古诗词 - 中国最美古诗词

浪淘沙·令

柳色过疏篱。liǔ sè guò shū lí。花又离披。huā yòu lí pī。旧时心绪没人知。jiù shí xīn xù méi rén zhī。记得一年寒食下，独自归时。jì dé yī nián hán shí xià，dú zì guī shí。归后却寻伊。guī hòu què xún yī。月上嫌迟。yuè shàng xián chí。十分斟酒不推辞。shí fēn zhēn jiǔ bù tuī cí。将为老来浑忘却，因甚沾衣。jiāng wèi lǎo lái hún wàng què，yīn shén zhān yī。

寄前镇西杨法曹

宋：吕本中

杨子文章老更新，狂吟寡和过阳春。yáng zi wén zhāng lǎo gèng xīn，kuáng yín guǎ hé guò yáng chūn。双声叠韵俱难敌，指物程形似有神。shuāng shēng dié yùn jù nán dí，zhǐ wù chéng xíng shì yǒu shén。画马已无韩干肉，草书真得伯英筋。huà mǎ yǐ wú hán gàn ròu，cǎo shū zhēn dé bó yīng jīn。可怜一首闲居赋，解道连蜷能几人。kě lián yī shǒu xián jū fù，jiě dào lián quán néng jǐ rén。

寄璧公道友

宋：吕本中

符离城里相逢处，酒肉如山放手空。fú lí chéng lǐ xiāng féng chù，jiǔ ròu rú shān fàng shǒu kōng。已见神通过鹙子，未应鲜健胜庞公。yǐ jiàn shén tōng guò qiū zi，wèi yīng xiān jiàn shèng páng gōng。且寻扇子旧头角，一任杏花能白红。qiě xún shàn zi jiù tóu jiǎo，yī rèn xìng huā néng bái hóng。破箬笠前江万里，无人曾识此家风。pò ruò lì qián jiāng wàn lǐ，wú rén céng shí cǐ jiā fēng。

用前韵寄商老

宋：吕本中

先生昔据道玄峰，咳唾珠玉家为空。xiān shēng xī jù dào xuán fēng，ké tuò zhū yù jiā wèi kōng。只今江西二三子，可到元和六七公。zhǐ jīn jiāng xī èr sān zi，kě dào yuán hé liù qī gōng。双鬓只期他日白，千花犹是去年红。shuāng bìn zhǐ qī tā rì bái，qiān huā yóu shì qù nián hóng。须君吸尽西江水，不假扶摇万里风。xū jūn xī jǐn xī jiāng shuǐ，bù jiǎ fú yáo wàn lǐ fēng。

又寄无逸信民

宋：吕本中

文字撑肠不疗穷，诗来想见左书空。wén zì chēng cháng bù liáo qióng，shī lái xiǎng jiàn zuǒ shū kōng。虽非问道暏狂屈，犹胜遗书访子公。suī fēi wèn dào shǔ kuáng qū，yóu shèng yí shū fǎng zi gōng。银杯久拚浮大白，桃花且看舒小红。yín bēi jiǔ pàn fú dà bái，táo huā qiě kàn shū xiǎo hóng。记取浮杯无剩语，他年说似马牛风。jì qǔ fú bēi wú shèng yǔ，tā nián shuō shì mǎ niú fēng。

奉答璧公兼简诸友

宋：吕本中

江山取别太匆匆，对面难寻一段空。jiāng shān qǔ bié tài cōng cōng，duì miàn nán xún yī duàn kōng。顾我自无黄阁样，如君合是黑头公。gù wǒ zì wú huáng gé yàng，rú jūn hé shì hēi tóu gōng。客尘衮衮催前浪，俗眼纷纷替旧红。kè chén gǔn gǔn cuī qián làng，sú yǎn fēn fēn tì jiù hóng。炙日茅檐那接膝，重来肯借一帆风。zhì rì máo yán nà jiē xī，zhòng lái kěn jiè yī fān fēng。

得李去言诗次韵答之

宋：吕本中

歌呼屡回曹相国，笺书或似魏司空。gē hū lǚ huí cáo xiāng guó，jiān shū huò shì wèi sī kōng。半生怀抱向馀子，千载风流独此公。bàn shēng huái bào xiàng yú zi，qiān zài fēng liú dú cǐ gōng。未用反身藏白黑，更须着眼辨青红。wèi yòng fǎn shēn cáng bái hēi，gèng xū zhe yǎn biàn qīng hóng。无人与助求田费，雅称谢家林下风。wú rén yǔ zhù qiú tián fèi，yǎ chēng xiè jiā lín xià fēng。

督山伯萧远和诗并示舍弟

宋：吕本中

爱闲多病老封戎，看子垂天上碧空。ài xián duō bìng lǎo fēng róng，kàn zi chuí tiān shàng bì kōng。懒惰未须攀此老，典刑政尔赖诸公。lǎn duò wèi xū pān cǐ lǎo，diǎn xíng zhèng ěr lài zhū gōng。须如震泽三春渌，诗似芙蕖五月红。xū rú zhèn zé sān chūn lù，shī shì fú qú wǔ yuè hóng。坐此逃禅夫可恕，不应独许我乘风。zuò cǐ táo chán fū kě shù，bù yīng dú xǔ wǒ chéng fēng。

