古诗词 - 中国最美古诗词

次三衢守马昂书垒韵

主人歌且止，听我为尔歌。zhǔ rén gē qiě zhǐ，tīng wǒ wèi ěr gē。作垒不厌小，买书不厌多。zuò lěi bù yàn xiǎo，mǎi shū bù yàn duō。地上小儿喜夸犬，睚眦生怒如膰蛙。dì shàng xiǎo ér xǐ kuā quǎn，yá zì shēng nù rú fán wā。先生书垒止类巢，不树长戟兼横戈。xiān shēng shū lěi zhǐ lèi cháo，bù shù zhǎng jǐ jiān héng gē。清净如与圣贤遇，高明屡烦神物呵。qīng jìng rú yǔ shèng xián yù，gāo míng lǚ fán shén wù hē。却笑飞仙十二城，鬼功日夜长琢磨。què xiào fēi xiān shí èr chéng，guǐ gōng rì yè zhǎng zuó mó。其南通丹穴，其东僦女倭。qí nán tōng dān xué，qí dōng jiù nǚ wō。北引崆峒挹酒之长柄，西收西漠专车之木禾。běi yǐn kōng dòng yì jiǔ zhī zhǎng bǐng，xī shōu xī mò zhuān chē zhī mù hé。啸歌聚族无不可，祓除安用索与傩。xiào gē jù zú wú bù kě，fú chú ān yòng suǒ yǔ nuó。羽衣服妖踏白茅，朱鬘善幻言呿啰。yǔ yī fú yāo tà bái máo，zhū mán shàn huàn yán qù luō。而我先生不语怪，二氏羞伏面发酡。ér wǒ xiān shēng bù yǔ guài，èr shì xiū fú miàn fā tuó。我垒何所有？但闻诗作魔。wǒ lěi hé suǒ yǒu？dàn wén shī zuò mó。雕锼夺天巧，雅澹消众疴。diāo sōu duó tiān qiǎo，yǎ dàn xiāo zhòng kē。我垒何所有？地窄安不颇。wǒ lěi hé suǒ yǒu？dì zhǎi ān bù pǒ。惟有屈宋字，文声锵然相戛摩。wéi yǒu qū sòng zì，wén shēng qiāng rán xiāng jiá mó。我垒何所有？而蓄礼士罗。wǒ lěi hé suǒ yǒu？ér xù lǐ shì luó。罗致尽俊杰，往往为公么。luó zhì jǐn jùn jié，wǎng wǎng wèi gōng me。我垒何所有？而无白马驮。wǒ lěi hé suǒ yǒu？ér wú bái mǎ tuó。群书汗牛马，不涉流沙河。qún shū hàn niú mǎ，bù shè liú shā hé。我垒何所有？而有太白力士靴。wǒ lěi hé suǒ yǒu？ér yǒu tài bái lì shì xuē。著鞭见天子，竟往金鸾坡。zhù biān jiàn tiān zi，jìng wǎng jīn luán pō。我垒何所有？而有韩公紫玉珂。wǒ lěi hé suǒ yǒu？ér yǒu hán gōng zǐ yù kē。通籍引金阙，不愧国老皤。tōng jí yǐn jīn quē，bù kuì guó lǎo pó。先生宁钝不为铦，宁方不为鈋。xiān shēng níng dùn bù wèi xiān，níng fāng bù wèi é。窃闻先生骨已朽，空教众语漫缕。qiè wén xiān shēng gǔ yǐ xiǔ，kōng jiào zhòng yǔ màn lǚ。春秋讹字变亥豕，宋楚方言作箕箩。chūn qiū é zì biàn hài shǐ，sòng chǔ fāng yán zuò jī luó。后来继者浸灭裂，何其婴龀相㗻唆。hòu lái jì zhě jìn miè liè，hé qí yīng chèn xiāng guō suō。纷纭百鸟更啁唧，安知清庙连猗那。fēn yún bǎi niǎo gèng zhāo jī，ān zhī qīng miào lián yī nà。勿言我垒狭，不用蓖与蓑。wù yán wǒ lěi xiá，bù yòng bì yǔ suō。容膝志自足，吾其敢蹉跎。róng xī zhì zì zú，wú qí gǎn cuō tuó。问字函丈间，吴炔续四科。wèn zì hán zhàng jiān，wú guì xù sì kē。