古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

八声甘州·寄参寥子，时在巽亭

有情风、万里卷潮来，无情送潮归。yǒu qíng fēng wàn lǐ juǎn cháo lái，wú qíng sòng cháo guī。问钱塘江上，西兴浦口，几度斜晖？不用思量今古，俯仰昔人非。wèn qián táng jiāng shàng，xī xīng pǔ kǒu，jǐ dù xié huī？bù yòng sī liàng jīn gǔ，fǔ yǎng xī rén fēi。谁似东坡老，白首忘机。shuí shì dōng pō lǎo，bái shǒu wàng jī。记取西湖西畔，正暮山好处，空翠烟霏。jì qǔ xī hú xī pàn，zhèng mù shān hǎo chù，kōng cuì yān fēi。算诗人相得，如我与君稀。suàn shī rén xiāng dé，rú wǒ yǔ jūn xī。约他年，东还海道，愿谢公、雅志莫相违。yuē tā nián，dōng hái hǎi dào，yuàn xiè gōng yǎ zhì mò xiāng wéi。西州路，不应回首，为我沾衣。xī zhōu lù，bù yīng huí shǒu，wèi wǒ zhān yī。

苏轼（1037－1101），北宋文学家、书画家、美食家。字子瞻，号东坡居士。汉族，四川人，葬于颍昌（今河南省平顶山市郏县）。一生仕途坎坷，学识渊博，天资极高，诗文书画皆精。其文汪洋恣肆，明白畅达，与欧阳修并称欧苏，为“唐宋八大家”之一；诗清新豪健，善用夸张、比喻，艺术表现独具风格，与黄庭坚并称苏黄；词开豪放一派，对后世有巨大影响，与辛弃疾并称苏辛；书法擅长行书、楷书，能自创新意，用笔丰腴跌宕，有天真烂漫之趣，与黄庭坚、米芾、蔡襄并称宋四家；画学文同，论画主张神似，提倡“士人画”。著有《苏东坡全集》和《东坡乐府》等。苏轼的作品>>

猜您喜欢

送乔仝寄贺君六首，并叙其一

君年二十美且都，初得恶疾堕眉须。jūn nián èr shí měi qiě dōu，chū dé è jí duò méi xū。红颜白发惊妻孥，览镜自嫌欲弃躯。hóng yán bái fā jīng qī nú，lǎn jìng zì xián yù qì qū。结茅穷山啖松腴，路逢逃秦博士卢。jié máo qióng shān dàn sōng yú，lù féng táo qín bó shì lú。方瞳照野清而臞，再拜未起烦一呼。fāng tóng zhào yě qīng ér qú，zài bài wèi qǐ fán yī hū。觉知此身了非吾，炯然莲花出泥涂。jué zhī cǐ shēn le fēi wú，jiǒng rán lián huā chū ní tú。随师东游渡潍邞，山头见我两轮朱。suí shī dōng yóu dù wéi fū，shān tóu jiàn wǒ liǎng lún zhū。岂知仙人混屠沽，尔来八十胸垂胡。qǐ zhī xiān rén hùn tú gū，ěr lái bā shí xiōng chuí hú。上山如飞嗔人扶，东归有约不敢渝。shàng shān rú fēi chēn rén fú，dōng guī yǒu yuē bù gǎn yú。新年当参老仙儒，秋风西来下双凫，得枣如瓜分我无？xīn nián dāng cān lǎo xiān rú，qiū fēng xī lái xià shuāng fú，dé zǎo rú guā fēn wǒ wú？

次韵黄鲁直画马试院中作

少年鞍马勤远行，卧闻龁草风雨声，见此忽思短策横。shǎo nián ān mǎ qín yuǎn xíng，wò wén hé cǎo fēng yǔ shēng，jiàn cǐ hū sī duǎn cè héng。十年髀肉磨欲透，那更陪君作诗瘦，不如芋魁归饭豆。shí nián bì ròu mó yù tòu，nà gèng péi jūn zuò shī shòu，bù rú yù kuí guī fàn dòu。门前欲嘶御史骢，诏恩三日休老翁，羡君怀中双橘红。mén qián yù sī yù shǐ cōng，zhào ēn sān rì xiū lǎo wēng，xiàn jūn huái zhōng shuāng jú hóng。

