古诗词 - 中国最美古诗词

见提举蔡涧松

今人标致古心胸，吉士依归有涧松。jīn rén biāo zhì gǔ xīn xiōng，jí shì yī guī yǒu jiàn sōng。白发半头身欲鹤，苍髯千丈气如龙。bái fā bàn tóu shēn yù hè，cāng rán qiān zhàng qì rú lóng。三年博士留韩愈，十载中郎老蔡邕。sān nián bó shì liú hán yù，shí zài zhōng láng lǎo cài yōng。根脚青原培植久，蓬莱行上最高峰。gēn jiǎo qīng yuán péi zhí jiǔ，péng lái xíng shàng zuì gāo fēng。

刘鉴

元关中人，字士明。顺帝二年著《经史正音切韵指南》。刘鉴的作品>>

猜您喜欢

题醉月亭

元：刘鉴

采石江头李太白，狂不奈烦宫锦窄。cǎi shí jiāng tóu lǐ tài bái，kuáng bù nài fán gōng jǐn zhǎi。赤壁矶下苏东坡，一叶泛泛凌风波。chì bì jī xià sū dōng pō，yī yè fàn fàn líng fēng bō。当时有月并有酒，和酒和月吞入口。dāng shí yǒu yuè bìng yǒu jiǔ，hé jiǔ hé yuè tūn rù kǒu。酒肠得月冷于冰，化作瑰辞喧宇宙。jiǔ cháng dé yuè lěng yú bīng，huà zuò guī cí xuān yǔ zhòu。两首赋，百篇诗，千秋万古称绝奇。liǎng shǒu fù，bǎi piān shī，qiān qiū wàn gǔ chēng jué qí。两翁不作归来鹤，玉宇琼楼寒漠漠。liǎng wēng bù zuò guī lái hè，yù yǔ qióng lóu hán mò mò。若得长江变泼醅，少住人间亦差乐。ruò dé zhǎng jiāng biàn pō pēi，shǎo zhù rén jiān yì chà lè。望圆晦缺秋复春，古来明月今来人。wàng yuán huì quē qiū fù chūn，gǔ lái míng yuè jīn lái rén。我时举酒问明月，月亦团团应不得。wǒ shí jǔ jiǔ wèn míng yuè，yuè yì tuán tuán yīng bù dé。铁如意，玉唾壶。tiě rú yì，yù tuò hú。我歌君和声呜呜，烂醉起舞嗔人扶。wǒ gē jūn hé shēng wū wū，làn zuì qǐ wǔ chēn rén fú。问影莫是李与苏，月中仙子知得无。wèn yǐng mò shì lǐ yǔ sū，yuè zhōng xiān zi zhī dé wú。

登黄鹤楼

元：刘鉴

西风吹我登黄鹤，白云半在阑干角。xī fēng chuī wǒ dēng huáng hè，bái yún bàn zài lán gàn jiǎo。题诗不见旧时人，惟见青山俯城郭。tí shī bù jiàn jiù shí rén，wéi jiàn qīng shān fǔ chéng guō。萋萋芳草鹦鹉洲，江水衮衮来无休。qī qī fāng cǎo yīng wǔ zhōu，jiāng shuǐ gǔn gǔn lái wú xiū。岁月俯仰成春秋，古人今人无限愁。suì yuè fǔ yǎng chéng chūn qiū，gǔ rén jīn rén wú xiàn chóu。

总32条‹1 23