古诗词 - 中国最美古诗词

拟古诗八首

【其一】鲁客事楚王，怀金袭丹素。lǔ kè shì chǔ wáng，huái jīn xí dān sù。既荷主人恩，又蒙令尹顾。jì hé zhǔ rén ēn，yòu méng lìng yǐn gù。日晏罢朝归，舆马塞衢路。rì yàn bà cháo guī，yú mǎ sāi qú lù。宗党生光辉，宾仆远倾慕。zōng dǎng shēng guāng huī，bīn pū yuǎn qīng mù。富贵人所欲，道得亦何惧。fù guì rén suǒ yù，dào dé yì hé jù。南国有儒生，迷方独沦误。nán guó yǒu rú shēng，mí fāng dú lún wù。伐木清江湄，设罝守毚兔。fá mù qīng jiāng méi，shè jū shǒu chán tù。【其二】十五讽诗书，篇翰靡不通。shí wǔ fěng shī shū，piān hàn mí bù tōng。弱冠参多士，飞步游秦宫。ruò guān cān duō shì，fēi bù yóu qín gōng。侧睹君子论，预见古人风。cè dǔ jūn zi lùn，yù jiàn gǔ rén fēng。两说穷舌端，五车摧笔锋。liǎng shuō qióng shé duān，wǔ chē cuī bǐ fēng。羞当白璧贶，耻受聊城功。xiū dāng bái bì kuàng，chǐ shòu liáo chéng gōng。晚节从世务，乘障远和戎。wǎn jié cóng shì wù，chéng zhàng yuǎn hé róng。解佩袭犀渠，卷袠奉卢弓。jiě pèi xí xī qú，juǎn zhì fèng lú gōng。始愿力不及，安知今所终①。shǐ yuàn lì bù jí，ān zhī jīn suǒ zhōng。【其三】幽并重骑射，少年好驰逐。yōu bìng zhòng qí shè，shǎo nián hǎo chí zhú。毡带佩双鞬，象弧插雕服。zhān dài pèi shuāng jiān，xiàng hú chā diāo fú。兽肥春草短，飞鞚越平陆。shòu féi chūn cǎo duǎn，fēi kòng yuè píng lù。朝游雁门上，暮还楼烦宿。cháo yóu yàn mén shàng，mù hái lóu fán sù。石梁有馀劲，惊雀无全目。shí liáng yǒu yú jìn，jīng què wú quán mù。汉虏方未和，边城屡翻覆。hàn lǔ fāng wèi hé，biān chéng lǚ fān fù。留我一白羽，将以分虎竹。liú wǒ yī bái yǔ，jiāng yǐ fēn hǔ zhú。【其四】凿井北陵隈，百丈不及泉。záo jǐng běi líng wēi，bǎi zhàng bù jí quán。生事本澜漫，何用独精坚。shēng shì běn lán màn，hé yòng dú jīng jiān。幼壮重寸阴，衰暮反轻年。yòu zhuàng zhòng cùn yīn，shuāi mù fǎn qīng nián。放驾息朝歌，提爵止中山。fàng jià xī cháo gē，tí jué zhǐ zhōng shān。日夕登城隅，周回视洛川。rì xī dēng chéng yú，zhōu huí shì luò chuān。街衢积冻草，城郭宿寒烟。jiē qú jī dòng cǎo，chéng guō sù hán yān。繁华悉何在，宫阙久崩填。fán huá xī hé zài，gōng quē jiǔ bēng tián。空谤齐景非，徒称夷叔贤。kōng bàng qí jǐng fēi，tú chēng yí shū xián。【其五】伊昔不治业，倦游观五都。yī xī bù zhì yè，juàn yóu guān wǔ dōu。海岱饶壮士，蒙泗多宿儒。hǎi dài ráo zhuàng shì，méng sì duō sù rú。结发起跃马，垂白对讲书。jié fā qǐ yuè mǎ，chuí bái duì jiǎng shū。呼我升上席，陈觯发瓢壶。hū wǒ shēng shàng xí，chén zhì fā piáo hú。管仲死已久，墓在西北隅。guǎn zhòng sǐ yǐ jiǔ，mù zài xī běi yú。后面崔嵬者，桓公旧冢庐。hòu miàn cuī wéi zhě，huán gōng jiù zhǒng lú。君来诚既晚，不睹崇明初。jūn lái chéng jì wǎn，bù dǔ chóng míng chū。玉琬徒见传，交友义渐疏。yù wǎn tú jiàn chuán，jiāo yǒu yì jiàn shū。【其六】束薪幽篁里，刈黍寒涧阴。shù xīn yōu huáng lǐ，yì shǔ hán jiàn yīn。朔风伤我肌，号鸟惊思心。shuò fēng shāng wǒ jī，hào niǎo jīng sī xīn。岁暮井赋讫，程课相追寻。suì mù jǐng fù qì，chéng kè xiāng zhuī xún。田租送函谷，兽稿输上林。tián zū sòng hán gǔ，shòu gǎo shū shàng lín。河渭冰未开，关陇雪正深。hé wèi bīng wèi kāi，guān lǒng xuě zhèng shēn。笞击官有罚，呵辱吏见侵。chī jī guān yǒu fá，hē rǔ lì jiàn qīn。不谓乘轩意，伏枥还至今。bù wèi chéng xuān yì，fú lì hái zhì jīn。【其七】河畔草未黄，胡雁已矫翼。hé pàn cǎo wèi huáng，hú yàn yǐ jiǎo yì。秋蛩挟户吟，寒妇成夜织。qiū qióng xié hù yín，hán fù chéng yè zhī。去岁征人还，流传旧相识。qù suì zhēng rén hái，liú chuán jiù xiāng shí。闻君上陇时，东望久叹息。wén jūn shàng lǒng shí，dōng wàng jiǔ tàn xī。宿昔改衣带，旦暮异容色。sù xī gǎi yī dài，dàn mù yì róng sè。念此忧如何，夜长忧向多。niàn cǐ yōu rú hé，yè zhǎng yōu xiàng duō。明镜尘匣中，宝瑟生网罗。míng jìng chén xiá zhōng，bǎo sè shēng wǎng luó。【其八】蜀汉多奇山，仰望与云平。shǔ hàn duō qí shān，yǎng wàng yǔ yún píng。阴崖积夏雪，阳谷散秋荣。yīn yá jī xià xuě，yáng gǔ sàn qiū róng。朝朝见云归，夜夜闻猿鸣。cháo cháo jiàn yún guī，yè yè wén yuán míng。忧人本自悲，孤客易伤情。yōu rén běn zì bēi，gū kè yì shāng qíng。临堂设樽酒，留酌思平生。lín táng shè zūn jiǔ，liú zhuó sī píng shēng。石以坚为性，君勿惭素诚。shí yǐ jiān wèi xìng，jūn wù cán sù chéng。

鲍照

鲍照（约415年～466年）南朝宋文学家，与颜延之、谢灵运合称“元嘉三大家”。字明远，汉族，祖籍东海（治所在今山东郯城西南，辖区包括今江苏涟水，久居建康（今南京）。家世贫贱，临海王刘子顼镇荆州时，任前军参军。刘子顼作乱，照为乱兵所杀。他长于乐府诗，其七言诗对唐代诗歌的发展起了很重要的作用。有《鲍参军集》。鲍照的作品>>

猜您喜欢