古诗词 - 中国最美古诗词

和答子瞻

一月空回长者车，报人问疾遣儿书。yī yuè kōng huí zhǎng zhě chē，bào rén wèn jí qiǎn ér shū。翰林贻我东南句，窗间默坐得玄珠。hàn lín yí wǒ dōng nán jù，chuāng jiān mò zuò dé xuán zhū。故园溪友脍腹腴，远包春茗问何如。gù yuán xī yǒu kuài fù yú，yuǎn bāo chūn míng wèn hé rú。玉堂下直长廊静，为君满意说江湖。yù táng xià zhí zhǎng láng jìng，wèi jūn mǎn yì shuō jiāng hú。

子瞻以子夏丘明见戏聊复戏答

宋：黄庭坚

化工见弹太早计，端为失明能著书。huà gōng jiàn dàn tài zǎo jì，duān wèi shī míng néng zhù shū。迩来似天会事发，泪睫见光犹陨珠。ěr lái shì tiān huì shì fā，lèi jié jiàn guāng yóu yǔn zhū。喜公新赐紫琳腴，上清虚皇对久如。xǐ gōng xīn cì zǐ lín yú，shàng qīng xū huáng duì jiǔ rú。请天还我读书眼，愿载轩辕讫鼎湖。qǐng tiān hái wǒ dú shū yǎn，yuàn zài xuān yuán qì dǐng hú。

省中烹茶怀子瞻用前韵

宋：黄庭坚

閤门井不落第二，竟陵谷帘定误书。gé mén jǐng bù luò dì èr，jìng líng gǔ lián dìng wù shū。思公煮茗共汤鼎，蚯蚓窍生鱼眼珠。sī gōng zhǔ míng gòng tāng dǐng，qiū yǐn qiào shēng yú yǎn zhū。置身九州之上腴，争名燄中沃焚如。zhì shēn jiǔ zhōu zhī shàng yú，zhēng míng yàn zhōng wò fén rú。但恐次山胸垒块，终便酒舫石鱼湖。dàn kǒng cì shān xiōng lěi kuài，zhōng biàn jiǔ fǎng shí yú hú。

以双井茶送孔常父

宋：黄庭坚

校经同省并门居，无日不闻公读书。xiào jīng tóng shěng bìng mén jū，wú rì bù wén gōng dú shū。故持茗碗浇舌本，要听六经如贯珠。gù chí míng wǎn jiāo shé běn，yào tīng liù jīng rú guàn zhū。心知韵胜舌知腴，何似宝云与真如。xīn zhī yùn shèng shé zhī yú，hé shì bǎo yún yǔ zhēn rú。汤饼作魔应午寝，慰公渴梦吞江湖。tāng bǐng zuò mó yīng wǔ qǐn，wèi gōng kě mèng tūn jiāng hú。

常父答诗有煎点径须烦绿珠之句复次韵戏答

宋：黄庭坚

小鬟虽丑巧妆梳，扫地如镜能检书。xiǎo huán suī chǒu qiǎo zhuāng shū，sǎo dì rú jìng néng jiǎn shū。欲买娉婷供煮茗，我无一斛明月珠。yù mǎi pīng tíng gōng zhǔ míng，wǒ wú yī hú míng yuè zhū。知公家亦阙扫除，但有文君对相如。zhī gōng jiā yì quē sǎo chú，dàn yǒu wén jūn duì xiāng rú。正当为公乞如愿，作笺远寄宫亭湖。zhèng dāng wèi gōng qǐ rú yuàn，zuò jiān yuǎn jì gōng tíng hú。

戏呈孔毅父

宋：黄庭坚

管城子无食肉相，孔方兄有绝交书。guǎn chéng zi wú shí ròu xiāng，kǒng fāng xiōng yǒu jué jiāo shū。文章功用不经世，何异丝窠缀露珠。wén zhāng gōng yòng bù jīng shì，hé yì sī kē zhuì lù zhū。校书著作频诏除，犹能上车问何如。xiào shū zhù zuò pín zhào chú，yóu néng shàng chē wèn hé rú。忽忆僧床同野饭，梦随秋雁到东湖。hū yì sēng chuáng tóng yě fàn，mèng suí qiū yàn dào dōng hú。

