古诗词 - 中国最美古诗词

诗古诗词品读经典 · 传承文明

诗词作者名句古籍

礰礋

他山有奇石，镌凿烦良工。tā shān yǒu qí shí，juān záo fán liáng gōng。制成三尺馀，簨轴旋其中。zhì chéng sān chǐ yú，sǔn zhóu xuán qí zhōng。齿齿铓锷坚，就彼磈块功。chǐ chǐ máng è jiān，jiù bǐ wěi kuài gōng。一转土膏润，再转春泥融。yī zhuǎn tǔ gāo rùn，zài zhuǎn chūn ní róng。轣辘复轣辘，妙用无终穷。lì lù fù lì lù，miào yòng wú zhōng qióng。遄观万顷绿，粼粼漾春风。chuán guān wàn qǐng lǜ，lín lín yàng chūn fēng。不辞处泥泞，但愿歌年丰。bù cí chù ní nìng，dàn yuàn gē nián fēng。

祯字伯善，东平人。官旌德宰，六年再调永丰，山斋萧然，终日清坐。每岁教民种桑若干株，凡麻苧禾黍牟麦之类，所以莳艺芟穫，皆授之以方。又图画所为钱镈耰耧耙?诸杂用之器，使民为之。名其书曰《农器图谱》、《农桑通诀》。如《咏平板》云：「一行已见光如拭，再过都无迹可寻。」《辊轴》云：「本拟助禾轻著力，却冯偃草重于风。」《水闸》云：「禹门似是崇三级，巫峡还同束众流。」《阴沟》云：「花径有同流暗水，桃源误认出残红。」皆能刻画摹拟，曲肖情状。剡源戴表元称其纲提目举，华搴实聚。顾旧农书有南北异宜而古今异制者，此书历历可以通贯。信儒者之用世，非空言也。王祯的作品>>

猜您喜欢

耨

创物各有名，薅器即云耨。chuàng wù gè yǒu míng，hāo qì jí yún nòu。壅厚破蚁封，啄深过鸟咮。yōng hòu pò yǐ fēng，zhuó shēn guò niǎo zhòu。护苗如养贤，去草极击寇。hù miáo rú yǎng xián，qù cǎo jí jī kòu。曾闻伛偻翁，功毋求速就。céng wén yǔ lóu wēng，gōng wú qiú sù jiù。

铲

古铲惟制小，颇逾锄耨功。gǔ chǎn wéi zhì xiǎo，pǒ yú chú nòu gōng。今于古制异，用亦差不同。jīn yú gǔ zhì yì，yòng yì chà bù tóng。沟田垄攲仄，他刃诚难攻。gōu tián lǒng qī zè，tā rèn chéng nán gōng。制器度地宜，创物须良工。zhì qì dù dì yí，chuàng wù xū liáng gōng。长柄加阔首，圆柄投直銎。zhǎng bǐng jiā kuò shǒu，yuán bǐng tóu zhí qióng。畎亩耀吐月，肘腋凌轻风。quǎn mǔ yào tǔ yuè，zhǒu yè líng qīng fēng。务进同撞戈，再前随换踪。wù jìn tóng zhuàng gē，zài qián suí huàn zōng。覆茇易反掌，剸地深潜锋。fù bá yì fǎn zhǎng，tuán dì shēn qián fēng。已令土膏润，旋看蔓草空。yǐ lìng tǔ gāo rùn，xuán kàn màn cǎo kōng。要处薅薙外，不离耘芓中。yào chù hāo tì wài，bù lí yún zì zhōng。养苗成此稼，去秽利吾农。yǎng miáo chéng cǐ jià，qù huì lì wú nóng。无田非力辟，有具致时丰。wú tián fēi lì pì，yǒu jù zhì shí fēng。尝见燕赵北，亦传辽池东。cháng jiàn yàn zhào běi，yì chuán liáo chí dōng。远近或未识，图谱容相通。yuǎn jìn huò wèi shí，tú pǔ róng xiāng tōng。