余与李廌方叔相久矣，领贡举事，而李不得第，愧甚，作诗送之

与君相从非一日，笔势翩翩疑可识。yǔ jūn xiāng cóng fēi yī rì，bǐ shì piān piān yí kě shí。平生谩说古战场，过眼终迷日五色。píng shēng mán shuō gǔ zhàn chǎng，guò yǎn zhōng mí rì wǔ sè。我惭不出君大笑，行止皆天子何责。wǒ cán bù chū jūn dà xiào，xíng zhǐ jiē tiān zi hé zé。青袍白纻五千人，知子无怨亦无德。qīng páo bái zhù wǔ qiān rén，zhī zi wú yuàn yì wú dé。买羊酤酒谢玉川，为我醉倒春风前。mǎi yáng gū jiǔ xiè yù chuān，wèi wǒ zuì dào chūn fēng qián。归家但草凌云赋，我相夫子非癯仙。guī jiā dàn cǎo líng yún fù，wǒ xiāng fū zi fēi qú xiān。

柏石图诗，并叙

柏生两石间，天命本如此。bǎi shēng liǎng shí jiān，tiān mìng běn rú cǐ。虽云生之艰，与石相终始。suī yún shēng zhī jiān，yǔ shí xiāng zhōng shǐ。韩子俯仰人，但爱平地美。hán zi fǔ yǎng rén，dàn ài píng dì měi。土膏杂粪壤，成坏几何耳。tǔ gāo zá fèn rǎng，chéng huài jǐ hé ěr。君看此槎牙，岂有可移理。jūn kàn cǐ chá yá，qǐ yǒu kě yí lǐ。苍龙转玉骨，黑虎抱金柅。cāng lóng zhuǎn yù gǔ，hēi hǔ bào jīn nǐ。画师亦可人，使我毛发起。huà shī yì kě rén，shǐ wǒ máo fā qǐ。当年落笔意，正欲讥韩子。dāng nián luò bǐ yì，zhèng yù jī hán zi。

庆源宣义王丈，以累得官，为洪雅主簿，雅州户掾。遇吏民如家人，人安乐之。既谢事，居眉之青神瑞草桥，放怀自得。有书来求红带，既以遗之，且作

青衫半作霜叶枯，遇民如儿吏如奴。qīng shān bàn zuò shuāng yè kū，yù mín rú ér lì rú nú。吏民莫作官长看，我是识字耕田夫。lì mín mò zuò guān zhǎng kàn，wǒ shì shí zì gēng tián fū。妻啼儿号刺史怒，时有野人来挽须。qī tí ér hào cì shǐ nù，shí yǒu yě rén lái wǎn xū。拂衣自注下下考，芋魁饭豆吾岂无。fú yī zì zhù xià xià kǎo，yù kuí fàn dòu wú qǐ wú。归来瑞草桥边路，独游还佩平生壶。guī lái ruì cǎo qiáo biān lù，dú yóu hái pèi píng shēng hú。慈姥岩前自唤渡，青衣江畔人争扶。cí lǎo yán qián zì huàn dù，qīng yī jiāng pàn rén zhēng fú。今年蚕市数州集，中有遗民怀裤襦。jīn nián cán shì shù zhōu jí，zhōng yǒu yí mín huái kù rú。邑中之黔相指似，白髯红带老不臞。yì zhōng zhī qián xiāng zhǐ shì，bái rán hóng dài lǎo bù qú。我欲西归卜邻舍，隔墙拊掌容歌呼。wǒ yù xī guī bo lín shě，gé qiáng fǔ zhǎng róng gē hū。不学山、王乘驷马，回头空指黄公垆。bù xué shān wáng chéng sì mǎ，huí tóu kōng zhǐ huáng gōng lú。

次前韵送程六表弟

君家兄弟真连璧，门十朱轮家万石。jūn jiā xiōng dì zhēn lián bì，mén shí zhū lún jiā wàn shí。竹使犹分刺史符，上方行赐尚书舄。zhú shǐ yóu fēn cì shǐ fú，shàng fāng xíng cì shàng shū xì。前年持节发仓廪，到处卖刀收茧栗。qián nián chí jié fā cāng lǐn，dào chù mài dāo shōu jiǎn lì。归来闭口不论功，却走渡江谁复惜。guī lái bì kǒu bù lùn gōng，què zǒu dù jiāng shuí fù xī。君才不用如涧松，我老得全犹社栎。jūn cái bù yòng rú jiàn sōng，wǒ lǎo dé quán yóu shè lì。青衫莫厌百僚底，白首上有千薪积。qīng shān mò yàn bǎi liáo dǐ，bái shǒu shàng yǒu qiān xīn jī。忆昔江湖一钓舟，无数云山供点笔。yì xī jiāng hú yī diào zhōu，wú shù yún shān gōng diǎn bǐ。未应便障西风扇，只恐先移北山檄。wèi yīng biàn zhàng xī fēng shàn，zhǐ kǒng xiān yí běi shān xí。凭君寄谢江南叟，念我空见长安日。píng jūn jì xiè jiāng nán sǒu，niàn wǒ kōng jiàn zhǎng ān rì。浮江溯蜀有成言，江水在此吾不食。fú jiāng sù shǔ yǒu chéng yán，jiāng shuǐ zài cǐ wú bù shí。

