古诗词 - 中国最美古诗词

再留几复

客兴敝鹑衣，囊金罄袅蹄。kè xīng bì chún yī，náng jīn qìng niǎo tí。羸骖多断辔，垢发不胜篦。léi cān duō duàn pèi，gòu fā bù shèng bì。道德千年事，穷通一理齐。dào dé qiān nián shì，qióng tōng yī lǐ qí。晚田犹溉种，稚子且归妻。wǎn tián yóu gài zhǒng，zhì zi qiě guī qī。径欲眠漳浦，几成访剡溪。jìng yù mián zhāng pǔ，jǐ chéng fǎng shàn xī。鄙心须澡雪，莲藕在淤泥。bǐ xīn xū zǎo xuě，lián ǒu zài yū ní。

戏答宝胜甫长老颂

宋：黄庭坚

易拔苍龙角，难参宝胜禅。yì bá cāng lóng jiǎo，nán cān bǎo shèng chán。林泉饱枯涩，烟月唱清绵。lín quán bǎo kū sè，yān yuè chàng qīng mián。笑出黄龙手，慵扶阿卯肩。xiào chū huáng lóng shǒu，yōng fú ā mǎo jiān。持刀欺寡妇，盗佛铸私钱。chí dāo qī guǎ fù，dào fú zhù sī qián。月黑逾城夜，风高放火天。yuè hēi yú chéng yè，fēng gāo fàng huǒ tiān。解嗤招觉老，担屎污心田。jiě chī zhāo jué lǎo，dān shǐ wū xīn tián。

次韵邵之才将流民过悬帛岭均田

宋：黄庭坚

独贤从是出荒城，下马携筇上石层。dú xián cóng shì chū huāng chéng，xià mǎ xié qióng shàng shí céng。幽洞寻花疑阮肇，断崖长啸想孙登。yōu dòng xún huā yí ruǎn zhào，duàn yá zhǎng xiào xiǎng sūn dēng。欲超浮世挂冠绂，未决重云抚剑棱。yù chāo fú shì guà guān fú，wèi jué zhòng yún fǔ jiàn léng。经雨晓烟寒索寞，顺风樵叟震碐磳。jīng yǔ xiǎo yān hán suǒ mò，shùn fēng qiáo sǒu zhèn léng zēng。山形春到添高秀，瀑溜冰消转沸腾。shān xíng chūn dào tiān gāo xiù，pù liū bīng xiāo zhuǎn fèi téng。行有流移携襁褓，坐看憔悴拾薪蒸。xíng yǒu liú yí xié qiǎng bǎo，zuò kàn qiáo cuì shí xīn zhēng。素餐每愧斯民病，改作常为法吏绳。sù cān měi kuì sī mín bìng，gǎi zuò cháng wèi fǎ lì shéng。官小责轻须自慰，得逢佳处几人曾。guān xiǎo zé qīng xū zì wèi，dé féng jiā chù jǐ rén céng。

次韵和台源诸篇九首其三七台溪

宋：黄庭坚

先生行乐在清溪，满世功名对画脂。xiān shēng xíng lè zài qīng xī，mǎn shì gōng míng duì huà zhī。一道寒波随眼净，百年高柳到天垂。yī dào hán bō suí yǎn jìng，bǎi nián gāo liǔ dào tiān chuí。昔人无处问谁氏，遗础有情犹旧基。xī rén wú chù wèn shuí shì，yí chǔ yǒu qíng yóu jiù jī。猿鹤至今烟惨淡，贤愚俱尽水涟漪。yuán hè zhì jīn yān cǎn dàn，xián yú jù jǐn shuǐ lián yī。四时相及漏催滴，万事不疑冰泮澌。sì shí xiāng jí lòu cuī dī，wàn shì bù yí bīng pàn sī。聊欲烹茶羹杞菊，身如桑苎与天随。liáo yù pēng chá gēng qǐ jú，shēn rú sāng zhù yǔ tiān suí。

古诗

宋：黄庭坚

江梅有佳实，托根桃李场。jiāng méi yǒu jiā shí，tuō gēn táo lǐ chǎng。桃李终不言，朝露借恩光。táo lǐ zhōng bù yán，cháo lù jiè ēn guāng。孤芳忌皎洁，冰雪空自香。gū fāng jì jiǎo jié，bīng xuě kōng zì xiāng。古来和鼎实，此物升庙廊。gǔ lái hé dǐng shí，cǐ wù shēng miào láng。岁月坐成晚，烟雨青已黄。suì yuè zuò chéng wǎn，yān yǔ qīng yǐ huáng。得升桃李盘，以远初见尝。dé shēng táo lǐ pán，yǐ yuǎn chū jiàn cháng。终然不可口，掷置官道傍。zhōng rán bù kě kǒu，zhì zhì guān dào bàng。但使本根在，弃捐果何伤。dàn shǐ běn gēn zài，qì juān guǒ hé shāng。