谢黄从善司业寄惠山泉

宋：黄庭坚

锡谷寒泉撱石俱，并得新诗虿尾书。xī gǔ hán quán wěi shí jù，bìng dé xīn shī chài wěi shū。急呼烹鼎供茗事，晴江急雨看跳珠。jí hū pēng dǐng gōng míng shì，qíng jiāng jí yǔ kàn tiào zhū。是功与世涤膻腴，令我屡空常晏如。shì gōng yǔ shì dí shān yú，lìng wǒ lǚ kōng cháng yàn rú。安得左轓清颍尾，风炉煮茗卧西湖。ān dé zuǒ fān qīng yǐng wěi，fēng lú zhǔ míng wò xī hú。

次韵秦觏过陈无己书院观鄙句之作

宋：黄庭坚

陈侯大雅姿，四壁不治第。chén hóu dà yǎ zī，sì bì bù zhì dì。碌碌盆盎中，见此古罍洗。lù lù pén àng zhōng，jiàn cǐ gǔ léi xǐ。薄饭不能羹，墙阴老春荠。báo fàn bù néng gēng，qiáng yīn lǎo chūn jì。惟有文字性，万古抱根柢。wéi yǒu wén zì xìng，wàn gǔ bào gēn dǐ。我学少师承，坎井可窥底。wǒ xué shǎo shī chéng，kǎn jǐng kě kuī dǐ。何因蒙赏味，相享当牲醴。hé yīn méng shǎng wèi，xiāng xiǎng dāng shēng lǐ。试问求志君，文章自有体。shì wèn qiú zhì jūn，wén zhāng zì yǒu tǐ。玄钥锁灵台，渠当为君启。xuán yào suǒ líng tái，qú dāng wèi jūn qǐ。

晁张和答秦觏五言予亦次韵

宋：黄庭坚

山林与心违，日月使鬓换。shān lín yǔ xīn wéi，rì yuè shǐ bìn huàn。儒衣相诟病，文字奉娱玩。rú yī xiāng gòu bìng，wén zì fèng yú wán。自古非一秦，六籍盖多难。zì gǔ fēi yī qín，liù jí gài duō nán。诗书或发冢，熟念令人惋。shī shū huò fā zhǒng，shú niàn lìng rén wǎn。秦君锐本学，骥子已血汗。qín jūn ruì běn xué，jì zi yǐ xuè hàn。相期骖天衢，伯乐尝一盼。xiāng qī cān tiān qú，bó lè cháng yī pàn。士为欲心缚，寸勇辄尺懦。shì wèi yù xīn fù，cùn yǒng zhé chǐ nuò。要当观此心，日照云雾散。yào dāng guān cǐ xīn，rì zhào yún wù sàn。扶疏万物影，宇宙同璀璨。fú shū wàn wù yǐng，yǔ zhòu tóng cuǐ càn。置规岂惟君，亦自警弛慢。zhì guī qǐ wéi jūn，yì zì jǐng chí màn。

以团茶洮州绿石砚赠无咎文潜

宋：黄庭坚

晁子智囊可以括四海，张子笔端可以回万牛。cháo zi zhì náng kě yǐ kuò sì hǎi，zhāng zi bǐ duān kě yǐ huí wàn niú。自我得二士，意气倾九州。zì wǒ dé èr shì，yì qì qīng jiǔ zhōu。道山延阁委竹帛，清都太微望冕旒。dào shān yán gé wěi zhú bó，qīng dōu tài wēi wàng miǎn liú。贝宫胎寒弄明月，天网下罩一日收。bèi gōng tāi hán nòng míng yuè，tiān wǎng xià zhào yī rì shōu。此地要须无不有，紫皇访问富春秋。cǐ dì yào xū wú bù yǒu，zǐ huáng fǎng wèn fù chūn qiū。晁无咎，赠君越侯所贡苍玉璧，可烹玉尘试春色。cháo wú jiù，zèng jūn yuè hóu suǒ gòng cāng yù bì，kě pēng yù chén shì chūn sè。浇君胸中过秦论，斟酌古今来活国。jiāo jūn xiōng zhōng guò qín lùn，zhēn zhuó gǔ jīn lái huó guó。张文潜，赠君洮州绿石含风漪，能淬笔锋利如锥。zhāng wén qián，zèng jūn táo zhōu lǜ shí hán fēng yī，néng cuì bǐ fēng lì rú zhuī。请书元祐开皇极，第入思齐访落诗。qǐng shū yuán yòu kāi huáng jí，dì rù sī qí fǎng luò shī。