送周正孺知东川

得郡书生荣，还家昔人重。dé jùn shū shēng róng，hái jiā xī rén zhòng。而况东西川，千骑许上冢。ér kuàng dōng xī chuān，qiān qí xǔ shàng zhǒng。里门下车入，父老自惊耸。lǐ mén xià chē rù，fù lǎo zì jīng sǒng。端如何武贤，不事长卿宠。duān rú hé wǔ xián，bù shì zhǎng qīng chǒng。清时养材杰，杞梓方培拥。qīng shí yǎng cái jié，qǐ zǐ fāng péi yōng。未应遗合抱，取用及把拱。wèi yīng yí hé bào，qǔ yòng jí bǎ gǒng。如君尚出麾，顾我宜耕垄。rú jūn shàng chū huī，gù wǒ yí gēng lǒng。告归谢先手，求去悔不勇。gào guī xiè xiān shǒu，qiú qù huǐ bù yǒng。岂云慕廉退，实自知衰冗。qǐ yún mù lián tuì，shí zì zhī shuāi rǒng。为君扫棠阴，画像或相踵。wèi jūn sǎo táng yīn，huà xiàng huò xiāng zhǒng。

次前韵再送周正孺

东川得望郎，坐与西争重。dōng chuān dé wàng láng，zuò yǔ xī zhēng zhòng。高风倾石室，旧学鄙文冢。gāo fēng qīng shí shì，jiù xué bǐ wén zhǒng。蜀人安使君，所至野不耸。shǔ rén ān shǐ jūn，suǒ zhì yě bù sǒng。竹马迎细侯，大钱送刘宠。zhú mǎ yíng xì hóu，dà qián sòng liú chǒng。遥知句溪路，老稚相扶拥。yáo zhī jù xī lù，lǎo zhì xiāng fú yōng。看画古丛祠，百怪朝幽拱。kàn huà gǔ cóng cí，bǎi guài cháo yōu gǒng。牛头与兜率，云木蔚堆垄。niú tóu yǔ dōu lǜ，yún mù wèi duī lǒng。醉乡追旧游，笔阵贾馀勇。zuì xiāng zhuī jiù yóu，bǐ zhèn jiǎ yú yǒng。聊将诗酒乐，一扫簿书冗。liáo jiāng shī jiǔ lè，yī sǎo bù shū rǒng。西风吹好句，珠玉本无踵。xī fēng chuī hǎo jù，zhū yù běn wú zhǒng。

和王晋卿题李伯时画马

督邮有良马，不为君所奇。dū yóu yǒu liáng mǎ，bù wèi jūn suǒ qí。顾收纸上影，骏骨何由归。gù shōu zhǐ shàng yǐng，jùn gǔ hé yóu guī。一朝见萦策，蚁封惊肉飞。yī cháo jiàn yíng cè，yǐ fēng jīng ròu fēi。岂惟马不遇，人已半生痴。qǐ wéi mǎ bù yù，rén yǐ bàn shēng chī。

虚飘飘三首

虚飘飘，画檐蛛结网，银汉鹊成桥。xū piāo piāo，huà yán zhū jié wǎng，yín hàn què chéng qiáo。尘渍雨桐叶，霜飞风柳条。chén zì yǔ tóng yè，shuāng fēi fēng liǔ tiáo。露凝残点见红日，星曳馀光横碧霄。lù níng cán diǎn jiàn hóng rì，xīng yè yú guāng héng bì xiāo。虚飘飘，比浮名利犹坚牢。xū piāo piāo，bǐ fú míng lì yóu jiān láo。

戏书李伯时画御马好头赤

山西战马饥无肉，夜嚼长秸如嚼竹。shān xī zhàn mǎ jī wú ròu，yè jué zhǎng jiē rú jué zhú。蹄间三丈是徐行，不信天山有坑谷。tí jiān sān zhàng shì xú xíng，bù xìn tiān shān yǒu kēng gǔ。岂如厩马好头赤，立杖归来卧斜日。qǐ rú jiù mǎ hǎo tóu chì，lì zhàng guī lái wò xié rì。莫教优孟卜葬地，厚衣薪槱入铜历。mò jiào yōu mèng bo zàng dì，hòu yī xīn yǒu rù tóng lì。