古诗

宋：黄庭坚

青松出涧壑，十里闻风声。qīng sōng chū jiàn hè，shí lǐ wén fēng shēng。上有百尺丝，下有千岁苓。shàng yǒu bǎi chǐ sī，xià yǒu qiān suì líng。自性得久要，为人制颓龄。zì xìng dé jiǔ yào，wèi rén zhì tuí líng。小草有远志，相依在平生。xiǎo cǎo yǒu yuǎn zhì，xiāng yī zài píng shēng。医和不并世，深根且固蒂。yī hé bù bìng shì，shēn gēn qiě gù dì。人言可医国，可用太早计。rén yán kě yī guó，kě yòng tài zǎo jì。小大材则殊，气味固相似。xiǎo dà cái zé shū，qì wèi gù xiāng shì。

咏史呈徐仲车

宋：黄庭坚

诸葛见益州，释耒答三顾。zhū gé jiàn yì zhōu，shì lěi dá sān gù。川流恨未平，武功原上路。chuān liú hèn wèi píng，wǔ gōng yuán shàng lù。杜微对诸葛，舆致但求去。dù wēi duì zhū gé，yú zhì dàn qiú qù。倾心倚经纶，坐上漫书疏。qīng xīn yǐ jīng lún，zuò shàng màn shū shū。白鸥渺蒹葭，霜鹘在指呼。bái ōu miǎo jiān jiā，shuāng gǔ zài zhǐ hū。借问诸葛公，如何迎主簿。jiè wèn zhū gé gōng，rú hé yíng zhǔ bù。

宿旧彭泽怀陶令

宋：黄庭坚

潜鱼愿深渺，渊明无由逃。qián yú yuàn shēn miǎo，yuān míng wú yóu táo。彭泽当此时，沈冥一世豪。péng zé dāng cǐ shí，shěn míng yī shì háo。司马寒如灰，礼乐卯金刀。sī mǎ hán rú huī，lǐ lè mǎo jīn dāo。岁晚以字行，更始号元亮。suì wǎn yǐ zì xíng，gèng shǐ hào yuán liàng。凄其望诸葛，肮脏犹汉相。qī qí wàng zhū gé，āng zàng yóu hàn xiāng。时无益州牧，指挥用诸将。shí wú yì zhōu mù，zhǐ huī yòng zhū jiāng。平生本朝心，岁月阅江浪。píng shēng běn cháo xīn，suì yuè yuè jiāng làng。空馀诗语工，落笔九天上。kōng yú shī yǔ gōng，luò bǐ jiǔ tiān shàng。向来非无人，此友独可尚。xiàng lái fēi wú rén，cǐ yǒu dú kě shàng。属予刚制酒，无用酌杯盎。shǔ yǔ gāng zhì jiǔ，wú yòng zhuó bēi àng。欲招千载魂，斯文或宜当。yù zhāo qiān zài hún，sī wén huò yí dāng。

赣上食莲有感

宋：黄庭坚

莲实大如指，分甘念母慈。lián shí dà rú zhǐ，fēn gān niàn mǔ cí。共房头??，更深兄弟思。gòng fáng tóu jí jí，gèng shēn xiōng dì sī。实中有幺荷，拳如小儿手。shí zhōng yǒu yāo hé，quán rú xiǎo ér shǒu。令我忆众雏，迎门索梨枣。lìng wǒ yì zhòng chú，yíng mén suǒ lí zǎo。莲心正自苦，食苦何能甘。lián xīn zhèng zì kǔ，shí kǔ hé néng gān。甘餐恐腊毒，素食则怀惭。gān cān kǒng là dú，sù shí zé huái cán。莲生淤泥中，不与泥同调。lián shēng yū ní zhōng，bù yǔ ní tóng diào。食莲谁不甘，知味良独少。shí lián shuí bù gān，zhī wèi liáng dú shǎo。吾家双井塘，十里秋风香。wú jiā shuāng jǐng táng，shí lǐ qiū fēng xiāng。安得同袍子，归制芙蓉裳。ān dé tóng páo zi，guī zhì fú róng shang。