用寄璧上人韵寄范元实赵才仲及从叔知止兼率山伯同赋

宋：吕本中

故人瓶锡各西东，吾道从来冀北空。gù rén píng xī gè xī dōng，wú dào cóng lái jì běi kōng。病去渐于文字懒，南来犹觉岁时公。bìng qù jiàn yú wén zì lǎn，nán lái yóu jué suì shí gōng。江回夜雨千岩黑，霜着高林万叶红。jiāng huí yè yǔ qiān yán hēi，shuāng zhe gāo lín wàn yè hóng。政好还家君未肯，莫教惭愧北窗风。zhèng hǎo hái jiā jūn wèi kěn，mò jiào cán kuì běi chuāng fēng。

山阳宝应道中与汪信民兄弟洪玉父杜子师张益中日夕过从自过高邮不复有此乐也因作此诗寄怀

宋：吕本中

日日南风沙打围，挂帆端为故人回。rì rì nán fēng shā dǎ wéi，guà fān duān wèi gù rén huí。长空渺渺水无际，远树冥冥花自开。zhǎng kōng miǎo miǎo shuǐ wú jì，yuǎn shù míng míng huā zì kāi。疾病久辜鹦鹉杓，江山稍近凤凰台。jí bìng jiǔ gū yīng wǔ biāo，jiāng shān shāo jìn fèng huáng tái。月明雪霁山阴道，尚想王郎乘兴来。yuè míng xuě jì shān yīn dào，shàng xiǎng wáng láng chéng xīng lái。

探梅呈汪信民

宋：吕本中

缟带银杯欲着尘，小园幽树已含春。gǎo dài yín bēi yù zhe chén，xiǎo yuán yōu shù yǐ hán chūn。风流王谢佳公子，臭味曹刘入幕宾。fēng liú wáng xiè jiā gōng zi，chòu wèi cáo liú rù mù bīn。细朵定无泥土涴，暗香犹带雪霜新。xì duǒ dìng wú ní tǔ wò，àn xiāng yóu dài xuě shuāng xīn。剩摩枵腹搜奇句，去恼城南得定人。shèng mó xiāo fù sōu qí jù，qù nǎo chéng nán dé dìng rén。

寄知止才仲

宋：吕本中

一门叔父到卿好，中表弟兄惟尔贤。yī mén shū fù dào qīng hǎo，zhōng biǎo dì xiōng wéi ěr xián。往事关心空自语，新诗好句与谁传。wǎng shì guān xīn kōng zì yǔ，xīn shī hǎo jù yǔ shuí chuán。溪山已近堪投老，文史虽穷莫取怜。xī shān yǐ jìn kān tóu lǎo，wén shǐ suī qióng mò qǔ lián。仲弟墓头今宿草，为渠先赋补亡篇。zhòng dì mù tóu jīn sù cǎo，wèi qú xiān fù bǔ wáng piān。

赠浃上人

宋：吕本中

一庵便送渊明老，四海共传摩诘诗。yī ān biàn sòng yuān míng lǎo，sì hǎi gòng chuán mó jí shī。本自妨人枕边梦，不能陪汝剑头炊。běn zì fáng rén zhěn biān mèng，bù néng péi rǔ jiàn tóu chuī。交游大半饥寒里，疾病中分少壮时。jiāo yóu dà bàn jī hán lǐ，jí bìng zhōng fēn shǎo zhuàng shí。西寺木鱼东寺鼓，三年三见浃阇黎。xī sì mù yú dōng sì gǔ，sān nián sān jiàn jiā dū lí。

正月十二日夜作

宋：吕本中

春来消息未真传，久负蒲团一味禅。chūn lái xiāo xī wèi zhēn chuán，jiǔ fù pú tuán yī wèi chán。灯火侵寻作佳境，冰霜偃蹇过新年。dēng huǒ qīn xún zuò jiā jìng，bīng shuāng yǎn jiǎn guò xīn nián。江声误落三更雨，野色遥看万斛船。jiāng shēng wù luò sān gèng yǔ，yě sè yáo kàn wàn hú chuán。咫尺风光不相贷，忍令好语到愁边。zhǐ chǐ fēng guāng bù xiāng dài，rěn lìng hǎo yǔ dào chóu biān。

次韵张生

宋：吕本中

密庵居士渠不识，齿发则衰心未然。mì ān jū shì qú bù shí，chǐ fā zé shuāi xīn wèi rán。樽下不知公子贵，酒中差觉孟生贤。zūn xià bù zhī gōng zi guì，jiǔ zhōng chà jué mèng shēng xián。已吞舌本三千丈，却住人间五百年。yǐ tūn shé běn sān qiān zhàng，què zhù rén jiān wǔ bǎi nián。触忤风光君莫怪，棒头无地可逃禅。chù wǔ fēng guāng jūn mò guài，bàng tóu wú dì kě táo chán。

庵居

宋：吕本中

鸟语花香变夕阴，稍闲复恐病相寻。niǎo yǔ huā xiāng biàn xī yīn，shāo xián fù kǒng bìng xiāng xún。正应独有江山分，素自都无廊庙心。zhèng yīng dú yǒu jiāng shān fēn，sù zì dōu wú láng miào xīn。堂上老亲双白发，门前稚子旧青衿。táng shàng lǎo qīn shuāng bái fā，mén qián zhì zi jiù qīng jīn。儿曹不会庵居意，古涧寒泉疑至今。ér cáo bù huì ān jū yì，gǔ jiàn hán quán yí zhì jīn。