谢王仲至惠洮州砺石黄玉印材

宋：黄庭坚

洮砺发剑虹贯日，印章不琢色蒸栗。táo lì fā jiàn hóng guàn rì，yìn zhāng bù zuó sè zhēng lì。磨砻顽钝印此心，佳人持赠意坚密。mó lóng wán dùn yìn cǐ xīn，jiā rén chí zèng yì jiān mì。佳人鬓雕文字工，藏书万卷胸次同。jiā rén bìn diāo wén zì gōng，cáng shū wàn juǎn xiōng cì tóng。日临天闲豢真龙，新诗得意挟雷风。rì lín tiān xián huàn zhēn lóng，xīn shī dé yì xié léi fēng。我贫无句当二物，看公倒海取明月。wǒ pín wú jù dāng èr wù，kàn gōng dào hǎi qǔ míng yuè。

次韵文潜同游王舍人园

宋：黄庭坚

移竹淇园下，买花洛水阳。yí zhú qí yuán xià，mǎi huā luò shuǐ yáng。风烟二十年，花竹可迷藏。fēng yān èr shí nián，huā zhú kě mí cáng。九衢流车马，相值各匆忙。jiǔ qú liú chē mǎ，xiāng zhí gè cōng máng。岂有道边宅，静居如宝坊。qǐ yǒu dào biān zhái，jìng jū rú bǎo fāng。幅巾延客酒，妙歌小红裳。fú jīn yán kè jiǔ，miào gē xiǎo hóng shang。主人有班缀，衣拂御炉香。zhǔ rén yǒu bān zhuì，yī fú yù lú xiāng。常恐鷤鴂鸣，百草为不芳。cháng kǒng tí jué míng，bǎi cǎo wèi bù fāng。故作龟曳尾，颇深漆园方。gù zuò guī yè wěi，pǒ shēn qī yuán fāng。初开蜗牛庐，中置师子床。chū kāi wō niú lú，zhōng zhì shī zi chuáng。买田宛丘间，江汉起滥觞。mǎi tián wǎn qiū jiān，jiāng hàn qǐ làn shāng。今此百亩宫，冬温夏清凉。jīn cǐ bǎi mǔ gōng，dōng wēn xià qīng liáng。身闲阅世故，宇静发天光。shēn xián yuè shì gù，yǔ jìng fā tiān guāng。安肯声利场，牵黄臂老苍。ān kěn shēng lì chǎng，qiān huáng bì lǎo cāng。张侯笔瑞世，三秀丽斋房。zhāng hóu bǐ ruì shì，sān xiù lì zhāi fáng。作诗盛推赏，明珠计斛量。zuò shī shèng tuī shǎng，míng zhū jì hú liàng。扫花坐晚吹，妙语益难忘。sǎo huā zuò wǎn chuī，miào yǔ yì nán wàng。重游樊素病，捧心不能妆。zhòng yóu fán sù bìng，pěng xīn bù néng zhuāng。来日犹可追，听我歌楚狂。lái rì yóu kě zhuī，tīng wǒ gē chǔ kuáng。

卧陶轩

宋：黄庭坚

陶公白头卧，宇宙一北窗。táo gōng bái tóu wò，yǔ zhòu yī běi chuāng。但闻窗风雨，平陆漫成江。dàn wén chuāng fēng yǔ，píng lù màn chéng jiāng。卯金扛九鼎，把菊醉胡床。mǎo jīn káng jiǔ dǐng，bǎ jú zuì hú chuáng。城南晁正字，国器无等双。chéng nán cháo zhèng zì，guó qì wú děng shuāng。日月丽宸极，大明朝万邦。rì yuè lì chén jí，dà míng cháo wàn bāng。假版未通班，晓严梦逄逄。jiǎ bǎn wèi tōng bān，xiǎo yán mèng páng páng。万卷曲肱里，胸中湛秋霜。wàn juǎn qū gōng lǐ，xiōng zhōng zhàn qiū shuāng。亦有好事人，叩门提酒缸。yì yǒu hǎo shì rén，kòu mén tí jiǔ gāng。欲眠不遣客，佳处更难忘。yù mián bù qiǎn kè，jiā chù gèng nán wàng。

