古诗词 - 中国最美古诗词

夜次白河县热甚舟中望月

翠微摩碧落，万木拥孤城。石壁闻人语，溪云似马行。天明山月出，江热晓蝉清。一宿空舟客，凄凄远路情。

晓起梳妆清润天，一分风露二分烟，镜中眉妩见春山。xiǎo qǐ shū zhuāng qīng rùn tiān，yī fēn fēng lù èr fēn yān，jìng zhōng méi wǔ jiàn chūn shān。独向朝阳开绣户，更依春水卷珠帘，晓池新放几枝莲。dú xiàng cháo yáng kāi xiù hù，gèng yī chūn shuǐ juǎn zhū lián，xiǎo chí xīn fàng jǐ zhī lián。

长相思

清：杨圻

星不明，月不明，暗里人来一点钟，苍苔深处行。xīng bù míng，yuè bù míng，àn lǐ rén lái yī diǎn zhōng，cāng tái shēn chù xíng。来得成，去不成，城上醮楼打五更，花间春雨声。lái dé chéng，qù bù chéng，chéng shàng jiào lóu dǎ wǔ gèng，huā jiān chūn yǔ shēng。

水调歌头·辛亥中秋夕游海上望月他岛山楼有吹笛者清光满秋哀音动空际愀然生故国之思后十日束装归国

清：杨圻

明月飞天水，苍莽海云间。míng yuè fēi tiān shuǐ，cāng mǎng hǎi yún jiān。长风吹送秋思，绝域夜如年。zhǎng fēng chuī sòng qiū sī，jué yù yè rú nián。一片山河旧影，清簟疏帘深照，病骨觉新寒。yī piàn shān hé jiù yǐng，qīng diàn shū lián shēn zhào，bìng gǔ jué xīn hán。故国七千里，肠断画楼前。gù guó qī qiān lǐ，cháng duàn huà lóu qián。叹清狂，吹玉笛，总堪怜。tàn qīng kuáng，chuī yù dí，zǒng kān lián。海天深处，今夕何夕念家山。hǎi tiān shēn chù，jīn xī hé xī niàn jiā shān。旧日清光犹在，多少云房水殿，惊起不成眠。jiù rì qīng guāng yóu zài，duō shǎo yún fáng shuǐ diàn，jīng qǐ bù chéng mián。一夜人随月，扶梦上长安。yī yè rén suí yuè，fú mèng shàng zhǎng ān。

满江红·壬子二月初觉和暖韶华已过半矣绿肥红瘦春光奈何

清：杨圻

乍暖轻寒，原来是清明时节。zhà nuǎn qīng hán，yuán lái shì qīng míng shí jié。但一例繁华过了，便成消歇。dàn yī lì fán huá guò le，biàn chéng xiāo xiē。盖地梨花幽巷晚，漫天新柳红楼月。gài dì lí huā yōu xiàng wǎn，màn tiān xīn liǔ hóng lóu yuè。最苦是恨极忆前欢，难收拾。zuì kǔ shì hèn jí yì qián huān，nán shōu shí。年来事，心头切，人间恨，无时绝。nián lái shì，xīn tóu qiè，rén jiān hèn，wú shí jué。道春残一半，花还堪折。dào chūn cán yī bàn，huā hái kān zhé。莫惜芳菲留不住，明年暗祝空枝发。mò xī fāng fēi liú bù zhù，míng nián àn zhù kōng zhī fā。恐怕是未敢向人啼，背人说。kǒng pà shì wèi gǎn xiàng rén tí，bèi rén shuō。

破阵子·辛亥回国避乱淞北人事变迁除夕忆星洲风景颇念异乡之乐

清：杨圻

冰簟银床除夕，家家醉后歌声。bīng diàn yín chuáng chú xī，jiā jiā zuì hòu gē shēng。池上新荷三两点，十二珠帘千盏镫，烧香坐到明。chí shàng xīn hé sān liǎng diǎn，shí èr zhū lián qiān zhǎn dèng，shāo xiāng zuò dào míng。水殿云房都在，闲愁万里堪惊。shuǐ diàn yún fáng dōu zài，xián chóu wàn lǐ kān jīng。画舸载诗烟浪里，为梦梅花故国清，过江风雪横。huà gě zài shī yān làng lǐ，wèi mèng méi huā gù guó qīng，guò jiāng fēng xuě héng。

长相思

清：杨圻

爆竹声，笑语声，水殿烧香风露清，荷花天欲明。bào zhú shēng，xiào yǔ shēng，shuǐ diàn shāo xiāng fēng lù qīng，hé huā tiān yù míng。去岁情，今岁情，雪裹红梅风里灯，翠云裘子轻。qù suì qíng，jīn suì qíng，xuě guǒ hóng méi fēng lǐ dēng，cuì yún qiú zi qīng。

念奴娇·壬子春感

清：杨圻

江岸飞满流莺，甚催春归去，些儿容易。jiāng àn fēi mǎn liú yīng，shén cuī chūn guī qù，xiē ér róng yì。都是寻常闲院落，日暖昏沉沉地。dōu shì xún cháng xián yuàn luò，rì nuǎn hūn chén chén dì。春已无踪，玉人不管，一枕春眠腻。chūn yǐ wú zōng，yù rén bù guǎn，yī zhěn chūn mián nì。空阶蝴蝶，两三飞过深翠。kōng jiē hú dié，liǎng sān fēi guò shēn cuì。正是故国归来，男儿也有几点伤心泪。zhèng shì gù guó guī lái，nán ér yě yǒu jǐ diǎn shāng xīn lèi。曾与寒梅期后约，辜负月中霜里。céng yǔ hán méi qī hòu yuē，gū fù yuè zhōng shuāng lǐ。记得深闺，那时帘底，悄影扶轻醉。jì dé shēn guī，nà shí lián dǐ，qiāo yǐng fú qīng zuì。小栏红烛，照人愁坐无寐。xiǎo lán hóng zhú，zhào rén chóu zuò wú mèi。