薅马

尝见儿童喜相迓，抖擞繁缨骑竹马。cháng jiàn ér tóng xǐ xiāng yà，dǒu sǒu fán yīng qí zhú mǎ。今落田家薅具中，仿佛形模悬跨下。jīn luò tián jiā hāo jù zhōng，fǎng fú xíng mó xuán kuà xià。头尾微昂如据鞍，腹胁中虚深仰瓦。tóu wěi wēi áng rú jù ān，fù xié zhōng xū shēn yǎng wǎ。乘来垄上敛褰裳，借竹于人宽两髁。chéng lái lǒng shàng liǎn qiān shang，jiè zhú yú rén kuān liǎng kē。初无鞭辔手不施，只有丛草常满把。chū wú biān pèi shǒu bù shī，zhǐ yǒu cóng cǎo cháng mǎn bǎ。昔闻坡老歌秧田，以木为躯名我假。xī wén pō lǎo gē yāng tián，yǐ mù wèi qū míng wǒ jiǎ。虽云制度各殊工，不出同涂趋稼野。suī yún zhì dù gè shū gōng，bù chū tóng tú qū jià yě。岂无燕市骐骥材，千里驱驰汗如泻。qǐ wú yàn shì qí jì cái，qiān lǐ qū chí hàn rú xiè。亦有尚厩麒麟姿，路乘一鸣何似哑。yì yǒu shàng jiù qí lín zī，lù chéng yī míng hé shì yǎ。争如寓器干同宫，刍秣不烦殃咎寡。zhēng rú yù qì gàn tóng gōng，chú mò bù fán yāng jiù guǎ。又如画幅出龙媒，过目徒教费模写。yòu rú huà fú chū lóng méi，guò mù tú jiào fèi mó xiě。尤疑铁骑响风檐，聒耳胡为劳铸冶。yóu yí tiě qí xiǎng fēng yán，guā ěr hú wèi láo zhù yě。岂知创物利于民，独有老农真智者。qǐ zhī chuàng wù lì yú mín，dú yǒu lǎo nóng zhēn zhì zhě。朝骑暮去有常程，暑月奔忙非夏庌。cháo qí mù qù yǒu cháng chéng，shǔ yuè bēn máng fēi xià yǎ。荼蓼朽止方告劳，杳不闻期驯里厦。tú liǎo xiǔ zhǐ fāng gào láo，yǎo bù wén qī xùn lǐ shà。回看所历稼如云，拟贺丰穰奏豳雅。huí kàn suǒ lì jià rú yún，nǐ hè fēng ráng zòu bīn yǎ。功成翻为一长嗟，控御由人多用舍。gōng chéng fān wèi yī zhǎng jiē，kòng yù yóu rén duō yòng shě。

铚

制形类短镰，名义因声闻。zhì xíng lèi duǎn lián，míng yì yīn shēng wén。总秸既异赋，禾稿惟中分。zǒng jiē jì yì fù，hé gǎo wéi zhōng fēn。虽云一钩铁，解空千亩云。suī yún yī gōu tiě，jiě kōng qiān mǔ yún。小材有大用，乘时策奇勋。xiǎo cái yǒu dà yòng，chéng shí cè qí xūn。苟无遽弃捐，磨砺以须君。gǒu wú jù qì juān，mó lì yǐ xū jūn。

推镰

北方寒早多晚禾，赤茎乌粒连山阿。běi fāng hán zǎo duō wǎn hé，chì jīng wū lì lián shān ā。霜馀日薄熟且过，脆落不耐挥刈何。shuāng yú rì báo shú qiě guò，cuì luò bù nài huī yì hé。因物制器用靡他，田夫已见伐长柯。yīn wù zhì qì yòng mí tā，tián fū yǐ jiàn fá zhǎng kē。一钩偃月镰新磨，置之叉头行两砣。yī gōu yǎn yuè lián xīn mó，zhì zhī chā tóu xíng liǎng tuó。仍加修杖双眉蛾，推拥捷胜轮走坡。réng jiā xiū zhàng shuāng méi é，tuī yōng jié shèng lún zǒu pō。左捩忽若持横戈，原头积穗云长拖。zuǒ liè hū ruò chí héng gē，yuán tóu jī suì yún zhǎng tuō。秋成助敛知时和，欲充粝食无饥魔。qiū chéng zhù liǎn zhī shí hé，yù chōng lì shí wú jī mó。北风卷地翻长河，此时镰也收加多，试向田翁云此歌。běi fēng juǎn dì fān zhǎng hé，cǐ shí lián yě shōu jiā duō，shì xiàng tián wēng yún cǐ gē。