演雅

宋：黄庭坚

桑蚕作茧自缠裹，蛛蝥结网工遮逻。sāng cán zuò jiǎn zì chán guǒ，zhū máo jié wǎng gōng zhē luó。燕无居舍经始忙，蝶为风光勾引破。yàn wú jū shě jīng shǐ máng，dié wèi fēng guāng gōu yǐn pò。老鸧衔石宿水饮，稚蜂趋衙供蜜课。lǎo cāng xián shí sù shuǐ yǐn，zhì fēng qū yá gōng mì kè。鹊传吉语安得闲，鸡催晨兴不敢卧。què chuán jí yǔ ān dé xián，jī cuī chén xīng bù gǎn wò。气陵千里蝇附骥，枉过一生蚁旋磨。qì líng qiān lǐ yíng fù jì，wǎng guò yī shēng yǐ xuán mó。虱闻汤沸尚血食，雀喜宫成自相贺。shī wén tāng fèi shàng xuè shí，què xǐ gōng chéng zì xiāng hè。晴天振羽乐蜉蝣，空穴祝儿成蜾蠃。qíng tiān zhèn yǔ lè fú yóu，kōng xué zhù ér chéng guǒ luǒ。蛣蜣转丸贱苏合，飞蛾赴烛甘死祸。qī qiāng zhuǎn wán jiàn sū hé，fēi é fù zhú gān sǐ huò。井边蠹李螬苦肥，枝头饮露蝉常饿。jǐng biān dù lǐ cáo kǔ féi，zhī tóu yǐn lù chán cháng è。天蝼伏隙录人语，射工含沙须影过。tiān lóu fú xì lù rén yǔ，shè gōng hán shā xū yǐng guò。训狐啄屋真行怪，蟏蛸报喜太多可。xùn hú zhuó wū zhēn xíng guài，xiāo shāo bào xǐ tài duō kě。鸬鹚密伺鱼虾便，白鹭不禁尘土涴。lú cí mì cì yú xiā biàn，bái lù bù jìn chén tǔ wò。络纬何尝省机织，布谷未应勤种播。luò wěi hé cháng shěng jī zhī，bù gǔ wèi yīng qín zhǒng bō。五技鼯鼠笑鸠拙，百足马蚿怜鳖跛。wǔ jì wú shǔ xiào jiū zhuō，bǎi zú mǎ xián lián biē bǒ。老蚌胎中珠是贼，醯鸡瓮里天几大。lǎo bàng tāi zhōng zhū shì zéi，xī jī wèng lǐ tiān jǐ dà。螳螂当辙恃长臂，熠耀宵行矜照火。táng láng dāng zhé shì zhǎng bì，yì yào xiāo xíng jīn zhào huǒ。提壶犹能劝沽酒，黄口只知贪饭颗。tí hú yóu néng quàn gū jiǔ，huáng kǒu zhǐ zhī tān fàn kē。伯劳饶舌世不问，鹦鹉才言便关锁。bó láo ráo shé shì bù wèn，yīng wǔ cái yán biàn guān suǒ。春蛙夏蜩更嘈杂，土蚓壁蟫何碎琐。chūn wā xià tiáo gèng cáo zá，tǔ yǐn bì yín hé suì suǒ。江南野水碧于天，中有白鸥闲似我。jiāng nán yě shuǐ bì yú tiān，zhōng yǒu bái ōu xián shì wǒ。

戏和答禽语

宋：黄庭坚

南村北村雨一犁，新妇饷姑翁哺儿。nán cūn běi cūn yǔ yī lí，xīn fù xiǎng gū wēng bǔ ér。田中啼鸟自四时，催人脱裤著新衣。tián zhōng tí niǎo zì sì shí，cuī rén tuō kù zhù xīn yī。著新替旧亦不恶，去年租重无裤著。zhù xīn tì jiù yì bù è，qù nián zū zhòng wú kù zhù。

