古诗词 - 中国最美古诗词

赤乌行

木之用髹漆，初以为美观。mù zhī yòng xiū qī，chū yǐ wèi měi guān。睹兹赤乌材，乃知漆为木之九转丹。dǔ zī chì wū cái，nǎi zhī qī wèi mù zhī jiǔ zhuǎn dān。风雨霜露不能入，所以远历晋魏犹坚完。fēng yǔ shuāng lù bù néng rù，suǒ yǐ yuǎn lì jìn wèi yóu jiān wán。政如厚葬用珠玉，能令血肉经千年。zhèng rú hòu zàng yòng zhū yù，néng lìng xuè ròu jīng qiān nián。凡物皆尚新，惟琴独求旧。fán wù jiē shàng xīn，wéi qín dú qiú jiù。古人遗迹既已少，近作吾无千岁寿。gǔ rén yí jì jì yǐ shǎo，jìn zuò wú wú qiān suì shòu。木不断生意，雨旸犹相通。mù bù duàn shēng yì，yǔ yáng yóu xiāng tōng。及兹生意尽，发声始与金石同。jí zī shēng yì jǐn，fā shēng shǐ yǔ jīn shí tóng。巍巍乌龙山，岩壑秀且雄。wēi wēi wū lóng shān，yán hè xiù qiě xióng。桐江在其南，溟渤居其东。tóng jiāng zài qí nán，míng bó jū qí dōng。长滩落深峡，灌木号巅峰。zhǎng tān luò shēn xiá，guàn mù hào diān fēng。子胥朝夕鼓馀怒，子陵庙貌存高风。zi xū cháo xī gǔ yú nù，zi líng miào mào cún gāo fēng。托根于此岂复有，凡木感化何让龙门桐。tuō gēn yú cǐ qǐ fù yǒu，fán mù gǎn huà hé ràng lóng mén tóng。我本山林人，奔走鬓已翁。wǒ běn shān lín rén，bēn zǒu bìn yǐ wēng。何期造物私，锡此哀吾穷。hé qī zào wù sī，xī cǐ āi wú qióng。琴成灭迹入深谷，歌咏尧舜甘长终。qín chéng miè jì rù shēn gǔ，gē yǒng yáo shùn gān zhǎng zhōng。

鲜于枢

鲜于枢（1246-1302），元代著名书法家。字伯机，晚年营室名“困学之斋”，自号困学山民，又号寄直老人。祖籍金代德兴府（今张家口涿鹿县），生于汴梁（今河南开封）。汉族，大都（今北京）人，一说渔阳（今北京蓟县）人，先后寓居扬州、杭州。大德六年（1302）任太常典薄。元世祖至元年间以才选为浙东宣慰司经历，后改浙东省都事，晚年任太常典簿。好诗歌与古董，文名显于当时，书法成就最著。明朱权《太和正音谱》将其列于“词林英杰”一百五十人之中。《新元史》有传。鲜于枢的作品>>

猜您喜欢

百步洪

元：鲜于枢

滟滪三蜀险，吕梁天下壮。yàn yù sān shǔ xiǎn，lǚ liáng tiān xià zhuàng。我昔过彭门，舍舟步青嶂。wǒ xī guò péng mén，shě zhōu bù qīng zhàng。酾酒神龙祠，凛乎不敢向。shāi jiǔ shén lóng cí，lǐn hū bù gǎn xiàng。间关一叶下，号呼百人放。jiān guān yī yè xià，hào hū bǎi rén fàng。篙师稍失律，身入鱼肠葬。gāo shī shāo shī lǜ，shēn rù yú cháng zàng。至今仆夫辈，言之气辄丧。zhì jīn pū fū bèi，yán zhī qì zhé sàng。危哉石梁洪，势与吕梁抗。wēi zāi shí liáng hóng，shì yǔ lǚ liáng kàng。一石截中流，两山束惊浪。yī shí jié zhōng liú，liǎng shān shù jīng làng。雷霆怒轰訇，鱼龙气慄怆。léi tíng nù hōng hōng，yú lóng qì lì chuàng。轻船泛顺风，大舰必秋浪。qīng chuán fàn shùn fēng，dà jiàn bì qiū làng。我行有期程，稽留速官谤。wǒ xíng yǒu qī chéng，jī liú sù guān bàng。惭愧双白鸥，飘然淩滉漾。cán kuì shuāng bái ōu，piāo rán líng huàng yàng。

武陵胜集得总字

元：鲜于枢

穷冬十日雪，户外曾未踵。qióng dōng shí rì xuě，hù wài céng wèi zhǒng。念我平生友，欲往恨不勇。niàn wǒ píng shēng yǒu，yù wǎng hèn bù yǒng。兹晨剧命驾，相对腹一捧。zī chén jù mìng jià，xiāng duì fù yī pěng。促招东林远，共念北海孔。cù zhāo dōng lín yuǎn，gòng niàn běi hǎi kǒng。把酒望六合，琼瑶纷总总。bǎ jiǔ wàng liù hé，qióng yáo fēn zǒng zǒng。兴极不知休，严城钟鼓动。xīng jí bù zhī xiū，yán chéng zhōng gǔ dòng。

窦璧诗

元：鲜于枢

谁言河水浊，鸣镝约秦境。shuí yán hé shuǐ zhuó，míng dī yuē qín jìng。官军闹如蚁，城守申严警。guān jūn nào rú yǐ，chéng shǒu shēn yán jǐng。窦璧一匹夫，欲汲困短绠。dòu bì yī pǐ fū，yù jí kùn duǎn gěng。慷慨愿自效，行台可其请。kāng kǎi yuàn zì xiào，xíng tái kě qí qǐng。从徒二十八，设伏独园静。cóng tú èr shí bā，shè fú dú yuán jìng。逻骑百蹄翻，倏来落电影。luó qí bǎi tí fān，shū lái luò diàn yǐng。勇士贵一决，犹豫失马猛。yǒng shì guì yī jué，yóu yù shī mǎ měng。赏功不逾日，箫鼓喧市井。shǎng gōng bù yú rì，xiāo gǔ xuān shì jǐng。英风激衰软，胡以倍凄冷。yīng fēng jī shuāi ruǎn，hú yǐ bèi qī lěng。

总48条‹1 2 34