次韵寄晁以道

宋：黄庭坚

河汉牛与女，咫尺不得语。hé hàn niú yǔ nǚ，zhǐ chǐ bù dé yǔ。欢然共秋盘，以兹不忘故。huān rán gòng qiū pán，yǐ zī bù wàng gù。我友在天末，问天许见否。wǒ yǒu zài tiān mò，wèn tiān xǔ jiàn fǒu。云雨隔九关，日月不我与。yún yǔ gé jiǔ guān，rì yuè bù wǒ yǔ。念公坐臞禅，守心如缚虎。niàn gōng zuò qú chán，shǒu xīn rú fù hǔ。颇思携法喜，举案馌南亩。pǒ sī xié fǎ xǐ，jǔ àn yè nán mǔ。不闻犯斋收，犹闻画眉诩。bù wén fàn zhāi shōu，yóu wén huà méi xǔ。良为鼻祖来，渠伊为伴侣。liáng wèi bí zǔ lái，qú yī wèi bàn lǚ。我有桂溪刀，聊凭东风去。wǒ yǒu guì xī dāo，liáo píng dōng fēng qù。

次以道韵寄范子夷子默

宋：黄庭坚

鼓缶多秦声，琵琶作胡语。gǔ fǒu duō qín shēng，pí pá zuò hú yǔ。是中非神奇，根器如此故。shì zhōng fēi shén qí，gēn qì rú cǐ gù。范公秉文德，断国极可否。fàn gōng bǐng wén dé，duàn guó jí kě fǒu。至今筦枢机，大度而少与。zhì jīn guǎn shū jī，dà dù ér shǎo yǔ。蝉嫣世有人，风壑啸两虎。chán yān shì yǒu rén，fēng hè xiào liǎng hǔ。小心学忠孝，鄙事能垄亩。xiǎo xīn xué zhōng xiào，bǐ shì néng lǒng mǔ。持论不籧筱，奉身谢夸诩。chí lùn bù qú xiǎo，fèng shēn xiè kuā xǔ。颇知城南园，文会英俊侣。pǒ zhī chéng nán yuán，wén huì yīng jùn lǚ。何当休沐归，怀茗就煎去。hé dāng xiū mù guī，huái míng jiù jiān qù。

僧景宗相访寄法王航禅师

宋：黄庭坚

抱牍稍退凫鹜行，倦禅时作橐驼坐。bào dú shāo tuì fú wù xíng，juàn chán shí zuò tuó tuó zuò。忽忆头陀云外人，闭门作夏与僧过。hū yì tóu tuó yún wài rén，bì mén zuò xià yǔ sēng guò。一丝不挂鱼脱渊，万古同归蚁旋磨。yī sī bù guà yú tuō yuān，wàn gǔ tóng guī yǐ xuán mó。山中雨熟瓜芋田，唤取小僧休乞钱。shān zhōng yǔ shú guā yù tián，huàn qǔ xiǎo sēng xiū qǐ qián。

次韵子瞻送顾子敦河北都运二首

宋：黄庭坚

儒者给事中，顾公甚魁伟。rú zhě gěi shì zhōng，gù gōng shén kuí wěi。经明往行河，商略颇应史。jīng míng wǎng xíng hé，shāng lüè pǒ yīng shǐ。劳人又费乏，国计安能已。láo rén yòu fèi fá，guó jì ān néng yǐ。成功渠有命，得人斯可喜。chéng gōng qú yǒu mìng，dé rén sī kě xǐ。似闻阻饥馀，恶少惊邑里。shì wén zǔ jī yú，è shǎo jīng yì lǐ。启钥探珠金，夺怀取姝美。qǐ yào tàn zhū jīn，duó huái qǔ shū měi。部中十盗发，一二书奏纸。bù zhōng shí dào fā，yī èr shū zòu zhǐ。西连魏三河，东尽齐四履。xī lián wèi sān hé，dōng jǐn qí sì lǚ。此岂小事哉，何但行治水。cǐ qǐ xiǎo shì zāi，hé dàn xíng zhì shuǐ。使民皆农桑，乃是真儒耳。shǐ mín jiē nóng sāng，nǎi shì zhēn rú ěr。