勿言我垒小，日月才一梭。wù yán wǒ lěi xiǎo，rì yuè cái yī suō。往来云汉上，飘忽若轻蛾。wǎng lái yún hàn shàng，piāo hū ruò qīng é。组织成文章，飞扬如女萝。zǔ zhī chéng wén zhāng，fēi yáng rú nǚ luó。中心若止水，水上元不波。zhōng xīn ruò zhǐ shuǐ，shuǐ shàng yuán bù bō。深如相如读书屋，大如尧夫安乐窝。shēn rú xiāng rú dú shū wū，dà rú yáo fū ān lè wō。可以扣我匣中之飞景，可以理我膝上之云和。kě yǐ kòu wǒ xiá zhōng zhī fēi jǐng，kě yǐ lǐ wǒ xī shàng zhī yún hé。弦歌以解吾心之蕴结，弹铗以袪吾愁之诱囮。xián gē yǐ jiě wú xīn zhī yùn jié，dàn jiá yǐ qū wú chóu zhī yòu é。如轈而不辐，如舟而不舵。rú cháo ér bù fú，rú zhōu ér bù duò。高如鹳鸣垤，矗如蜂房涡。gāo rú guàn míng dié，chù rú fēng fáng wō。又如仙人宅初拔，又如野处礼不苛。yòu rú xiān rén zhái chū bá，yòu rú yě chù lǐ bù kē。又如橘中饮来去，又如树间坐以哦。yòu rú jú zhōng yǐn lái qù，yòu rú shù jiān zuò yǐ ó。如连䔟偃蹇，如藻井馺娑。rú lián yí yǎn jiǎn，rú zǎo jǐng sà suō。又如探虎穴，又如封蚁柯。yòu rú tàn hǔ xué，yòu rú fēng yǐ kē。客至足周旋，高论如切磋。kè zhì zú zhōu xuán，gāo lùn rú qiè cuō。坐以氍毹席，酌以鹦鹉螺。zuò yǐ qú shū xí，zhuó yǐ yīng wǔ luó。佳儿引银艾，诸生避蓼莪。jiā ér yǐn yín ài，zhū shēng bì liǎo é。开笼放白鹤，临池看白鹅。kāi lóng fàng bái hè，lín chí kàn bái é。张具设??，中厨营饆锣。zhāng jù shè，zhōng chú yíng bì luó。《绿腰》唱昆仑，苍头弹鼙婆。lǜ yāo chàng kūn lún，cāng tóu dàn pí pó。屡歌明之君，举酒叫姮娥。lǚ gē míng zhī jūn，jǔ jiǔ jiào héng é。丰草露湛湛，流水山峨峨。fēng cǎo lù zhàn zhàn，liú shuǐ shān é é。人生意气足，可惜奈此明月青天何！昔者介推何为乎自焚于绵上，屈平胡为乎自沈于汩罗。rén shēng yì qì zú，kě xī nài cǐ míng yuè qīng tiān hé！xī zhě jiè tuī hé wèi hū zì fén yú mián shàng，qū píng hú wèi hū zì shěn yú gǔ luó。何如先生日高官，事了登城照影清江沱。hé rú xiān shēng rì gāo guān，shì le dēng chéng zhào yǐng qīng jiāng tuó。日课作诗三百首，翻怜笔史传写讹。rì kè zuò shī sān bǎi shǒu，fān lián bǐ shǐ chuán xiě é。丈夫作事要磊落，布衣狐腋皆委佗。zhàng fū zuò shì yào lěi luò，bù yī hú yè jiē wěi tuó。海滨白首钓鳌客，清秋策杖相经过。hǎi bīn bái shǒu diào áo kè，qīng qiū cè zhàng xiāng jīng guò。

李孝光

李孝光（1285～1350），元代文学家、诗人、学者。初名同祖，字季和，号五峰，后代学者多称之“李五峰”。温州乐清（今属浙江）人。少年时博学，以文章负名当世。他作文取法古人，不趋时尚，与杨维桢并称“杨李”。早年隐居在雁荡五峰山下，四方之士，远来受学，名誉日广。至正七年（1347）应召为秘书监著作郎，至正八年擢升秘书监丞。至正十年（1350）辞职南归，途中病逝通州，享年66岁。著有《五峰集》20卷。李孝光的作品>>

猜您喜欢