锯

百鍊出锻工，修薄见良铁。bǎi liàn chū duàn gōng，xiū báo jiàn liáng tiě。架木作梁横，错刃成齿列。jià mù zuò liáng héng，cuò rèn chéng chǐ liè。直斜随墨弦，来去霏轻屑。zhí xié suí mò xián，lái qù fēi qīng xiè。傥遇盘错间，利器乃能别。tǎng yù pán cuò jiān，lì qì nǎi néng bié。

田荡

农事方殷春已归，绿云满掘春秧齐。nóng shì fāng yīn chūn yǐ guī，lǜ yún mǎn jué chūn yāng qí。秧马既具田成畦，尚欠有物平水泥。yāng mǎ jì jù tián chéng qí，shàng qiàn yǒu wù píng shuǐ ní。横木叉头手自携，荡磨泥面如排挤。héng mù chā tóu shǒu zì xié，dàng mó ní miàn rú pái jǐ。人畜一过饶足蹄，却行一抹前踪迷。rén chù yī guò ráo zú tí，què xíng yī mǒ qián zōng mí。莹滑如展黄玻瓈，插莳足使无高低。yíng huá rú zhǎn huáng bō lí，chā shí zú shǐ wú gāo dī。处污不染濯清溪，归来自洁从高栖。chù wū bù rǎn zhuó qīng xī，guī lái zì jié cóng gāo qī。一遇诗人经品题，附名农谱名始跻，愿言永用同锄犁。yī yù shī rén jīng pǐn tí，fù míng nóng pǔ míng shǐ jī，yuàn yán yǒng yòng tóng chú lí。

刮板

广舌横短柄，双环系长纼。guǎng shé héng duǎn bǐng，shuāng huán xì zhǎng zhèn。却行作敛踪，前排如拥盾。què xíng zuò liǎn zōng，qián pái rú yōng dùn。起偃作陂塘，分田立畦畛。qǐ yǎn zuò bēi táng，fēn tián lì qí zhěn。人间不平地，所到略能尽。rén jiān bù píng dì，suǒ dào lüè néng jǐn。

击壤

泰和民如何？戏适因块壤。tài hé mín rú hé？xì shì yīn kuài rǎng。相从杂稚耋，峙立越寻丈。xiāng cóng zá zhì dié，zhì lì yuè xún zhàng。乘平初侧一，得隽终杀两。chéng píng chū cè yī，dé juàn zhōng shā liǎng。徒歌足欢愉，至意自融盎。tú gē zú huān yú，zhì yì zì róng àng。帝力既不知，大德日荡荡。dì lì jì bù zhī，dà dé rì dàng dàng。尔来几千年，古俗遂长往。ěr lái jǐ qiān nián，gǔ sú suì zhǎng wǎng。虽云遗制在，淳风邈难想。suī yún yí zhì zài，chún fēng miǎo nán xiǎng。谁能陶真乐，返古如指掌。shuí néng táo zhēn lè，fǎn gǔ rú zhǐ zhǎng。怀哉壤父歌，三复有遗响。huái zāi rǎng fù gē，sān fù yǒu yí xiǎng。

油榨

巨材成榨床，细溜刻盘口。jù cái chéng zhà chuáng，xì liū kè pán kǒu。麻烂入重圈，机械应心手。má làn rù zhòng quān，jī xiè yīng xīn shǒu。取之亦多方，脂膏竟谁有？qǔ zhī yì duō fāng，zhī gāo jìng shuí yǒu？回顾室中妇，何尝润蓬首。huí gù shì zhōng fù，hé cháng rùn péng shǒu。

土鼓

粤昔伊耆氏，乐制惟土苴。yuè xī yī qí shì，lè zhì wéi tǔ jū。继自神农氏，作鼓正从瓦。jì zì shén nóng shì，zuò gǔ zhèng cóng wǎ。蒯桴一引击，真性足陶写。kuǎi fú yī yǐn jī，zhēn xìng zú táo xiě。当时风俗成，往往朴而野。dāng shí fēng sú chéng，wǎng wǎng pǔ ér yě。大音能希声，调高和诚寡。dà yīn néng xī shēng，diào gāo hé chéng guǎ。迨周因用之，吹合豳颂雅。dài zhōu yīn yòng zhī，chuī hé bīn sòng yǎ。祈年及祭蜡，齐敬格上下。qí nián jí jì là，qí jìng gé shàng xià。是虽器质略，名亦不徒假。shì suī qì zhì lüè，míng yì bù tú jiǎ。花腰鸣且急，可以愧来者。huā yāo míng qiě jí，kě yǐ kuì lái zhě。