平阴张澄居士隐处三诗仁亭

宋：黄庭坚

无心经世网，有道藏丘山。wú xīn jīng shì wǎng，yǒu dào cáng qiū shān。养生息天黥，艺木印岁寒。yǎng shēng xī tiān qíng，yì mù yìn suì hán。德人墙九仞，强学窥一斑。dé rén qiáng jiǔ rèn，qiáng xué kuī yī bān。张侯大雅质，结发闯儒关。zhāng hóu dà yǎ zhì，jié fā chuǎng rú guān。奇赢或谐偶，老大尝艰难。qí yíng huò xié ǒu，lǎo dà cháng jiān nán。筑亭上云雨，日月转朱栏。zhù tíng shàng yún yǔ，rì yuè zhuǎn zhū lán。床敷听万籁，我家颇宽闲。chuáng fū tīng wàn lài，wǒ jiā pǒ kuān xián。牧牛有坦途，亡羊自多端。mù niú yǒu tǎn tú，wáng yáng zì duō duān。市声鏖午枕，常以此心观。shì shēng áo wǔ zhěn，cháng yǐ cǐ xīn guān。

平阴张澄居士隐处三诗仁亭

宋：黄庭坚

舂粮出求仁，行李弥宇宙。chōng liáng chū qiú rén，xíng lǐ mí yǔ zhòu。久客渺愁人，马饥仆夫瘦。jiǔ kè miǎo chóu rén，mǎ jī pū fū shòu。归来一丘中，万事不改旧。guī lái yī qiū zhōng，wàn shì bù gǎi jiù。禾黍锄其骄，牛羊鞭在后。hé shǔ chú qí jiāo，niú yáng biān zài hòu。隐几天籁寒，六凿忽通透。yǐn jǐ tiān lài hán，liù záo hū tōng tòu。

平阴张澄居士隐处三诗仁亭

宋：黄庭坚

水德通万物，发源会时亨。shuǐ dé tōng wàn wù，fā yuán huì shí hēng。伏坎非心愿，成川且意行。fú kǎn fēi xīn yuàn，chéng chuān qiě yì xíng。栖迟林丘下，欲濯无尘缨。qī chí lín qiū xià，yù zhuó wú chén yīng。杖藜逢载酒，一瓢酌馀清。zhàng lí féng zài jiǔ，yī piáo zhuó yú qīng。

留王郎

宋：黄庭坚

河外吹沙尘，江南水无津。hé wài chuī shā chén，jiāng nán shuǐ wú jīn。骨肉常万里，寄声何由频。gǔ ròu cháng wàn lǐ，jì shēng hé yóu pín。我随简书来，顾影将一身。wǒ suí jiǎn shū lái，gù yǐng jiāng yī shēn。留我左右手，奉承白头亲。liú wǒ zuǒ yòu shǒu，fèng chéng bái tóu qīn。小邦王事略，虫鸟声无人。xiǎo bāng wáng shì lüè，chóng niǎo shēng wú rén。王甥解鞍马，夜语鸡唤晨。wáng shēng jiě ān mǎ，yè yǔ jī huàn chén。母慈家人肥，女惠男垂绅。mǔ cí jiā rén féi，nǚ huì nán chuí shēn。有田为酒事，豚韭及秋春。yǒu tián wèi jiǔ shì，tún jiǔ jí qiū chūn。生涯得如此，旧学更光新。shēng yá dé rú cǐ，jiù xué gèng guāng xīn。索去何草草，小留慰艰勤。suǒ qù hé cǎo cǎo，xiǎo liú wèi jiān qín。百年才一炊，六籍经几秦。bǎi nián cái yī chuī，liù jí jīng jǐ qín。要知胸中有，不与迹同陈。yào zhī xiōng zhōng yǒu，bù yǔ jì tóng chén。郢人怀妙质，聊欲运吾斤。yǐng rén huái miào zhì，liáo yù yùn wú jīn。

送王郎

宋：黄庭坚

酌君以蒲城桑落之酒，泛君以湘累秋菊之英。zhuó jūn yǐ pú chéng sāng luò zhī jiǔ，fàn jūn yǐ xiāng lèi qiū jú zhī yīng。赠君以黟川点漆之墨，送君以阳关堕泪之声。zèng jūn yǐ yī chuān diǎn qī zhī mò，sòng jūn yǐ yáng guān duò lèi zhī shēng。酒浇胸次之垒块，菊制短世之颓龄。jiǔ jiāo xiōng cì zhī lěi kuài，jú zhì duǎn shì zhī tuí líng。墨以传万古文章之印，歌以写一家兄弟之情。mò yǐ chuán wàn gǔ wén zhāng zhī yìn，gē yǐ xiě yī jiā xiōng dì zhī qíng。江山千里俱头白，骨肉十年终眼青。jiāng shān qiān lǐ jù tóu bái，gǔ ròu shí nián zhōng yǎn qīng。连床夜语鸡戒晓，书囊无底谈未了。lián chuáng yè yǔ jī jiè xiǎo，shū náng wú dǐ tán wèi le。有功翰墨乃如此，何恨远别音书少。yǒu gōng hàn mò nǎi rú cǐ，hé hèn yuǎn bié yīn shū shǎo。炊沙作糜终不饱，镂冰文章费工巧。chuī shā zuò mí zhōng bù bǎo，lòu bīng wén zhāng fèi gōng qiǎo。要须心地收汗马，孔孟行世日杲杲。yào xū xīn dì shōu hàn mǎ，kǒng mèng xíng shì rì gǎo gǎo。有弟有弟力持家，妇能养姑供珍鲑。yǒu dì yǒu dì lì chí jiā，fù néng yǎng gū gōng zhēn guī。儿大诗礼女丝麻，公但读书煮春茶。ér dà shī lǐ nǚ sī má，gōng dàn dú shū zhǔ chūn chá。