送程七表弟知泗州

江湖不在眼，尘土坐满颜。jiāng hú bù zài yǎn，chén tǔ zuò mǎn yán。系舟清洛尾，初见淮南山。xì zhōu qīng luò wěi，chū jiàn huái nán shān。淮山相媚好，晓镜开烟鬟。huái shān xiāng mèi hǎo，xiǎo jìng kāi yān huán。持此娱使君，一笑簿领间。chí cǐ yú shǐ jūn，yī xiào bù lǐng jiān。使君如天马，朝燕暮荆蛮。shǐ jūn rú tiān mǎ，cháo yàn mù jīng mán。时无王良手，空老十二闲。shí wú wáng liáng shǒu，kōng lǎo shí èr xián。聊当出毫末，化服狡与顽。liáo dāng chū háo mò，huà fú jiǎo yǔ wán。勿谓无人知，古佛临清湾。wù wèi wú rén zhī，gǔ fú lín qīng wān。赤子视万类，流萍阅人寰。chì zi shì wàn lèi，liú píng yuè rén huán。但使可此人，馀事真茅菅。dàn shǐ kě cǐ rén，yú shì zhēn máo jiān。

送曹辅赴闽漕

曹子本儒侠，笔势翻涛澜。cáo zi běn rú xiá，bǐ shì fān tāo lán。往来戎马间，边风裂儒冠。wǎng lái róng mǎ jiān，biān fēng liè rú guān。诗成横槊里，楯墨何曾干。shī chéng héng shuò lǐ，dùn mò hé céng gàn。一旦事远游，红尘隔严滩。yī dàn shì yuǎn yóu，hóng chén gé yán tān。平生羊炙口，并海搜碱酸。píng shēng yáng zhì kǒu，bìng hǎi sōu jiǎn suān。一从荔支食，岂念苜蓿盘。yī cóng lì zhī shí，qǐ niàn mù xu pán。我亦江海人，市朝非所安。wǒ yì jiāng hǎi rén，shì cháo fēi suǒ ān。常恐青霞志，坐随白发阑。cháng kǒng qīng xiá zhì，zuò suí bái fā lán。渊明赋归去，谈笑便解官。yuān míng fù guī qù，tán xiào biàn jiě guān。我今何为者，索身良独难。wǒ jīn hé wèi zhě，suǒ shēn liáng dú nán。凭君问清淮，秋水今几竿。píng jūn wèn qīng huái，qiū shuǐ jīn jǐ gān。我舟何时发，霜露日已寒。wǒ zhōu hé shí fā，shuāng lù rì yǐ hán。

次韵王郎子立风雨有感

百年一俯仰，寒暑相主客。bǎi nián yī fǔ yǎng，hán shǔ xiāng zhǔ kè。稍增裘褐气，已觉团扇厄。shāo zēng qiú hè qì，yǐ jué tuán shàn è。不烦计荣辱，此丧彼有获。bù fán jì róng rǔ，cǐ sàng bǐ yǒu huò。我琴终不败，无攫亦无醳。wǒ qín zhōng bù bài，wú jué yì wú yì。后生不自牧，呻吟空挟策。hòu shēng bù zì mù，shēn yín kōng xié cè。揠苗不待长，卖菜苦求益。yà miáo bù dài zhǎng，mài cài kǔ qiú yì。此郎独静退，门外无行迹。cǐ láng dú jìng tuì，mén wài wú xíng jì。但恐陶渊明，每为饥所迫。dàn kǒng táo yuān míng，měi wèi jī suǒ pò。凄风弄衣结，小雪穿门席。qī fēng nòng yī jié，xiǎo xuě chuān mén xí。愿君付一笑，造物亦戏剧。yuàn jūn fù yī xiào，zào wù yì xì jù。朝来赋云梦，笔落风雨疾。cháo lái fù yún mèng，bǐ luò fēng yǔ jí。为君裁春衫，高会开桂籍。wèi jūn cái chūn shān，gāo huì kāi guì jí。

次韵黄鲁直嘲小德。小德，鲁直子，其母微，故其诗云：解著《潜夫论》，不妨无外家

进馔客争起，小儿那可涯。jìn zhuàn kè zhēng qǐ，xiǎo ér nà kě yá。莫欺东方星，三五自横斜。mò qī dōng fāng xīng，sān wǔ zì héng xié。名驹已汗血，老蚌空泥沙。míng jū yǐ hàn xuè，lǎo bàng kōng ní shā。但使伯仁长，还兴络秀家。dàn shǐ bó rén zhǎng，hái xīng luò xiù jiā。

总3110条«‹165 166 167168169 170 171 ›»