划船

水乡远近多岐路，谁作划船新制度。shuǐ xiāng yuǎn jìn duō qí lù，shuí zuò huà chuán xīn zhì dù。不烦梢柂与帆樯，一棹翩翩恣来去。bù fán shāo yí yǔ fān qiáng，yī zhào piān piān zì lái qù。农事方殷负载多，水陆无拘随所遇。nóng shì fāng yīn fù zài duō，shuǐ lù wú jū suí suǒ yù。归来闲舣古方塘，不知江海风涛怒。guī lái xián yǐ gǔ fāng táng，bù zhī jiāng hǎi fēng tāo nù。有时撑出柳边来，还胜断桥人不渡。yǒu shí chēng chū liǔ biān lái，hái shèng duàn qiáo rén bù dù。

野航

东皋茫茫春雨晴，前溪溶溶春水生。dōng gāo máng máng chūn yǔ qíng，qián xī róng róng chūn shuǐ shēng。小桥攲仄已中断，野航一叶通人行。xiǎo qiáo qī zè yǐ zhōng duàn，yě háng yī yè tōng rén xíng。长日一鞭春事毕，来去溪边少人迹。zhǎng rì yī biān chūn shì bì，lái qù xī biān shǎo rén jì。雨打风牵尽日横，白鹭有时来上立。yǔ dǎ fēng qiān jǐn rì héng，bái lù yǒu shí lái shàng lì。

守舍

禾穗累累青半黄，边山除野多熟乡。hé suì lèi lèi qīng bàn huáng，biān shān chú yě duō shú xiāng。一粒未得人初尝，不应办作鹿豕粮。yī lì wèi dé rén chū cháng，bù yīng bàn zuò lù shǐ liáng。老农作计须夜防，结草构木安匡床。lǎo nóng zuò jì xū yè fáng，jié cǎo gòu mù ān kuāng chuáng。高低量置田中央，容身仅足庇雨霜。gāo dī liàng zhì tián zhōng yāng，róng shēn jǐn zú bì yǔ shuāng。比于露宿知犹强，所图岁晏实饥肠。bǐ yú lù sù zhī yóu qiáng，suǒ tú suì yàn shí jī cháng。世族多少居华堂，安然熟寝无更长，便腹何尝乏稻粱。shì zú duō shǎo jū huá táng，ān rán shú qǐn wú gèng zhǎng，biàn fù hé cháng fá dào liáng。敢较甘苦均闲忙，不遑宁处禾无伤。gǎn jiào gān kǔ jūn xián máng，bù huáng níng chù hé wú shāng。

水栅

山源洄洑溪涧空，两岸对峙如崇墉。shān yuán huí fú xī jiàn kōng，liǎng àn duì zhì rú chóng yōng。傍田救旱无由供，上流作障凭地崇。bàng tián jiù hàn wú yóu gōng，shàng liú zuò zhàng píng dì chóng。支分下灌畦磴重，卧邀沛泽真伏龙。zhī fēn xià guàn qí dèng zhòng，wò yāo pèi zé zhēn fú lóng。复有川水波涛洪，枚桩列植当要冲。fù yǒu chuān shuǐ bō tāo hóng，méi zhuāng liè zhí dāng yào chōng。仍制石廪如合纵，要约中流无必东。réng zhì shí lǐn rú hé zòng，yào yuē zhōng liú wú bì dōng。穿渠远溉波溶溶，至今陆海称秦中。chuān qú yuǎn gài bō róng róng，zhì jīn lù hǎi chēng qín zhōng。畎浍距川惟禹功，田间浚治方成农。quǎn huì jù chuān wéi yǔ gōng，tián jiān jùn zhì fāng chéng nóng。后世拒水能傍通，却资沃灌开田封。hòu shì jù shuǐ néng bàng tōng，què zī wò guàn kāi tián fēng。向来陂堨皆馀踪，海内万水空朝宗。xiàng lái bēi yè jiē yú zōng，hǎi nèi wàn shuǐ kōng cháo zōng。馀波傥使膏润同，纵有汤旱无饥凶，坐令岁岁歌时丰。yú bō tǎng shǐ gāo rùn tóng，zòng yǒu tāng hàn wú jī xiōng，zuò lìng suì suì gē shí fēng。富民有具今始逢，此栅功利将无穷。fù mín yǒu jù jīn shǐ féng，cǐ zhà gōng lì jiāng wú qióng。

总46条‹1 234 ›