古诗词 - 中国最美古诗词

好事近·二首

灯语太无凭，还把玉钗抛卜。dēng yǔ tài wú píng，hái bǎ yù chāi pāo bo。不问那人归未，问归人迟速。bù wèn nà rén guī wèi，wèn guī rén chí sù。数来又是误佳期，慵整兰汤沐。shù lái yòu shì wù jiā qī，yōng zhěng lán tāng mù。只怕肌香销散，待郎来装束。zhǐ pà jī xiāng xiāo sàn，dài láng lái zhuāng shù。

蝶恋花·六首

清：陈训正

雨歇烟啼虫语放。yǔ xiē yān tí chóng yǔ fàng。激耳无边，愁与声成浪。jī ěr wú biān，chóu yǔ shēng chéng làng。碎碎秋容天一掌。suì suì qiū róng tiān yī zhǎng。残阳湿遍秋芜上。cán yáng shī biàn qiū wú shàng。衰草阴阴愁入望。shuāi cǎo yīn yīn chóu rù wàng。西北高楼，怕有人惆怅。xī běi gāo lóu，pà yǒu rén chóu chàng。孤泪空云千里荡。gū lèi kōng yún qiān lǐ dàng。一城霜杵连天响。yī chéng shuāng chǔ lián tiān xiǎng。

蝶恋花·六首

清：陈训正

秋叶湾头秋水至。qiū yè wān tóu qiū shuǐ zhì。淼淼愁波，目断斜阳里。miǎo miǎo chóu bō，mù duàn xié yáng lǐ。此去关山何处是。cǐ qù guān shān hé chù shì。弥天牢落征人意。mí tiān láo luò zhēng rén yì。断泊芦花飞乍起。duàn pō lú huā fēi zhà qǐ。却被西风，吹皱逢逢水。què bèi xī fēng，chuī zhòu féng féng shuǐ。水色天光秋破碎。shuǐ sè tiān guāng qiū pò suì。一时都摄孤帆底。yī shí dōu shè gū fān dǐ。

蝶恋花·六首

清：陈训正

碧汉沈沈清可念。bì hàn shěn shěn qīng kě niàn。即目楼头，触处生幽感。jí mù lóu tóu，chù chù shēng yōu gǎn。月挟河声天半撼。yuè xié hé shēng tiān bàn hàn。风占雁势秋来险。fēng zhàn yàn shì qiū lái xiǎn。苕蒂新霜人影淡。sháo dì xīn shuāng rén yǐng dàn。满地关河，望去愁千点。mǎn dì guān hé，wàng qù chóu qiān diǎn。道路销磨寒色渐。dào lù xiāo mó hán sè jiàn。重重别意心知减。zhòng zhòng bié yì xīn zhī jiǎn。