菩萨蛮·新加坡暑夜山园即事

清：杨圻

莲房露冷开残半，星河淡点银屏乱。lián fáng lù lěng kāi cán bàn，xīng hé dàn diǎn yín píng luàn。灯影水西楼，冰肌玉骨秋。dēng yǐng shuǐ xī lóu，bīng jī yù gǔ qiū。秋情人不见，花影和帘卷。qiū qíng rén bù jiàn，huā yǐng hé lián juǎn。中有卷帘人，梳头月满身。zhōng yǒu juǎn lián rén，shū tóu yuè mǎn shēn。

虞美人·月下过北海

清：杨圻

雕墙曲院凉风里，水上歌声起。diāo qiáng qū yuàn liáng fēng lǐ，shuǐ shàng gē shēng qǐ。寻常野老不知愁，荡入月明深处采鸡头。xún cháng yě lǎo bù zhī chóu，dàng rù yuè míng shēn chù cǎi jī tóu。朝元阁上承平事，恍惚犹堪记。cháo yuán gé shàng chéng píng shì，huǎng hū yóu kān jì。一番亡国恨悠悠，红藕花残、夕殿闭清秋。yī fān wáng guó hèn yōu yōu，hóng ǒu huā cán xī diàn bì qīng qiū。

忆江南·过万寿山

清：杨圻

雕墙里，楼殿倚寒空。diāo qiáng lǐ，lóu diàn yǐ hán kōng。立马回头人不见，千门万户月明中，掩面过离宫。lì mǎ huí tóu rén bù jiàn，qiān mén wàn hù yuè míng zhōng，yǎn miàn guò lí gōng。繁华歇，白鹭下青天。fán huá xiē，bái lù xià qīng tiān。太液波凉红藕老，秋光如水夜如年，泪坠故宫前。tài yè bō liáng hóng ǒu lǎo，qiū guāng rú shuǐ yè rú nián，lèi zhuì gù gōng qián。

好事近·北山

清：杨圻

雨湿一山云，洞里乱松烟落。yǔ shī yī shān yún，dòng lǐ luàn sōng yān luò。不辨仙源何处，但飞花千壑。bù biàn xiān yuán hé chù，dàn fēi huā qiān hè。闲禽三两隔峰啼，来去自知乐。xián qín sān liǎng gé fēng tí，lái qù zì zhī lè。行到碧苔深处，有幽人惊觉。xíng dào bì tái shēn chù，yǒu yōu rén jīng jué。

临江仙·徐州

清：杨圻

如此江城烟草绿，山庭燕子飞飞。rú cǐ jiāng chéng yān cǎo lǜ，shān tíng yàn zi fēi fēi。英雄也怯暮春时，落花风底，含泪对空枝。yīng xióng yě qiè mù chūn shí，luò huā fēng dǐ，hán lèi duì kōng zhī。一自台城春去后，年年幽恨谁知。yī zì tái chéng chūn qù hòu，nián nián yōu hèn shuí zhī。无由相见但相思，觉来窗暗，惆怅绿阴肥。wú yóu xiāng jiàn dàn xiāng sī，jué lái chuāng àn，chóu chàng lǜ yīn féi。

眼儿媚·江上

清：杨圻

石头城畔酒家寒，不忍倚雕栏。shí tóu chéng pàn jiǔ jiā hán，bù rěn yǐ diāo lán。僧楼残照，女墙新月，如此江山。sēng lóu cán zhào，nǚ qiáng xīn yuè，rú cǐ jiāng shān。向人话到苍茫事，心事与秋残。xiàng rén huà dào cāng máng shì，xīn shì yǔ qiū cán。几家歌舞，万家烟火，犹是人间。jǐ jiā gē wǔ，wàn jiā yān huǒ，yóu shì rén jiān。

虞美人·春夜

清：杨圻

黄莺声在闲台榭，月暖蔷薇夜。huáng yīng shēng zài xián tái xiè，yuè nuǎn qiáng wēi yè。卷帘风起落花飞，无奈催归双髻点镫时。juǎn lián fēng qǐ luò huā fēi，wú nài cuī guī shuāng jì diǎn dèng shí。良宵一刻千金价，烧烛西楼下。liáng xiāo yī kè qiān jīn jià，shāo zhú xī lóu xià。销魂时节是单衣，便到春深人瘦绿阴肥。xiāo hún shí jié shì dān yī，biàn dào chūn shēn rén shòu lǜ yīn féi。

蝶恋花·丁巳三月展上巳春雨彻夜同社招饮集陶然亭以事未赴拈简近字

清：杨圻

百计留春春已困，如此烟花，消息无人间。bǎi jì liú chūn chūn yǐ kùn，rú cǐ yān huā，xiāo xī wú rén jiān。旧日亭台今日恨，故人大半非玄鬓。jiù rì tíng tái jīn rì hèn，gù rén dà bàn fēi xuán bìn。燕子归期还未准，怕上层楼，怕见春光尽。yàn zi guī qī hái wèi zhǔn，pà shàng céng lóu，pà jiàn chūn guāng jǐn。中酒风前花絮紧，可怜人远天涯近。zhōng jiǔ fēng qián huā xù jǐn，kě lián rén yuǎn tiān yá jìn。