū liǔ fēng xiāo xiāo。有客扁舟泪成血，三千珠履音尘绝。yǒu kè biǎn zhōu lèi chéng xuè，sān qiān zhū lǚ yīn chén jué。晓气平连震泽云，春风吹落吴江月。xiǎo qì píng lián zhèn zé yún，chūn fēng chuī luò wú jiāng yuè。平陵一曲声杳然，灵旗惨淡归荒烟。píng líng yī qū shēng yǎo rán，líng qí cǎn dàn guī huāng yān。茫茫沧海填精卫，寂寂空山哭杜鹃。máng máng cāng hǎi tián jīng wèi，jì jì kōng shān kū dù juān。梦中细语曾闻得，苍黄不辨公颜色。mèng zhōng xì yǔ céng wén dé，cāng huáng bù biàn gōng yán sè。江上非无吊屈人，座中犹是悲田客。jiāng shàng fēi wú diào qū rén，zuò zhōng yóu shì bēi tián kè。感激当年授命时，哭公清夜畏人知。gǎn jī dāng nián shòu mìng shí，kū gōng qīng yè wèi rén zhī。空闻蔡琰犹堪赎，便作侯芭不敢辞。kōng wén cài yǎn yóu kān shú，biàn zuò hóu bā bù gǎn cí。相将洒泪衔黄土，筑公虚冢青松路。xiāng jiāng sǎ lèi xián huáng tǔ，zhù gōng xū zhǒng qīng sōng lù。年年同祭伍胥祠，人人不上要离墓。nián nián tóng jì wǔ xū cí，rén rén bù shàng yào lí mù。

总61条‹1 2 3 45