次韵吴宣义三径怀友

宋：黄庭坚

佳眠未知晓，屋角闻晴哢。jiā mián wèi zhī xiǎo，wū jiǎo wén qíng lòng。万事颇忘怀，犹牵故人梦。wàn shì pǒ wàng huái，yóu qiān gù rén mèng。采兰秋蓬深，汲井短绠冻。cǎi lán qiū péng shēn，jí jǐng duǎn gěng dòng。起看冥飞鸿，乃见天宇空。qǐ kàn míng fēi hóng，nǎi jiàn tiān yǔ kōng。甚念故人寒，谁省机与综。shén niàn gù rén hán，shuí shěng jī yǔ zōng。在者天一方，日月老宾送。zài zhě tiān yī fāng，rì yuè lǎo bīn sòng。往者不可言，古柏守翁仲。wǎng zhě bù kě yán，gǔ bǎi shǒu wēng zhòng。

送刘季展从军雁门二首其一

宋：黄庭坚

刘郎才力耐百战，苍鹰下韝秋未晚。liú láng cái lì nài bǎi zhàn，cāng yīng xià gōu qiū wèi wǎn。千里荷戈防犬羊，十年读书厌藜苋。qiān lǐ hé gē fáng quǎn yáng，shí nián dú shū yàn lí xiàn。试寻北产汗血驹，莫杀南飞寄书雁。shì xún běi chǎn hàn xuè jū，mò shā nán fēi jì shū yàn。人生有禄亲白头，可能一日无甘馔。rén shēng yǒu lù qīn bái tóu，kě néng yī rì wú gān zhuàn。

题宛陵张待举曲肱亭

宋：黄庭坚

仲蔚蓬蒿宅，宣城诗句中。zhòng wèi péng hāo zhái，xuān chéng shī jù zhōng。人贤忘巷陋，境胜失途穷。rén xián wàng xiàng lòu，jìng shèng shī tú qióng。寒菹书万卷，零乱刚直胸。hán jū shū wàn juǎn，líng luàn gāng zhí xiōng。偃蹇勋业外，啸歌山水重。yǎn jiǎn xūn yè wài，xiào gē shān shuǐ zhòng。晨鸡催不起，拥被听松风。chén jī cuī bù qǐ，yōng bèi tīng sōng fēng。

寄裴仲谟

宋：黄庭坚

交游二十年，义等亲骨肉。jiāo yóu èr shí nián，yì děng qīn gǔ ròu。风雨漂我巢，公亦未有屋。fēng yǔ piāo wǒ cháo，gōng yì wèi yǒu wū。寄声来问安，足音到空谷。jì shēng lái wèn ān，zú yīn dào kōng gǔ。我家辇毂下，薪桂炊白玉。wǒ jiā niǎn gǔ xià，xīn guì chuī bái yù。在官与影俱，衣绽发曲局。zài guān yǔ yǐng jù，yī zhàn fā qū jú。天机行日月，春事勤草木。tiān jī xíng rì yuè，chūn shì qín cǎo mù。念公笃行李，野饭中道宿。niàn gōng dǔ xíng lǐ，yě fàn zhōng dào sù。惊沙卷旌旗，乌尾城角谡。jīng shā juǎn jīng qí，wū wěi chéng jiǎo sù。骚骚家治具，夫子且归沐。sāo sāo jiā zhì jù，fū zi qiě guī mù。作书寄后乘，为我遣臣仆。zuò shū jì hòu chéng，wèi wǒ qiǎn chén pū。起居太夫人，并问相与睦。qǐ jū tài fū rén，bìng wèn xiāng yǔ mù。