古诗词 - 中国最美古诗词

满庭芳

归去来兮，不如归去，算来都是便宜。guī qù lái xī，bù rú guī qù，suàn lái dōu shì biàn yí。也无烦恼，也没是和非。yě wú fán nǎo，yě méi shì hé fēi。选个岩前净处，好盖个、小小庵儿。xuǎn gè yán qián jìng chù，hǎo gài gè xiǎo xiǎo ān ér。黄昏后，安眠一觉，直睡到大齐斋时。huáng hūn hòu，ān mián yī jué，zhí shuì dào dà qí zhāi shí。此外别无事，逍遥快乐，几个人知。cǐ wài bié wú shì，xiāo yáo kuài lè，jǐ gè rén zhī。高官好做，也要追陪。gāo guān hǎo zuò，yě yào zhuī péi。假若前遮后拥，金鱼袋、厌损朝衣。jiǎ ruò qián zhē hòu yōng，jīn yú dài yàn sǔn cháo yī。思量后，一个口里，插得几张匙。sī liàng hòu，yī gè kǒu lǐ，chā dé jǐ zhāng shi。

无题

元：无名氏

芳迹依稀记汴梁，当年韵事久传扬；fāng jì yī xī jì biàn liáng，dāng nián yùn shì jiǔ chuán yáng；紫宫有道通香窟，红粉多情恋上皇。zǐ gōng yǒu dào tōng xiāng kū，hóng fěn duō qíng liàn shàng huáng。孰料胡儿驱铁马，竟教佳丽死红羊；shú liào hú ér qū tiě mǎ，jìng jiào jiā lì sǐ hóng yáng；靖康奇耻谁为雪，黄河滔滔万古殇。jìng kāng qí chǐ shuí wèi xuě，huáng hé tāo tāo wàn gǔ shāng。

天净沙

元：无名氏

平沙细草斑斑，píng shā xì cǎo bān bān，曲溪流水潺潺，qū xī liú shuǐ chán chán，塞上清秋早寒。sāi shàng qīng qiū zǎo hán。一声新雁，yī shēng xīn yàn，黄云红叶青山。huáng yún hóng yè qīng shān。