古诗词 - 中国最美古诗词

喜迁莺

返观尘世。fǎn guān chén shì。便摆脱羁么，逍遥能几。biàn bǎi tuō jī me，xiāo yáo néng jǐ。短褐纶巾，斑筇焦尾，便是自家归计。duǎn hè lún jīn，bān qióng jiāo wěi，biàn shì zì jiā guī jì。个人问为何隐，遥指松萝苍翠。gè rén wèn wèi hé yǐn，yáo zhǐ sōng luó cāng cuì。碧霞里。bì xiá lǐ。有洞庭猿鹤，交朋知己。yǒu dòng tíng yuán hè，jiāo péng zhī jǐ。无比。wú bǐ。清闲贵。qīng xián guì。高枕老庄，不尚公侯位。gāo zhěn lǎo zhuāng，bù shàng gōng hóu wèi。水夸山鞋，烟蓑月笛，别是一般风味。shuǐ kuā shān xié，yān suō yuè dí，bié shì yī bān fēng wèi。安得这些消息，自古神仙网纪。ān dé zhè xiē xiāo xī，zì gǔ shén xiān wǎng jì。遂吾忘。suì wú wàng。任桑田改变，浮生兴废。rèn sāng tián gǎi biàn，fú shēng xīng fèi。

无题

元：无名氏

芳迹依稀记汴梁，当年韵事久传扬；fāng jì yī xī jì biàn liáng，dāng nián yùn shì jiǔ chuán yáng；紫宫有道通香窟，红粉多情恋上皇。zǐ gōng yǒu dào tōng xiāng kū，hóng fěn duō qíng liàn shàng huáng。孰料胡儿驱铁马，竟教佳丽死红羊；shú liào hú ér qū tiě mǎ，jìng jiào jiā lì sǐ hóng yáng；靖康奇耻谁为雪，黄河滔滔万古殇。jìng kāng qí chǐ shuí wèi xuě，huáng hé tāo tāo wàn gǔ shāng。

天净沙

元：无名氏

平沙细草斑斑，píng shā xì cǎo bān bān，曲溪流水潺潺，qū xī liú shuǐ chán chán，塞上清秋早寒。sāi shàng qīng qiū zǎo hán。一声新雁，yī shēng xīn yàn，黄云红叶青山。huáng yún hóng yè qīng shān。