次韵子瞻送顾子敦河北都运二首

宋：黄庭坚

今代顾虎头，骨相自雄伟。jīn dài gù hǔ tóu，gǔ xiāng zì xióng wěi。不令长天官，亦合丞御史。bù lìng zhǎng tiān guān，yì hé chéng yù shǐ。能贫安四壁，无愠可三已。néng pín ān sì bì，wú yùn kě sān yǐ。昨来立清班，国士相顾喜。zuó lái lì qīng bān，guó shì xiāng gù xǐ。何因将使节，风日按千里。hé yīn jiāng shǐ jié，fēng rì àn qiān lǐ。汲黯不居中，似非朝廷美。jí àn bù jū zhōng，shì fēi cháo tíng měi。太任录万事，御坐留谏纸。tài rèn lù wàn shì，yù zuò liú jiàn zhǐ。发政恐伤民，天步薄冰履。fā zhèng kǒng shāng mín，tiān bù báo bīng lǚ。苍生忧其鱼，南亩多被水。cāng shēng yōu qí yú，nán mǔ duō bèi shuǐ。公行图安集，信目勿信耳。gōng xíng tú ān jí，xìn mù wù xìn ěr。

慈孝寺饯子敦席上奉同孔经父八韵

宋：黄庭坚

日永知槐夏，云黄喜麦秋。rì yǒng zhī huái xià，yún huáng xǐ mài qiū。同朝国士集，赐沐吏功休。tóng cháo guó shì jí，cì mù lì gōng xiū。祇园冠盖地，清与耳目谋。qí yuán guān gài dì，qīng yǔ ěr mù móu。晴云浮茗碗，飞雹落文楸。qíng yún fú míng wǎn，fēi báo luò wén qiū。一客众主人，醉此顾虎头。yī kè zhòng zhǔ rén，zuì cǐ gù hǔ tóu。虎头持龙节，排河使东流。hǔ tóu chí lóng jié，pái hé shǐ dōng liú。厥田惟上上，桑麻十数州。jué tián wéi shàng shàng，sāng má shí shù zhōu。计功不汗马，可致万户侯。jì gōng bù hàn mǎ，kě zhì wàn hù hóu。

送李德素归舒城

宋：黄庭坚

僧夏莫问途，麦秋宜煮饼。sēng xià mò wèn tú，mài qiū yí zhǔ bǐng。北寺旬休归，长廊六月冷。běi sì xún xiū guī，zhǎng láng liù yuè lěng。簟翻寒江浪，茶破苍璧影。diàn fān hán jiāng làng，chá pò cāng bì yǐng。李侯为我来，遽以归期请。lǐ hóu wèi wǒ lái，jù yǐ guī qī qǐng。青衿废诗书，白发违定省。qīng jīn fèi shī shū，bái fā wéi dìng shěng。荒畦当锄灌，蠹简要签整。huāng qí dāng chú guàn，dù jiǎn yào qiān zhěng。挽衣不可留，决去事幽屏。wǎn yī bù kě liú，jué qù shì yōu píng。天恢猎德网，日饎养贤鼎。tiān huī liè dé wǎng，rì chì yǎng xián dǐng。此士落江湖，熟思令人瘿。cǐ shì luò jiāng hú，shú sī lìng rén yǐng。胸中吉祥宅，膜外荣辱境。xiōng zhōng jí xiáng zhái，mó wài róng rǔ jìng。婆娑万物表，藏刃避肯綮。pó suō wàn wù biǎo，cáng rèn bì kěn qǐ。人生要当学，安宴不彻警。rén shēng yào dāng xué，ān yàn bù chè jǐng。古来惟深地，相待汲修绠。gǔ lái wéi shēn dì，xiāng dài jí xiū gěng。